Μικτές ομάδες: Έκλεισε ο επιτυχημένος κύκλος του Γιώργου Τριχιά

Στο τέλος της έφτασε η συνερ­γα­σία της ΕΠΣΔ με τον ενω­σιακό προ­πο­νητή Γιώργο Τριχιά.

Οι δύο πλευρές, οι οποίες γεύ­τη­καν κατά τη διάρ­κεια της κοινής δια­δρο­μής τους σημα­ντι­κές επι­τυ­χίες και έδωσαν νέα πνοή στον θεσμό των μικτών ομάδων, χώρισαν καθ’ όλα φιλικά, με τις πλη­ρο­φο­ρίες να ανα­φέ­ρουν πως ο ίδιος ο Γιώργος Τριχιάς δεν είχε άλλη επιλογή καθώς βρέθηκε ενώπιον πρό­τα­σης, την οποία είναι απλά αδύ­να­τον να αρνηθεί.

Ο πρώην πλέον τεχνι­κός των αντι­προ­σω­πευ­τι­κών συγκρο­τη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου ευχα­ρί­στησε με θέρμη όλους εκεί­νους με τους οποίους συνερ­γά­στηκε, με μία συγκι­νη­τική ανάρ­τηση σε ιστο­σε­λίδα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης:

«Ψάχνω να βρω τις λέξεις για να απο­τυ­πώσω αυτό το οποίο νιώθω αλλά δεν είναι καθόλου εύκολο.

Δυστυ­χώς όμως πρέπει να το κάνω.

Ήρθε η ημέρα να απο­χω­ρήσω από την θέση του Ενω­σια­κού προ­πο­νητή της ΕΠΣ Δωδε­κα­νη­σου , όχι με το κεφάλι κάτω αλλά με το βλέμμα χαμηλά.

Με το βλέμμα χαμηλά από σεβασμό στους εκα­το­ντά­δες αθλητές και αθλή­τριες οι οποίοι αυτά τα 7 χρόνια με εμπι­στεύ­τη­καν και απο­δέ­χθη­καν την καθο­δή­γηση μου για να δημιουρ­γή­σουμε κάτι καλό , κάτι αξιό­λογο , κάτι δια­φο­ρε­τικό.

Αν το πετύ­χαμε ,δεν θα το πει κανένας μας…. Η ιστορία θα το δείξει.

Αποχωρώ γεμάτος εμπει­ρίες και γνω­ρι­μίες οι οποίες με ενέ­πνευ­σαν να συνε­χίσω με μεγα­λύ­τερη όρεξη.

Είχα την χαρά να γνωρίσω τον άνθρωπο ο οποίος μου έδειξε την σημα­ντι­κό­τητα του να είσαι ένα μικρό «γρανάζι» μια τερά­στιας μηχανής που λέγεται Εθνική ομάδα καθώς και την αξία του ενω­σια­κού προ­πο­νητή.

Σ´ευχα­ρι­στώ φίλε Θεόδωρε Ελευ­θε­ριάδη.

Μέσα από μια μικρή ποδο­σφαι­ρική συνά­ντηση γνώρισα έναν άνθρωπο με ήθος ο οποίος μου έδειξε ότι η γνώση δεν κρα­τιέ­ται στα συρ­τά­ρια αλλά χαρί­ζε­ται απλό­χερα σε αυτούς που την ανα­ζη­τούν για να την πάνε ένα βήμα παρα­κάτω και μου εμπι­στεύ­τηκε ένα πλάνο το οποίο σχε­διά­στηκε για κάτι πολύ μεγάλο και χρειά­στη­καν μήνες ίσως και χρόνια για να υλο­ποι­η­θεί.

Τον εκτι­μούσα σαν αθλητή και τον εκτιμώ ακόμα περισ­σό­τερο σαν προ­πο­νητή, ΛωνίδαςΒόκολος.

Με αυτές τις εμπει­ρίες θα πορευτώ στην μετέ­πειτα προ­πο­νη­τική μου δια­δρομή (αν υπάρξει).

Αποχωρώ ήρεμος και ήσυχος γιατί ξέρω ότι πίσω μένει μια ικανή ομάδα .

Ο Χρήστος Ψέλλας , ο οποίος γνω­ρί­ζει καλύ­τερα από κάθε άλλο πως πρέπει να λει­τουρ­γεί μια ομάδα σε επαγ­γελ­μα­τικά πλαίσια και έκανε τα πάντα για να το ζήσουν αυτό τα παιδιά.

Ο Δήμος Λουι­ζί­δης, ο οποίος έδωσε ξανά στις Μικτές ομάδες Δωδε­κα­νη­σου την αξία και την αίγλη που τους ανα­λο­γεί . Ανα­βάθ­μισε με τον αγώνα του τις Μικτές ομάδες βάζο­ντας τις πάλι στην προ­τε­ραιό­τητα όλων (αθλητών και ομάδων) .

Ο Φώτης Καστρε­νός, ο οποίος δια­κρι­τικά βοή­θουσε όπου υπήρχε ανάγκη , προ­βάλ­λο­ντας στο μέγιστο βαθμό τόσο τις ομάδες αλλά και την δουλειά η οποία γίνεται .

Χάρη στον Νεκτά­ριο Φωτα­ρά­έ­χουμε πλούσιο υλικό από τις όμορφες στιγμές μας γιατί όπως λένε … στο τέλος από το ποδό­σφαιρο μένουν μόνο οι φωτο­γρα­φίες

Τέλος ο Γιάννης Ζωάννου , ο οποίος φρό­ντιζε όχι μόνο να είμαστε αλλά και να φαι­νό­μα­στε ομάδα.

Κλεί­νο­ντας , θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ στον Πανα­γιώτη Δια­κο­φώ­τη­και την διοί­κηση οι οποίοι με εμπι­στεύ­τη­καν και μου έδωσαν την ελευ­θε­ρία ,αυτά τα 7 χρόνια, να περάσω την φιλο­σο­φία και το προφιλ μου στις Μικτές ομάδες.

Σας ευχα­ρι­στώ όλους , για όλα!!».