Αόρατος ο Τουρισμός στο νέο αναπτυξιακό μοντέλο – Δριμεία παρέμβαση ΣΕΤΕ

Πριν από μια εβδο­μάδα ο πρό­ε­δρος της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων Γιάννης Χατζής ανέ­δειξε την απουσία ρητής ανα­φο­ράς στην προ­τε­ραιό­τητα του του­ρι­σμού στο νέο ανα­πτυ­ξιακό πλαίσιο που προωθεί η κυβέρ­νηση.

Χθες 7 Μαΐου 2025, ο πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ Γιάννης Παρά­σχης, με επι­στολή του στον υπουργό Ανά­πτυ­ξης Πανα­γιώτη Θεο­δω­ρι­κάκο και κοι­νο­ποί­ηση στους συναρ­μό­διους υπουρ­γούς, επι­ση­μο­ποιεί την αίσθηση “παρα­γκω­νι­σμού” του του­ρι­στι­κού κλάδου από το νέο ανα­πτυ­ξιακό νόμο. Ο κ.Παρά­σχης κάνει λόγο για «έλλειψη ρητής ενσω­μά­τω­σης του του­ρι­σμού στο νέο παρα­γω­γικό μοντέλο».

Ανα­φέ­ρει ενδει­κτικά:

“…. Η έλλειψη ρητής ενσω­μά­τω­σης του του­ρι­σμού στο νέο παρα­γω­γικό μοντέλο υπο­νο­μεύει την πλη­ρό­τητα και την ισορ­ρο­πία της ανα­πτυ­ξια­κής στρα­τη­γι­κής, καθώς παρα­γνω­ρί­ζε­ται το πολ­λα­πλα­σια­στικό απο­τύ­πωμα που μπορεί να έχει η βιώσιμη ανά­πτυξη του του­ρι­στι­κού τομέα στην ελλη­νική οικο­νο­μία – τόσο μέσω επεν­δύ­σεων και και­νο­το­μίας όσο και μέσω της ενί­σχυ­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και της ανθε­κτι­κό­τη­τας απέ­να­ντι σε διε­θνείς προ­κλή­σεις.

Σημειώ­νε­ται ότι στο προη­γού­μενο θεσμικό πλαίσιο υπήρχε ρητή αναφορά στην περαι­τέρω ενί­σχυση του του­ρι­σμού και τη βελ­τί­ωση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τάς του, κάτι που, κατά την άποψή μας, πρέπει να δια­τη­ρη­θεί και να ενι­σχυ­θεί, ώστε να δια­σφα­λι­στεί η συνέ­πεια της πολι­τι­κής, η δια­φά­νεια ως προς τις προ­τε­ραιό­τη­τες και η στήριξη ενός τομέα που συμ­βάλ­λει καθο­ρι­στικά στην ευη­με­ρία της χώρας”.

Ανα­λυ­τικά η επι­στολή Παράσχη στον κ.Θεο­δω­ρι­κάκο, με κοι­νο­ποί­ηση στους Κωστή Χατζη­δάκη, Αντι­πρό­ε­δρο της Κυβέρ­νη­σης, Άκη Σκέρτσο, Υπουργό Επι­κρα­τείας και Όλγα Κεφα­λο­γιάννη, Υπουργό Του­ρι­σμού.

“Αξιό­τιμε κύριε Υπουργέ,

Με αφορμή το σ/ν του Υπουρ­γείου Ανά­πτυ­ξης για την τρο­πο­ποί­ηση του Ανα­πτυ­ξια­κού Νόμου 4887/2022, ακο­λου­θούν σχόλια και παρα­τη­ρή­σεις του ΣΕΤΕ.

Όπως είναι γνωστό, ο του­ρι­σμός, ως παρα­δο­σιακά κεντρι­κός πυλώνας της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, συνει­σφέ­ρει δια­χρο­νικά σημα­ντικά στο ΑΕΠ, στη δημιουρ­γία θέσεων εργα­σίας, στην αύξηση των εξα­γω­γών υπη­ρε­σιών και στην τόνωση της περι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης, ιδιαί­τερα σε νησιω­τι­κές, ορεινές και απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές που δεν δια­θέ­τουν άλλες παρα­γω­γι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Επι­πλέον, απο­τε­λεί κρίσιμη συνι­στώσα της εξω­στρέ­φειας της χώρας, ενι­σχύει την εικόνα της διεθνώς και συν­δέ­ε­ται άμεσα με πλήθος άλλων δρα­στη­ριο­τή­των, όπως η εστίαση, οι μετα­φο­ρές, οι κατα­σκευές και στη­ρί­ζει ιδιαί­τερα την τοπική επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα.

