Ρόδος: «Φάντασμα» 2.500 αδήλωτων κυνηγετικών όπλων

• Στο “μικρο­σκό­πιο” της ΕΛ.ΑΣ. οι αδή­λω­τες καρα­μπί­νες • Ήδη 240 δικο­γρα­φίες για παρά­νομη οπλο­κα­τοχή και 1.800 περι­πτώ­σεις από το 2023 • Τι προ­βλέ­πει η νομο­θε­σία και ποιοι κιν­δυ­νεύ­ουν

Ένα ζήτημα που φέρνει στο προ­σκή­νιο σοβα­ρούς προ­βλη­μα­τι­σμούς για την ασφά­λεια και τη νομι­μό­τητα, απα­σχο­λεί πλέον έντονα τις αστυ­νο­μι­κές αρχές της Ρόδου. Σύμφωνα με δια­σταυ­ρω­μένα στοι­χεία, περίπου 2.500 κυνη­γε­τικά όπλα, κυρίως καρα­μπί­νες, εκτι­μά­ται ότι παρα­μέ­νουν αδήλωτα χωρίς νόμιμη άδεια, εκτός μητρώων και με άγνωστη χρήση.

Το φαι­νό­μενο δεν είναι και­νούρ­γιο. Από το 2023 έως και σήμερα, έχουν κατα­γρα­φεί μόνο στην Υπο­διεύ­θυνση Δίωξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των 1.800 περι­πτώ­σεις αδή­λω­των όπλων, με τις αρχές να έχουν σχη­μα­τί­σει του­λά­χι­στον 240 δικο­γρα­φίες για παρά­νομη οπλο­κα­τοχή μόνο τα τελευ­ταία χρόνια. Ανάλογα είναι και τα στα­τι­στικά στοι­χεία και από τα αστυ­νο­μικά τμήματα των δημο­τι­κών ενο­τή­των.

Πρό­κει­ται κυρίως για περι­πτώ­σεις πολιτών που κατέ­χουν κυνη­γε­τικά όπλα με ληγ­μέ­νες άδειες, τα οποία δεν φρό­ντι­σαν ποτέ να ανα­νε­ώ­σουν ή να δηλώ­σουν, όπως προ­βλέ­πει ο νόμος.

«Ξεχα­σμένα» όπλα, ενεργές απειλές

Το πρό­βλημα επι­δει­νώ­νε­ται από τον εφη­συ­χα­σμό ή την άγνοια των κατόχων. Πολλοί εξ αυτών είναι ηλι­κιω­μέ­νοι, που δεν κυνη­γούν πλέον, ή κλη­ρο­νό­μοι που δεν γνω­ρί­ζουν καν ότι στο σπίτι υπάρχει ένα όπλο χωρίς ισχύ­ουσα άδεια. Στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις, τα όπλα αυτά «κρύ­βο­νται» σε απο­θή­κες, πατάρια ή ντου­λά­πες, παρα­μέ­νο­ντας εκτός κάθε επί­ση­μης κατα­γρα­φής.

Η κατά­σταση αυτή όμως δεν απαλ­λάσ­σει από ευθύνες. Όπως τονίζει εκπρό­σω­πος της ΕΛ.ΑΣ. στη «Δημο­κρα­τική», η κατοχή αδή­λω­του ή με ληγμένη άδεια όπλου συνιστά αδίκημα, που οδηγεί αυτό­ματα σε σύλληψη στο πλαίσιο του αυτο­φώ­ρου και σε ποινική δίωξη.

Η επι­χεί­ρηση εκκα­θά­ρι­σης και οι σαφείς εντολές του Αρχη­γείου

Ο συστη­μα­τι­κός έλεγχος ξεκί­νησε εδώ και περίπου έναν χρόνο, κατόπιν εντολής του Αρχη­γείου της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας προς όλες τις τοπικές υπη­ρε­σίες. Το μήνυμα ήταν σαφές: να εντο­πι­στούν, να δηλω­θούν ή να παρα­δο­θούν όλα τα αδήλωτα όπλα. Η Ρόδος, ως νησί με έντονη κυνη­γε­τική παρά­δοση, βρέθηκε στο επί­κε­ντρο της εκστρα­τείας.

