Το χρήμα, η εξαπάτηση και η σκηνοθεσία που οδήγησαν στη δολοφονία του Κωνσταντίνου Τσιαντή

• Η δικο­γρα­φία απο­δί­δει ως μονα­δικό κίνητρο τον πορισμό οικο­νο­μι­κού οφέλους από τον Γ. Τ. ενώ οι αστυ­νο­μι­κοί του ΑΤ Ιαλυσού εστιά­ζουν στις αντι­φά­σεις στις κινή­σεις πριν και μετά τον θάνατο και στα τεχνά­σματα παρα­πλά­νη­σης, την ώρα που η σύλληψη στο Μόναχο μέσω SIRENE δεν σημαί­νει αυτό­ματα και άμεση έκδοση

Η δικο­γρα­φία που σχη­μα­τί­στηκε στη Ρόδο για τον θάνατο του Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή δεν περι­γρά­φει ένα τυχαίο συμβάν ούτε μια υπόθεση που έμεινε σε υποψίες. Το κίνητρο ανα­δει­κνύ­ε­ται ως καθαρά οικο­νο­μικό, ενώ το αφήγημα της Αστυ­νο­μίας είναι ότι η ανθρω­πο­κτο­νία ακο­λού­θησε σχέδιο και στη συνέ­χεια επι­χει­ρή­θηκε να παρου­σια­στεί ως θανα­τη­φόρο τροχαίο σε απο­μο­νω­μένο σημείο, με παράλ­ληλη μεθό­δευση ώστε το πτώμα να εντο­πι­στεί ελεγ­χό­μενα, όταν θα εξυ­πη­ρε­τούσε τη συγκά­λυψη.

Στο ένταλμα σύλ­λη­ψης που εκδό­θηκε από το Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, το κίνητρο δεν αφή­νε­ται σε ερμη­νείες. Ανα­φέ­ρε­ται ρητά ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος κατη­γο­ρεί­ται ότι προέβη σε ανθρω­πο­κτο­νία με μονα­δικό κίνητρο τον πορισμό οικο­νο­μι­κού οφέλους, καθώς είχε οικο­νο­μι­κές δια­φο­ρές με τον θανόντα. Η δια­τύ­πωση αυτή αποκτά ιδιαί­τερο βάρος, γιατί δεν εμφα­νί­ζε­ται ως απλή υπόθεση εργα­σίας, αλλά ως συμπέ­ρα­σμα που δένει με το σύνολο των κατα­θέ­σεων και των τεχνι­κών δεδο­μέ­νων που συνο­δεύ­ουν τη δικο­γρα­φία.

Η οικο­νο­μική διά­σταση προ­κύ­πτει από πολλές πλευρές. Από τη μία, υπάρχει σαφής εικόνα ότι ο Κων­στα­ντί­νος Τσια­ντής αντι­με­τώ­πιζε πίεση ρευ­στό­τη­τας. Κατα­γρά­φε­ται ότι έλαβε 3.852 ευρώ από συμ­φω­νία που αφο­ρούσε ξενο­δο­χειακή εκμε­τάλ­λευση, ενώ λίγες ημέρες αργό­τερα ζητούσε 50 ευρώ, στοι­χείο που αξιο­λο­γεί­ται ως ένδειξη ότι το ποσό δεν βρι­σκό­ταν πλέον στην κατοχή του και ότι η οικο­νο­μική του κατά­σταση ήταν εύθραυ­στη.

Από την άλλη, ο ίδιος ο Γ. Τ. σε πλαίσιο εξέ­τα­σης και απο­τί­μη­σης ισχυ­ρι­σμών, ανα­φέ­ρε­ται ότι υπο­στή­ριξε πως ο Κων­στα­ντί­νος Τσια­ντής του χρω­στούσε περίπου 650 ευρώ για εργα­σίες που είχε κάνει στην οικία και στο ξενο­δο­χείο του. Αυτό το στοι­χείο, μαζί με τις μαρ­τυ­ρίες για καβγά­δες και τις ανα­φο­ρές σε συμπε­ρι­φο­ρές έντασης, εντάσ­σε­ται από τους αστυ­νο­μι­κούς στη γενι­κό­τερη εικόνα σύγκρου­σης για χρήματα.

