Καταδίκη χωρίς ελαφρυντικά για αλλοδαπή που συνδέθηκε με διακίνηση εικονικών τιμολογίων 2,203 εκατ. ευρώ

• Η δίκη ολο­κλη­ρώ­θηκε στις 19 Ιανουα­ρίου 2026 με προ­ε­δρική δια­δι­κα­σία και έγινε μετά από αναί­ρεση προη­γού­με­νης από­φα­σης, με το δικα­στή­ριο να κρίνει ξανά την υπόθεση που είχε οδη­γή­σει το 2011 σε κάθειρξη 7 ετών

Η υπόθεση που για χρόνια παρέ­μενε σημείο ανα­φο­ράς στα δικα­στικά χρονικά της Δωδε­κα­νή­σου επέ­στρεψε χθες στην αίθουσα του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των. Με προ­ε­δρική δια­δι­κα­σία, το δικα­στή­ριο έκρινε ένοχη χωρίς ελα­φρυ­ντικά μια αλλο­δαπή, υπήκοο Αλβα­νίας και της επέβαλε ποινή κάθειρ­ξης 5 ετών και 6 μηνών, σε μια εξέλιξη που απο­τυ­πώ­νει τόσο τη βαρύ­τητα των κατα­λο­γι­σμών όσο και τη μακρά δια­δρομή της υπό­θε­σης μέσα από αλλε­πάλ­λη­λες δικα­στι­κές κρίσεις.

Η νέα εκδί­καση πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε μετά από αναί­ρεση προη­γού­με­νης από­φα­σης, γεγονός που επα­νέ­φερε στο προ­σκή­νιο μια δικο­γρα­φία με μεγάλο οικο­νο­μικό απο­τύ­πωμα και με χαρα­κτη­ρι­στικά που, κατά τις αρχικές έρευνες, παρέ­πε­μπαν σε οργα­νω­μένη πρα­κτική παρα­γω­γής και δια­κί­νη­σης φορο­λο­γι­κών στοι­χείων χωρίς πραγ­μα­τικό αντί­κρι­σμα.

Μια υπόθεση που άρχισε ως κατα­σκευα­στική δρα­στη­ριό­τητα και κατέ­ληξε σε “χαρτιά” χωρίς έδρα

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που είχαν περι­γρα­φεί από παλαιό­τε­ρες δικα­στι­κές εξε­λί­ξεις, στο επί­κε­ντρο βρέθηκε ατομική επι­χεί­ρηση που είχε κάνει έναρξη εργα­σιών στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου, δηλώ­νο­ντας ως βασικό αντι­κεί­μενο την παροχή κατα­σκευα­στι­κών υπη­ρε­σιών. Η εικόνα όμως που σχη­μα­τί­στηκε από τους ελέγ­χους ήταν δια­φο­ρε­τική, καθώς κατα­γρά­φη­καν επε­κτά­σεις δρα­στη­ριό­τη­τας σε διά­φο­ρες Δ.Ο.Υ. της χώρας με αντι­κεί­μενα που δεν συν­δέ­ο­νταν με την αρχική έναρξη, όπως ψητο­πω­λεία, οινο­μα­γει­ρεία, ξύλινες κορ­νί­ζες και άλλες εμπο­ρι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.

Το πλέον κρίσιμο εύρημα των ελέγχων ήταν ότι δεν εντο­πί­στηκε πραγ­μα­τική έδρα επι­χεί­ρη­σης, στοι­χείο που σε τέτοιου τύπου υπο­θέ­σεις συχνά λει­τουρ­γεί ως βασικός δείκτης εικο­νι­κό­τη­τας, ειδικά όταν συν­δυά­ζε­ται με μαζική έκδοση παρα­στα­τι­κών. Παράλ­ληλα, είχε κατα­γρα­φεί ότι η εμπλε­κό­μενη γυναίκα ήταν κάτοχος μεγάλης ακί­νη­της περιου­σίας, στοι­χείο που είχε εντα­χθεί στο συνο­λικό αξιο­λο­γικό πλαίσιο της υπό­θε­σης και της οικο­νο­μι­κής της δρα­στη­ριό­τη­τας.

