Εν μέρει δικαίωση της «Στήριξις Τεχνική Α.Ε.» για τη διακοπή εργασιών στη Νέα Αγορά Ρόδου

• Η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου έκανε δεκτή την έν­στα­ση του ανα­δό­χου ως προς τη δή­λω­ση δια­κο­πής ερ­γα­σιών, αφή­νο­ντας ανοι­χτό το εν­δε­χό­με­νο δι­κα­στι­κής προ­σφυ­γής και προ­κα­λώ­ντας νέα ερω­τή­μα­τα για την πο­ρεία του έργου

Η υπό­θε­ση της απο­κα­τά­στα­σης και ανα­βάθ­μι­σης της Νέας Αγο­ράς Ρόδου, ενός από τα πιο εμ­βλη­μα­τι­κά κτή­ρια του νη­σιού, παίρ­νει νέα τροπή μετά την από­φα­ση της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου.

Η πο­λυα­να­με­νό­με­νη γνω­μο­δό­τη­ση του Τε­χνι­κού Συμ­βου­λί­ου Δη­μο­σί­ων Έργων και η εν μέρει απο­δο­χή της έν­στα­σης της «Στή­ρι­ξις Τε­χνι­κή Α.Ε.» δη­μιουρ­γούν νέα δε­δο­μέ­να για το μέλ­λον του έργου, το οποίο πα­ρα­μέ­νει στο επί­κε­ντρο αντι­πα­ρα­θέ­σε­ων, κα­θυ­στε­ρή­σε­ων και έντο­νου εν­δια­φέ­ρο­ντος από την το­πι­κή κοι­νω­νία.

Η από­φα­ση της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης

Με ημε­ρο­μη­νία 17 Σε­πτεμ­βρί­ου 2025, η γραμ­μα­τέ­ας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου κ. Μα­ριάν­να Νι­κο­λα­ΐ­δου, υπέ­γρα­ψε την από­φα­ση που κρί­νει εν μέρει βά­σι­μη την έν­στα­ση της εται­ρεί­ας «Στή­ρι­ξις Τε­χνι­κή Α.Ε.». Η προ­σφυ­γή αφο­ρού­σε στη σιω­πη­ρή απόρ­ρι­ψη της ει­δι­κής δή­λω­σης δια­κο­πής ερ­γα­σιών, που είχε κα­τα­θέ­σει η εται­ρεία στις 8 Μαΐου 2025, επι­κα­λού­με­νη ζη­μιές από τη μη πλη­ρω­μή λο­γα­ρια­σμού.

Η από­φα­ση στη­ρί­χθη­κε στη γνω­μο­δό­τη­ση του Τε­χνι­κού Συμ­βου­λί­ου Δη­μο­σί­ων Έργων της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου (Συ­νε­δρί­α­ση 21.07.2025), το οποίο ομό­φω­να ει­ση­γή­θη­κε τη με­ρι­κή απο­δο­χή της έν­στα­σης.

Έτσι, η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση απο­δέ­χθη­κε ότι η δή­λω­ση δια­κο­πής ερ­γα­σιών ήταν δι­καιο­λο­γη­μέ­νη, χωρίς όμως να ανα­γνω­ρί­σει πλή­ρως όλα τα αι­τή­μα­τα του ανα­δό­χου.

Οι λόγοι που οδή­γη­σαν στη με­ρι­κή απο­δο­χή

Η ουσία της υπό­θε­σης εστιά­ζε­ται στην κα­θυ­στέ­ρη­ση πλη­ρω­μής του δεύ­τε­ρου λο­γα­ρια­σμού ύψους 39.633,93 ευρώ, τον οποίο η εται­ρεία υπο­στή­ρι­ξε ότι δεν εξο­φλή­θη­κε εντός της προ­θε­σμί­ας που προ­βλέ­πει ο νόμος. Το Τε­χνι­κό Συμ­βού­λιο έλαβε υπόψη του το ισχύ­ον νο­μι­κό πλαί­σιο (Ν. 4412/2016, άρθρο 161), κα­τα­λή­γο­ντας ότι η εται­ρεία είχε δι­καί­ω­μα να ενερ­γο­ποι­ή­σει τη δια­δι­κα­σία δια­κο­πής.

