Στις 12 Ιανουαρίου 2026 εξετάζεται από μηδενική βάση η υπόθεση της δολοφονίας Τοπάλυ

• Η έφεση της Εισαγ­γε­λέ­ωςς θέτει εκτός ισχύος το «ταβάνι» των 15 ετών και ζητά πλήρη επα­να­ξιο­λό­γηση των ελα­φρυ­ντι­κών για τον 53χρονο και τον 20χρονο γιο του που κατα­δι­κά­στη­καν πρω­το­δί­κως για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση κατά συναυ­τουρ­γία

Η πολύ­κροτη ανθρω­πο­κτο­νία του εργο­λά­βου οικο­δο­μών Τζάνη Τοπάλυ, 46 ετών, επι­στρέ­φει στις δικα­στι­κές αίθου­σες στις 12 Ιανουα­ρίου 2026. Μετά την πρω­τό­δικη κατα­δίκη του 53χρονου Ροδίτη και του 20χρονου υιού του σε κάθειρξη 15 ετών έκαστος, η Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω με την Εισαγ­γε­λέα κ. Μαρία Κωλέτη, και με σύμφωνη γνώμη της Εισαγ­γε­λέως Εφετών Δωδε­κα­νή­σου κ. Δέσποι­νας Καλαϊ­τζί­δου, άσκησε έφεση υπέρ του νόμου και επί τα χείρω για τους κατα­δι­κα­σθέ­ντες.

Αυτό σημαί­νει ότι το Μικτό Ορκωτό Εφετείο θα επα­νε­ξε­τά­σει την υπόθεση από μηδε­νική βάση χωρίς ανώτατο όριο ποινής, με ρητή δυνα­τό­τητα επι­βο­λής ισόβιας κάθειρ­ξης αν δεν ανα­γνω­ρι­στεί κανένα ελα­φρυ­ντικό.

Το δια­κύ­βευμα της νέας δίκης

Στο Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου θα τεθεί εκ νέου ολό­κληρο το απο­δει­κτικό υλικό, οι πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες, οι κατα­θέ­σεις και το νομικό σκέλος των ελα­φρυ­ντι­κών. Καθώς η έφεση της Εισαγ­γε­λίας είναι κατ’ ουσίαν «επί τα χείρω», το Δικα­στή­ριο δεν δεσμεύ­ε­ται από το «ταβάνι» των 15 ετών που δια­μορ­φώ­θηκε πρω­το­δί­κως μετά την ανα­γνώ­ριση του ελα­φρυ­ντι­κού του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου.

Αντι­θέ­τως, δύναται να επι­βά­λει την ανώτατη ποινή της έννομης τάξης για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση, δηλαδή ισόβια κάθειρξη, εφόσον κρίνει ότι δεν συντρέ­χει ελα­φρυ­ντικό.

Αυτό το πλαίσιο τίθεται ρητά από την εισαγ­γε­λική έκθεση εφέσεως που ζητά να απορ­ρι­φθεί η ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντικό και να δοθεί η προ­σή­κουσα βαρύ­τητα στη βαρύ­τητα της πράξης και στην αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας.

Γιατί κρίθηκε ανε­παρ­κές το ελα­φρυ­ντικό του  πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου

Κεντρικό σημείο της έφεσης είναι ότι το πρω­το­βάθ­μιο Δικα­στή­ριο εσφαλ­μένα ανα­γνώ­ρισε το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου. Η Εισαγ­γε­λία επι­ση­μαί­νει ότι από την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία προ­έ­κυ­ψαν ενέρ­γειες που αντι­στρα­τεύ­ο­νται την έννοια του «συν­νό­μου» βίου, όπως η παρά­δοση στο θύμα τριών πλαστών επι­τα­γών συνο­λι­κού ύψους 80.000 ευρώ και η ύπαρξη ανε­ξό­φλη­της εργο­λα­βι­κής οφειλής 100.000 ευρώ, στοι­χεία που τεκ­μη­ριώ­νο­νται σε έγγραφα και πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη γρα­φο­λό­γου.

