Τουρισμός: Γιατί οι επενδυτές προτιμούν την Ισπανία – Τι πρέπει να μάθει η Ελλάδα

Ο του­ρι­σμός στην Ελ­λά­δα σπάει ρεκόρ αφί­ξε­ων, γε­μί­ζει ξε­νο­δο­χεία και ανε­βά­ζει τα έσοδά του. Κι όμως, ένα με­γά­λο κομ­μά­τι των διε­θνών κε­φα­λαί­ων που ανα­ζη­τούν το­πο­θε­τή­σεις στον του­ρι­σμό μοιά­ζει να μην επι­λέ­γει τη χώρα. Το 2025 και στις αρχές του 2026, οι με­γά­λες ξε­νο­δο­χεια­κές επεν­δύ­σεις κα­τευ­θύν­θη­καν μα­ζι­κά προς την Ισπα­νία, αφή­νο­ντας την Ελ­λά­δα σε δεύ­τε­ρο πλάνο, σε μια αγορά όπου, θε­ω­ρη­τι­κά, θα έπρε­πε να πρω­τα­γω­νι­στεί.

Σύμ­φω­να με εκτι­μή­σεις διε­θνών συμ­βού­λων ακι­νή­των, η Ισπα­νία προ­σέλ­κυ­σε το 2025 πάνω από 18 δισ. ευρώ σε επεν­δύ­σεις του­ρι­στι­κού real estate, με έντο­νη συμ­με­το­χή θε­σμι­κών επεν­δυ­τών, ασφα­λι­στι­κών τα­μεί­ων και με­γά­λων διε­θνών funds. Στην Ελ­λά­δα, αν και πα­ρου­σιά­στη­κε άνο­δος, οι επεν­δύ­σεις πα­ρέ­μει­ναν μι­κρό­τε­ρης κλί­μα­κας, πιο απο­σπα­σμα­τι­κές και συχνά επι­κε­ντρω­μέ­νες σε με­μο­νω­μέ­νες μο­νά­δες ή ανα­και­νί­σεις, όχι σε ολο­κλη­ρω­μέ­να χαρ­το­φυ­λά­κια. Παρά το γε­γο­νός ότι οι απο­δό­σεις στην Ελ­λά­δα είναι συχνά υψη­λό­τε­ρες, το διε­θνές κε­φά­λαιο φαί­νε­ται να επι­λέ­γει χα­μη­λό­τε­ρο ρίσκο.

Η Ισπα­νία έχει κα­τα­φέ­ρει να δη­μιουρ­γή­σει με­γά­λα χαρ­το­φυ­λά­κια ξε­νο­δο­χεί­ων, συχνά με κοινά standards, ενιαία δια­χεί­ρι­ση και δυ­να­τό­τη­τα εξό­δου μέσα σε λίγα χρό­νια

Ο του­ρι­σμός, οι προ­βλέ­ψεις και οι απο­δό­σεις

Για τους επεν­δυ­τές, η σύ­γκρι­ση δεν γί­νε­ται με βάση τον ήλιο ή τις πλη­ρό­τη­τες, αλλά με επεν­δυ­τιούς όρους. Στην Ισπα­νία, οι κα­νό­νες για τις άδειες, τις χρή­σεις γης και τη λει­τουρ­γία με­γά­λων μο­νά­δων θε­ω­ρού­νται σα­φείς και ευ­κο­λα εφαρ­μό­σι­μοι. Ένα project γνω­ρί­ζει από την αρχή το χρο­νο­διά­γραμ­μα, τις απαι­τή­σεις και κυ­ρί­ως τα ρίσκα.

Στην Ελ­λά­δα, αντί­θε­τα, οι κα­θυ­στε­ρή­σεις στις αδειο­δο­τή­σεις, οι αλ­λα­γές χρή­σε­ων, οι προ­σφυ­γές και η αλ­λη­λο­ε­πι­κά­λυ­ψη αρ­μο­διο­τή­των αυ­ξά­νουν το κό­στος πριν καν ξε­κι­νή­σει η κα­τα­σκευή. Για με­γά­λα κε­φά­λαια, αυτός ο ρυθ­μι­στι­κός κίν­δυ­νος λει­τουρ­γεί απο­τρε­πτι­κά, ακόμη κι αν το τε­λι­κό προ­ϊ­όν είναι ελ­κυ­στι­κό.

Ένα ακόμη κρί­σι­μο στοι­χείο είναι η κλί­μα­κα των επι­χει­ρή­σε­ων. Η Ισπα­νία έχει κα­τα­φέ­ρει να δη­μιουρ­γή­σει με­γά­λα χαρ­το­φυ­λά­κια ξε­νο­δο­χεί­ων, συχνά με κοινά standards, ενιαία δια­χεί­ρι­ση και δυ­να­τό­τη­τα εξό­δου μέσα σε λίγα χρό­νια. Αυτό επι­τρέ­πει σε funds να το­πο­θε­τή­σουν εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ με μία κί­νη­ση.

