Η δίκη για τον θάνατο του Αριστοτέλη Θολενού στον βιολογικό καθαρισμό προσδιορίστηκε για τις 14 Ιανουαρίου 2026

Η δικα­στική διε­ρεύ­νηση μιας υπό­θε­σης που σημά­δεψε τη Ρόδο μπαίνει σε νέα φάση, καθώς η δίκη για τον θάνατο του 56χρονου εργα­ζό­με­νου της ΔΕΥΑ Ρόδου, Αρι­στο­τέλη Θολενού, μετά από εργα­τικό δυστύ­χημα στον βιο­λο­γικό καθα­ρι­σμό στη θέση «Βόδι», έχει προσ­διο­ρι­στεί για τις 14 Ιανουα­ρίου 2026.

Στο εδώλιο ανα­μέ­νε­ται να καθί­σουν 4 επι­τε­λικά στελέχη της επι­χεί­ρη­σης, αντι­μέ­τωπα με την κατη­γο­ρία της ανθρω­πο­κτο­νίας από αμέλεια, σε μια υπόθεση που επα­να­φέ­ρει με ένταση το ερώτημα των πραγ­μα­τι­κών συν­θη­κών ασφά­λειας σε τεχνι­κές εγκα­τα­στά­σεις και της ευθύνης που απο­δί­δε­ται σε διοι­κη­τικό επίπεδο όταν ένας εργα­ζό­με­νος τραυ­μα­τί­ζε­ται θανά­σιμα.

Το χρονικό στη θέση «Βόδι» και οι συν­θή­κες που περι­γρά­φο­νται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο

Σύμφωνα με την περι­γραφή της υπό­θε­σης, το δυστύ­χημα συνέβη στις 13.03.2020 στις εγκα­τα­στά­σεις του βιο­λο­γι­κού καθα­ρι­σμού στη θέση «Βόδι», όταν ο Αρι­στο­τέ­λης Θολενός, βοηθός ηλε­κτρο­λό­γου στη ΔΕΥΑ Ρόδου, εργα­ζό­ταν με συνα­δέλ­φους του σε εργα­σίες καθα­ρι­σμού της δεξα­με­νής προ­πά­χυν­σης ιλύος. Με το πέρας της εργα­σίας και ενώ απο­μά­κρυνε τα εργα­λεία του, χρη­σι­μο­ποί­ησε φορητή σκάλα για να εξέλθει από δεξα­μενή ύψους 6 μέτρων.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο απο­τυ­πώ­νει ότι η έξοδος από τη δεξα­μενή δεν έγινε μέσα από πλήρως προ­στα­τευ­μένη δια­δρομή. Ανα­φέ­ρε­ται ότι, λόγω των εργα­σιών συντή­ρη­σης, τα χαλύ­βδινα καπάκια ήταν ανοιγ­μένα και υπήρχε έλλειψη προ­στα­τευ­τι­κών δια­τά­ξεων, όπως κου­πα­στές και κιγκλι­δώ­ματα. Κάτω από αυτές τις συν­θή­κες, ο εργα­ζό­με­νος φέρεται να ανα­γκά­στηκε να κινηθεί στο περι­με­τρικό τσι­με­ντέ­νιο στηθαίο, κάνο­ντας 2 έως 3 πλάγια βήματα για να φτάσει σε ακά­λυ­πτο χώρο. Εκεί γλί­στρησε, παρα­πά­τησε και έπεσε μέσα στη δεξα­μενή.

Στην προ­σπά­θειά του να κρα­τη­θεί, χτύπησε στο στήθος, στη βάση όπου τοπο­θε­τού­νται τα μεταλ­λικά καλύμ­ματα. Κατόπιν χτύπησε με το πίσω μέρος της κεφαλής του σε αντλία που ήταν τοπο­θε­τη­μένη εντός της δεξα­με­νής για την εκκέ­νωση αυτής. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν βαρύ­τατη κρα­νιο­ε­γκε­φα­λική κάκωση, τραυ­μα­τι­σμός που απο­τέ­λεσε την αφε­τη­ρία μιας μακράς και δρα­μα­τι­κής ιατρι­κής πορείας.