Από τη μέχρι στιγμής επε­ξερ­γα­σία των στοι­χείων, το πρό­βλημα εκτεί­νε­ται σε ολό­κληρο το νησί. Οι περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις κατοχής όπλων από ιδιώτες, συνήθως χωρίς πρόθεση κακο­βου­λίας, αλλά με πλήρη αδια­φο­ρία ή άγνοια για τις νομικές υπο­χρε­ώ­σεις τους.

Τι προ­βλέ­πει η νομο­θε­σία

Η ισχύ­ουσα νομο­θε­σία δίνει περι­θώ­ριο δύο ετών για την ανα­νέ­ωση άδειας ή τη δήλωση κατε­χό­με­νου κυνη­γε­τι­κού όπλου. Εάν ο πολίτης δεν προβεί στις ενέρ­γειες εντός του δια­στή­μα­τος αυτού, το όπλο θεω­ρεί­ται παρά­νομα κατε­χό­μενο, και ο κάτοχος αντι­με­τω­πί­ζει κατη­γο­ρία παρά­νο­μης οπλο­κα­το­χής, με όλες τις συνέ­πειες.

Υπάρχει ωστόσο η δυνα­τό­τητα οικειο­θε­λούς παρά­δο­σης του όπλου στις αρχές, εφόσον ο κάτοχος δεν επι­θυ­μεί να προ­χω­ρή­σει σε ανα­νέ­ωση της άδειας. Αυτό, όμως, δεν σημαί­νει ότι η κατοχή του όπλου έως εκείνη τη στιγμή είναι νόμιμη, ούτε προ­σφέ­ρει «παρα­θυ­ράκι» απαλ­λα­γής από τις υπο­χρε­ώ­σεις.

Ποιοι βρί­σκο­νται στο επί­κε­ντρο των ελέγχων

Ιδιαί­τερη έμφαση δίνεται πλέον σε:

Συγ­γε­νείς ηλι­κιω­μέ­νων που κατεί­χαν όπλα και δεν έχουν φρο­ντί­σει για τη νόμιμη κατοχή τους.

Κλη­ρο­νό­μους ακι­νή­των ή προ­σω­πι­κών αντι­κει­μέ­νων, στους οποίους περιέρ­χο­νται όπλα χωρίς να γνω­ρί­ζουν ότι πρέπει να τα δηλώ­σουν.

Πρώην κυνη­γούς που στα­μά­τη­σαν τη δρα­στη­ριό­τητα αλλά κρά­τη­σαν το όπλο χωρίς ανα­νέ­ωση της άδειας.

Οι αρχές καλούν τους πολίτες να προ­σέλ­θουν οικειο­θε­λώς για τακτο­ποί­ηση των όπλων τους, τονί­ζο­ντας ότι σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση θα αντι­με­τω­πί­σουν το αυστηρό γράμμα του νόμου.

Εν κατα­κλείδι: Η σιωπηλή απειλή

Τα 2.500 αδήλωτα κυνη­γε­τικά όπλα που εκτι­μά­ται ότι βρί­σκο­νται σήμερα σε ιδιω­τικά χέρια στη Ρόδο δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι μια υπαρκτή, υπόγεια απειλή που μπορεί να απο­δει­χθεί κατα­στρο­φική σε μια στιγμή. Η ΕΛ.ΑΣ. έχει ήδη ενερ­γο­ποι­ή­σει όλα τα μέσα για την κατα­γραφή και την αντι­με­τώ­πιση του φαι­νο­μέ­νου, ωστόσο η επι­τυ­χία της επι­χεί­ρη­σης εξαρ­τά­ται – σε μεγάλο βαθμό – από τη συνερ­γα­σία των ίδιων των πολιτών.

Η τήρηση της νομι­μό­τη­τας δεν είναι επιλογή. Είναι υπο­χρέ­ωση. Και όταν πρό­κει­ται για όπλα, είναι ζήτημα δημό­σιας ασφά­λειας.