Στην Ελ­λά­δα, η αγορά πα­ρα­μέ­νει κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νη. Πολ­λές οι­κο­γε­νεια­κές μο­νά­δες, δια­φο­ρε­τι­κά επί­πε­δα ποιό­τη­τας και πε­ριο­ρι­σμέ­νη δυ­να­τό­τη­τα συ­γκρό­τη­σης με­γά­λων χαρ­το­φυ­λα­κί­ων δυ­σκο­λεύ­ουν την εί­σο­δο θε­σμι­κών επεν­δυ­τών. Ακόμη και όταν υπάρ­χει εν­δια­φέ­ρον, απαι­τεί­ται με­γά­λος χρό­νος για να ετοι­μα­στεί ένα επεν­δυ­τι­κό πα­κέ­το που να πλη­ροί τα διε­θνή κρι­τή­ρια.

Επο­χι­κό­τη­τα και διάρ­κεια εσό­δων

Η επο­χι­κό­τη­τα πα­ρα­μέ­νει επί­σης κρί­σι­μος πα­ρά­γο­ντας. Στην Ισπα­νία, ιδιαί­τε­ρα σε πε­ριο­χές όπως η Μα­δρί­τη, η Βαρ­κε­λώ­νη ή η Αν­δα­λου­σία, ο του­ρι­σμός συν­δέ­ε­ται με συ­νέ­δρια, city breaks και επαγ­γελ­μα­τι­κά τα­ξί­δια, μειώ­νο­ντας την εξάρ­τη­ση από 3–4 μήνες αιχ­μής. Αυτό με­τα­φρά­ζε­ται σε πιο στα­θε­ρές τα­μεια­κές ροές.

Στην Ελ­λά­δα, παρά τη βελ­τί­ω­ση των τε­λευ­ταί­ων ετών, πολ­λές επεν­δύ­σεις εξα­κο­λου­θούν να βα­σί­ζο­νται σε μι­κρό­τε­ρες σεζόν. Για έναν επεν­δυ­τή που αξιο­λο­γεί το ρίσκο δεν αρκεί η υψηλή πλη­ρό­τη­τα του Αυ­γού­στου.

Τα θε­τι­κά μη­νύ­μα­τα των τε­λευ­ταί­ων χρό­νων, δεί­χνουν οτι η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να αλ­λά­ξει το παι­χνί­δι

Τι φο­βού­νται πραγ­μα­τι­κά οι επεν­δυ­τές στην Ελ­λά­δα

Οι συ­ζη­τή­σεις με επεν­δυ­τές κα­τα­λή­γουν συχνά σε κοι­νούς προ­βλη­μα­τι­σμούς σχε­τι­κά με την αβε­βαιό­τη­τα στο ρυθ­μι­στι­κό πλαί­σιο, τις χρο­νο­βό­ρες δια­δι­κα­σί­ες, πε­ριο­ρι­σμέ­νη προ­βλε­ψι­μό­τη­τα φο­ρο­λο­γι­κών και χω­ρο­τα­ξι­κών κα­νό­νων, δυ­σκο­λία στην πώ­λη­ση της επέν­δυ­σης μετά από λίγα χρό­νια.

Αυτοί οι πα­ρά­γο­ντες δεν ακυ­ρώ­νουν το ελ­λη­νι­κό του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν, ωστό­σο αυ­ξά­νουν το απαι­τού­με­νο ασφά­λι­στρο κιν­δύ­νου. Και όταν η Ισπα­νία, η Πορ­το­γα­λία ή ακόμη και χώρες της Κε­ντρι­κής Ευ­ρώ­πης προ­σφέ­ρουν πιο «κα­θα­ρό» επεν­δυ­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον, η επι­λο­γή γί­νε­ται ευ­κο­λό­τε­ρη.

Τα θε­τι­κά μη­νύ­μα­τα των τε­λευ­ταί­ων χρό­νων, δεί­χνουν οτι η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να αλ­λά­ξει το παι­χνί­δι. Τα τε­λευ­ταία χρό­νια έγι­ναν ση­μα­ντι­κές επεν­δύ­σεις ανα­βάθ­μι­σης μο­νά­δων, ενώ αυ­ξά­νε­ται το εν­δια­φέ­ρον για πιο ποιο­τι­κά projects. Το κρί­σι­μο, όμως, είναι αν η χώρα μπο­ρεί να πε­ρά­σει από το μο­ντέ­λο των με­μο­νω­μέ­νων επι­τυ­χιών σε ένα συ­νε­κτι­κό επεν­δυ­τι­κό αφή­γη­μα για τον του­ρι­σμό.

Αυτό ση­μαί­νει οτι θα πρέ­πει οι αδειο­δο­τή­σεις να δί­νο­νται τα­χύ­τε­ρα, με στα­θε­ρούς κα­νό­νες για τη χρήση γης, επέ­κτα­ση της σεζόν και διευ­κό­λυν­ση δη­μιουρ­γί­ας χαρ­το­φυ­λα­κί­ων που να μπο­ρούν να προ­σελ­κύ­σουν διε­θνείς επεν­δυ­τές.

Η Ισπα­νία δεί­χνει ότι η επι­τυ­χία δεν έρ­χε­ται μόνο με βάση τον προ­ο­ρι­σμό, αλλά από τη το πλαί­σιο και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Και αυτό θα πρέ­πει να εξε­τά­σει και η Ελ­λά­δα, που τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχει κα­τα­λά­βει οτι ο ήλιος και η θά­λασ­σα δεν αρ­κούν, αλλά χρειά­ζο­νται κα­νό­νες που να εμπνέ­ουν εμπι­στο­σύ­νη.

Πηγή: ot.gr