Η νοση­λεία στη Ρόδο και η μετα­φορά στη Λάρισα

Ο Αρι­στο­τέ­λης Θολενός μετα­φέρ­θηκε εσπευ­σμένα στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου «Ανδρέας Παπαν­δρέου» και στις 14.03.2020 εισήχθη σε βαριά κωμα­τώδη κατά­σταση. Δια­κο­μί­στηκε στη Μονάδα Εντα­τι­κής Θερα­πείας, όπου παρέ­μεινε δια­σω­λη­νω­μέ­νος για μεγάλο διά­στημα. Στις 06.06.2020 μετα­φέρ­θηκε στη Νευ­ρο­χει­ρουρ­γική Κλινική, στις 30.06.2020 επέ­στρεψε στη ΜΕΘ, ενώ στις 06.07.2020 νοση­λεύ­θηκε στο Α’ Παθο­λο­γικό μέχρι τις 04.08.2020. Κατά τη διάρ­κεια της νοση­λείας του ανα­φέ­ρε­ται ότι δεν είχε επι­κοι­νω­νία με το περι­βάλ­λον.

Στις 04.08.2020 εξήλθε από το νοσο­κο­μείο με διά­γνωση εξόδου που απο­τυ­πώ­νει το εύρος των επι­πλο­κών, μη καθο­ρι­σμένη οξεία λοίμωξη του κατώ­τε­ρου ανα­πνευ­στι­κού, κατά­σταση γαστρο­στο­μίας, κατά­σταση τρα­χειο­στο­μίας, πολ­λα­πλά κατάγ­ματα με συμ­με­τοχή των οστών του κρανίου και του προ­σώ­που, παρα­πλη­γία και τετρα­πλη­γία. Ακο­λού­θησε αερο­δια­κο­μιδή στη Λάρισα και μετα­φορά σε εξει­δι­κευ­μένο κέντρο απο­κα­τά­στα­σης.

Το Κέντρο Απο­κα­τά­στα­σης Animus και η μάχη με τις επι­πλο­κές

Η πορεία, ωστόσο, επι­βα­ρύν­θηκε από σοβαρές επι­πλο­κές. Λόγω επι­δεί­νω­σης, δια­κο­μί­στηκε σε ΜΕΘ του Γενικού Νοσο­κο­μείου Λάρισας από 07.08.2020 έως 13.08.2020 με αιτία σηπτική κατα­πλη­ξία.

Η νοση­λεία συνε­χί­στηκε στο Κέντρο Απο­κα­τά­στα­σης Animus, στο 8ο χλμ Λάρισας Τρι­κά­λων, με περιό­δους παρα­μο­νής που κατα­γρά­φο­νται ως εξής, από 04.08.2020 έως 07.08.2020, από 13.08.2020 έως 09.12.2020, από 16.12.2020 έως 12.01.2021, από 15.01.2021 έως 20.01.2021 και από 28.01.2021 έως 03.03.2021. Κατά την εισα­γωγή του στο κέντρο ανα­φέ­ρε­ται χαμηλό επίπεδο συνεί­δη­σης.

Ακο­λού­θησε πρό­γραμμα απο­κα­τά­στα­σης με εντα­τική ανα­πνευ­στική φυσι­κο­θε­ρα­πεία, παθη­τική κινη­σιο­θε­ρα­πεία άνω και κάτω άκρων, δια­τα­τι­κές ασκή­σεις, κινη­το­ποί­ηση σε καθιστή θέση, ασκή­σεις για βελ­τί­ωση ελέγχου κεφαλής και ισορ­ρο­πίας σε καθιστή θέση.