Παρά τη σημα­ντική συμβολή του τομέα στην ελλη­νική οικο­νο­μία και κοι­νω­νία, ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν οι ελλη­νι­κές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις είναι η ελλιπής χρη­μα­το­δό­τηση. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι στις προη­γού­με­νες προ­σκλή­σεις του καθε­στώ­τος του­ρι­στι­κών επεν­δύ­σεων, η πλειο­νό­τητα των αιτή­σεων έμεινε χωρίς χρη­μα­το­δό­τηση λόγω ανε­πάρ­κειας πόρων.

Στο άρθρο 3 του υπό δια­βού­λευση σχεδίου νόμου, το οποίο ανα­φέ­ρε­ται στον σκοπό του νόμου, παρα­τη­ρεί­ται ότι δεν γίνεται οποια­δή­ποτε αναφορά στον του­ρι­σμό. Αν και στην ανωτέρω διάταξη ορθώς ανα­δει­κνύ­ε­ται η σημασία της προ­ώ­θη­σης της βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης σε εθνικό επίπεδο -με έμφαση στη μείωση των κοι­νω­νι­κών και περι­φε­ρεια­κών ανι­σο­τή­των και στην ενί­σχυση των παρεμ­βά­σεων για την αντι­με­τώ­πιση του οξύ­τα­του δημο­γρα­φι­κού προβλήματος- εντού­τοις παρα­λεί­πε­ται αναφορά σε έναν τομέα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, ο οποίος δια­χρο­νικά στήριξε και εξα­κο­λου­θεί και στη­ρί­ζει περισ­σό­τερο από οποια­δή­ποτε άλλη δρα­στη­ριό­τητα τους εν λόγω σκοπούς.

Η έλλειψη ρητής ενσω­μά­τω­σης του του­ρι­σμού στο νέο παρα­γω­γικό μοντέλο υπο­νο­μεύει την πλη­ρό­τητα και την ισορ­ρο­πία της ανα­πτυ­ξια­κής στρα­τη­γι­κής, καθώς παρα­γνω­ρί­ζε­ται το πολ­λα­πλα­σια­στικό απο­τύ­πωμα που μπορεί να έχει η βιώσιμη ανά­πτυξη του του­ρι­στι­κού τομέα στην ελλη­νική οικο­νο­μία – τόσο μέσω επεν­δύ­σεων και και­νο­το­μίας όσο και μέσω της ενί­σχυ­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και της ανθε­κτι­κό­τη­τας απέ­να­ντι σε διε­θνείς προ­κλή­σεις.

Σημειώ­νε­ται ότι στο προη­γού­μενο θεσμικό πλαίσιο υπήρχε ρητή αναφορά στην περαι­τέρω ενί­σχυση του του­ρι­σμού και τη βελ­τί­ωση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τάς του, κάτι που, κατά την άποψή μας, πρέπει να δια­τη­ρη­θεί και να ενι­σχυ­θεί, ώστε να δια­σφα­λι­στεί η συνέ­πεια της πολι­τι­κής, η δια­φά­νεια ως προς τις προ­τε­ραιό­τη­τες και η στήριξη ενός τομέα που συμ­βάλ­λει καθο­ρι­στικά στην ευη­με­ρία της χώρας.

Στην ίδια κατεύ­θυνση, οι σημα­ντι­κό­τε­ρες βελ­τιώ­σεις που προ­τεί­νο­νται έχουν ως εξής:

Ειδική πρό­βλεψη για μικρές και μεσαίες του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις (ΜμΕ):

Αυξη­μένα ποσοστά ενί­σχυ­σης για μικρές και πολύ μικρές του­ρι­στι­κές μονάδες, ιδιαί­τερα σε νησιω­τι­κές και ορεινές περιο­χές.

Η πρό­βλεψη του Άρθρου 22 για έναρξη εντός 18 μηνών από την έκδοση της από­φα­σης υπα­γω­γής να μην ισχύει για τις ΜΜΕ επι­χει­ρή­σεις. Το χρονικό διά­στημα αυτό ειδικά στον του­ρι­σμό μπορεί να είναι απα­γο­ρευ­τικό σε κάποιες περι­πτώ­σεις λόγω αδειο­δο­τι­κών θεμάτων ή λόγω επο­χι­κό­τη­τας που απα­γο­ρεύει την έναρξη κατα­σκευα­στι­κών εργα­σιών σε κάποιες περιο­χές εντός της του­ρι­στι­κής περιό­δου.

