Πέντε χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή σε 43χρονο Αλβανό για ενδοοικογενειακή επικίνδυνη σωματική βλάβη

Από­φα­ση – σταθ­μός του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου Ρόδου – Το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε κατά πλειο­ψη­φία (4-3) ένοχο τον κα­τη­γο­ρού­με­νο μόνο για μία πράξη που αφο­ρού­σε το πε­ρι­στα­τι­κό με το μη­χα­νά­κι, με­τα­βάλ­λο­ντας την αρ­χι­κή κα­τη­γο­ρία και επι­βάλ­λο­ντας ποινή κά­θειρ­ξης πέντε ετών προς εκτέ­λε­ση

Η Ρόδος βρέ­θη­κε για ακόμη μία φορά στο επί­κε­ντρο μιας ιδιαί­τε­ρα σο­βα­ρής υπό­θε­σης εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας, η οποία εκ­δι­κά­στη­κε ολο­κλη­ρω­τι­κά από το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο και ολο­κλη­ρώ­θη­κε με μια από­φα­ση που συ­ζη­τεί­ται έντο­να. Ο 43χρο­νος Αλ­βα­νός, προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος στις φυ­λα­κές Κω, κρί­θη­κε ένο­χος μόνο για μία από τις πρά­ξεις που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νταν στο αρ­χι­κό κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, ύστε­ρα από πο­λύ­ω­ρη ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία και εν­δε­λε­χή εξέ­τα­ση μαρ­τύ­ρων.

Η από­φα­ση, η οποία ελή­φθη κατά πλειο­ψη­φία 4-3, αφορά την πράξη που σχε­τί­ζε­ται με το πε­ρι­στα­τι­κό του δι­κύ­κλου και εκ­δό­θη­κε κα­τό­πιν επι­τρε­πτής με­τα­βο­λής της κα­τη­γο­ρί­ας από από­πει­ρα βα­ριάς σκο­πού­με­νης σω­μα­τι­κής βλά­βης σε εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κή επι­κίν­δυ­νη σω­μα­τι­κή βλάβη. Για τις υπό­λοι­πες κα­τη­γο­ρί­ες, με­τα­ξύ των οποί­ων και η από­πει­ρα πνιγ­μού, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος απαλ­λά­χθη­κε.

Το δι­κα­στή­ριο, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τη σο­βα­ρό­τη­τα της πρά­ξης και την επι­κιν­δυ­νό­τη­τα της συ­μπε­ρι­φο­ράς του κα­τη­γο­ρού­με­νου, επέ­βα­λε ποινή φυ­λά­κι­σης πέντε ετών, η οποία απο­φα­σί­στη­κε να εκτι­θεί, χωρίς ανα­στο­λή ή με­τα­τρο­πή.

Το χρο­νι­κό της υπό­θε­σης

Η υπό­θε­ση αφο­ρού­σε δύο δια­δο­χι­κά επει­σό­δια που ση­μειώ­θη­καν στην Κω το βράδυ της 12ης Ια­νουα­ρί­ου 2025, τα οποία σύμ­φω­να με τη δι­κο­γρα­φία απο­κά­λυ­πταν έναν έντο­νο κύκλο εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής έντα­σης και βίας.

Σύμ­φω­να με τις κα­τα­θέ­σεις και το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, το πρώτο επει­σό­διο συ­νέ­βη στην οικία του ζευ­γα­ριού στην οδό Αλι­καρ­νασ­σού, όπου ο 43χρο­νος φέ­ρε­ται να άρ­πα­ξε τη σύ­ζυ­γό του από τον λαιμό, προ­κα­λώ­ντας της δυ­σφο­ρία και τρόμο. Η γυ­ναί­κα, επί­σης 43 ετών και αλ­βα­νι­κής υπη­κο­ό­τη­τας, κα­τά­φε­ρε να δια­φύ­γει και να ανα­ζη­τή­σει βο­ή­θεια.

Λίγη ώρα αρ­γό­τε­ρα, το δεύ­τε­ρο πε­ρι­στα­τι­κό ση­μειώ­θη­κε στη δια­σταύ­ρω­ση των οδών Σπε­τσών και Αμε­ρι­κής, κοντά σε γνω­στό κα­τά­στη­μα εστί­α­σης. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να εντό­πι­σε εκ νέου τη σύ­ζυ­γό του και να κι­νή­θη­κε με το μη­χα­νά­κι του προς το μέρος της, με σκοπό – όπως ανα­φε­ρό­ταν αρ­χι­κά στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο – να τη χτυ­πή­σει. Η επέμ­βα­ση πα­ρευ­ρι­σκό­με­νων θα­μώ­νων του κα­τα­στή­μα­τος απέ­τρε­ψε το επει­σό­διο, ενώ το γε­γο­νός αυτό απο­τέ­λε­σε το κε­ντρι­κό αντι­κεί­με­νο της κα­τη­γο­ρί­ας που τε­λι­κά οδή­γη­σε στην κα­τα­δί­κη του.

