Προσδιορίστηκε η εκδίκαση έφεσης για τον θάνατο 25χρονης οδηγού στη γέφυρα του ποταμού Μάκκαρη

Η οι­κο­γέ­νεια της άτυ­χης γυ­ναί­κας διεκ­δι­κεί δι­καί­ω­ση μετά από δε­κα­τρία χρό­νια, κα­ταγ­γέλ­λο­ντας σο­βα­ρές πα­ρα­λεί­ψεις της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, του Δήμου Ρόδου και της ανα­δό­χου εται­ρεί­ας στα έργα απο­κα­τά­στα­σης της γέ­φυ­ρας που οδή­γη­σαν στο θα­να­τη­φό­ρο τρο­χαίο

Η τρα­γω­δία που συ­γκλό­νι­σε τη Ρόδο τον Οκτώ­βριο του 2012 επι­στρέ­φει ενώ­πιον της Δι­καιο­σύ­νης. Το Ζ’ Τμήμα του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιά προσ­διό­ρι­σε για τις 5 Δε­κεμ­βρί­ου 2025 την εκ­δί­κα­ση της έφε­σης που κα­τέ­θε­σε η οι­κο­γέ­νεια της 25χρο­νης Αντω­νί­ας Πε­τρί­δη, η οποία έχασε τη ζωή της οδη­γώ­ντας τε­τρά­τρο­χο μο­το­πο­δή­λα­το τύπου “γου­ρού­να” κοντά στη γέ­φυ­ρα του πο­τα­μού Μάκ­κα­ρη, στην επαρ­χια­κή οδό Μα­λώ­νας – Μα­σά­ρων.

Η υπό­θε­ση, που χει­ρί­ζε­ται η δι­κη­γό­ρος κ. Αν­δριά­να Μπα­φί­τη, απο­τε­λεί ένα από τα πιο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πα­ρα­δείγ­μα­τα ευ­θυ­νών δη­μό­σιων φο­ρέ­ων και ερ­γο­λά­βων σε έργα υπο­δο­μής, με τρα­γι­κές συ­νέ­πειες για την αν­θρώ­πι­νη ζωή.

Η έφεση στρέ­φε­ται κατά της από­φα­σης Α204/2023 του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, η οποία είχε απορ­ρί­ψει την αρ­χι­κή αγωγή ως ου­σια­στι­κά αβά­σι­μη. Η οι­κο­γέ­νεια ζητά την ανα­γνώ­ρι­ση ευ­θύ­νης της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, του Δήμου Ρόδου και της ανα­δό­χου εται­ρεί­ας για πα­ρα­λεί­ψεις που, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, οδή­γη­σαν στον θά­να­το της νέας γυ­ναί­κας.

Το χρο­νι­κό του δυ­στυ­χή­μα­τος

Η γέ­φυ­ρα του πο­τα­μού Μάκ­κα­ρη, στην πε­ριο­χή με­τα­ξύ Μα­λώ­νας και Μάσ­σα­ρι, είχε χα­ρα­κτη­ρι­στεί επι­κίν­δυ­νη και μι­σο­γκρε­μι­σμέ­νη ήδη από το 2011. Για τον λόγο αυτό είχε κλεί­σει για προ­λη­πτι­κούς λό­γους, ενώ είχε δη­μιουρ­γη­θεί μια πα­ρα­καμ­πτή­ρια οδός, η οποία όμως –όπως κα­ταγ­γέλ­λε­ται– δεν πλη­ρού­σε καμία από τις νό­μι­μες προ­δια­γρα­φές ασφά­λειας.

Στις 22 Οκτω­βρί­ου 2012, γύρω στις 20:40 το βράδυ, η 25χρονη οδη­γός επέ­στρε­φε από τη Μα­λώ­να προς τα Μά­σα­ρη με συ­νε­πι­βά­τι­δα μια συ­νο­μή­λι­κη φίλη της. Στην προ­σπά­θειά της να πε­ρά­σει από την πα­ρα­καμ­πτή­ριο οδό, το όχημά της γλί­στρη­σε πάνω σε χα­λί­κια, ανα­τρά­πη­κε και η ίδια υπέ­στη βαριά κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κή κά­κω­ση, που απο­δεί­χθη­κε μοι­ραία λίγες ημέ­ρες αρ­γό­τε­ρα στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου.

Η αστυ­νο­μι­κή αυ­το­ψία πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε εννέα ημέ­ρες μετά το δυ­στύ­χη­μα, στις 30 Οκτω­βρί­ου 2012, γε­γο­νός που προ­κά­λε­σε έντο­νες αντι­δρά­σεις από την οι­κο­γέ­νεια και τη νο­μι­κή της εκ­πρό­σω­πο. Σύμ­φω­να με την ια­τρο­δι­κα­στι­κή έκ­θε­ση, η αιτία θα­νά­του ήταν οι πολ­λα­πλές κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κές κα­κώ­σεις, απο­τέ­λε­σμα της ανα­τρο­πής του οχή­μα­τος σε ση­μείο που δεν υπήρ­χε σή­μαν­ση, φω­τι­σμός ή προ­στα­τευ­τι­κά στη­θαία.

