Τα οικονομικά αιτήματά τους υπέβαλαν στον υπουργό Οικονομικών όλες οι Δικαστικές Ενώσεις – Τι ζητούν

Οι Δικα­στι­κές Ενώσεις επι­κα­λού­με­νες την καθή­λωση των δικα­στι­κών απο­λα­βών τους σε επίπεδα που απέχουν τόσο από το ευρω­παϊκό μέσο όρο τους, όσο και από τα επίπεδα της συνταγ­μα­τι­κής  συνε­κτι­μώ­ντας τις δημο­σιο­νο­μι­κές δυνα­τό­τη­τες της χώρας, αλλά και τη ραγδαία αύξηση του κόστους ζωής, καλούν το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών να αντα­πο­κρι­θεί στα αιτή­ματα τους.

Με βάση το υπό­μνημα οι πρό­ε­δροι των δικα­στι­κών ενώσεων διεκ­δι­κούν :

Επα­να­φορά των επι­δο­μά­των εορτών και αδείας (13ου και 14ου μισθού) για όλο τον δημόσιο τομέα

Αύξηση 20% στον βασικό μισθό ανα­φο­ράς του πρω­το­δίκη.

Επα­να­φορά επι­δο­μά­των ταχείας διεκ­πε­ραί­ω­σης και βιβλιο­θή­κης στα προ της κρίσης επίπεδα (άρθρο 57 ν.3691/2008)

Κατάρ­γηση της ειδικής εισφο­ράς αλλη­λεγ­γύης για την κατα­πο­λέ­μηση της ανερ­γίας (άρθρο 38 παρ. 2 περ. α΄ του ν. 3986/2011)

Ενσω­μά­τωση δια­φο­ρών με τις απο­δο­χές του ΝΣΚ για όλους τους δικα­στές και εισαγ­γε­λείς κατά την πάγια νομο­λο­γία.

Θέσπιση ειδικού μηνιαίου επι­δό­μα­τος για την κάλυψη δαπανών δια­μο­νής

Ανα­γνώ­ριση μισθο­λο­γι­κής προ­σαύ­ξη­σης για τους πρώην ειρη­νο­δί­κες που συμπλη­ρώ­νουν 18 και 20 έτη υπη­ρε­σίας.

Ανα­λυ­τικά:

Επα­να­φορά των επι­δο­μά­των εορτών και αδείας (13ου και 14ου μισθού)

Η κατάρ­γηση των επι­δο­μά­των εορτών και αδείας δικαιο­λο­γή­θηκε από την ανάγκη περιο­ρι­σμού των ελλειμ­μά­των της Χώρας σε μία χρονική περίοδο, μετά το ξέσπα­σμα της οικο­νο­μι­κής κρίσης του 2009. Ο δικαιο­λο­γη­τι­κός αυτός λόγος έχει εκλεί­ψει μετά την έξοδο της χώρας από τα μνη­μό­νια. Τα Δώρα ουδέ­ποτε έπαψαν να κατα­βάλ­λο­νται στον ιδιω­τικό τομέα, ενώ παράλ­ληλα έχει επέλθει η δια­σύν­δεση του κατώ­τα­του μισθού δημο­σίου και ιδιω­τι­κού τομέα. Η μη αποδοχή από την κυβέρ­νηση του δίκαιου αιτή­μα­τος για επα­να­φορά των Δώρων έρχεται σε αντί­θεση με τη θέση της περί α) αύξησης του πραγ­μα­τι­κού κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα κατά 7,7% την τελευ­ταία τετρα­ε­τία – ποσοστό υπερ­δι­πλά­σιο από το μέσο όρο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης (3,3%) και τρι­πλά­σιο της Ευρω­ζώ­νης (2,3%), β) εμφά­νι­σης ρυθμού ανά­πτυ­ξης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας της τάξης του 2,5%, ο οποίος είναι σχεδόν τρι­πλά­σιος σε σύγκριση με τις υπό­λοι­πες χώρες της Ευρω­ζώ­νης και γ) εξα­σφά­λι­σης πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος για το 2024 που ξεπερνά κατά πολύ τις αρχικές προ­βλέ­ψεις. Στην Ισπανία και την Πορ­το­γα­λία, οι οποίες επλή­γη­σαν από την οικο­νο­μική κρίση την περα­σμένη δεκα­ε­τία, τα επι­δό­ματα επα­νήλ­θαν πλήρως.

