Όλα όσα ανακοινώθηκαν στη διυπουργική συνέντευξη Tύπου για την παρουσίαση της Εθνικής Στρατηγικής για την Πρόληψη της Βίας και την Αντιμετώπιση της Παραβατικότητας Ανηλίκων 2025- 2030

Ο Υφυ­πουρ­γός παρά τω Πρω­θυ­πουργώ και Κυβερ­νη­τι­κός Εκπρό­σω­πος Παύλος Μαρι­νά­κης ανέφερε κατά την έναρξη της συνέ­ντευ­ξης Τύπου:

«Έχω τη χαρά και την τιμή να συντο­νίσω μια ξεχω­ρι­στή συνέ­ντευξη Τύπου, σε συνέ­χεια μιας πολύ ενδια­φέ­ρου­σας και ξεχω­ρι­στής παρου­σί­α­σης, που έλαβε χώρα πριν από λίγη ώρα στο Μέγαρο Μαξίμου, παρου­σία του Πρω­θυ­πουρ­γού, ο οποίος έκανε και το κλεί­σιμο της συγκε­κρι­μέ­νης εκδή­λω­σης. Μια εκδή­λωση, η οποία έχει να κάνει με την «Εθνική Στρα­τη­γική για την αντι­με­τώ­πιση της βίας των ανη­λί­κων».

Σήμερα, όλες και όλοι εδώ είμαστε με την ιδιό­τητά μας, αλλά πριν και πάνω απ’ όλα είμαστε εδώ ως γονείς. Είμαστε εδώ ως πολίτες. Είμαστε εδώ για τους συμ­μα­θη­τές και τις συμ­μα­θή­τριές μας τα προη­γού­μενα χρόνια, που μπορεί να έπεσαν θύμα τέτοιων επι­θέ­σεων και κανείς να μη μίλησε ή να μη μιλή­σαμε όσο έπρεπε. Είμαστε εδώ για τους φίλους μας που μεγα­λώ­νουν παιδιά. Είμαστε εδώ για τα δικά μας παιδιά. Είμαστε εδώ, γιατί αυτό είναι το καθήκον και η υπο­χρέ­ωση μας και θεωρώ ότι υπάρ­χουν ζητή­ματα, υπάρ­χουν συζη­τή­σεις που ξεπερ­νούν οποια­δή­ποτε κομ­μα­τική, πολι­τική δια­χω­ρι­στική γραμμή.

Έχω την τιμή να εκπρο­σωπώ μια Κυβέρ­νηση και έναν Πρω­θυ­πουργό που επέλεξε να μην κλείσει τα μάτια σε κανένα από τα δύσκολα ζητή­ματα. Έχοντας κατα­φέ­ρει η Κυβέρ­νηση αυτή, να μιλήσει ανοιχτά για τα μεγάλα προ­βλή­ματα και να προ­ω­θή­σει πολι­τι­κές, οι οποίες έχουν αρχίσει και έχουν απο­τέ­λε­σμα. Είμαστε η Κυβέρ­νηση που είδε κατά­ματα το μεγάλο ζήτημα της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας, με τα 63 πλέον γραφεία ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας, τα safe houses, τους ασφα­λείς χώρους για τα θύματα, το panic button. Είμαστε η Κυβέρ­νηση που έχει προ­σλά­βει ψυχο­λό­γους και κοι­νω­νι­κούς λει­τουρ­γούς, έχει ιδρύσει και λει­τουρ­γεί ξενώνες για παρα­βα­τι­κούς εφήβους, προ­χώ­ρησε σε μέτρα, όπως «το κινητό στην τσάντα», η ειδική γραμμή βοή­θειας 10201, η πλατ­φόρμα για την αντι­με­τώ­πιση της παι­δι­κής κακο­ποί­η­σης stop bullying.