Παράλ­ληλα εφαρ­μό­στηκε πρό­γραμμα λογο­θε­ρα­πείας με ασκή­σεις για βελ­τί­ωση κατά­πο­σης και αντι­με­τώ­πιση γνω­σια­κών ελλειμ­μά­των, πρό­γραμμα εργο­θε­ρα­πείας με παθη­τική κινη­σιο­θε­ρα­πεία, αισθη­τη­ριακά ερε­θί­σματα και δια­τά­σεις άνω άκρων, καθώς και πρό­γραμμα ψυχο­λο­γι­κής υπο­στή­ρι­ξης.

Στις 12.01.2021 παρου­σί­ασε αιφ­νί­δια διάταση και στις 20.01.2021 δια­κο­μί­στηκε εκ νέου σε ΜΕΘ. Στις 03.03.2021 δια­κο­μί­στηκε σε ΜΕΘ του νοσο­κο­μείου Animus Κυανούς Σταυρός.

Στις 04.03.2021 και ώρα 01:45 απε­βί­ωσε στο νοση­λευ­τικό ίδρυμα της Λάρισας, όντας υπό μηχα­νική υπο­στή­ριξη. Ως αίτια θανάτου κατα­γρά­φο­νται καρ­διακή ανακοπή, πολυορ­γα­νική ανε­πάρ­κεια, σηπτική κατα­πλη­ξία, βαριά κρα­νιο­ε­γκε­φα­λική κάκωση, τετρα­πλη­γία, τρα­χειο­στο­μία, ανα­πνευ­στική ανε­πάρ­κεια, εγκε­φα­λική αιμορ­ρα­γία. Η υπόθεση απο­τυ­πώ­νει με σκληρό τρόπο πώς ένας αρχικός τραυ­μα­τι­σμός μπορεί να εξε­λι­χθεί σε μακρά αλυσίδα επι­πλο­κών, με αλλε­πάλ­λη­λες νοση­λείες και κρί­σι­μες επι­δει­νώ­σεις, μέχρι την τελική κατά­ληξη.

Οι ευθύνες που εξε­τά­ζο­νται και το δια­κύ­βευμα για την εργα­σιακή ασφά­λεια

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο, όπως περι­γρά­φε­ται, δεν περιο­ρί­ζε­ται στο ίδιο το συμβάν της πτώσης, αλλά εστιά­ζει στο περι­βάλ­λον μέσα στο οποίο έγινε η εργασία και στη δια­δρομή που ακο­λού­θησε ο εργα­ζό­με­νος σε χώρο που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από αυξη­μένο κίνδυνο.

Το βασικό δια­κύ­βευμα της δίκης είναι η εξέταση του κατά πόσο υπήρχαν επαρκή μέτρα προ­στα­σίας, κατάλ­λη­λες προ­βλέ­ψεις και οργά­νωση εργα­σιών, ώστε η έξοδος από μια δεξα­μενή 6 μέτρων να γίνεται με ασφά­λεια, χωρίς να απαι­τεί­ται κίνηση πάνω σε τσι­με­ντέ­νιο στηθαίο με ανοιγ­μένα καπάκια και χωρίς προ­στα­τευ­τι­κές δια­τά­ξεις.

Με τη δίκη πλέον προσ­διο­ρι­σμένη για τις 14 Ιανουα­ρίου 2026, η υπόθεση του Αρι­στο­τέλη Θολενού παρα­μέ­νει ένας κρί­σι­μος σταθμός για τη Ρόδο, όχι μόνο ως προς την ανα­ζή­τηση δικα­στι­κής κρίσης, αλλά και ως προς το μήνυμα που εκπέ­μπε­ται για την πρόληψη, την ευθύνη και την αξία της ασφά­λειας στην εργασία.

Ως συνή­γο­ρος για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας παρί­στα­ται ο Γιώργος Λαμπα­δά­κης, ενώ για την υπε­ρά­σπιση ο Άκης Δημη­τριά­δης.