Κομβικό είναι και ένα ακόμη σημείο που ενι­σχύει το οικο­νο­μικό μοτίβο. Σε τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία μετά την ανεύ­ρεση του πτώ­μα­τος, κατα­γρά­φε­ται ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να απο­δέ­χε­ται πως είχε σκοπό να απο­σπά­σει με απατηλό τρόπο ή να πλα­στο­γρα­φή­σει έγγραφο σχετικό με τον Κων­στα­ντίνο Τσιαντή από το οποίο θα απο­κό­μιζε όφελος, αλλά δεν πρόλαβε επειδή ο τελευ­ταίος απε­βί­ωσε.

Για τους αστυ­νο­μι­κούς, η φράση αυτή λει­τουρ­γεί ως κρί­σι­μος κρίκος, γιατί συνδέει τον θάνατο με ένα σχέδιο κέρδους που δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε όπως είχε σχε­δια­στεί και απο­δί­δει στο κίνητρο πιο συγκε­κρι­μένο περιε­χό­μενο από μια γενική οικο­νο­μική διαφορά.

Η προϊ­στο­ρία που βαραί­νει: οι 2 κλοπές και η μήνυση που κατο­νό­μαζε τον κατη­γο­ρού­μενο

Η δικο­γρα­φία δίνει έμφαση σε 2 περι­στα­τικά που προη­γή­θη­καν της εξα­φά­νι­σης και φωτί­ζουν, κατά την Αστυ­νο­μία, το επίπεδο της αντι­πα­ρά­θε­σης.

Το πρώτο αφορά κλοπή στην οικία του Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή στο διά­στημα από 20:30 της 11/04/2025 έως 04:00 της 12/04/2025, όπου αφαι­ρέ­θη­καν 15.000 ευρώ και 6 χρυσά στυλό μάρκας PARKER συνο­λι­κής αξίας 7.500 ευρώ.

Το δεύτερο αφορά νέα κλοπή από 07:00 της 25/04/2025 έως 08:00 της 26/04/2025, με αφαί­ρεση οπλο­βα­στού που περιείχε 2 κυνη­γη­τι­κές επα­να­λη­πτι­κές καρα­μπί­νες, 200 φυσίγ­για, χλο­ο­κο­πτικό μηχά­νημα, εργα­λεία, καθώς και μεταλ­λικά υλικά, με τις αξίες να κατα­γρά­φο­νται ανα­λυ­τικά στη δικο­γρα­φία.

Σε αυτό το πλαίσιο έρχεται και ο βαν­δα­λι­σμός με κόκκινο σπρέι, με τις λέξεις «ΚΛΕΦΤΗΣ» και «ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ» να εμφα­νί­ζο­νται σε τοίχους και στην κεντρική είσοδο. Η Αστυ­νο­μία αξιο­λο­γεί ότι τέτοιες πράξεις δεί­χνουν προ­σω­πική γνώση του θύματος και εκδι­κη­τικό σκοπό, όχι μια τυχαία διάρ­ρηξη. Και εδώ η υπόθεση αποκτά ιδιαί­τερη βαρύ­τητα, επειδή ανα­φέ­ρε­ται ότι ο Κων­στα­ντί­νος Τσια­ντής κατο­νό­μασε ως δράστη τον Γ. Τ. και ακόμη ένα άτομο, χωρίς στο συγκε­κρι­μένο από­σπα­σμα να προσ­διο­ρί­ζο­νται περαι­τέρω στοι­χεία για τον δεύτερο. Επι­πλέον, σημειώ­νε­ται ότι ο Κων­στα­ντί­νος Τσια­ντής υπέβαλε μήνυση σε βάρος του κατη­γο­ρού­με­νου, κατη­γο­ρώ­ντας τον ότι αφαί­ρεσε τα 15.000 ευρώ και αντι­κεί­μενα αξίας και ότι βαν­δά­λισε την οικία.

