Απορρίφθηκε αίτηση αναίρεσης καταδικαστικής απόφασης για διακεκριμένη ρευματοκλοπή γνωστής εταιρείας

Η μακρά και πολυ­ε­πί­πεδη ποινική διαμάχη για υπόθεση δια­κε­κρι­μέ­νης ρευ­μα­το­κλο­πής που απα­σχό­λησε τα ακρο­α­τή­ρια της Δωδε­κα­νή­σου αλλά και το ανώτατο ακυ­ρω­τικό της χώρας έλαβε ορι­στική κατά­ληξη με την υπ’ αριθμ. 1532/15-12-2025 απόφαση του Ζ΄ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε στο σύνολό της την αίτηση αναί­ρε­σης του κατα­δι­κα­σμέ­νου επι­χει­ρη­μα­τία, επι­βε­βαιώ­νο­ντας την κρίση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου για πράξεις που απο­τι­μή­θη­καν σε ιδιαί­τερα υψηλό οικο­νο­μικό αντί­κτυπο.

Το ιστο­ρικό και το απο­τύ­πωμα της υπό­θε­σης

Η υπόθεση συν­δέ­ε­ται με πολυ­κα­τά­στημα που λει­τουρ­γούσε στη Ρόδο από το 2005 και το οποίο επε­κτά­θηκε με την πάροδο των ετών σε 4 υπο­κα­τα­στή­ματα στο νησί και 1 κατά­στημα στη Λέρο.

Το 2016, μετά από τεχνικό έλεγχο στον μετρητή του κεντρι­κού κατα­στή­μα­τος, κατα­γρά­φηκε κατά την υπη­ρε­σιακή εκδοχή παρέμ­βαση στη λει­τουρ­γία μέτρη­σης της κατα­νά­λω­σης. Η κοστο­λό­γηση της δια­φυ­γού­σας ενέρ­γειας υπο­λο­γί­στηκε αρχικά σε 534.077 ευρώ προ ΦΠΑ, με το συνο­λικό ποσό να υπερ­βαί­νει τα 590.000 ευρώ.

Η υπόθεση οδη­γή­θηκε σε ποινική δίωξη για κακούρ­γημα.

Το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών με ανα­στολή, ενώ σε δεύτερο βαθμό το εφετείο ανα­μόρ­φωσε την ποινή σε 2 έτη με ανα­στολή.

Η προ­σφυγή στον

Άρειο Πάγο και οι αιτιά­σεις της αναί­ρε­σης

Ο κατα­δι­κα­σθείς επι­χει­ρη­μα­τίας προ­σέ­φυγε στον Άρειο Πάγο προ­βάλ­λο­ντας σειρά ουσια­στι­κών και δικο­νο­μι­κών λόγων. Καταρ­χάς υπο­στή­ριξε ότι το εφετείο δεν απά­ντησε επαρκώς στον αυτο­τελή ισχυ­ρι­σμό περί αορι­στίας του κατη­γο­ρη­τη­ρίου, ιδίως ως προς τον ακριβή χρόνο τέλεσης της πράξης και τον κρίσιμο χρόνο δια­πί­στω­σης. Επέ­μεινε ότι η αιτιο­λο­γία εμφά­νιζε εσω­τε­ρι­κές αντι­φά­σεις για την έκταση και τη χρονική περίοδο της ρευ­μα­το­κλο­πής. Επι­πλέον αμφι­σβή­τησε τη νομι­μο­ποί­ηση παρά­στα­σης της ΔΕΔΔΗΕ ως πολι­τι­κής αγωγής, θέτο­ντας ζήτημα άμεσης και έμμεσης ζημίας. Ιδιαί­τερη έμφαση έδωσε στον χρονικό ορί­ζο­ντα της κοστο­λό­γη­σης, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι με βάση κανο­νι­στι­κές προ­βλέ­ψεις ο υπο­λο­γι­σμός δεν μπορεί να υπερ­βαί­νει τους 24 μήνες από τη δια­πί­στωση, ενώ εδώ η εκτί­μηση επε­κτά­θηκε σε περίοδο 2008 έως 2015. Τέλος, προ­έ­βαλε ότι ακόμη και υπό την παρα­δοχή μη κατα­γε­γραμ­μέ­νης κατα­νά­λω­σης το ύψος της ζημίας δεν υπε­ρέ­βαινε το όριο των 120.000 ευρώ, με συνέ­πεια ο νομικός χαρα­κτη­ρι­σμός να όφειλε να είναι πλημ­με­λη­μα­τι­κός και συνα­κό­λουθα παρα­γε­γραμ­μέ­νος.

Με την απόφαση 1532/15-12-2025 ο Άρειος Πάγος απέρ­ριψε τους προ­βλη­θέ­ντες λόγους αναί­ρε­σης.

Πώς δια­μορ­φώ­θηκε

το δικα­στικό μονο­πάτι

Από τον πρώτο έλεγχο του 2016 στον μετρητή του κεντρι­κού κατα­στή­μα­τος μέχρι την τελε­σί­δικη κρίση του 2025 η υπόθεση πέρασε από δια­δο­χικά στάδια που επη­ρέ­α­σαν το απο­δει­κτικό της φορτίο.

Το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο έκρινε ένοχο τον επι­χει­ρη­μα­τία και επέβαλε ποινή 3 ετών με ανα­στολή. Το εφετείο επα­νε­κτί­μησε τα δεδο­μένα, επι­κύ­ρωσε την ενοχή και δια­μόρ­φωσε την ποινή στα 2 έτη με ανα­στολή. Η αίτηση αναί­ρε­σης στρά­φηκε κατά της υπ’ αριθμ. 78-104-134/2024 από­φα­σης του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, θέτο­ντας ζητή­ματα αιτιο­λο­γίας, νομι­μο­ποί­η­σης πολι­τι­κής αγωγής, χρο­νι­κού ορί­ζο­ντα κοστο­λό­γη­σης και νομικού χαρα­κτη­ρι­σμού. Με την 1532/15-12-2025 το ακυ­ρω­τικό απέρ­ριψε όλα τα επι­χει­ρή­ματα.

Η ΔΕΗ εκπρο­σω­πή­θηκε από τους δικη­γό­ρους κ.κ. Γιώργο Μαυ­ρομ­μάτη και Άγγελο Κων­στα­ντι­νίδη, ενώ την αίτηση αναί­ρε­σης είχε υπο­βά­λει ο επι­χει­ρη­μα­τίας με συνή­γορο τον δικη­γόρο κ. Μανώλη Κου­τσούκο.