Στο εδώλιο Ροδίτης για ιδιαίτερα διακεκριμένη εκδικητική πορνογραφία με απειλή και εξαναγκασμό

• Η δικο­γρα­φία περι­γρά­φει πιέσεις για κατά­θεση 200 ευρώ και απειλές δια­μοι­ρα­σμού γυμνών φωτο­γρα­φιών σε συγ­γε­νικό πρόσωπο και στο δια­δί­κτυο, με αναφορά σε επα­νά­ληψη του ίδιου μοτίβου και σε προ­γε­νέ­στερο χρόνο

Πρό­κει­ται για μία υπόθεση που φωτίζει με σκληρό τρόπο το πώς η ιδιω­τι­κό­τητα μπορεί να μετα­τρα­πεί σε όπλο, όταν η ψηφιακή επι­κοι­νω­νία γίνεται πεδίο ελέγχου, απειλών και οικο­νο­μι­κού εκβια­σμού.

Στις 16 Φεβρουα­ρίου 2026 έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί να καθίσει στο εδώλιο του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου ημε­δα­πός κατη­γο­ρού­με­νος, αντι­με­τω­πί­ζο­ντας κατη­γο­ρίες που αφορούν ιδιαί­τερα δια­κε­κρι­μένη εκδι­κη­τική πορ­νο­γρα­φία με τη μορφή της απειλής και του εξα­να­γκα­σμού του θύματος, καθώς και δια­κε­κρι­μένη εκδι­κη­τική πορ­νο­γρα­φία με τη μορφή της απειλής κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Ειδι­κό­τερα μια ημεδαπή γυναίκα κατήγ­γειλε ότι ο πρώην σύντρο­φός της, μέσω της εφαρ­μο­γής messenger, την εκβίασε πρωινές ώρες στις 15/10/2024. Όπως υπο­στή­ριξε, της ζήτησε να του κατα­βά­λει το ποσό των 200,00 ευρώ μέσω τρα­πε­ζι­κής κατά­θε­σης, προ­κει­μέ­νου να μην απο­στεί­λει στον πατέρα της γυμνές φωτο­γρα­φίες της, τις οποίες φέρεται να κατείχε χωρίς τη συναί­νεσή της.

Το στοι­χείο που προσ­δί­δει ιδιαί­τερη βαρύ­τητα στην υπόθεση είναι ότι, πέρα από την απειλή απο­στο­λής σε συγ­γε­νικό πρόσωπο, απο­δί­δε­ται στον κατη­γο­ρού­μενο και απειλή ευρύ­τε­ρης δια­σπο­ράς, με αναφορά ότι θα ανέβαζε τις φωτο­γρα­φίες σε άγνωστη τοπο­θε­σία στο ίντερ­νετ.

Η καταγ­γέλ­λουσα φέρεται επίσης να υπο­στή­ριξε ότι αντί­στοιχη απειλή είχε προη­γη­θεί και στις 29/07/2024, γεγονός που εντάσ­σει την υπόθεση σε πλαίσιο επα­να­λη­πτι­κής συμπε­ρι­φο­ράς.

Σε υπο­θέ­σεις όπου η απειλή είναι το βασικό μέσο πίεσης, το αν υπήρξε κατα­βολή ή όχι δεν αναιρεί κατ’ ανάγκη τον πυρήνα της καταγ­γε­λίας, αλλά απο­τε­λεί κομβικό στοι­χείο για τη συνο­λική απο­τί­μηση των πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών, για τη χαρ­το­γρά­φηση της έντασης του εξα­να­γκα­σμού και για το πώς το δικα­στή­ριο θα σταθ­μί­σει το απο­δει­κτικό υλικό, τις συνο­μι­λίες, τα ψηφιακά ίχνη και τη χρονική αλλη­λου­χία των γεγο­νό­των.

Τι σημαί­νει η κατη­γο­ρία της δια­κε­κρι­μέ­νης και ιδιαί­τερα δια­κε­κρι­μέ­νης μορφής

Η υπόθεση οδη­γεί­ται στο ακρο­α­τή­ριο με κατη­γο­ρίες που περι­γρά­φο­νται ως δια­κε­κρι­μένη εκδι­κη­τική πορ­νο­γρα­φία με τη μορφή της απειλής κατ’ εξα­κο­λού­θηση και ιδιαί­τερα δια­κε­κρι­μένη εκδι­κη­τική πορ­νο­γρα­φία με τη μορφή της απειλής και του εξα­να­γκα­σμού. Με απλά λόγια, το βάρος δεν πέφτει μόνο στο ότι υπήρξε απειλή δημο­σιο­ποί­η­σης υλικού, αλλά και στο ό,τι η απειλή, σύμφωνα με όσα απο­δί­δο­νται, συν­δέ­θηκε με απαί­τηση συγκε­κρι­μέ­νης πράξης από το θύμα, εδώ με την οικο­νο­μική κατα­βολή των 200,00 ευρώ, άρα με εξα­να­γκα­σμό.

Επι­πλέον, το στοι­χείο της κατ’ εξα­κο­λού­θηση τέλεσης συν­δέ­ε­ται με την αναφορά σε δεύτερο περι­στα­τικό στις 29/07/2024, δηλαδή με την εικόνα μιας συμπε­ρι­φο­ράς που δεν εμφα­νί­ζε­ται ως μεμο­νω­μένη έκρηξη, αλλά ως επα­να­λαμ­βα­νό­μενο μοτίβο πίεσης.

Η κοι­νω­νική διά­σταση και το απο­τύ­πωμα στο θύμα

Η εκδι­κη­τική πορ­νο­γρα­φία δεν είναι απλώς μια παρα­βί­αση προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων. Είναι, στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις, μια στρα­τη­γική ταπεί­νω­σης και ελέγχου. Όταν το “όπλο” είναι εικόνες ή υλικό από τη γενε­τή­σια ζωή, το θύμα συχνά νιώθει ότι απει­λεί­ται όχι μόνο η ιδιω­τική του σφαίρα αλλά και οι οικο­γε­νεια­κοί δεσμοί, η κοι­νω­νική θέση, η επαγ­γελ­μα­τική εικόνα και η ίδια η καθη­με­ρινή ασφά­λεια.

Στην περι­γραφή της συγκε­κρι­μέ­νης υπό­θε­σης, η αναφορά στον πατέρα ως απο­δέ­κτη των απει­λού­με­νων απο­στο­λών λει­τουρ­γεί ως κλα­σι­κός πολ­λα­πλα­σια­στής πίεσης.

Η απειλή δεν αφορά απλώς στη δημο­σιο­ποί­ηση, αφορά στη ρήξη, στην ντροπή, στην αίσθηση ότι η προ­σω­πική ζωή θα μετα­τρα­πεί σε οικο­γε­νειακό τραύμα, με τρόπο δύσκολα ανα­στρέ­ψιμο.

Και όταν προ­στί­θε­ται η αναφορά σε ανάρ­τηση στο δια­δί­κτυο, το δια­κύ­βευμα γίνεται δυνη­τικά ανε­ξέ­λεγ­κτο, αφού η δια­σπορά μπορεί να ξεπε­ρά­σει τα όρια του οικείου κύκλου και να απο­κτή­σει μόνιμα χαρα­κτη­ρι­στικά.