Στο σκε­πτικό περι­λαμ­βά­νο­νται επίσης ανα­φο­ρές σε φορο­λο­γι­κές παρα­βά­σεις που ο ίδιος ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να παρα­δέ­χθηκε ως προς τον τρόπο χρη­μα­το­δό­τη­σης των εργα­σιών.

Η ιατρο­δι­κα­στική αλήθεια που καθο­ρί­ζει την κρίση

Η εφε­τειακή προ­σβολή στη­ρί­ζε­ται εκτενώς στα ιατρο­δι­κα­στικά πορί­σματα. Η έκθεση νεκρο­ψίας του ιατρο­δι­κα­στή Ρόδου και η γνω­μο­δό­τηση του επί­κου­ρου καθη­γητή ιατρο­δι­κα­στι­κής κατα­γρά­φουν δύο πανο­μοιό­τυπα εμπιε­σμα­τικά κατάγ­ματα στο ινιακό τμήμα της κεφαλής, δια­μέ­τρου 3,5 έως 4 εκα­το­στών, που δεν συμ­βι­βά­ζο­νται με πτώση εξ ιδίου ύψους.

Ακόμη και ο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας της υπε­ρά­σπι­σης των καταγ­μά­των, συντάσ­σε­ται με το συμπέ­ρα­σμα ότι πρό­κει­ται για πλήξη κεφαλής από θλών όργανο. Οι δια­πι­στώ­σεις αυτές συν­δέ­ο­νται με τη θέση ότι απαι­τή­θηκε σύμπραξη του­λά­χι­στον 2 ατόμων για την επί­τευξη του θανα­τη­φό­ρου απο­τε­λέ­σμα­τος.

Το χρονικό όπως το απο­δέ­χθηκε  η πρω­τό­δικη κρίση

Σύμφωνα με το παρα­πεμ­πτικό και το απο­δει­κτικό υλικό που έγινε δεκτό, το βράδυ της 28 Αυγού­στου 2022 στο Φαλη­ράκι Ρόδου ο Τζάνης Τοπάλυ μετέβη στην επι­χεί­ρηση του πρώτου κατη­γο­ρού­με­νου για να διεκ­δι­κή­σει την οφειλή. Ακο­λού­θησε επει­σό­διο και κατά τις παρα­δο­χές της από­φα­σης ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος ακι­νη­το­ποί­ησε τον Τοπάλυ με σχοινί ενώ του κατά­φερε τα θανα­τη­φόρα χτυ­πή­ματα. Η σορός μετα­φέρ­θηκε με φορ­τη­γάκι Mitsubishi L200 και εγκα­τα­λεί­φθηκε σε ορεινή περιοχή της Ψίνθου, ενώ το αυτο­κί­νητο του θύματος μετα­κι­νή­θηκε στις Καλυ­θιές για απο­προ­σα­να­το­λι­σμό. Κατόπιν ακο­λού­θη­σαν ενέρ­γειες αλλοί­ω­σης βιντε­ο­λη­πτι­κού υλικού με κλήση τεχνι­κού την επόμενη ημέρα και δημό­σιες ανα­φο­ρές που, κατά την Εισαγ­γε­λία, απο­σκο­πού­σαν στη δημιουρ­γία ψευδούς αφη­γή­μα­τος περί εξα­φά­νι­σης.

