ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Ακύρωση κατάσχεσης γιατί η κατασχετήρια έκθεση επιδόθηκε σε ακίνητο… στα μπετά

Δαμιανός Αθανασίου 3 λεπτά ανάγνωση
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ

Μια δικα­στική απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου επα­να­φέ­ρει στο προ­σκή­νιο τη σημασία που έχει η σωστή επίδοση των πράξεων ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, ιδίως όταν αυτές οδηγούν σε κατά­σχεση ακι­νή­του και σε δια­δι­κα­σία πλει­στη­ρια­σμού.

Στην υπόθεση, το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι η επίδοση της κατα­σχε­τή­ριας έκθεσης σε διεύ­θυνση άσχετη με την πραγ­μα­τική κατοι­κία των καθ’ ων η εκτέ­λεση εξο­μοιώ­νε­ται με ανυ­παρ­ξία επί­δο­σης, όταν ο επι­σπεύ­δων γνώριζε την ορθή διεύ­θυνση. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν η ακύρωση της κατα­σχε­τή­ριας έκθεσης και η επιβολή δικα­στι­κών εξόδων σε βάρος της καθ’ ης.

Η ανακοπή συζη­τή­θηκε στις 15 Ιανουα­ρίου 2026 ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, στο πλαίσιο της ειδικής δια­δι­κα­σίας περιου­σια­κών δια­φο­ρών.

Για τις ανα­κό­πτου­σες παρα­στά­θηκε ο πλη­ρε­ξού­σιος δικη­γό­ρος κ. Αρι­στεί­δης Τσάτσος.

Το χρονικό της εκτέ­λε­σης και η πράξη κατά­σχε­σης

Στον πυρήνα της δια­φο­ράς βρί­σκε­ται η προ­σπά­θεια ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης στη­ριγ­μένη σε διαταγή πλη­ρω­μής του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Ακο­λού­θησε επιταγή προς πληρωμή με ημε­ρο­μη­νία 01 Ιουλίου 2025 και στη συνέ­χεια συντά­χθηκε έκθεση ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης ακί­νη­της περιου­σίας, από δικα­στικό επι­με­λητή της Περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου με έδρα το Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Το βασικό δια­κύ­βευμα, ήταν εάν η επίδοση της κατα­σχε­τή­ριας έκθεσης έγινε με τρόπο που να εξα­σφα­λί­ζει πραγ­μα­τική γνώση της κατά­σχε­σης από τις ανα­κό­πτου­σες.

Η επίδοση στην Κρε­μα­στή και το ακίνητο που δεν κατοι­κεί­ται

Σύμφωνα με όσα τέθηκαν υπόψη του Δικα­στη­ρίου, η κατα­σχε­τή­ρια έκθεση επι­δό­θηκε στη διεύ­θυνση του κατα­σχε­μέ­νου ακι­νή­του στην περιοχή της Κρε­μα­στής.

Το επίμαχο στοι­χείο ήταν ότι το ακίνητο που περι­γρά­φε­ται ως χώρος επί­δο­σης δεν απο­τε­λούσε κατοι­κία και, όπως προ­βαλ­λό­ταν, ήταν μη κατοι­κή­σιμο, σε κατά­σταση ημι­τε­λούς οικο­δο­μής, δηλαδή «στα μπετά», χωρίς να πρό­κει­ται για τόπο κατοί­κη­σης ή διη­μέ­ρευ­σης. Στο ίδιο πλαίσιο, τονι­ζό­ταν ότι ακόμη και οπτικά γίνεται αντι­λη­πτό πως δεν πρό­κει­ται για κατοι­κία.

Το Δικα­στή­ριο κατα­γρά­φει ότι η επίδοση της έκθεσης κατά­σχε­σης έγινε στις 31 Ιουλίου 2025 στη διεύ­θυνση του κατα­σχε­μέ­νου ακι­νή­του. Όμως, το κρίσιμο ήταν αν αυτή η διεύ­θυνση μπο­ρούσε να λει­τουρ­γή­σει ως πραγ­μα­τική κατοι­κία για σκοπούς επί­δο­σης και αν ο επι­σπεύ­δων όφειλε να ανα­ζη­τή­σει τις ανα­κό­πτου­σες στη διεύ­θυνση που ήταν γνωστή και δηλω­μένη στα έγγραφα της σύμ­βα­σης και της δια­δι­κα­σίας.

Η γνωστή διεύ­θυνση στη Ρόδο και το στοι­χείο της γνώσης

Στα έγγραφα της υπό­θε­σης ανα­φέ­ρε­ται ως δηλω­μένη κατοι­κία των ανα­κο­πτου­σών η οδός Στε­φά­νου Καζούλη στη Ρόδο.

Το Δικα­στή­ριο δέχεται ότι, κατά τον χρόνο σύναψης της σύμ­βα­σης στε­γα­στι­κού δανείου υπήρχε ρητή αναφορά σε διευ­θύν­σεις και ειδικός συμ­βα­τι­κός όρος κοι­νο­ποι­ή­σεων, σύμφωνα με τον οποίο κάθε έγγραφο ή δικό­γραφο που σχε­τί­ζε­ται με το δάνειο, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και εκείνων της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης μέχρι πέρατος αυτής, κοι­νο­ποιεί­ται στις ανωτέρω διευ­θύν­σεις εφόσον δεν έχει ανα­κοι­νω­θεί αλλαγή.

Με βάση αυτά, η υπόθεση δεν στάθηκε μόνο στο ό,τι η επίδοση έγινε σε άλλο σημείο, αλλά στο ό,τι προ­βαλ­λό­ταν και κρίθηκε πως υπήρχε γνώση της πραγ­μα­τι­κής κατοι­κίας, άρα η επιλογή δια­φο­ρε­τι­κής διεύ­θυν­σης δεν μπο­ρούσε να αντι­με­τω­πι­στεί ως ουδέ­τερη τυπική από­κλιση.

Το σκε­πτικό για την επίδοση και  η εξο­μοί­ωση  με ανυ­παρ­ξία

Το Δικα­στή­ριο παρα­θέ­τει το πλαίσιο των δια­τά­ξεων που διέπουν την έναρξη της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης και την επίδοση του αντι­γρά­φου της κατα­σχε­τή­ριας έκθεσης, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η επίδοση απο­τε­λεί βασική προ­ϋ­πό­θεση εγκυ­ρό­τη­τας της εκτέ­λε­σης.

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα δίνεται στη νομο­λο­γιακή θέση ότι με ανυ­παρ­ξία επί­δο­σης εξο­μοιώ­νε­ται η επίδοση σε κατοι­κία δια­φο­ρε­τική από την πραγ­μα­τική, εφόσον ο ανα­κό­πτων επι­κα­λεί­ται και απο­δει­κνύει ότι ο επι­σπεύ­δων γνώριζε την πραγ­μα­τική κατοι­κία ή ότι είχε γνω­στο­ποι­η­θεί έγκαιρα τυχόν μετα­βολή της.

Στην υπόθεση, το Δικα­στή­ριο δέχθηκε ότι η επίδοση στην Κρε­μα­στή, σε διεύ­θυνση άσχετη με την πραγ­μα­τική κατοι­κία, δεν μπο­ρούσε να θεω­ρη­θεί έγκυρη, με απο­τέ­λε­σμα ο σχε­τι­κός λόγος ανα­κο­πής να κριθεί βάσιμος κατ’ ουσίαν.

Το απο­τέ­λε­σμα ήταν να γίνει δεκτή εν μέρει η ανακοπή και να ακυ­ρω­θεί η έκθεση ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης ακί­νη­της περιου­σίας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.