 

Ζητούμε την επα­να­φορά των επι­δο­μά­των εορτών και αδείας  στους δικα­στι­κούς και εισαγ­γε­λι­κούς λει­τουρ­γούς και σε όλο τον δημόσιο τομέα.

Μισθο­λό­γιο: Αύξηση μισθού πρω­το­δίκη κατά 20%. Επα­να­φορά επι­δο­μά­των

Σήμερα, ο βασικός μισθός του πρω­το­δίκη με προ­σαύ­ξηση προ­έ­δρου πρω­το­δι­κών ανέρ­χε­ται σε 2.580 ευρώ μικτά, ήτοι 100 ευρώ πάνω από τον αντί­στοιχο βασικό μισθό του έτους 2009, όπως είχε καθο­ρι­στεί με τον ν. 3691/2008 (2.480 ευρώ). Ωστόσο, το επίδομα ταχείας διεκ­πε­ραί­ω­σης του ως άνω δικα­στι­κού λει­τουρ­γού ορί­στηκε με το άρθρο 57 παρ. 2 του ν. 3691/2008 σε 900 ευρώ, ενώ σήμερα ανέρ­χε­ται σε 732 ευρώ, η δε πάγια απο­ζη­μί­ωση ορί­στηκε με την παρά­γραφο 3 του ως άνω άρθρου και νόμου σε 950 ευρώ, ενώ σήμερα ανέρ­χε­ται σε 846 ευρώ. Από το παρά­δειγμα αυτό δια­φαί­νε­ται ότι σήμερα, 16 και πλέον χρόνια μετά τη θέση σε ισχύ του ν. 3691/2008, οι συνο­λι­κές ακα­θά­ρι­στες απο­δο­χές των δικα­στι­κών και εισαγ­γε­λι­κών λει­τουρ­γών υπο­λεί­πο­νται εκείνων του έτους 2009. Επι­ση­μαί­νουμε ότι η διαφορά καθαρών απο­δο­χών είναι πολύ μεγα­λύ­τερη, λόγω της αύξησης του φόρου εισο­δή­μα­τος, της θέσπι­σης από το 2011 και εντεύ­θεν της ειδικής εισφο­ράς αλλη­λεγ­γύης για την κατα­πο­λέ­μηση της ανερ­γίας, της μεγάλης αύξησης του πλη­θω­ρι­σμού τα τελευ­ταία έτη, χωρίς να συνυ­πο­λο­γί­ζο­νται οι ετήσιες απώ­λειες λόγω της κατάρ­γη­σης του 13ου και 14ου μισθού.

Κατόπιν αυτών, το αίτημά μας συνί­στα­ται σε ορι­ζό­ντια αύξηση 20% στον βασικό μισθό του βαθμού βάσης του συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μέ­νου ειδικού δικα­στι­κού μισθολογίου-δηλαδή, αυτόν του πρω­το­δίκη. Περαι­τέρω, αιτού­μα­στε να επα­να­φερ­θεί το επίδομα ταχείας διεκ­πε­ραί­ω­σης, η πάγια απο­ζη­μί­ωση και η απο­ζη­μί­ωση εξόδων παρά­στα­σης στο προ κρίσης επίπεδο (βλ. το άρθρο 57 του ν. 3691/2008). Οι αυξή­σεις αυτές αντα­να­κλούν την ανά­κτηση του προ της κρίσης επι­πέ­δου του μισθο­λο­γίου μας (με σημείο ανα­φο­ράς το έτος 2009), δεδο­μέ­νης σε κάθε περί­πτωση και της εκτό­ξευ­σης τα τελευ­ταία χρόνια του κόστους της στέγης, της Ενέρ­γειας και γενικά του κόστους ζωής.

Κατάρ­γηση της εισφο­ράς αλλη­λεγ­γύης υπέρ ανερ­γίας

Η ειδική εισφορά αλλη­λεγ­γύης για την κατα­πο­λέ­μηση της ανερ­γίας θεσπί­στηκε με το άρθρο 38 παρ. 2 περ. α΄ του ν. 3986/2011, σε χρονική περίοδο (1.7.2011) κατά την οποία το ποσοστό των ανέργων επί του εργα­τι­κού δυνα­μι­κού στη χώρα μας ανερ­χό­ταν σε 18%.