Το απο­τύ­πωμα των τιμο­λο­γίων: 2,203 εκατ. ευρώ σε 4ετία και πρό­στιμα  4,4 εκατ. ευρώ

Η δικο­γρα­φία είχε απο­δώ­σει στην επίμαχη δρα­στη­ριό­τητα τη δια­κί­νηση πλαστών και εικο­νι­κών τιμο­λο­γίων επί 4ετία, συνο­λι­κής αξίας 2,203 εκατ. ευρώ. Το μέγεθος δεν απο­τι­μή­θηκε μόνο στη λογι­στική διά­σταση, αλλά και στις διοι­κη­τι­κές συνέ­πειες, καθώς τα πρό­στιμα που είχαν επι­βλη­θεί είχαν ανα­φερ­θεί ότι ανήλθαν συνο­λικά σε 4,4 εκατ. ευρώ.

Στην υπόθεση είχε κατα­γρα­φεί, επίσης, εμπλοκή 2 μεγάλων ξενο­δο­χείων της Μυκόνου, τα οποία φέρο­νταν να έκαναν χρήση τιμο­λο­γίων συνο­λι­κής αξίας 973.000 ευρώ. Το επι­βλη­θέν πρό­στιμο στους συγκε­κρι­μέ­νους παρα­λή­πτες είχε ανα­φερ­θεί ότι ανήλθε σε 1.720.000 ευρώ, ανα­δει­κνύ­ο­ντας πώς μια δέσμη παρα­στα­τι­κών μπορεί να ενερ­γο­ποι­ή­σει πολ­λα­πλές συνέ­πειες, τόσο σε ποινικό όσο και σε διοι­κη­τικό επίπεδο, για περισ­σό­τε­ρους από έναν εμπλε­κό­με­νους.

Σε επίπεδο εκτι­μή­σεων που είχαν απο­δο­θεί σε στελέχη ελεγ­κτι­κών υπη­ρε­σιών, η επίμαχη επι­χεί­ρηση είχε παρου­σια­στεί ως μέρος κυκλώ­μα­τος με πελα­το­λό­γιο ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, στις οποίες απο­δι­δό­ταν χρήση παρά­νο­μων τιμο­λο­γίων για αιτιο­λό­γηση ανα­πτυ­ξια­κών επι­δο­τή­σεων και για επι­στροφή επεν­δυ­τι­κού Φ.Π.Α. Πρό­κει­ται για κρίσιμο σημείο της δημό­σιας συζή­τη­σης γύρω από τέτοιες υπο­θέ­σεις, καθώς συνδέει τα εικο­νικά παρα­στα­τικά όχι μόνο με φορο­λο­γική από­κρυψη, αλλά και με μηχα­νι­σμούς χρη­μα­το­δό­τη­σης ή επι­στρο­φών που στη­ρί­ζο­νται σε “καθαρά” δικαιο­λο­γη­τικά.

Οι ισχυ­ρι­σμοί της κατη­γο­ρού­με­νης και το αφήγημα της εργα­σίας στην οικο­δομή

Στην προ­α­να­κρι­τική και ανα­κρι­τική φάση, η Αλβανή είχε απο­δώ­σει την παρου­σία της στην Ελλάδα σε οικο­νο­μική μετα­νά­στευση, ανα­φέ­ρο­ντας ότι ήρθε μαζί με 2 αδέλφια της και δρα­στη­ριο­ποι­ή­θη­καν σε οικο­δο­μι­κές εργα­σίες. Είχε ισχυ­ρι­στεί ότι, προ­κει­μέ­νου να είναι αντα­γω­νι­στι­κοί, δεν τηρή­θη­καν όλες οι απα­ραί­τη­τες δια­δι­κα­σίες ασφά­λι­σης, προ­σπα­θώ­ντας να παρου­σιά­σει ένα πλαίσιο λει­τουρ­γίας που, όπως είχε υπο­νο­ή­σει, δεν διέφερε από πρα­κτι­κές που συνα­ντώ­νται ευρύ­τερα σε τμήματα της αγοράς.