Την ίδια ώρα, η δικο­γρα­φία περιέ­χει μαρ­τυ­ρίες που δίνουν υπό­βα­θρο στην ένταση των σχέσεων. Μάρ­τυ­ρας περι­γρά­φει ότι λίγες ημέρες πριν, στο ξενο­δο­χείο «Green Valley Hotel Rhodos», εντό­πισε τον Κων­στα­ντίνο Τσιαντή και τον κατη­γο­ρού­μενο να κάνουν εργα­σίες στο δωμάτιο 306 και να έρχο­νται σε έντονη λεκτική αντι­πα­ρά­θεση για χρη­μα­τικό ποσό που χρω­στούσε το θύμα, με τον κατη­γο­ρού­μενο να πετά μπογιές και τον μάρτυρα να απο­χω­ρεί φοβι­σμέ­νος.

Ο ίδιος μάρ­τυ­ρας τοπο­θε­τεί και μια ακόμη κρίσιμη σκηνή την 30/04/2025 περίπου στις 17:30, όταν μετέβη στην οικία του Κων­στα­ντί­νου Τσιαντή και τον βρήκε μαζί με τον κατη­γο­ρού­μενο, στοι­χείο που εντάσ­σε­ται στο χρο­νο­λό­γιο των τελευ­ταίων ωρών πριν από τον θάνατο.

Το σενάριο της Αστυ­νο­μίας: ανθρω­πο­κτο­νία και μετά σκη­νο­θε­τη­μένο τροχαίο

Στο ένταλμα σύλ­λη­ψης κατα­γρά­φε­ται και ο τρόπος θανάτου όπως απο­δί­δε­ται στον κατη­γο­ρού­μενο. Ανα­φέ­ρε­ται ότι σε χρόνο από 21:40 έως 22:50 της 01/05/2025, ο κατη­γο­ρού­με­νος πίεσε με τα χέρια του τις πλάγιες επι­φά­νειες του τρα­χή­λου του θύματος μέχρι να προ­κα­λέ­σει διά στραγ­γα­λι­σμού τον ασφυ­κτικό θάνατό του.

Η συνέ­χεια, κατά τη δικο­γρα­φία, αφορά στη σκη­νο­θε­σία. Οι κινή­σεις προς τον τόπο όπου τελικά βρέθηκε το πτώμα παρου­σιά­ζο­νται ως διπλές, πρώτα για ανα­γνώ­ριση και επιλογή σημείου, και μετά για την τελική μετα­φορά ή εγκα­τά­λειψη στοι­χείων ώστε να στηθεί το αφήγημα του τρο­χαίου.

Στο υλικό ανα­φέ­ρε­ται ότι οι κινή­σεις κατα­γρά­φη­καν σε σημεία ενδια­φέ­ρο­ντος από βιντε­ο­λη­πτικό υλικό, ενώ το σενάριο δένει με τη χρήση οχή­μα­τος τύπου Nissan Micra λευκού χρώ­μα­τος και με τις κινή­σεις μισθω­μέ­νης μοτο­σι­κλέ­τας.

Ιδιαί­τερη σημασία δίνεται και στην κλήση προς το σωμα­τείο «Ράδιο Ταξί Δια­γό­ρας» την 01:38 της 02/05/2025, που τοπο­θε­τεί τον κατη­γο­ρού­μενο στην περιοχή Παστί­δας Κρε­μα­στής και ενι­σχύει την εικόνα μετα­κί­νη­σης με ταξί προς το κέντρο της Ρόδου, ώστε να παρα­λά­βει στη συνέ­χεια το όχημα που χρη­σι­μο­ποιούσε.

Οι αστυ­νο­μι­κοί του ΑΤ Ιαλυσού και η εικόνα «σκοπού φυγής»

Σημα­ντικό μέρος της δικο­γρα­φίας αφορά στην ανα­ζή­τηση του κατη­γο­ρού­με­νου και στη δια­πί­στωση ότι δεν εντο­πι­ζό­ταν στη Ρόδο. Ανα­φέ­ρε­ται ότι είχε δηλω­μέ­νες διευ­θύν­σεις στα Μαριτσά και στην οδό Ιφι­γέ­νειας στη Ρόδο, ενώ σημειώ­νε­ται ότι του είχαν επι­βλη­θεί περιο­ρι­στι­κοί όροι, μεταξύ των οποίων απα­γό­ρευση εξόδου και υπο­χρέ­ωση εμφά­νι­σης στο πρώτο πεν­θή­μερο κάθε μήνα, τους οποίους παρα­βί­ασε τον Δεκέμ­βριο 2025 και Ιανουά­ριο 2026.