Ενί­σχυση του θεμα­τι­κού και βιώ­σι­μου του­ρι­σμού:

Ειδικά καθε­στώτα ή μπόνους ενί­σχυ­σης για επεν­δύ­σεις που αφορούν αγρο­του­ρι­σμό, οικο­του­ρι­σμό, πολι­τι­στικό ή γαστρο­νο­μικό του­ρι­σμό.

Κίνητρα για επεν­δύ­σεις που μειώ­νουν το περι­βαλ­λο­ντικό απο­τύ­πωμα (π.χ. ενερ­γειακή ανα­βάθ­μιση μονάδων, χρήση ΑΠΕ).

Ευε­λι­ξία στις επι­λέ­ξι­μες δαπάνες:

Συμπε­ρί­ληψη δαπανών για ψηφιακή ανα­βάθ­μιση (π.χ. κρα­τή­σεις μέσω εφαρ­μο­γών, ψηφιακή εμπει­ρία επι­σκέ­πτη).

Δυνα­τό­τητα ενί­σχυ­σης /εκπαί­δευ­σης δεξιο­τή­των προ­σω­πι­κού (φιλο­ξε­νία, εξυ­πη­ρέ­τηση πελατών, γλωσ­σι­κές δεξιό­τη­τες).

Ανα­προ­σαρ­μογή του πλαφόν για κτι­ρια­κές δαπάνες λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την αύξηση του κόστους των δομικών υλικών

Ενί­σχυση επεν­δύ­σεων για επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου:

Κίνητρα για δημιουρ­γία ή ανα­βάθ­μιση εγκα­τα­στά­σεων που ενι­σχύ­ουν την επέ­κταση της του­ρι­στι­κής περιό­δου (συνε­δριακά κέντρα, αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις, ιαμα­τι­κός του­ρι­σμός κ.ά.) και ενερ­γο­ποί­ηση του καθε­στώ­τος εναλ­λα­κτι­κού του­ρι­σμού.

Ταχύ­τερη αξιο­λό­γηση και εκτα­μί­ευση ενι­σχύ­σεων:

Δημιουρ­γία fast track δια­δι­κα­σιών για του­ρι­στι­κές επεν­δύ­σεις μικρού και μεσαίου μεγέ­θους.

Καθιέ­ρωση ψηφια­κής πλατ­φόρ­μας παρα­κο­λού­θη­σης και υπο­στή­ρι­ξης επεν­δυ­τών.

Ενί­σχυση ειδικών περιο­χών:

Ένταξη του του­ρι­στι­κού τομέα στο καθε­στώς ειδικών περιο­χών.

Καθο­ρι­σμός ανώ­τα­του ορίου ενι­σχύ­σεων ανά περιοχή ή είδος δρα­στη­ριό­τη­τας και επεν­δύ­σεις με γνώμονα κρι­τή­ρια που συμ­βά­λουν στη στρα­τη­γική ανά­πτυξη προ­ο­ρι­σμών, κλάδων οικο­νο­μίας, ή/και προ­ϊ­ό­ντων με όρους βιω­σι­μό­τη­τας (βλ. ΙΝΣΕΤΕ: Εθνική Στρα­τη­γική 2030 – Σχέδια Δράσης)

Συνο­ψί­ζο­ντας, θεω­ρούμε ότι η εθνική ανα­πτυ­ξιακή στρα­τη­γική οφείλει να παρα­μέ­νει ισορ­ρο­πη­μένη και προ­σα­να­το­λι­σμένη στις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες και τα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και κοι­νω­νίας.

Η ορθο­λο­γική ανα­κα­τα­νομή του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και η ένταξη σε αυτό περισ­σό­τε­ρων επεν­δυ­τι­κών σχεδίων θα έχει πολ­λα­πλά οφέλη για το σύνολο της οικο­νο­μίας της χώρας, καθώς τα ανωτέρω επεν­δυ­τικά σχέδια κατά το στάδιο της υλο­ποί­η­σης τους δίνουν παράλ­ληλη ώθηση στον κλάδο της βιο­μη­χα­νίας των δομικών υλικών, των τεχνι­κών επαγ­γελ­μά­των και μια σειρά άλλων επαγ­γελ­μα­τι­κών κλάδων, μετά δε την ολο­κλή­ρωσή τους θα συμ­βάλ­λουν στην αύξηση των δημο­σίων εσόδων και της απα­σχό­λη­σης.

Είμαστε στη διάθεσή σας για τον ορισμό συνά­ντη­σης, για μια ουσια­στική συζή­τηση και δια­βού­λευση για το παρα­γω­γικό μοντέλο.

Πηγή: tornosnews.gr