Απορρίφθηκε ως απαράδεκτη ειδική διοικητική προσφυγή για τον διεθνή διαγωνισμό αστικής συγκοινωνίας του Δήμου Ρόδου

Η Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου απέρ­ριψε χθες ειδική διοι­κη­τική προ­σφυγή κατά από­φα­σης της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής του Δήμου Ρόδου. Η προ­σφυγή είχε κατα­τε­θεί στις 29 Δεκεμ­βρίου 2025 από την παρά­ταξη με την επω­νυ­μία «Εργα­τική Πρω­το­πο­ρία Δήμου Ρόδου», μέλος του σωμα­τείου «Σύλ­λο­γος Υπαλ­λή­λων Δήμου Ροδίων», και υπο­γρά­φηκε ως εκπρο­σώ­πηση από τον κ. Δημή­τριο Αρβα­νίτη του Ηλία.

Στο επί­κε­ντρο της υπό­θε­σης βρέθηκε η υπ’ αρ. 935/2025 απόφαση της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής του Δήμου Ρόδου, με την οποία εγκρί­θηκε η μελέτη σκο­πι­μό­τη­τας, η τεχνική μελέτη και καταρ­τί­στη­καν οι όροι διε­θνούς ανοι­κτού δια­γω­νι­σμού για την υπη­ρε­σία «ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΡΟΔΟΥ». Η απόφαση αφο­ρούσε χρονικό διά­στημα 1 έτους, με δικαί­ωμα προ­αί­ρε­σης για 1 επι­πλέον έτος.

Η απόφαση της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης κινή­θηκε στο πλαίσιο του ελέγχου νομι­μό­τη­τας που προ­βλέ­πει το θεσμικό καθε­στώς της επο­πτείας των ΟΤΑ. Στο κείμενο περι­γρά­φε­ται ότι, σε περί­πτωση κατά­θε­σης προ­σφυ­γής, ο έλεγχος της γραμ­μα­τέως αφορά πρώτα στο παρα­δε­κτό και έπειτα, μόνο εφόσον αυτό γίνει δεκτό, στο βάσιμο των προ­βαλ­λό­με­νων λόγων.

Ως προ­ϋ­πο­θέ­σεις παρα­δε­κτού ανα­φέ­ρο­νται 3 βασικοί άξονες: το έννομο συμ­φέ­ρον του προ­σφεύ­γο­ντος, η προ­θε­σμία και η φύση της προ­σβαλ­λό­με­νης πράξης. Στο ίδιο πλαίσιο παρα­τί­θε­νται ανα­φο­ρές σε πάγια νομο­λο­γία για τα χαρα­κτη­ρι­στικά του εννόμου συμ­φέ­ρο­ντος, με έμφαση στο ό,τι πρέπει να είναι προ­σω­πικό, άμεσο και ενεστώς.

Στην εξέταση της συγκε­κρι­μέ­νης προ­σφυ­γής, η Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση κατέ­ληξε ότι από το άρθρο 227 παρ. 4 του ν. 3852/2010 δεν παρέ­χε­ται νομι­μο­ποί­ηση προς άσκηση ειδικής διοι­κη­τι­κής προ­σφυ­γής σε παρα­τά­ξεις που είναι μέλη συν­δι­κα­λι­στι­κών οργα­νώ­σεων.

Κατά το σκε­πτικό που ανα­πτύσ­σε­ται, δικαί­ωμα προ­σφυ­γής ανα­γνω­ρί­ζε­ται περιο­ρι­στικά σε συν­δι­κα­λι­στι­κές οργα­νώ­σεις εργα­ζο­μέ­νων στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση 1ου ή 2ου βαθμού, καθώς και σε νομικά πρόσωπα μη κερ­δο­σκο­πι­κού χαρα­κτήρα με συγκε­κρι­μέ­νους κατα­στα­τι­κούς σκοπούς.

Με βάση αυτή τη διά­κριση, η προ­σφυγή της «Εργα­τι­κής Πρω­το­πο­ρίας Δήμου Ρόδου», ως παρά­τα­ξης εντός σωμα­τείου, κρίθηκε ότι δεν πληροί την προ­ϋ­πό­θεση της ενερ­γη­τι­κής νομι­μο­ποί­η­σης και του εννόμου συμ­φέ­ρο­ντος.

Ως συνέ­πεια, η προ­σφυγή απορ­ρί­φθηκε ως απα­ρά­δε­κτη και, σύμφωνα με το κείμενο της από­φα­σης, δεν προ­χώ­ρησε η εξέταση των λοιπών προ­ϋ­πο­θέ­σεων παρα­δε­κτού ούτε του βασίμου των λόγων που είχαν προ­βλη­θεί.

Στο δια­τα­κτικό της από­φα­σης προ­βλέ­πε­ται ότι κατά της συγκε­κρι­μέ­νης κρίσης υπάρχει δυνα­τό­τητα προ­σφυ­γής εντός ενός μηνός από την κοι­νο­ποί­ησή της στην Ειδική Επι­τροπή του άρθρου 152 του ν. 3463/2006.