Η δια­τή­ρηση της εν λόγω εισφο­ράς παρα­βιά­ζει την αρχή της ισό­τη­τας ενώπιον του νόμου και της ισό­τη­τας στα δημόσια βάρη, καθώς και την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας και του δικαιώ­μα­τος των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών στην προ­στα­σία της περιου­σία τους (άρθρο 4 παρ 1 και 5,  17 και 25 παρ. 1 Σ) καθώς απο­τε­λεί επι­βά­ρυνση που βαρύνει μόνο τους μισθω­τούς του Δημο­σίου.  Σε κάθε περί­πτωση, ο έκτα­κτος χαρα­κτή­ρας της, ως επεί­γο­ντος μέτρου εφαρ­μο­γής του Μεσοπρόθεσµου Πλαι­σίου Δηµοσιονοµικής Στρα­τη­γι­κής 2012-2015, έχει μετα­βλη­θεί σε μόνιμο, δεδο­μέ­νου ότι η εν λόγω εισφορά, η οποία ξεκί­νησε να εισπράτ­τε­ται από 1.1.2011, συνε­χί­ζει να επι­βα­ρύ­νει τους μισθο­δο­τού­με­νος από το Δημόσιο ακόμα και σήμερα, 14 χρόνια μετά, χρονικό διά­στημα που υπερ­βαί­νει  το 1/3 του συνο­λι­κού χρόνου (35ετία) που κατά την κοινή πείρα υπη­ρε­τεί ένας υπάλ­λη­λος ή λει­τουρ­γός στο Δημόσιο, ενώ κατά τη θέσπισή της δεν προ­βλέ­φθηκε συγκε­κρι­μένη διάρ­κεια επι­βο­λής της, ούτε η εξάρ­τηση της παρα­κρά­τη­σης αυτής από συγκε­κρι­μένα δημο­σιο­νο­μικά μεγέθη ή τη μείωση του ποσο­στού της ανερ­γίας και την αντί­στοιχη αύξηση της απα­σχό­λη­σης, γεγονός που καθιστά ασαφή και μη δικαιο­λο­γη­μένη την αιτία θέσπι­σής της.

Ζητούμε την κατάρ­γηση της εισφο­ράς αλλη­λεγ­γύης του άρθρου 38 παρ. 2 περ. α΄ του ν. 3986/2011.

Ενσω­μά­τωση στις απο­δο­χές των δια­φο­ρών απο­δο­χών με το Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτους κατά την πάγια νομο­λο­γία

Η παρα­μονή των δικα­στι­κών και εισαγ­γε­λι­κών λει­τουρ­γών στον βαθμό που κατέ­χουν στην πράξη επι­μη­κύ­νε­ται σε σχέση με το ελά­χι­στο όριο παρα­μο­νής που προ­βλέ­πει ο νόμος. Έτσι, ενώ στα άρθρα 77 και 89 του ν. 4938/2022 προ­βλέ­πε­ται ότι σε πρόεδρο πρω­το­δι­κών (ή ομοιό­βαθμο), προ­ά­γε­ται πρω­το­δί­κης (ή ομοιό­βαθ­μος) με 5 του­λά­χι­στον έτη υπη­ρε­σίας, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα η προ­α­γωγή αυτή λαμ­βά­νει χώρα περίπου στα 15 έτη, ήτοι σε χρονικό διά­στημα τρι­πλά­σιο από το ορι­ζό­μενο και διπλά­σιο από το χρονικό διά­στημα χορή­γη­σης της μισθο­λο­γι­κής προ­α­γω­γής του άρθρου 4 παρ. 1α του ν. 2521/1997. Αντί­στοιχα ισχύουν για τους βαθμούς του εφέτη (και αντί­στοι­χους) και προ­έ­δρου εφετών (και αντί­στοι­χους).

