Δήμος Καλύμνου: Η δικαίωση του Μιχάλη Λελέκη είναι νίκη της αλήθειας, της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης

Από το Δήμο Καλύ­μνου ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής: 14 χρόνια «ένοχης σιωπής», λάσπης και στο­χο­ποί­η­σης – Η δικαί­ωση του Μιχάλη Λελέκη είναι νίκη της αλή­θειας, της δημο­κρα­τίας και της δικαιο­σύ­νης

«Η σκευω­ρία κατέρ­ρευσε, έκλεισε ένας κύκλος τοξι­κό­τη­τας και η Κάλυ­μνος προχωρά μπροστά με αισιο­δο­ξία, γυρ­νώ­ντας την πλάτη στα γνωστά «σκο­τεινά κέντρα» που δηλη­τη­ρί­α­σαν και δίχασαν την πολι­τική ζωή του τόπου».

Το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, με ομόφωνη απόφαση,  κήρυξε πανη­γυ­ρικά ΑΘΩΟ τον Μιχάλη, για την περι­βό­ητη  υπόθεση με την υπε­ξαί­ρεση των 409.335,24 ευρώ, τα οποία ήδη επι­στρέ­φουν στα ταμεία της ΑΝΕΚ.

Είναι μια προ­σω­πική δικαί­ωση του Μιχάλη, ο οποίος πορεύ­τηκε τον δύσκολο δρόμο της αλή­θειας και του δικαίου και βγήκε νικητής. Όσο κανείς άλλος σ’ αυτό το νησί, ο Μιχάλης, έγινε στόχος «λάσπης», δια­συρ­μού και σπί­λω­σης της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του, έχοντας απέ­να­ντί του όλα αυτά τα σκο­τεινά κυκλώ­ματα. Τόσο ο ίδιος, όσο και η οικο­γέ­νειά του, που ήταν πάντα στο πλευρό του, ταλαι­πω­ρή­θη­καν επί 14 ολό­κληρα χρόνια και τελικά ήρθε η δικαί­ωση, με τον πλέον πανη­γυ­ρικό τρόπο.

Όλα αυτά τα χρόνια, ο Μιχάλης, έχοντας πάντα στο πλευρό του ολό­κληρη την παρά­ταξη μας, που ούτε μια στιγμή δεν έθεσε θέμα εμπι­στο­σύ­νης στο πρόσωπό του,  παρέ­μεινε αξιο­πρε­πής, σιω­πη­λός και συνεπής, εμπι­στευό­με­νος απόλυτα τη Δικαιο­σύνη και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, δικαιώ­θηκε πλήρως. Μόνος εκείνος,  προ­σπά­θησε με κάθε δύναμη που είχε, να επι­σπευ­στεί η δια­δι­κα­σία, χωρίς να επι­διώ­ξει ανα­βο­λές, όπως έγινε συστη­μα­τικά από όλες τις πλευρές, αντί­θετα διεκ­δι­κούσε συνεχώς να ολο­κλη­ρω­θεί αυτή η δίκη το συντο­μό­τερο δυνατό και να λάμψει η αλήθεια.

Η χθεσινή ομόφωνη αθώωση του Μιχάλη, δεν απο­τε­λεί μόνο μια προ­σω­πική δικαί­ωση αλλά μια ηχηρή απά­ντηση και ένα ηχηρό ράπισμα,  σε όσους όλα αυτά τα 14 χρόνια δηλη­τη­ρί­α­σαν την πολι­τική ζωή της Καλύ­μνου. Επέν­δυ­σαν την πολι­τική τους επι­βί­ωση με τησπί­λωση του ονό­μα­τός του,  διέ­σπει­ραν φήμες, υπο­νό­μευ­σαν αξίες και έστησαν μηχα­νι­σμούς λάσπης.Αντί να υπη­ρε­τή­σουν τον δημόσιο διάλογο, ποι­νι­κο­ποί­η­σαν την πολι­τική συμ­με­τοχή, δίνο­ντας το σήμα πως όποιος τολμά να σταθεί απέ­να­ντί τους θα συν­θλι­βεί — όχι με επι­χει­ρή­ματα, αλλά με καταγ­γε­λίες, ψευ­δο­μάρ­τυ­ρες και δικα­στικά παι­χνί­δια.

Ο στόχος δεν ήταν μόνο ο Λελέκης και η παρά­ταξή του, αλλά η ίδια η  Δημο­κρα­τία, η αξιο­πρέ­πεια και η  πολι­τική ως πεδίο προ­σφο­ράς.Οδή­γη­σαν μια ολό­κληρη γενιά νέων ανθρώ­πων να  απο­θαρ­ρυν­θεί και να μην συμ­με­τέ­χει  στα κοινά, βλέ­πο­ντας τη λάσπη, την σπίλωση και την ποδο­πά­τηση προ­σω­πι­κο­τή­των,   να κυριαρ­χούν αντί των ιδεών, και της προ­σφο­ράς στον τόπο.

Η αλήθεια, όμως, ούτε θάβεται ούτε ξεχνιέ­ται. Η δικαί­ωση του Μιχάλη, είναι μια νίκη της δημο­κρα­τίας, ένα μήνυμα στις νέες γενιές πως το περί δικαίου αίσθημα υπάρχει σ’ αυτό τον τόπο, ότι η προ­σφορά στην πατρίδα δεν περνά μέσα από συκο­φα­ντίες και δια­συρ­μούς, αλλά μέσα από την καθη­με­ρινή προ­σπά­θεια για το μέλλον του τόπου και των παιδιών μας.

Η σκευω­ρία κατέ­πεσε!

Οι σκευω­ροί απο­κα­λυ­φθή­καν!

Η αλήθεια απο­κα­τα­στά­θηκε!

Ο Μιχάλης δικαιώ­θηκε!

Όλοι είμαστε Χαρού­με­νοι και Υπε­ρή­φα­νοι!