Στο Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου επί κακουργημάτων κρίσιμη αίτηση αναστολής για τον 68χρονο κρατούμενο τραπεζικό υπάλληλο

• Τη Δευτέρα 19-01-2026 εξε­τά­ζε­ται, σε προ­ε­δρική δια­δι­κα­σία, το αίτημα να «παγώσει» η εκτέ­λεση της ποινής κάθειρ­ξης 5 ετών μέχρι να κριθεί η αναί­ρεση που έχει ήδη κατα­τε­θεί στον Άρειο Πάγο, με πυρήνα την υγεία και την ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη για τον ίδιο και την οικο­γέ­νειά του

Η υπόθεση που στη Ρόδο έχει ταυ­τι­στεί επί σχεδόν 2 δεκα­ε­τίες με το απο­κα­λού­μενο σκάν­δαλο μαμούθ της πρώην Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, σήμερα Alpha Bank, ανοίγει ένα ακόμη κεφά­λαιο, αυτή τη φορά με επί­κε­ντρο μια δια­δι­κα­σία που μπορεί να απο­δει­χθεί καθο­ρι­στική για την άμεση προ­σω­πική κατά­σταση ενός από τους κατα­δι­κα­σθέ­ντες.

Τη Δευτέρα 19-01-2026, ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των, σε προ­ε­δρική δια­δι­κα­σία, θα εξε­τα­στεί η αίτηση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης της ποινής που υπέβαλε κατη­γο­ρού­με­νος τρα­πε­ζι­κός υπάλ­λη­λος, ο οποίος ήδη έχει προ­σφύ­γει και στον Άρειο Πάγο με αίτηση αναί­ρε­σης κατά της από­φα­σης του δεύ­τε­ρου βαθμού.

Η συζή­τηση δεν αφορά αυτή τη στιγμή στην ουσία της υπό­θε­σης με την κλασική έννοια, δηλαδή μια νέα απο­τί­μηση των πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών. Το άμεσο δια­κύ­βευμα είναι αν θα «παγώσει» η εκτέ­λεση της ποινής μέχρι να απο­φαν­θεί ο Άρειος Πάγος, με τον αιτού­ντα να στη­ρί­ζει το αίτημά του στην επί­κληση υπέρ­με­τρης και ανε­πα­νόρ­θω­της βλάβης, κυρίως λόγω σοβαρών ζητη­μά­των υγείας που, όπως υπο­στη­ρί­ζει, επι­δει­νώ­νο­νται εντός του περι­βάλ­λο­ντος κρά­τη­σης.

Η δευ­τε­ρο­βάθ­μια κατα­δίκη και το άνοιγμα της αναι­ρε­τι­κής οδού

Ο κατα­δι­κα­σθείς, Έλληνας ηλικίας 68 ετών και συντα­ξιού­χος τρα­πε­ζι­κός υπάλ­λη­λος, κρα­τεί­ται στο Κατά­στημα Κρά­τη­σης Κω. Με την υπ’ αριθμ. 23/2025 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου Β’ βαθμού κατα­δι­κά­στηκε για κακουρ­γη­μα­τική απιστία, με αναφορά σε συνο­λική ζημία άνω των 120.000 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θηση, και του επι­βλή­θηκε ποινή κάθειρ­ξης 5 ετών.

Κατά της από­φα­σης αυτής έχει ασκηθεί αναί­ρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου, με κατά­θεση ενδίκου μέσου που η υπε­ρά­σπιση χαρα­κτη­ρί­ζει παρα­δε­κτό και βάσιμο.

Ο πυρήνας της επι­χει­ρη­μα­το­λο­γίας για την ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη εστιά­ζει σε συγκε­κρι­μένα ιατρικά δεδο­μένα που ανα­φέ­ρο­νται ως τεκ­μη­ριω­μένα με βεβαιώ­σεις και γνω­μα­τεύ­σεις.