Αντι­θέ­τως, ο Δικα­στι­κός Αντι­πρό­σω­πος του Ν.Σ.Κ. προ­ά­γε­ται οπωσ­δή­ποτε σε Δικα­στικό Αντι­πρό­σωπο Α΄ Τάξεως μόλις συμπλη­ρώ­σει 7 έτη συνο­λι­κής υπη­ρε­σίας, κατ’ άρθρο 44 παρ. 2 περ. στ’ του ν. 3086/2002, σε συν­δυα­σμό με την περ. α’ υποπερ. αα’ και το άρθρο 27 παρ. 2 του ίδιου νόμου, και λαμ­βά­νει τις απο­δο­χές του βαθμού αυτού που είναι ίσες με αυτές του προ­έ­δρου πρω­το­δι­κών. Ακο­λού­θως, με μόνη προ­ϋ­πό­θεση τη συμπλή­ρωση 12 ετών συνο­λι­κής υπη­ρε­σίας, λαμ­βά­νει την πρώτη μισθο­λο­γική προ­α­γωγή (50/100 της δια­φο­ράς του μισθού που λαμ­βά­νει σε σχέση με αυτόν του επό­με­νου βαθμού) και με τη συμπλή­ρωση 17 ετών λαμ­βά­νει τη δεύτερη μισθο­λο­γική προ­α­γωγή (90/100 της ανωτέρω δια­φο­ράς).

Οι δικα­στι­κοί και εισαγ­γε­λι­κοί λει­τουρ­γοί, προς απο­κα­τά­σταση της ισό­τη­τας, ασκούν αλλε­πάλ­λη­λες αγωγές, που επι­βα­ρύ­νουν το δικα­στικό σύστημα. Οι αγωγές αυτές γίνο­νται δεκτές και επι­δι­κά­ζο­νται υπέρ τους οι σχε­τι­κές δια­φο­ρές, πλέον χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης λόγω ηθικής βλάβης, τόκων και δικα­στι­κών εξόδων.

Ενόψει αυτών, προς απο­κα­τά­σταση της αρχής της ισό­τη­τας με τους λει­τουρ­γούς του Ν.Σ.Κ. ενόψει του, επι­βε­βλη­μέ­νου από το Σύνταγμα, κατά τα άρθρα 87 παρ. 1 και 88 παρ. 2 και με θεσμικά κρι­τή­ρια, ύψους των απο­δο­χών των Δικα­στι­κών Λει­τουρ­γών, αλλά και για λόγους συμ­μόρ­φω­σης με την πάγια στο θέμα νομο­λο­γία – και προς αποφυγή επι­πλέον δικών- ζητούμε την τρο­πο­ποί­ηση των περι­πτώ­σεων α και β της παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 2521/1997, όπως αυτό αντι­κα­τα­στά­θηκε, από 1.1.2008, με το άρθρο 57 παρ. 9 του ν. 3691/2008, ώστε να μην υπάρχει δια­φο­ρο­ποί­ηση των απο­δο­χών των δικα­στι­κών και εισαγ­γε­λι­κών λει­τουρ­γών με εκείνων των μελών του Ν.Σ.Κ.