Ωστό­σο, η απο­δο­χή της έν­στα­σης δεν ήταν πλή­ρης. Το όρ­γα­νο δεν υιο­θέ­τη­σε στο σύ­νο­λο τις θέ­σεις του ανα­δό­χου, καθώς δεν ανα­γνω­ρί­στη­καν εξ ολο­κλή­ρου οι ισχυ­ρι­σμοί περί θε­τι­κών ζη­μιών και συ­νο­λι­κής υπαι­τιό­τη­τας του Δήμου Ρόδου. Η με­ρι­κή απο­δο­χή αφή­νει χώρο για ερ­μη­νεί­ες και εν­δε­χο­μέ­νως για νέες προ­σφυ­γές, είτε εκ μέ­ρους της εται­ρεί­ας είτε εκ μέ­ρους του Δήμου.

Οι επι­πτώ­σεις για το έργο

Η από­φα­ση αυτή, αν και δεν οδη­γεί αυ­το­μά­τως στη διά­λυ­ση της σύμ­βα­σης, δη­μιουρ­γεί ένα νέο σκη­νι­κό αβε­βαιό­τη­τας. Η «Στή­ρι­ξις Τε­χνι­κή Α.Ε.» μπο­ρεί πλέον να στη­ρι­χθεί σε αυτή τη με­ρι­κή δι­καί­ω­ση για να προ­χω­ρή­σει σε πε­ραι­τέ­ρω νο­μι­κές κι­νή­σεις, αν οι σχέ­σεις με τον Δήμο επι­δει­νω­θούν. Από την άλλη, ο Δήμος Ρόδου κα­λεί­ται να δια­χει­ρι­στεί με προ­σο­χή την εξέ­λι­ξη, ώστε να μην τι­να­χθεί στον αέρα ένα έργο που έχει ήδη κα­θυ­στε­ρή­σει.

Η κα­θυ­στέ­ρη­ση στην απο­κα­τά­στα­ση της Νέας Αγο­ράς δεν είναι απλώς τε­χνι­κό ζή­τη­μα. Αγ­γί­ζει την καρ­διά της εμπο­ρι­κής και κοι­νω­νι­κής ζωής της πόλης. Κάθε μήνας που περνά χωρίς πρό­ο­δο ση­μαί­νει οι­κο­νο­μι­κή ζημία για τους επαγ­γελ­μα­τί­ες, δυ­σα­ρέ­σκεια στους πο­λί­τες και αρ­νη­τι­κή ει­κό­να στους επι­σκέ­πτες του νη­σιού.

Το έργο και η ση­μα­σία του

Το έργο απο­κα­τά­στα­σης της Νέας Αγο­ράς, συ­νο­λι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 3,2 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ, συγ­χρη­μα­το­δο­τεί­ται από το πρό­γραμ­μα «Φι­λό­δη­μος ΙΙ» και ίδιους πό­ρους του Δήμου Ρόδου. Στό­χος είναι η πλή­ρης ανα­βάθ­μι­ση ενός ιστο­ρι­κού κτη­ρί­ου, που χτί­στη­κε στις αρχές του 20ού αιώνα και απο­τε­λεί κομ­βι­κό ση­μείο ανα­φο­ράς για τη Ρόδο.

Η Νέα Αγορά δεν είναι μόνο μνη­μείο αρ­χι­τε­κτο­νι­κής αξίας, αλλά και ζω­ντα­νός ορ­γα­νι­σμός εμπο­ρί­ου, πο­λι­τι­σμού και του­ρι­σμού. Η αδυ­να­μία υλο­ποί­η­σης του έργου δη­μιουρ­γεί ανη­συ­χία για το μέλ­λον του κτη­ρί­ου και ταυ­τό­χρο­να εντεί­νει την πίεση προς τις το­πι­κές αρχές να δώ­σουν λύ­σεις.

Η από­φα­ση της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης δεν κλεί­νει την υπό­θε­ση. Ρητά ανα­φέ­ρει ότι κατά αυτής μπο­ρεί να ασκη­θεί δι­κα­στι­κή προ­σφυ­γή, σύμ­φω­να με το άρθρο 175 του Ν. 4412/2016. Αυτό ση­μαί­νει πως η δια­μά­χη μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί στα δι­κα­στή­ρια, επι­τεί­νο­ντας τις κα­θυ­στε­ρή­σεις και βά­ζο­ντας σε νέα δο­κι­μα­σία την αντο­χή του έργου.