Οι ελ­λεί­ψεις και τα λάθη που κα­τήγ­γει­λε η έφεση

Η υπό­θε­ση στη­ρί­ζε­ται σε πλη­θώ­ρα απο­δει­κτι­κών στοι­χεί­ων – εκ­θέ­σεις πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις, αυ­το­ψί­ες και τε­χνι­κά έγ­γρα­φα. Σύμ­φω­να με το κεί­με­νο της έφε­σης, η πα­ρα­καμ­πτή­ρια οδός λει­τουρ­γού­σε χωρίς τα απα­ραί­τη­τα μέτρα ασφα­λεί­ας:

• Η σή­μαν­ση ήταν ελ­λι­πής και λαν­θα­σμέ­νη. Οι πι­να­κί­δες δεν πλη­ρού­σαν τις προ­δια­γρα­φές ερ­γο­τα­ξια­κού τύπου όπως ορί­ζο­νται στο ΦΕΚ 946Β/9.7.2013 «Προ­δια­γρα­φή Σή­μαν­σης Εκτε­λού­με­νων Έργων».

• Δεν υπήρ­χε φω­τι­σμός στην πε­ριο­χή, πα­ρό­τι ο δρό­μος απο­τε­λού­σε τη μο­να­δι­κή σύν­δε­ση δύο χω­ριών.

• Δεν είχαν το­πο­θε­τη­θεί προ­στα­τευ­τι­κά κι­γκλι­δώ­μα­τα ή στη­θαία ασφα­λεί­ας, ούτε εξο­πλι­σμός κα­τεύ­θυν­σης και απο­κλει­σμού.

• Οι προει­δο­ποι­η­τι­κές πι­να­κί­δες το­πο­θε­τή­θη­καν μετά το δυ­στύ­χη­μα, όπως δια­πι­στώ­θη­κε από την Τρο­χαία και τους πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες.

Τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας δεί­χνουν ότι το έργο επι­σκευ­ής της γέ­φυ­ρας είχε ανα­τε­θεί το 2012 από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου σε εται­ρεία, με επι­βλέ­πο­ντα μη­χα­νι­κό πο­λι­τι­κό μη­χα­νι­κό ορι­σμέ­νο από την Πε­ρι­φέ­ρεια. Η έφεση επι­ση­μαί­νει ότι ου­δέ­πο­τε εκ­πο­νή­θη­κε ή εγκρί­θη­κε με­λέ­τη ερ­γο­τα­ξια­κής σή­μαν­σης, όπως απαι­τεί ο νόμος.

Οι πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες των ει­δι­κών ήταν απο­κα­λυ­πτι­κές: το οδό­στρω­μα ήταν ολι­σθη­ρό λόγω χα­λι­κιών, ο φω­τι­σμός ανύ­παρ­κτος, και η σή­μαν­ση εκτός προ­δια­γρα­φών, με πι­να­κί­δες το­πο­θε­τη­μέ­νες αυ­θαί­ρε­τα σε τυ­χαί­ες απο­στά­σεις.

Η νο­μι­κή μάχη για την ανα­γνώ­ρι­ση ευ­θύ­νης

Η οι­κο­γέ­νεια της 25χρο­νης, εκ­προ­σω­πού­με­νη από τον πα­τέ­ρα, τη μη­τέ­ρα, τον ανή­λι­κο τότε αδελ­φό και τους παπ­πού­δες της, είχε κα­τα­θέ­σει το 2017 αγωγή ζη­τώ­ντας χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για ψυ­χι­κή οδύνη.

Το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απέρ­ρι­ψε την αγωγή, κρί­νο­ντας ότι δεν υπήρ­χε αι­τιώ­δης συ­νά­φεια με­τα­ξύ των ελ­λεί­ψε­ων του έργου και του δυ­στυ­χή­μα­τος. Το Δι­κα­στή­ριο υιο­θέ­τη­σε την άποψη ότι η θα­νού­σα επέ­λε­ξε εκού­σια να δια­σχί­σει τον χω­μα­τό­δρο­μο της κοί­της του πο­τα­μού, γνω­ρί­ζο­ντας τον κίν­δυ­νο.

Η έφεση, ωστό­σο, αντι­κρού­ει κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά αυτό το σκε­πτι­κό. Υπο­στη­ρί­ζει, με βάση μαρ­τυ­ρί­ες και τε­χνι­κές εκ­θέ­σεις, ότι το ατύ­χη­μα δεν έγινε ποτέ στον χω­μα­τό­δρο­μο, αλλά στην ασφαλ­το­στρω­μέ­νη πα­ρα­καμ­πτή­ριο οδό πριν από τη γέ­φυ­ρα, όπου οι συν­θή­κες ασφά­λειας ήταν πλημ­με­λείς.

Η οδη­γός, το­νί­ζε­ται, δεν είχε ενη­με­ρω­θεί για τον επι­κεί­με­νο κίν­δυ­νο λόγω της ανυ­παρ­ξί­ας σή­μαν­σης και φω­τι­σμού, ενώ το όχημά της κι­νεί­το με χα­μη­λή τα­χύ­τη­τα και ήταν τε­χνι­κά άρτιο.

Η υπε­ρά­σπι­ση υπο­γραμ­μί­ζει ότι οι δη­μό­σιες αρχές και ο ανά­δο­χος πα­ρέ­βη­σαν την υπο­χρέ­ω­σή τους να δια­σφα­λί­σουν την ασφά­λεια της κυ­κλο­φο­ρί­ας στις ζώνες εκτέ­λε­σης έργων, όπως ορί­ζει η νο­μο­θε­σία. Οι ευ­θύ­νες τους, σύμ­φω­να με το σκε­πτι­κό της έφε­σης, είναι αντι­κει­με­νι­κές και απορ­ρέ­ουν από τις πα­ρα­λεί­ψεις των ορ­γά­νων τους κατά την εκτέ­λε­ση των κα­θη­κό­ντων τους.