Θέσπιση ειδικού μηνιαίου επι­δό­μα­τος για την κάλυψη δαπανών δια­μο­νής

Η μετά από απόφαση του Ανώ­τα­του Δικα­στι­κού Συμ­βου­λίου Πολι­τι­κής και Ποι­νι­κής Δικαιο­σύ­νης ή του Ανώ­τα­του Δικα­στι­κού Συμ­βου­λίου Διοι­κη­τι­κής Δικαιο­σύ­νης προ­α­γωγή του δικα­στι­κού λει­τουρ­γού, η τοπο­θέ­τησή του σε κενή οργα­νική θέση, η μετά­θεση δικα­στι­κού λει­τουρ­γού άνευ αιτή­σεως και η από­σπαση δικα­στι­κού λει­τουρ­γού για την αντι­με­τώ­πιση υπη­ρε­σια­κής ανάγκης, συνε­πά­γο­νται την απο­μά­κρυνσή του από τον τόπο κύριας κατοι­κίας του και τη δημιουρ­γία σημα­ντι­κών εξόδων. Τα έξοδα αυτά που αφορούν ιδίως δια­τή­ρηση – συντή­ρηση επι­πλέον κατοι­κίας και δαπάνες μετα­κι­νή­σεων, λαμ­βά­νο­ντας υπόψιν ότι είναι συνήθως αντι­κει­με­νικά αδύνατη η μετε­γκα­τά­σταση των λοιπών μελών της οικο­γέ­νειάς του λει­τουρ­γού λόγω των επαγ­γελ­μα­τι­κών ή εκπαι­δευ­τι­κών αναγκών τους, απο­μειώ­νουν ουσιω­δώς το δια­θέ­σιμο εισό­δημά του για λόγο που σχε­τί­ζε­ται με την άσκηση των καθη­κό­ντων του, πλήτ­το­ντας την ισότητα της οικο­νο­μι­κής μετα­χεί­ρι­σης των λει­τουρ­γών της Δικαιο­σύ­νης, καθώς εν τέλει οι πραγ­μα­τι­κές οικο­νο­μι­κές απο­λα­βές εκάστου λει­τουρ­γού, προσ­διο­ρί­ζο­νται από το τυχαίο γεγονός της μόνιμης οικο­γε­νεια­κής του εγκα­τά­στα­σης. Ιδιαί­τερα δε στην περί­πτωση προ­α­γω­γής στο βαθμό του Αρε­ο­πα­γίτη ή του Αντει­σαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου, η ανι­σό­τητα αυτή κατα­δει­κνύ­ε­ται έτι περαι­τέρω, λόγω του ότι η μονα­δι­κό­τητα του Δικα­στη­ρίου του Αρείου Πάγου σε συν­δυα­σμό με την υπο­χρέ­ωση δια­μο­νής κάθε δικα­στι­κού λει­τουρ­γού στον τόπο υπη­ρε­σίας του, δημιουρ­γεί σαφές οικο­νο­μικό πρό­σκομμα για τους δικα­στι­κούς και εισαγ­γε­λι­κούς λει­τουρ­γούς με μόνιμη κατοι­κία εκτός Αττικής. Τα παρα­πάνω έξοδα, δεδο­μέ­νης της ραγδαίας αύξησης του κόστους ζωής, έχουν κατα­στεί δυσβά­στα­χτα για κάθε δικα­στικό λει­τουργό, ενώ αθροι­ζό­μενα με τις ήδη υφι­στά­με­νες – ως άνω – οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις ενδέ­χε­ται να τον επη­ρε­ά­σουν αρνη­τικά και τελικά να τον απο­σπά­σουν από την άσκηση των καθη­κό­ντων του. Επι­ση­μαί­νε­ται, τέλος, ότι ανάλογο επίδομα προ­βλέ­πε­ται και χορη­γεί­ται, σύμφωνα με τη με αριθμό 6701/1994 απόφαση της Ολο­μέ­λειας της Βουλής των Ελλήνων και στους εκπρο­σώ­πους της νομο­θε­τι­κής εξου­σίας, οι οποίοι δεν δια­τη­ρούν ιδιό­κτητη κατοι­κία στην Αθήνα και υπο­χρε­ώ­νο­νται για το λόγο αυτό σε επι­πλέον δαπάνες δια­μο­νής στον τόπο άσκησης των καθη­κό­ντων τους.

Ενόψει των ανωτέρω, ζητούμε τη θέσπιση ειδικού μηνιαίου επι­δό­μα­τος ποσού χιλίων ευρώ (1.000 ευρώ), για την κάλυψη των δαπανών δια­μο­νής στον δικα­στικό λει­τουργό, από τη στιγμή της προ­α­γω­γής/τοπο­θέ­τη­σης/μετά­θε­σής χωρίς αίτηση/από­σπα­σής του, με απόφαση του οικείου Ανώ­τα­του Δικα­στι­κού Συμ­βου­λίου σε δικα­στή­ριο ή εισαγ­γε­λία, η έδρα των οποίων είναι δια­φο­ρε­τική από εκείνη της κύριας κατοι­κίας του, για όσο χρόνο παρα­μέ­νει σε αυτήν.

