Typhoon Project: Ένας «Τυφώνας» που καθαρίζει γιαλό γιαλό

Φυσικός θησαυ­ρός, ζωτικός πυλώνας της οικο­νο­μίας και ανα­πό­σπα­στο στοι­χείο της πολι­τι­στι­κής ταυ­τό­τη­τας της Ελλάδας απο­τε­λεί η ακτο­γραμμή της, που ως γνωστόν κατα­γρά­φε­ται ως η μεγα­λύ­τερη στην Ευρώπη. Ωστόσο, η θαλάσ­σια ρύπανση, κυρίως από πλα­στικά απορ­ρίμ­ματα, φελιζόλ και εγκα­τα­λε­λειμ­μένα αλιευ­τικά εργα­λεία, επι­γρά­φε­ται ως διαρκής απειλή για τις ακτές της χώρας.

Στην κατεύ­θυνση αυτή, τα τελευ­ταία έξι χρόνια δρα­στη­ριο­ποιεί­ται το Typhoon Project, που απο­τε­λεί εμβλη­μα­τική πρω­το­βου­λία του Κοι­νω­φε­λούς Ιδρύ­μα­τος Αθα­νά­σιος Κ. Λασκα­ρί­δης και ανα­ντίρ­ρητα τοπο­θε­τεί­ται στο επί­κε­ντρο των περι­βαλ­λο­ντι­κών δράσεων στην Ελλάδα.

Με αιχμή του το ειδικά δια­μορ­φω­μένο, νορ­βη­γι­κής κατα­σκευής, επι­χει­ρη­σιακό πλοίο «Τυφώνας», το μονα­δικό στη Μεσό­γειο αφιε­ρω­μένο απο­κλει­στικά στον καθα­ρι­σμό ακτών, το Ιδρυμα ανα­δει­κνύει στην πράξη ότι η συστη­μα­τική παρέμ­βαση μπορεί να απο­κα­τα­στή­σει το θαλάσ­σιο περι­βάλ­λον.

Υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι ο «Τυφώνας», με μήκος 72 μέτρων, δια­θέ­τει πέντε ταχύ­πλοα και μόνιμο πλήρωμα 35 ατόμων, ενώ επι­χει­ρεί 365 ημέρες τον χρόνο σε δυσπρό­σι­τες και απο­μο­νω­μέ­νες ακτές. Η ομάδα του εργά­ζε­ται καθη­με­ρινά, σε δύσκο­λες συν­θή­κες πεδίου και επί οκτα­ώ­ρου βάσεως, απο­μα­κρύ­νο­ντας χιλιά­δες τόνους απορ­ριμ­μά­των και συλ­λέ­γο­ντας με το χέρι ακόμη και τον πιο μικρό κόκκο φελιζόλ, ώσπου να εξα­φα­νι­στεί και το τελευ­ταίο ίχνος ρύπαν­σης.

Ο απο­λο­γι­σμός της εξα­ε­τούς δια­δρο­μής του είναι εντυ­πω­σια­κός. Από την έναρξη της δράσης του, το 2019, μέχρι σήμερα, με χιλιά­δες ώρες καθα­ρι­σμών, έχουν καθα­ρι­στεί 4.426 ακτές σε όλη την Ελλάδα, έχουν απο­μα­κρυν­θεί περισ­σό­τερα από 22 εκα­τομ­μύ­ρια τεμάχια απορ­ριμ­μά­των, συνο­λι­κού βάρους 903 τόνων και όγκου 45.000 κυβικών μέτρων -όγκος ίσος με 18 πισίνες ολυ­μπια­κών δια­στά­σεων.