Κεντρι­κός ισχυ­ρι­σμός της ήταν ότι οι εργα­σίες για τις οποίες εκδό­θη­καν τα φορο­λο­γικά παρα­στα­τικά είχαν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί. Σε ό,τι αφορά στα φορο­λο­γικά της στοι­χεία, είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι πετά­χτη­καν από συγ­γε­νικά πρόσωπα του πρώην συζύγου της μετά τον χωρισμό τους, μαζί με προ­σω­πικά της αντι­κεί­μενα. Οι ανα­φο­ρές αυτές είχαν εντα­χθεί στο δικα­στικό υλικό, με το βάρος τους να κρί­νε­ται τελικά από τη συνο­λική εικόνα των ελέγχων και των συναλ­λα­γών.

Από το 2011 στο 2026: η “δεύτερη ζωή” της υπό­θε­σης μέσω αναί­ρε­σης

Η υπόθεση είχε οδη­γή­σει το 2011 σε κατα­δι­κα­στική απόφαση του ίδιου δικα­στη­ρίου, όταν είχε επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών στην Αλβανή, ερήμην, για κακουρ­γη­μα­τική φορο­δια­φυγή. Εκείνη η απόφαση απο­τέ­λεσε για χρόνια τον βασικό “σταθμό” της υπό­θε­σης, όμως η υπόθεση δεν έμεινε εκεί.

Τον Μάιο του 2024, με απόφαση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου ανε­στάλη η ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών που είχε επι­βλη­θεί το 2011, μετά από αίτηση της κατα­δι­κα­σθεί­σας.

Η χθεσινή εξέλιξη, ήρθε ως απο­τέ­λε­σμα αναί­ρε­σης προη­γού­με­νης από­φα­σης, με απο­τέ­λε­σμα να διε­ξα­χθεί νέα εκδί­καση και να εκδοθεί νέα κρίση επί της ενοχής και της ποινής.

Οι παρά­πλευ­ρες πτυχές και η παλαιό­τερη απαλ­λαγή 81χρονου Έλληνα ξενο­δό­χου

Στην ίδια υπόθεση, σύμφωνα με τα δεδο­μένα που είχαν δημο­σιο­ποι­η­θεί στο παρελ­θόν, είχε απα­σχο­λή­σει και η περί­πτωση ενός 81χρονου Έλληνα ξενο­δό­χου, ο οποίος το 2011 είχε κατη­γο­ρη­θεί ως αυτουρ­γός για φορο­δια­φυγή με λήψη και αποδοχή εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων. Είχε ανα­φερ­θεί ότι έπειτα από έλεγχο σε ξενο­δο­χειακή επι­χεί­ρηση, δια­πι­στώ­θηκε πως το 2004 είχαν ληφθεί 5 φορο­λο­γικά στοι­χεία χωρίς Φ.Π.Α. ύψους 27.294 ευρώ, το 2005 4 φορο­λο­γικά στοι­χεία αξίας χωρίς Φ.Π.Α. 159.470 ευρώ και το 2006 2 φορο­λο­γικά στοι­χεία αξίας χωρίς Φ.Π.Α. 17.395 ευρώ, συνο­λικά 204.159 ευρώ.

Τα παρα­στα­τικά αυτά είχαν συν­δε­θεί με επι­χεί­ρηση εμπο­ρίας επίπλων και κου­φω­μά­των που, κατά τα τότε στοι­χεία, είχε εκδώσει πλήθος εικο­νι­κών τιμο­λο­γίων τα οποία είχαν λάβει κυρίως ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις στη Ρόδο. Στο ίδιο πλαίσιο είχε ανα­φερ­θεί ότι ο ιδιο­κτή­της της επι­χεί­ρη­σης αυτής κατη­γο­ρού­νταν για φορο­α­πάτη ύψους 1.538.132,60 ευρώ. Μετά από περαί­ωση και κατα­βολή των ανα­λο­γού­ντων φόρων και προ­στί­μων, ο 81χρονος Έλληνας ξενο­δό­χος είχε απαλ­λα­γεί από τις κατη­γο­ρίες για τις οποίες είχε παρα­πεμ­φθεί.