Επτά Ρομά καταδικάστηκαν για παράνομη παρακράτηση και κατάληψη οικίας 76χρονου στην Παστίδα

• Οκτώ μήνες φυ­λά­κι­ση με τριε­τή ανα­στο­λή, άμεση απο­μά­κρυν­ση εντός 24 ωρών και απα­γό­ρευ­ση προ­σέγ­γι­σης του ηλι­κιω­μέ­νου • Το χρο­νι­κό της υπό­θε­σης που συ­γκλό­νι­σε την το­πι­κή κοι­νω­νία

Μια υπό­θε­ση που συ­ντά­ρα­ξε την κοινή γνώμη της Ρόδου και ανέ­δει­ξε το ζή­τη­μα της προ­στα­σί­ας των ευά­λω­των πο­λι­τών έφτα­σε στην αί­θου­σα του Αυ­τό­φω­ρου Μο­νο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου. Επτά Ρομά, μέλη δύο οι­κο­γε­νειών, κρί­θη­καν ένο­χοι για πα­ρά­νο­μη πα­ρα­κρά­τη­ση ηλι­κιω­μέ­νου άνδρα με σο­βα­ρά κι­νη­τι­κά προ­βλή­μα­τα και για κα­τά­λη­ψη της οι­κί­ας του στην Πα­στί­δα. Το δι­κα­στή­ριο επέ­βα­λε ποι­νές φυ­λά­κι­σης 8 μηνών με τριε­τή ανα­στο­λή και αυ­στη­ρούς πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους: την άμεση απο­μά­κρυν­σή τους από την οικία εντός 24 ωρών και την απα­γό­ρευ­ση κάθε προ­σέγ­γι­σης του θύ­μα­τος.

Από την αρ­χι­κή φι­λο­ξε­νία στην κα­ταγ­γε­λία

Σύμ­φω­να με την αστυ­νο­μι­κή έρευ­να, το πε­ρι­στα­τι­κό ξε­κί­νη­σε πριν από πε­ρί­που έναν μήνα, όταν ο 76χρο­νος, ο οποί­ος ζει μόνος του και κι­νεί­ται με τη βο­ή­θεια πα­τε­ρί­τσας, δέ­χθη­κε να φι­λο­ξε­νή­σει τα μέλη των δύο οι­κο­γε­νειών. Ο ίδιος υπο­στή­ρι­ξε ότι τους χρεια­ζό­ταν για βο­ή­θεια σε αγρο­τι­κές ερ­γα­σί­ες.

Ωστό­σο, η φι­λο­ξε­νία αυτή σύ­ντο­μα με­τα­τρά­πη­κε σε εφιάλ­τη. Όταν ο ηλι­κιω­μέ­νος ζή­τη­σε από τους φι­λο­ξε­νού­με­νους να απο­χω­ρή­σουν, εκεί­νοι αρ­νή­θη­καν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά. Από εκεί­νο το ση­μείο και έπει­τα, η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά του, όπως κα­τέ­θε­σε, άλ­λα­ξε ρι­ζι­κά. Δεν μπο­ρού­σε να βγει από το σπίτι του, έχανε την πρό­σβα­ση στο κι­νη­τό του τη­λέ­φω­νο, και δε­χό­ταν απει­λές ότι θα του προ­κα­λέ­σουν βλάβη εάν προ­σπα­θού­σε να επι­κοι­νω­νή­σει με κά­ποιον ή να φύγει.

Η κλι­μά­κω­ση της ανη­συ­χί­ας

Η υπό­θε­ση πήρε δρα­μα­τι­κή τροπή στις 8 Αυ­γού­στου 2025, όταν, μετά από πολ­λές απο­τυ­χη­μέ­νες προ­σπά­θειες να ει­δο­ποι­ή­σει τις αρχές, ο ηλι­κιω­μέ­νος κα­τά­φε­ρε να τη­λε­φω­νή­σει στην αστυ­νο­μία. Πα­ράλ­λη­λα, γεί­το­νες απέ­στει­λαν επι­στο­λή προς την Ει­σαγ­γε­λία Ρόδου, πε­ρι­γρά­φο­ντας με με­λα­νά χρώ­μα­τα την κα­τά­στα­ση. Έκα­ναν λόγο για πλήρη έλ­λει­ψη υγιει­νής, για απει­λές κατά της ζωής του ηλι­κιω­μέ­νου, και για πλήρη αδρά­νεια των αρχών στις προη­γού­με­νες εκ­κλή­σεις τους.

