Νικητιάδης στη Βουλή προς Γεραπετρίτη: Η Προεδρία της Ε.Ε. απαιτεί ειλικρίνεια και εθνική συναίνεση

Η ανάληψη της Προ­ε­δρίας της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης από την Ελλάδα το πρώτο εξάμηνο του 2027 απο­τε­λεί εθνικό στόχο πρέπει να αντι­με­τω­πι­στεί με υπερ­κομ­μα­τικά κρι­τή­ρια και αίσθηση ευθύνης, υπο­γράμ­μισε από το βήμα της Ολο­μέ­λειας της Βουλής ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου του ΠΑΣΟΚ και τ. Υφυπ. Πολι­τι­σμού – Του­ρι­σμού Γιώργος Νικη­τιά­δης, στη συζή­τηση του νομο­σχε­δίου του Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών για τη «Σύσταση Γρα­φείου Ελλη­νι­κής Προ­ε­δρίας». Η συζή­τηση πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την Τρίτη 18 Νοεμ­βρίου.

Ο κ. Νικη­τιά­δης απευ­θυ­νό­με­νος στον Υπ. Εξω­τε­ρι­κών κ. Γερα­πε­τρίτη, τόνισε ότι το ΠΑΣΟΚ υπερ­ψη­φί­ζει επί της αρχής το νομο­σχέ­διο, επι­ση­μαί­νο­ντας την ανάγκη ειλι­κρι­νούς δια­λό­γου και πλήρους δια­φά­νειας από την Κυβέρ­νηση, ενόψει των μεγάλων εθνικών και ευρω­παϊ­κών προ­κλή­σεων που έχει μπροστά της η χώρα. Παραλ­λή­λως, υπεν­θύ­μισε την πλούσια εμπει­ρία της χώρας από τις προη­γού­με­νες ελλη­νι­κές Προ­ε­δρίες, με το ΠΑΣΟΚ στο τιμόνι της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι και ο ίδιος είχε συμ­βά­λει «με ένα μικρό λιθα­ράκι» ως Γενικός Γραμ­μα­τέας Δημό­σιας Διοί­κη­σης στην ιστο­ρική Προ­ε­δρία του 2003.

Ειδική αναφορά έκανε στην Προ­ε­δρία του 2003, επί Κώστα Σημίτη, όταν πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε η μεγάλη διεύ­ρυνση της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης με δέκα νέα κράτη-μέλη και κυρίως, με την ένταξη της Κύπρου. Όπως σημεί­ωσε, ο τότε Πρω­θυ­πουρ­γός είχε κατα­στή­σει σαφές ότι η διεύ­ρυνση δεν θα προ­χω­ρούσε αν δεν συμπε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν και η Κύπρος, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι στις 16 Απρι­λίου 2003, στο Ζάππειο, υπε­γράφη η Συνθήκη Προ­σχώ­ρη­σης της Κύπρου μαζί με τις εννέα άλλες χώρες. «Η Ελλάδα είχε κατα­γά­γει έναν πραγ­μα­τικό θρίαμβο της εξω­τε­ρι­κής της πολι­τι­κής» υπο­γράμ­μισε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου υπεν­θύ­μισε επίσης, την απόφαση του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου στο Ελσίνκι το 1999, με την οποία απο­δε­σμεύ­τηκε η ένταξη της Κύπρου από την προ­ϋ­πό­θεση επί­λυ­σης του πολι­τι­κού ζητή­μα­τος, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι τότε υπήρχε συνεν­νό­ηση και ειλι­κρί­νεια ανάμεσα στις πολι­τι­κές δυνά­μεις. «Τόσο η Νέα Δημο­κρα­τία όσο και ο Συνα­σπι­σμός, ακόμη και το ΚΚΕ, αντι­λαμ­βά­νο­νταν τη σημασία της ένταξης της Κύπρου. Υπήρχε ειλι­κρί­νεια. Τέτοια ειλι­κρί­νεια απαι­τεί­ται να έχουμε και σήμερα» τόνισε, συν­δέ­ο­ντας τη στάση εκείνης της περιό­δου με τις ανάγκες της σημε­ρι­νής συγκυ­ρίας.

Ασκώ­ντας κριτική στον Πρω­θυ­πουργό για τον τρόπο με τον οποίο περιέ­γραψε την κατά­σταση στα ελλη­νο­τουρ­κικά και τις παρα­βιά­σεις, ο κ. Νικη­τιά­δης επε­σή­μανε ότι «είτε από άγνοια είτε επειδή δεν θέλησε να απο­τυ­πώ­σει την αλήθεια, ανα­φέρ­θηκε σε γεγο­νότα που δεν συμ­βαί­νουν», υπεν­θυ­μί­ζο­ντας πως ο Κοι­νο­βου­λευ­τι­κός Εκπρό­σω­πος του ΠΑΣΟΚ Δημή­τρης Μάντζος κατέ­γραψε συγκε­κρι­μένα παρα­δείγ­ματα παρα­βιά­σεων. «Ελπίζω να μην είναι επαρκώς πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νος, δεν είναι έγκλημα αυτό. Αν όμως απο­κρύ­πτει την αλήθεια, τότε φοβάμαι ότι δεν μπο­ρούμε έτσι να προ­χω­ρή­σουμε ως έθνος» σημεί­ωσε, προ­σθέ­το­ντας ότι «πρέπει να προ­ε­τοι­μα­στούμε με ειλι­κρί­νεια για τα μεγάλα θέματα και να μιλή­σουμε καθαρά για την εξω­τε­ρική πολι­τική, την ασφά­λεια, τις αμυ­ντι­κές δαπάνες και το κοι­νω­νικό κράτος».

Ο κ.Νικη­τιά­δης υπο­γράμ­μισε ότι η Προ­ε­δρία του 2027 «δεν είναι υπόθεση μιας κυβέρ­νη­σης, αλλά της χώρας συνο­λικά», εκφρά­ζο­ντας αμφι­βο­λία αν θα είναι η σημε­ρινή κυβέρ­νηση εκείνη που θα κληθεί να τη δια­χει­ρι­στεί. «Γι’ αυτό χρειά­ζε­ται να συνο­μι­λούμε από τώρα, να δια­μορ­φώ­σουμε εθνική στρα­τη­γική» τόνισε, θέτο­ντας ως πεδία ουσια­στι­κού δια­λό­γου την κοινή εξω­τε­ρική πολι­τική και ασφά­λεια της Ευρώπης, τον αντί­κτυπο των αυξη­μέ­νων αμυ­ντι­κών δαπανών στο κοι­νω­νικό κράτος, τον ρόλο της Τουρ­κίας στη νέα αμυ­ντική αρχι­τε­κτο­νική, καθώς και τη δια­μόρ­φωση των ταμείων συνοχής και της νέας Κοινής Αγρο­τι­κής Πολι­τι­κής, με ενεργό ελλη­νική συμ­με­τοχή.