Μισθο­λο­γική προ­σαύ­ξηση για τους πρώην ειρη­νο­δί­κες που συμπλη­ρώ­νουν 18 και 20 έτη υπη­ρε­σίας

Να χορη­γη­θούν  στους πρώην ειρη­νο­δί­κες Α’ τάξης,  που στις  16.9.2024 είχαν συμπλη­ρώ­σει τα 18 χρόνια δικα­στι­κής υπη­ρε­σίας, (ή θα συμπλη­ρώ­σουν στη συνέ­χεια τα 18 χρόνια), οι μισθο­λο­γι­κές  προ­σαυ­ξή­σεις  στα ποσοστά  που προ­βλέ­πο­νται  στο άρθρο  4 παρ.1β’ του  ν. 2521/1997, δηλ. το (50/100) της δια­φο­ράς του βασικού μισθού μεταξύ  του βαθμού που κατέ­χουν και  του επό­με­νου δηλ. του εφέτη  καθώς και το (90/100) σε όσους συμπλη­ρώ­σουν στη συνέ­χεια τα 20 χρόνια  δικα­στι­κής  υπη­ρε­σίας. Το αίτημά στη­ρί­ζε­ται στις επι­τα­γές που απορ­ρέ­ουν από τον νόμο 5108/2014 για την ενο­ποί­ηση του πρώτου βαθμού δικαιο­δο­σίας, ο οποίος  προ­βλέ­πει στο  άρθρο 10  ότι «Οι υπη­ρε­τού­ντες, κατά την έναρξη ισχύος του παρό­ντος, ειρη­νο­δί­κες λαμ­βά­νουν όλες τις απο­δο­χές των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών με τους οποίους αντι­στοι­χούν κατά το άρθρο 8, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των μισθο­λο­γι­κών προ­α­γω­γών και κατ’ ανα­λο­γία των ετών πραγ­μα­τι­κής δικα­στι­κής υπη­ρε­σίας».

Επο­μέ­νως πρέπει να  εκδοθεί  Υπουρ­γική Απόφαση και να χορη­γή­σει στους ως άνω δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς που στις 16.9.2024 είχαν συμπλη­ρώ­σει τα 18 χρόνια δικα­στι­κής υπη­ρε­σίας τη μισθο­λο­γική προ­σαύ­ξηση του  4 παρ.1β’ του  ν. 2521/1997 και μάλιστα ανα­δρο­μικά  από την  16.9.2024, όπως φυσικά και σε όσους  στο μέλλον (πρω­το­δί­κες πλέον ειδικής επε­τη­ρί­δας), συμπλη­ρώ­σουν τα  18 ή 20 έτη  πραγ­μα­τι­κής  δικα­στι­κής υπη­ρε­σίας, σύμφωνα με τα παρα­πάνω ανα­φε­ρό­μενα.

Κατόπιν τούτων, ζητούμε άμεση συνά­ντηση με τον αρμόδιο Υπουργό Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών, προ­κει­μέ­νου να εκθέ­σουμε ανα­λυ­τικά τα αιτή­ματά μας.

Το υπό­μνημα υπο­γρά­φουν οι :

Χρι­στό­φο­ρος Σεβα­στί­δης, Πρό­ε­δρος της Ένωσης Δικα­στών & Εισαγ­γε­λέων, Εφέτης

Σοφία Βιτάλη, Πρό­ε­δρος της Ένωσης Συμ­βου­λίου Επι­κρα­τείας, Σύμ­βου­λος Επι­κρα­τείας

Βανέσσα Πανα­γιώτα Ντέγκα, Πρό­ε­δρος της Ένωσης Διοι­κη­τι­κών Δικα­στών, Εφέτης Δ.Δ.

Ευάγ­γε­λος Μπα­κέ­λας, Πρό­ε­δρος της Ένωσης Εισαγ­γε­λέων Ελλάδος, Αντει­σαγ­γε­λέας Αρείου Πάγου

Κων/νος Εφε­ντά­κης, Πρό­ε­δρος της Ένωσης Δικα­στι­κών Λει­τουρ­γών Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου, Σύμ­βου­λος

Ευαγ­γε­λία Γάκη, Πρό­ε­δρος Ένωσης Δικα­στι­κών Λει­τουρ­γών Ενόπλων Δυνά­μεων

Εμμα­νου­έλα Πανο­πού­λου, Πρό­ε­δρος της Ένωσης Μελών Ν.Σ.Κ., Νομική Σύμ­βου­λος του Κράτους

Πηγή: in.gr