Αποζημίωση 61.500 ευρώ σε ασθενή για σωματική βλάβη μετά από λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή

• Τρι­με­λές Εφετείο επι­κύ­ρωσε την πρω­τό­δικη κρίση και έκρινε απο­δε­δειγ­μένη την πλημ­μελή μετεγ­χει­ρη­τική αντι­με­τώ­πιση της ασθε­νούς

Με την υπ’ αριθμ. 233/2025 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου κρί­θη­καν οι εφέσεις που ασκή­θη­καν κατά της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης 67/2023 του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου. Η πρω­τό­δικη απόφαση είχε κάνει εν μέρει δεκτή αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης για βλάβες που υπέστη ασθενής μετά από χει­ρουρ­γική επέμ­βαση, επι­δι­κά­ζο­ντας συνο­λικά το ποσό των 61.500 ευρώ. Το Εφετείο απέρ­ριψε τις εφέσεις των ενα­γο­μέ­νων, επι­βε­βαιώ­νο­ντας την κρίση του πρω­το­βάθ­μιου Δικα­στη­ρίου.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Το περι­στα­τικό αφορά λαπα­ρο­σκο­πική χολο­κυ­στε­κτομή που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την 1η Σεπτεμ­βρίου 2009 στη Ρόδο. Μετά την επέμ­βαση, η ασθενής παρου­σί­ασε επι­πλο­κές. Παρα­τη­ρή­θηκε εκροή χολής από την παρο­χέ­τευση και εμφά­νιση κλι­νι­κών συμ­πτω­μά­των όπως διάταση της κοιλίας και κοι­λιακό άλγος. Παρά την επι­δεί­νωση, δόθηκε εξι­τή­ριο με οδηγίες, χωρίς ωστόσο να παρα­δο­θεί αμέσως πλήρης ιατρι­κός φάκελος.

Η κατά­σταση της ασθε­νούς χει­ρο­τέ­ρευσε, με απο­τέ­λε­σμα να επα­νει­σα­χθεί σε κλινική και να υπο­βλη­θεί σε νέα σειρά επεμ­βά­σεων. Παρά τις δια­δο­χι­κές παρεμ­βά­σεις, δεν εντο­πί­στηκε το ακριβές σημείο της δια­φυ­γής της χολής. Τελικά, στις 25 Σεπτεμ­βρίου 2009 η ασθενής μετα­φέρ­θηκε σε θερα­πευ­τή­ριο στην Αθήνα, όπου δια­γνώ­στηκε πλήρης διατομή του χολη­δό­χου πόρου και υπο­βλή­θηκε σε χει­ρουρ­γική απο­κα­τά­σταση.

Οι συνέ­πειες στην υγεία της ασθε­νούς

Σύμφωνα με την αγωγή της, η ενά­γουσα υπέστη χρόνιες επι­πλο­κές: εμφά­νιση κρίσεων χολαγ­γει­ί­τι­δας, ανάγκη για ειδική δια­τροφή, παρα­μόρ­φωση της κοι­λια­κής χώρας λόγω ουλών, και μειω­μένη δυνα­τό­τητα εργα­σίας και τεκνο­ποί­η­σης. Ακο­λού­θη­σαν επα­νει­λημ­μέ­νες νοση­λείες και νέα χει­ρουρ­γική παρέμ­βαση στο εξω­τε­ρικό. Η ενά­γουσα διεκ­δί­κησε απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους άνω του 1 εκα­τομ­μυ­ρίου ευρώ για ηθική βλάβη, έξοδα νοση­λείας, απώλεια εισο­δή­μα­τος, απο­κα­τά­σταση και δια­τροφή.

Το σκε­πτικό των δικα­στη­ρίων

Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, μετά τη διε­νέρ­γεια ιατρι­κών πραγ­μα­το­γνω­μο­συ­νών και την εξέταση μαρ­τύ­ρων, έκρινε ότι υπήρξε αμελής μετεγ­χει­ρη­τική παρα­κο­λού­θηση. Η κρίση βασί­στηκε στα απο­δει­κτικά στοι­χεία που κατα­τέ­θη­καν και στις εκθέ­σεις πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης. Το Δικα­στή­ριο απο­δέ­χθηκε ότι ο χει­ρουρ­γός δεν εντό­πισε εγκαί­ρως τη σοβαρή επι­πλοκή και δεν προ­χώ­ρησε σε κατάλ­ληλη αντι­με­τώ­πιση. Επι­δί­κασε απο­ζη­μί­ωση 60.000 ευρώ για την ηθική βλάβη και 1.500 ευρώ για έξοδα απο­κλει­στι­κής νοσο­κό­μας.

Οι εφέσεις και η εκ νέου κρίση του Εφε­τείου

Κατά της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης ασκή­θη­καν τρεις εφέσεις: από την ενά­γουσα, την κλινική και τον χει­ρουργό, καθώς και από την ασφα­λι­στική εται­ρεία. Το Τρι­με­λές Εφετείο, αφού επα­νε­ξέ­τασε τα απο­δει­κτικά μέσα και έλαβε υπόψη και νέα στοι­χεία, απέρ­ριψε όλους τους λόγους έφεσης. Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι η κρίση περί ευθύνης των ενα­γο­μέ­νων είναι βάσιμη και ότι το ποσό της απο­ζη­μί­ω­σης είναι εύλογο βάσει των περι­στα­τι­κών.

Η ρήτρα μη έγκαι­ρης αναγ­γε­λίας στην ασφα­λι­στική

Στην υπόθεση εξε­τά­στηκε και η παρε­μπί­πτουσα αγωγή της κλι­νι­κής κατά της ασφα­λι­στι­κής εται­ρείας, με αίτημα να καλυ­φθεί η ζημία βάσει της μεταξύ τους ασφα­λι­στι­κής σύμ­βα­σης. Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν είχε τηρηθεί η προ­βλε­πό­μενη από τη σύμβαση προ­θε­σμία για την αναγ­γε­λία του περι­στα­τι­κού. Βάσει του άρθρου 7 παρ. 1 και 6 του Ν. 2496/1997, δια­πι­στώ­θηκε ότι η εται­ρεία δεν είχε λάβει σχετική ειδο­ποί­ηση εντός του συμ­φω­νη­μέ­νου χρόνου και κατά συνέ­πεια δεν θεμε­λιώ­θηκε αξίωση απο­ζη­μί­ω­σης.

Την ενά­γουσα εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Γιάννης Καρα­μι­χά­λης και οι ενα­γό­με­νοι εκπρο­σω­πή­θη­καν από τον δικη­γόρο κ. Γρ. Μοράρη. Η ενα­γό­μενη κλινική προ­σε­πι­κά­λεσε στη δίκη ασφα­λι­στική εται­ρεία, που εκπρο­σω­πή­θηκε από τον δικη­γόρο κ. Βασίλη Περίδη.