Ο Δήμος Ρόδου αναθέτει σε δικηγορικό γραφείο την προσβολή της απόφασης ανάκλησης της χρηματοδότησης της ανάπλασης του παραλιακού μετώπου

• Νομική υπο­στή­ριξη για την ακύρωση της υπ’ αριθμ. Α.Π. 2656/22.8.2025 πράξης

Ένα από τα πλέον πολυ­συ­ζη­τη­μένα έργα των τελευ­ταίων ετών στη Ρόδο, η ανά­πλαση του παρα­λια­κού μετώπου από την Ακαντιά έως τη Νέα Μαρίνα, εισέρ­χε­ται πλέον σε νέα φάση: εκείνη της δικα­στι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης.

Ο Δήμος Ρόδου, μετά την απόφαση του Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου κατόπιν δεσμευ­τι­κής γνω­μο­δό­τη­σης της δια­χει­ρι­στι­κής αρχής να ανα­κα­λέ­σει την ένταξη του έργου στο Επι­χει­ρη­σιακό Πρό­γραμμα «Νότιο Αιγαίο», κινεί­ται θεσμικά για να αμφι­σβη­τή­σει την πράξη αυτή.

Στη συνε­δρί­αση της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής, που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στις 29 Σεπτεμ­βρίου 2025 στις 10:00 , θα εξε­τα­στεί η εισή­γηση για ανάθεση σε εξει­δι­κευ­μένο δικη­γο­ρικό γραφείο, το οποίο θα ανα­λά­βει τον δικα­στικό χει­ρι­σμό και τη νομική υπο­στή­ριξη της υπό­θε­σης.

Η πράξη με αριθμό πρω­το­κόλ­λου 2656/22.8.2025, που υπέ­γραψε ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου, απο­τέ­λεσε την κορύ­φωση μιας μακράς πορείας καθυ­στε­ρή­σεων και αμφι­βο­λιών γύρω από την πορεία του έργου. Με αυτήν, η Περι­φέ­ρεια έκανε δεκτή την εισή­γηση της Δια­χει­ρι­στι­κής Αρχής, κρί­νο­ντας το έργο «μη λει­τουρ­γικό» και προ­χω­ρώ­ντας στην ανά­κληση της ένταξής του από το ΕΣΠΑ. Η εξέλιξη αυτή άφησε τον Δήμο Ρόδου χωρίς την ανα­με­νό­μενη συγ­χρη­μα­το­δό­τηση.

Η Νομική Υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου, με εισή­γηση που κατα­τέ­θηκε στις 24 Σεπτεμ­βρίου 2025 (αριθμός α/α 45446), πρό­τεινε την προ­σφυγή στη Δικαιο­σύνη. Βασικό σκε­πτικό είναι η υπε­ρά­σπιση των συμ­φε­ρό­ντων του Δήμου και η αμφι­σβή­τηση της αιτιο­λο­γίας που οδήγησε στην ανά­κληση. Για τον σκοπό αυτό, ειση­γεί­ται την ανάθεση της υπό­θε­σης σε εξει­δι­κευ­μένο δικη­γο­ρικό γραφείο με εμπει­ρία στις διοι­κη­τι­κές δια­δι­κα­σίες και στο χει­ρι­σμό υπο­θέ­σεων που σχε­τί­ζο­νται με συγ­χρη­μα­το­δο­τού­μενα έργα.

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο μια νομική διαμάχη. Αγγίζει τον πυρήνα της σχέσης του Δήμου με τα συγ­χρη­μα­το­δο­τού­μενα έργα και την ευθύνη της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης να παρα­δί­δει εντός προ­θε­σμιών παρεμ­βά­σεις που επη­ρε­ά­ζουν την καθη­με­ρι­νό­τητα και την εικόνα της πόλης. Παράλ­ληλα, θέτει επί τάπητος το πολι­τικό ζήτημα της δια­χεί­ρι­σης ενός έργου που ξεκί­νησε ως στρα­τη­γική επέν­δυση αλλά κατέ­ληξε να απο­τε­λεί πεδίο αντι­πα­ρά­θε­σης.