Η δικο­γρα­φία περι­γρά­φει επίσης ότι στις 20:30 της 13/11/2025 επι­βι­βά­στηκε στο πλοίο BLUE STAR 2 από Κω προς Πειραιά και έκτοτε δεν επέ­στρεψε στη Ρόδο, γεγονός που ενι­σχύει την εκτί­μηση περί σκοπού φυγής.

Η σύλληψη στο Μόναχο μέσω SIRENE και γιατί δεν φαί­νε­ται άμεση έκδοση

Ο κατη­γο­ρού­με­νος συνε­λή­φθη στο Μόναχο με ένταλμα στο πλαίσιο του SIRENE. Το SIRENE λει­τουρ­γεί ως μηχα­νι­σμός δια­βί­βα­σης συμπλη­ρω­μα­τι­κών πλη­ρο­φο­ριών που συνο­δεύ­ουν κατα­χω­ρί­σεις ανα­ζη­τή­σεων σε ευρω­παϊκά συστή­ματα και στην πράξη υπο­στη­ρί­ζει τη συνερ­γα­σία των αρχών όταν κάποιος εντο­πί­ζε­ται σε άλλο κράτος.

Ωστόσο, ακόμη και όταν μια σύλληψη πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στο εξω­τε­ρικό, η έκδοση δεν είναι αυτο­μα­το­ποι­η­μένη κίνηση που ολο­κλη­ρώ­νε­ται άμεσα. Ακο­λου­θούν στάδια δικα­στι­κού ελέγχου στη χώρα σύλ­λη­ψης, επι­βε­βαί­ωση της ταυ­τό­τη­τας, έλεγχος των εγγρά­φων που συνο­δεύ­ουν την ανα­ζή­τηση και δια­δι­κα­σίες που συν­δέ­ο­νται με δικαιώ­ματα άμυνας, προ­θε­σμίες και πιθανές ενστά­σεις. Έτσι εξη­γεί­ται γιατί, ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν φαί­νε­ται να εκδί­δε­ται άμεσα, ακόμη και αν το ελλη­νικό ένταλμα είναι ενεργό και πλήρως αιτιο­λο­γη­μένο ως προς τις ενδεί­ξεις, τον κίνδυνο φυγής και το κίνητρο.

Στο συνο­λικό κάδρο, οι αστυ­νο­μι­κοί του ΑΤ Ιαλυσού φαί­νε­ται να δια­βά­ζουν την υπόθεση ως μια δια­δρομή που ξεκινά από οικο­νο­μι­κές τριβές και κατα­λή­γει σε δολο­φο­νία με στόχο το κέρδος ή την απο­τροπή απώ­λειας χρη­μά­των, με ταυ­τό­χρονη προ­σπά­θεια να εξα­φα­νι­στεί το πραγ­μα­τικό απο­τύ­πωμα της πράξης. Οι κλοπές του Απρι­λίου, οι καταγ­γε­λίες και η μήνυση, οι καβγά­δες για οφειλές, τα ίχνη που δεί­χνουν δια­νυ­κτέ­ρευση του κατη­γο­ρού­με­νου στην οικία του θύματος, η προ­σπά­θεια χρήσης του διπλώ­μα­τος οδή­γη­σης, οι κλήσεις στο 112, η μεθο­δευ­μένη δια­δρομή με ταξί και η επιλογή απο­μο­νω­μέ­νου γκρεμού δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως μεμο­νω­μένα επει­σό­δια. Απο­τε­λούν, με βάση τη δικο­γρα­φία, τα κομ­μά­τια ενός σχεδίου που κεντρικό του νήμα είναι το χρήμα.

Ως συνή­γο­ροι για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας παρί­στα­νται οι κκ. Μηνάς Τσέρκης, Μαρίνα Κρανίτη – Τσέρκη και Στε­φα­νία Κου­λου­μπρή ενώ ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης οι κ.κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δής και Αχιλ­λέας Δασκα­λά­κης.