Είναι κοινός τόπος ότι πίσω από κάθε αριθμό και κάθε απόρ­ριμμα κρύ­βε­ται μία ιστορία: άλλοτε συγκλο­νι­στική, όπως οι 260 προ­σφυ­γι­κές λέμβοι στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου και τα πολε­μικά πυρο­μα­χικά στο Ιόνιο, άλλοτε παρά­δοξη, όπως ένα κουτάκι ανα­ψυ­κτι­κού από το Μου­ντιάλ του ’80, κι άλλοτε βαθιά ανθρώ­πινη, όπως ταυ­τό­τη­τες και δια­βα­τή­ρια που μιλούν για ζωές σε μετά­βαση.

Το πρό­γραμμα έχει ήδη ολο­κλη­ρώ­σει τον πρώτο καθα­ρι­σμό της ολό­κλη­ρης νησιω­τι­κής και του μεγα­λύ­τε­ρου μέρους της ηπει­ρω­τι­κής ακτο­γραμ­μής, ενώ από τον Φεβρουά­ριο του 2023 βρί­σκε­ται σε δεύτερο κύκλο καθα­ρι­σμών.

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ

Το Typhoon Project περι­λαμ­βά­νει και επι­στη­μο­νική κατα­γραφή του ίδιου του καθα­ρι­σμού. Ο,τι συλ­λέ­γε­ται κατα­γρά­φε­ται, ταξι­νο­μεί­ται, ζυγί­ζε­ται και μετριέ­ται. Εχει δημιουρ­γη­θεί η μεγα­λύ­τερη και πλη­ρέ­στερη βάση δεδο­μέ­νων για την παρά­κτια ρύπανση στη Μεσό­γειο, η οποία αξιο­ποιεί­ται ήδη από πανε­πι­στή­μια στην Ελλάδα και το εξω­τε­ρικό.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Μέσα από συνερ­γα­σίες με το Πανε­πι­στή­μιο Πατρών, το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου και το Πολυ­τε­χνείο Κρήτης, ο «Τυφώνας» λει­τουρ­γεί ως κινητό ερευ­νη­τικό κέντρο, υπο­στη­ρί­ζο­ντας πρω­το­πο­ρια­κές επι­στη­μο­νι­κές μελέτες για τη θαλάσ­σια ρύπανση.Παράλ­ληλα, το πρό­γραμμα ενερ­γο­ποιεί τις τοπικές κοι­νό­τη­τες στις περιο­χές που επι­χει­ρεί.

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ

Στις δράσεις του συμ­με­τέ­χουν εκα­το­ντά­δες εθε­λο­ντές των Ενόπλων Δυνά­μεων, μαθητές και τοπικοί σύλ­λο­γοι, καλ­λιερ­γώ­ντας περι­βαλ­λο­ντική συνεί­δηση και δίνο­ντας στη δράση εθνική διά­σταση. Ολες τις εποχές του χρόνου, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, ο «Τυφώνας» βρί­σκε­ται εκεί, με όλο και περισ­σό­τε­ρους συμ­μά­χους.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ

Το Typhoon Project απο­τε­λεί την πλη­ρέ­στερη έκφραση του ορά­μα­τος του ιδρυτή, κ. Αθα­νά­σιου Λασκα­ρίδη, για την απο­κα­τά­σταση των ελλη­νι­κών ακτών και την επα­να­φορά τους στην αρχική τους ομορφιά, ενώ ολό­κληρο το έργο χρη­μα­το­δο­τεί­ται απο­κλει­στικά από το Κοι­νω­φε­λές Ιδρυμα Αθα­νά­σιος Κ. Λασκα­ρί­δης.

ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Οπως υπο­γραμ­μί­ζει η εκτε­λε­στική διευ­θύ­ντρια του Ιδρύ­μα­τος, Πέγκυ Ξηρο­τα­γά­ρου: «Η θάλασσα είναι κομμάτι της ταυ­τό­τη­τάς μας και η προ­στα­σία της κοινή μας ευθύνη. Ακτές που κάποτε ήταν γεμάτες απορ­ρίμ­ματα έχουν αρχίσει να ανα­κτώ­νται ξανά. Είναι το στοί­χημα που κερ­δί­ζουμε καθη­με­ρινά».

Πηγή: eleftherostypos.gr