Η επι­στο­λή τό­νι­ζε ότι ο 76χρο­νος, λόγω των προ­βλη­μά­των υγεί­ας του, χρεια­ζό­ταν στα­θε­ρή φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή, την οποία δεν μπο­ρού­σε να ακο­λου­θή­σει απρό­σκο­πτα, ενώ πε­ρι­γρα­φό­ταν ότι ζούσε πλέον σε συν­θή­κες ψυ­χο­λο­γι­κής πί­ε­σης και φόβου.

Στις 15:30 της ίδιας ημέ­ρας, αστυ­νο­μι­κοί του Αστυ­νο­μι­κού Τμή­μα­τος Ια­λυ­σού, με τη συν­δρο­μή συ­να­δέλ­φων τους από το Α.Τ. Ρόδου, ει­σήλ­θαν στην οικία. Εκεί εντό­πι­σαν τους επτά κα­τη­γο­ρού­με­νους, ηλι­κί­ας από 16 έως 42 ετών, καθώς και ένα βρέ­φος.

Οι αστυ­νο­μι­κοί προ­χώ­ρη­σαν άμεσα στη σύλ­λη­ψη όλων, ενώ πα­ράλ­λη­λα δια­πί­στω­σαν ότι δύο από τις ανή­λι­κες δεν είχαν ποτέ εκ­δώ­σει δελ­τίο αστυ­νο­μι­κής ταυ­τό­τη­τας, στοι­χείο που προ­στέ­θη­κε στις κα­τη­γο­ρί­ες. Η έρευ­να ενι­σχύ­θη­κε από τις κα­τα­θέ­σεις πε­ριοί­κων, που ανέ­φε­ραν ότι η πα­ρου­σία των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων είχε δη­μιουρ­γή­σει έντα­ση και ανη­συ­χία στη γει­το­νιά.

Οι κα­τη­γο­ρί­ες και οι ισχυ­ρι­σμοί

Η δι­κο­γρα­φία πε­ρι­λάμ­βα­νε τα αδι­κή­μα­τα της δια­τά­ρα­ξης οι­κια­κής ει­ρή­νης, της πα­ρά­νο­μης κα­τα­κρά­τη­σης και της πα­ρά­νο­μης βίας. Οι δύο ανή­λι­κες αντι­με­τώ­πι­σαν επι­πλέ­ον την κα­τη­γο­ρία της μη κα­το­χής δελ­τί­ου ταυ­τό­τη­τας.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, στην απο­λο­γία τους, υπο­στή­ρι­ξαν ότι διέ­με­ναν με τη συ­γκα­τά­θε­ση του ηλι­κιω­μέ­νου και ότι τον φρό­ντι­ζαν, ισχυ­ρι­σμός που δεν έγινε δε­κτός από το δι­κα­στή­ριο, καθώς υπήρ­χαν πολ­λα­πλές μαρ­τυ­ρί­ες και στοι­χεία που έδει­χναν πε­ριο­ρι­σμό της ελευ­θε­ρί­ας του.

Η από­φα­ση  του δι­κα­στη­ρί­ου

Το Αυ­τό­φω­ρο Μο­νο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη το σύ­νο­λο των στοι­χεί­ων, κα­τα­δί­κα­σε και τους επτά κα­τη­γο­ρού­με­νους σε ποινή φυ­λά­κι­σης οκτώ μηνών, με ανα­στο­λή για τρία χρό­νια. Πα­ράλ­λη­λα, επέ­βα­λε τον αυ­στη­ρό όρο της άμε­σης απο­μά­κρυν­σής τους από την οικία του ηλι­κιω­μέ­νου εντός 24 ωρών και την πλήρη απα­γό­ρευ­ση προ­σέγ­γι­σής του.

Το πε­ρι­στα­τι­κό κα­τα­δει­κνύ­ει πόσο εύ­κο­λα μπο­ρεί να εκ­με­ταλ­λευ­τεί κα­νείς την ευα­λω­τό­τη­τα ηλι­κιω­μέ­νων, ιδίως σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες ή ημια­γρο­τι­κές πε­ριο­χές. Πα­ράλ­λη­λα, θέτει στο προ­σκή­νιο το ζή­τη­μα της άμε­σης αντα­πό­κρι­σης των αρχών όταν υπάρ­χουν επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες κα­ταγ­γε­λί­ες και εν­δεί­ξεις κιν­δύ­νου για την ασφά­λεια πο­λι­τών.