Από­πει­ρα πνιγ­μού και απει­λές: οι πρά­ξεις για τις οποί­ες αθω­ώ­θη­κε

Η αρ­χι­κή δι­κο­γρα­φία πε­ριε­λάμ­βα­νε βαρύ κα­τη­γο­ρη­τή­ριο με από­πει­ρα πνιγ­μού, σω­μα­τι­κές βλά­βες και απει­λές κατά ζωής, το οποίο βα­σι­ζό­ταν στις κα­τα­θέ­σεις της πα­θού­σας και των αυ­το­πτών μαρ­τύ­ρων. Ωστό­σο, το δι­κα­στή­ριο, εξε­τά­ζο­ντας προ­σε­κτι­κά τις μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις, τα ια­τρο­δι­κα­στι­κά ευ­ρή­μα­τα και την απο­δει­κτι­κή δια­δι­κα­σία, κα­τέ­λη­ξε ότι δεν απο­δεί­χθη­κε πέραν πάσης αμ­φι­βο­λί­ας η τέ­λε­ση των συ­γκε­κρι­μέ­νων πρά­ξε­ων.

Έτσι, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος απαλ­λά­χθη­κε για τα αδι­κή­μα­τα της από­πει­ρας πνιγ­μού και της εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής απει­λής, κρί­θη­κε όμως ένο­χος για τη σω­μα­τι­κή βλάβη που προ­κλή­θη­κε κατά το πε­ρι­στα­τι­κό με το δί­κυ­κλο, το οποίο το δι­κα­στή­ριο ανα­γνώ­ρι­σε ως επι­κίν­δυ­νη πράξη βίας εντός του πλαι­σί­ου της εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής σχέ­σης.

Το σκε­πτι­κό της δι­κα­στι­κής από­φα­σης

Η πλειο­ψη­φία του δι­κα­στη­ρί­ου έκρι­νε ότι η πράξη του κα­τη­γο­ρού­με­νου συ­νι­στά εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κή επι­κίν­δυ­νη σω­μα­τι­κή βλάβη, καθώς απο­δεί­χθη­κε ότι ενήρ­γη­σε με πρό­θε­ση να προ­κα­λέ­σει φόβο και σω­μα­τι­κή βλάβη στη σύ­ζυ­γό του. Η μειο­ψη­φία των δι­κα­στών υπο­στή­ρι­ξε ότι η πράξη θα μπο­ρού­σε να κρι­θεί δια­φο­ρε­τι­κά, εν­δε­χο­μέ­νως ως απλή απει­λή ή εξώ­θη­ση σε φόβο χωρίς απο­δε­δειγ­μέ­νο τραυ­μα­τι­σμό, όμως η άποψη αυτή δεν επι­κρά­τη­σε.

Το δι­κα­στή­ριο δεν ανα­γνώ­ρι­σε ελα­φρυ­ντι­κά, θε­ω­ρώ­ντας ότι η ενέρ­γεια του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου είχε ιδιαί­τε­ρη επι­κιν­δυ­νό­τη­τα και προ­σβο­λή της αν­θρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας. Η ποινή των πέντε ετών φυ­λά­κι­σης κρί­θη­κε ανα­γκαία για λό­γους γε­νι­κής και ει­δι­κής πρό­λη­ψης, ενώ απο­φα­σί­στη­κε να εκτι­θεί, κάτι που ση­μαί­νει ότι ο κα­τα­δι­κα­σθείς θα συ­νε­χί­σει να πα­ρα­μέ­νει κρα­τού­με­νος.

Ως συ­νή­γο­ρος του πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ Πα­να­γιώ­της Αβρί­θης.

Η υπό­θε­ση ως αντα­νά­κλα­ση ενός κοι­νω­νι­κού φαι­νο­μέ­νου

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη δίκη ανέ­δει­ξε για ακόμη μία φορά το ζή­τη­μα της εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας στην ελ­λη­νι­κή πε­ρι­φέ­ρεια, φαι­νό­με­νο που λαμ­βά­νει ολο­έ­να και πιο ανη­συ­χη­τι­κές δια­στά­σεις. Οι αρχές επι­ση­μαί­νουν ότι τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχει αυ­ξη­θεί ση­μα­ντι­κά ο αριθ­μός των κα­ταγ­γε­λιών, ενώ η Δι­καιο­σύ­νη κα­λεί­ται να σταθ­μί­σει σύν­θε­τα ζη­τή­μα­τα που αφο­ρούν όχι μόνο τη βία, αλλά και τις ψυ­χο­λο­γι­κές επι­πτώ­σεις της στις οι­κο­γέ­νειες.

Η Ρόδος, ως έδρα ση­μα­ντι­κών δι­κα­στι­κών απο­φά­σε­ων, με­τα­τρέ­πε­ται σε ση­μείο ανα­φο­ράς για την αυ­στη­ρή αντι­με­τώ­πι­ση τέ­τοιων πρά­ξε­ων. Η πρό­σφα­τη από­φα­ση λει­τουρ­γεί ως μή­νυ­μα ότι η σιωπή και η ανοχή απέ­να­ντι στη βία δεν είναι πλέον επι­λο­γές, και πως η δι­κα­στι­κή εξου­σία αντι­με­τω­πί­ζει με τη δέ­ου­σα βα­ρύ­τη­τα κάθε πε­ρι­στα­τι­κό που πλήτ­τει την ασφά­λεια και την αξιο­πρέ­πεια εντός της οι­κο­γέ­νειας.