Η Εθνική Στρα­τη­γική λοιπόν, αυτή την οποία άκουσα με πολύ μεγάλο ενδια­φέ­ρον να παρου­σιά­ζε­ται πριν από λίγο από τον Υπουργό Επι­κρα­τείας, τον Άκη Σκέρτσο, που έχει την ευθύνη του συντο­νι­σμού, την κυρία Αρτι­νο­πού­λου, την Πρόεδρο της Επι­τρο­πής Εμπει­ρο­γνω­μό­νων, τα μέλη της Επι­τρο­πής, τα παιδιά, τα νέα παιδιά τα οποία μίλησαν. Eίναι κάτι το οποίο, προ­φα­νώς, δεν εξα­ντλεί­ται σε μια διυ­πουρ­γική συνέ­ντευξη Τύπου, όμως θα προ­σπα­θή­σουμε, σήμερα, μέσω των αρμό­διων Υπουρ­γών να εξει­δι­κεύ­σουμε κάποιες από αυτές τις παρεμ­βά­σεις και σίγουρα να ανοίξει και ένας διά­λο­γος, ούτως ώστε να ενη­με­ρω­θεί η κοι­νω­νία. Γιατί είπε κάτι ο Πρω­θυ­πουρ­γός στη δική του τοπο­θέ­τηση, το οποίο για μένα έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία: «Για να πετύχει αυτό το εγχεί­ρημα, γιατί είναι μια καθη­με­ρινή μάχη, μια καθη­με­ρινή άσκηση, πρέπει να είμαστε όλες και όλοι στην ίδια σελίδα». Πρέπει να είμαστε όλες και όλοι σύμ­μα­χοι και πριν και πάνω απ’ όλα οι γονείς. Αλλά για να μπο­ρούμε να είμαστε όλοι μαζί, πρέπει να είμαστε ενη­με­ρω­μέ­νοι.

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ

Υπουρ­γός Επι­κρα­τείας Άκης Σκέρ­τσος:

«Πριν από ένα χρόνο ο Πρω­θυ­πουρ­γός ανέθεσε σε μια Επι­τροπή υψηλού κύρους, σε ακα­δη­μαϊ­κούς δασκά­λους και ερευ­νη­τές από ένα ευρύ διε­πι­στη­μο­νικό πεδίο ειδι­κο­τή­των να μελε­τή­σουν όλα τα φαι­νό­μενα που αφορούν τη βία και την παρα­βα­τι­κό­τητα ανη­λί­κων. Να συγκρί­νουν τι κάνει η Ελλάδα με όσα γίνο­νται σε άλλες χώρες, να ανα­δεί­ξει και άλλες πρα­κτι­κές , να μελε­τή­σει δεδο­μένα  και να προ­τεί­νει στην κυβέρ­νηση έναν συγκε­κρι­μένο οδικό χάρτη για το πως μπο­ρούμε να αντι­με­τω­πί­σουμε αυτό το πολύ σύνθετο φαι­νό­μενο. Θα ήθελα να ευχα­ρι­στήσω την πρόεδρο της Επι­τρο­πής και τα μέλη της, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι αυτή η κυβέρ­νηση πιστεύει στην παρα­γωγή πολι­τι­κής με δεδο­μένα, πάντα με την βοήθεια και την υπο­στή­ριξη της επι­στή­μης. Και χωρίς τη στήριξη της Επι­τρο­πής  δεν θα μπο­ρού­σαμε να έχουμε μια στέρεη στερεή που να πατάει σε στέρεες βάσεις και να δίνει απα­ντή­σεις σε τόσο κρίσιμα και σύνθετα ζητή­ματα.

Η Εθνική Στρα­τη­γική ήδη έχει αναρ­τη­θεί στην ιστο­σε­λίδα government.gov.gr, στις ιστο­σε­λί­δες των υπουρ­γείων που εμπλέ­κο­νται στο σχε­δια­σμό και την υλο­ποί­ηση των πολι­τι­κών γύρω από τη βία και την παρα­βα­τι­κό­τητα ανη­λί­κων.  Είναι 10 τα βασικά υπουρ­γεία γι αυτό και απαι­τεί­ται η εμπλοκή της Γενικής Γραμ­μα­τείας Συντο­νι­σμού.

Είναι μια Στρα­τη­γική η οποία έχει την εξής και­νο­το­μία: συν­δυά­ζει την μελέτη της βίας με αυτήν της παρα­βα­τι­κό­τη­τας, καθώς  απο­τε­λούν συγκοι­νω­νού­ντα δοχεία. Οι συμπε­ρι­φο­ρές και οι πράξεις βίας μπορούν να οδη­γή­σουν σε παρα­βα­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές που από ένα σημείο και μετά κατα­λή­γουν στην αστυ­νο­μία και στη δικαιο­σύνη. Όμως μιλάμε για παιδιά, μιλάμε για ανη­λί­κους, για ευά­λω­τες ψυχές που χρειά­ζε­ται να στα­θούμε δίπλα τους με ευαι­σθη­σία με σεβασμό στα δικαιώ­ματά τους αλλά και με έμφαση στις υπο­χρε­ώ­σεις τους που έχουν τόσο οι  γονείς όσο και τα παιδιά.