Απο­λο­γίες, αντι­φά­σεις και το βιντε­ο­λη­πτικό υλικό

Η έφεση κατα­γρά­φει αντι­φά­σεις στις απο­λο­γίες. Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος σε δια­δο­χικά στάδια άλλοτε επι­κα­λέ­στηκε χρήση σχοι­νιού και άλλοτε υπο­βάθ­μισε τον ρόλο του σε απλή ώθηση, εκδοχή που αναι­ρεί­ται από τα ιατρο­δι­κα­στικά δεδο­μένα. Υπο­στή­ριξε ότι απου­σί­αζε, ισχυ­ρι­σμός που δια­ψεύ­στηκε μετά την ανά­κτηση βίντεο από τα εργα­στή­ρια της ΔΕΕ, στοι­χείο που συνέ­βαλε στην κατα­δίκη του για συναυ­τουρ­γία. Το Δικα­στή­ριο σημεί­ωσε ότι οι κατη­γο­ρού­με­νοι είχαν πολ­λα­πλές ευκαι­ρίες υπα­να­χώ­ρη­σης, τις οποίες δεν αξιο­ποί­η­σαν, και ότι η μετα­γε­νέ­στερη δια­χεί­ριση της σορού και των πει­στη­ρίων κατα­δει­κνύει μεθο­δι­κό­τητα και σκλη­ρό­τητα.

Η αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας στο επί­κε­ντρο

Καίριο νομικό θεμέλιο της έφεσης είναι η παρα­βί­αση της αρχής της ανα­λο­γι­κό­τη­τας από την επιβολή των 15 ετών μετά την ανα­γνώ­ριση του ελα­φρυ­ντι­κού. Η Εισαγ­γε­λία επι­κα­λεί­ται νομο­λο­γία του Αρείου Πάγου για το πότε η ποινή εμφα­νί­ζε­ται σε προφανή δυσα­να­λο­γία προς τη βαρύ­τητα του εγκλή­μα­τος και το εγκλη­μα­τικό απο­τέ­λε­σμα. Με δεδο­μένο το είδος της πράξης, τον τρόπο τέλεσης, τη συμπε­ρι­φορά πριν και μετά τον θάνατο, καθώς και την ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη στην οικο­γέ­νεια του θύματος, η εισαγ­γε­λική θέση είναι ότι η μόνη ανα­λο­γική κύρωση είναι η ισόβια κάθειρξη χωρίς ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κού. Η θέση αυτή απο­τυ­πώ­νε­ται ρητά στην εφε­τειακή έκθεση και τη συνο­δεύ­ουσα σύμφωνη γνώμη.

Οι νομικές και ανθρώ­πι­νες προ­ε­κτά­σεις

Πέρα από το αυστηρά νομικό μέρος, το δικο­νο­μικό υλικό περι­λαμ­βά­νει απτές περι­γρα­φές των συνε­πειών στην οικο­γέ­νεια Τοπάλυ. Η σύζυγος Έλσα Τοπάλι και οι στενοί συγ­γε­νείς προ­σέ­φυ­γαν ζητώ­ντας την έφεση ως προς την ανα­γνώ­ριση του ελα­φρυ­ντι­κού, ενώ κατα­θέ­σεις μαρ­τύ­ρων απο­τυ­πώ­νουν το ψυχικό απο­τύ­πωμα στα 3 ανήλικα τέκνα και το οικο­γε­νειακό περι­βάλ­λον. Το Εφετείο καλεί­ται να σταθ­μί­σει όχι μόνο τις γραμμές του Ποι­νι­κού Κώδικα αλλά και το βάρος μιας πράξης που συγκλό­νισε την τοπική κοι­νω­νία.

Για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας παρί­στα­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης, Μαρίνα Κρανίτη Τσέρκη και Νίκος Πατε­ρά­κης, ενώ την υπε­ρά­σπιση των κατη­γο­ρου­μέ­νων έχουν οι κ.κ. Νικό­λαος Αλετράς και Δημή­τρης Βερ­βέ­ρης.

Όλα συγκλί­νουν σε μια δίκη με υψηλό δικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό φορτίο. Στις 12 Ιανουα­ρίου 2026 η υπόθεση Τοπάλυ ανα­βιώ­νει ολό­κληρη.