Παράλ­ληλα, στην αίτηση περι­γρά­φε­ται χρόνια γενι­κευ­μένη αγχώδης δια­τα­ραχή με εκδη­λώ­σεις επει­σο­δια­κού πανικού και έντονων μυο­σπα­σμών, κατά­σταση που, κατά τον ισχυ­ρι­σμό, εντά­θηκε λόγω της κρά­τη­σης και συν­δέ­ε­ται αιτιω­δώς με την εκδή­λωση του εγκε­φα­λι­κού επει­σο­δίου.

Σημα­ντική θέση στο κείμενο έχει και η αναφορά σε χρόνιο ανα­πνευ­στικό πρό­βλημα, με διά­γνωση χρόνιας απο­φρα­κτι­κής πνευ­μο­νο­πά­θειας και περι­γραφή παρό­ξυν­σης με υπο­ξυ­γο­ναι­μία, καθώς και ανάγκη για οξυ­γο­νο­θε­ρα­πεία.

Στο ίδιο πλαίσιο, γίνεται λόγος για μυο­σπα­σμούς σε πρόσωπο, κεφαλή και άνω άκρα, κινη­τι­κές δια­τα­ρα­χές και δια­τα­ρα­χές μνήμης και ύπνου, καθώς και για οσφυοϊ­σχιαλ­γία λόγω εκφυ­λι­στι­κών αλλοιώ­σεων και δισκο­κη­λών.

Το συνο­λικό αφήγημα που δομεί η αίτηση είναι ότι η υγεία του αιτού­ντος απαιτεί διαρκή παρα­κο­λού­θηση, ηρεμία και σταθερή πρό­σβαση σε ιατρι­κές πράξεις, συν­θή­κες που, όπως υπο­στη­ρί­ζει, δεν δια­σφα­λί­ζο­νται επαρκώς εντός του καθε­στώ­τος κρά­τη­σης.

Πέρα από την υγεία, η αίτηση επι­χει­ρεί να θεμε­λιώ­σει υπέρ­με­τρη και ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη και στο επίπεδο της οικο­γέ­νειας και της οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης.

Ιδιαί­τερη μνεία γίνεται και στο ότι, κατά τον ισχυ­ρι­σμό του αιτού­ντος, δεν έχει απα­σχο­λή­σει τη δικαιο­σύνη σε άλλη υπόθεση, ενώ γίνεται αναφορά και στη χρονική από­σταση σχεδόν 18 ετών από την τέλεση των πράξεων που απο­δό­θη­καν στο κατη­γο­ρη­τή­ριο, στοι­χείο που, στην κοι­νω­νική ανά­γνωση, επα­νε­νερ­γο­ποιεί τη συζή­τηση για το πώς ο χρόνος μετα­βάλ­λει την πραγ­μα­τι­κό­τητα της ποινής και της προ­σω­πι­κής αντοχής ενός ανθρώ­που.

Τι «χτυπά» η αναί­ρεση και γιατί αυτό επη­ρε­ά­ζει τη συζή­τηση της ανα­στο­λής

Η αναί­ρεση που έχει ασκηθεί, όπως έχει περι­γρα­φεί από τη «δημο­κρα­τική», δεν επι­χει­ρεί να επα­να­φέ­ρει τη δίκη από την αρχή. Στρέ­φε­ται σε ζητή­ματα που ελέγ­χο­νται αναι­ρε­τικά, δηλαδή στην επάρ­κεια της αιτιο­λο­γίας και στη σωστή εφαρ­μογή του νόμου. Βασικός άξονας είναι η επί­κληση έλλει­ψης ειδικής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αιτιο­λο­γίας, με την υπε­ρά­σπιση να υπο­στη­ρί­ζει ότι υπάρ­χουν ασά­φειες ή αντι­φά­σεις ως προς κρίσιμα σημεία, όπως η δια­χει­ρι­στική εξουσία που απαι­τεί­ται για την απιστία και ο τρόπος που θεμε­λιώ­νε­ται ο απαι­τού­με­νος δόλος.

Δεύ­τε­ρος άξονας αφορά ισχυ­ρι­σμούς περί αρνη­τι­κής υπέρ­βα­σης εξου­σίας, με αιχμή τη μη ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κού που, κατά την υπε­ρά­σπιση, είχε προ­βλη­θεί νομίμως. Τρίτος άξονας αφορά εκ πλαγίου παρα­βί­αση ουσια­στι­κής ποι­νι­κής διά­τα­ξης, δηλαδή την άποψη ότι η απόφαση, λόγω των ασα­φειών της, δυσχε­ραί­νει τον αναι­ρε­τικό έλεγχο ως προς την ορθή εφαρ­μογή του νόμου.

Τα αδι­κή­ματα και η καρδιά της δικο­γρα­φίας

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο αφο­ρούσε συγκρό­τηση εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης από κοινού, πλα­στο­γρα­φία με σκο­πού­μενο όφελος άνω των 120.000 ευρώ από κοινού και απάτη με ζημία άνω των 120.000 ευρώ από κοινού. Πίσω από τις νομικές ονο­μα­σίες, η ουσία ήταν μία, η υποβολή ψευδών στοι­χείων για την εξα­σφά­λιση δανείων συνο­λι­κού ύψους 2.257.022 ευρώ, χρήματα που χορη­γή­θη­καν από υπο­κα­τα­στή­ματα στη Ρόδο και συν­δέ­θη­καν με αγορές ακι­νή­των και αγρο­τε­μα­χίων.

Η υπόθεση είχε ξεκι­νή­σει από καταγ­γε­λία στις 26 Μαρτίου 2007 στην Υπο­διεύ­θυνση Δίωξης Οικο­νο­μι­κών Εγκλη­μά­των, από σύμ­βουλο της Διεύ­θυν­σης Επι­θε­ώ­ρη­σης της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας. Η καταγ­γε­λία περιέ­γραφε ότι 13 άτομα είχαν εκτα­μιεύ­σει μεγάλα ποσά μέσω δανειο­δο­τή­σεων, με δικαιο­λο­γη­τικά αμφί­βο­λης γνη­σιό­τη­τας. Από τον έλεγχο προ­έ­κυ­ψαν αμφι­βο­λίες για τα δηλω­θέ­ντα εισο­δή­ματα, για την ύπαρξη και λει­τουρ­γία επι­χει­ρή­σεων που εμφα­νί­ζο­νταν ως εργο­δό­τες, για διευ­θύν­σεις δια­μο­νής, καθώς και καθυ­στε­ρή­σεις στην απο­πλη­ρωμή και δυσμενή οικο­νο­μικά στοι­χεία μετά την εκτα­μί­ευση.

Στην προ­α­νά­κριση υπήρξαν κατα­θέ­σεις που σκια­γρά­φη­σαν με ωμό τρόπο την πρα­κτική που απο­δί­δε­ται στην υπόθεση. Επι­βε­βαιώ­θηκε περί­πτωση εκκα­θα­ρι­στι­κού με εικο­νικά εισο­δή­ματα 21.302 ευρώ. Κατα­γρά­φη­καν ισχυ­ρι­σμοί για προ­σεγ­γί­σεις προ­σώ­πων με οικο­νο­μική ανάγκη, υπο­σχέ­σεις αμοιβών 20.000 ευρώ ή 5.000 ευρώ για συμ­με­τοχή σε αίτηση δανείου, και ανα­φο­ρές ότι το σύνολο των εκτα­μιευ­θέ­ντων χρη­μά­των καρ­πώ­θη­καν άλλοι. Παράλ­ληλα, ο εσω­τε­ρι­κός έλεγχος ανέ­δειξε τη ροή των ποσών, αφού μεγάλο μέρος των χρη­μά­των φέρεται να μετα­φέρ­θηκε με ενυ­πό­γρα­φες εντολές των δανειο­λη­πτών σε λογα­ρια­σμό ταμιευ­τη­ρίου με δικαιούχο έναν εκ των κατη­γο­ρου­μέ­νων, στοι­χείο που απο­τυ­πώ­νει την υπόνοια ύπαρξης κεντρι­κής δια­χεί­ρι­σης των εκτα­μιεύ­σεων.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Ακης Δημη­τριά­δης και Βασίλης Μπέης.