Η Στρα­τη­γική αυτή δίνει απα­ντή­σεις σε όλα αυτά τα ζητή­ματα. Η νεανική βία και η παρα­βα­τι­κό­τητα δεν είναι απλώς ένα αριθμός και μία στατική. Είναι ένα ζήτημα που συνα­ντάμε καθη­με­ρινά στο δρόμο, μέσα στο σπίτι μας,  στη σχολική μονάδα,  στο χώρο εργα­σίας,  σε χώρους πολι­τι­σμού. Ο λόγος της βίας, ο τοξικός λόγος είναι η αρχή για να ξεκι­νή­σει ένα σπιράλ βίας και παρα­βα­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς.  Επο­μέ­νως χρειά­ζε­ται ως κοι­νω­νία να στα­θούμε συντε­ταγ­μένα απέ­να­ντι στη βία και να δίνουμε το καλό παρά­δειγμα στα παιδιά. Τα παιδιά δεν θα μπο­ρέ­σουν να μάθουν ούτε να εκπαι­δευ­τούν αν δεν πάρουν θετικά παρα­δείγ­ματα και υπο­δείγ­ματα από τους ενη­λί­κους. Πίσω από κάθε νέο που σηκώνει ένα όπλο, πίσω από κάθε νέο που ξεσπά, πίσω από κάθε σωμα­τική ή λεκτική βία, πίσω από κάθε νέο που εντάσ­σε­ται σε μία συμ­μο­ρία υπάρχει συνήθως ένα τραύμα, υπάρχει μία ιστορία πόνου ή παρα­μέ­λη­σης , ένα έλλειμμα φρο­ντί­δας, αιτίες που χρειά­ζε­ται όλοι να κατα­νο­ή­σουμε. Εμείς θέλουμε να είμαστε ένα κράτος φρο­ντί­δας, ένα κράτος που νοιά­ζε­ται να ενδυ­να­μώ­σει τους γονείς και τους εκπαι­δευ­τι­κούς προ­κει­μέ­νου να κατα­νο­ή­σουν αυτά τα σύνθετα κοι­νω­νικά ζητή­ματα καλύ­τερα, να τα ερμη­νεύ­σουν  και να έχουν εργα­λεία στα χέρια τους για να μπο­ρέ­σουν να τα δια­χει­ρι­στούν. Όλοι μαζί λοιπόν δίπλα στα παιδιά, δίπλα στις οικο­γέ­νειες, δίπλα στους εκπαι­δευ­τι­κούς, μαζί με την επι­στήμη, μαζί με την πολι­τεία σε ένα πνεύμα κατα­νό­η­σης, προ­φα­νώς ελευ­θε­ρίας αλλά και ασφά­λειας για να μπο­ρέ­σουμε να έχουμε τις κατάλ­λη­λες απα­ντή­σεις.

“Ένα παιδί που δεν το αγκα­λιά­ζει η κοι­νό­τητά του, το χωριό του” – λέει μία αφρι­κα­νική παροιμία-”θα το κάψει για να ζεστα­θεί”.

Άρα εδώ χρειά­ζε­ται να σκύ­ψουμε επάνω από τα προ­βλή­ματα των παιδιών, να τα ακού­σουμε . Στην εκδή­λωση για την παρου­σί­αση της Εθνικής Στρα­τη­γι­κής στον Πρω­θυ­πουργό δώσαμε το λόγο στα ίδια τα παιδιά , σε δύο μαθή­τριες της Α και Β Λυκείου που μας είπαν πως βιώνουν οι ίδιες τα ζητή­ματα αυτά , πως τα συζη­τούν με τους γονείς , με τους εκπαι­δευ­τι­κούς και τους συμ­μα­θη­τές τους. Σε όλη τη διάρ­κεια  εκπό­νη­σης αυτής της στρα­τη­γι­κής δου­λέ­ψαμε μαζί με τα νέα παιδιά -παράλληλα με τους επιστήμονες- για να μπο­ρέ­σουμε να κατα­λά­βουμε καλύ­τερα και τις δικές τους ανάγκες. Και θα συνε­χί­σουμε να δου­λεύ­ουμε μαζί τους,  γιατί δεν γίνεται να μην συνερ­γα­ζό­μα­στε με τα παιδιά., να τα ακούμε , να δημιουρ­γούμε χώρους όπου οι νέοι μπορούν να νιώθουν πιο ασφα­λείς , να νιώθουν ότι τους κατα­λα­βαί­νουν.

Τα στοι­χεία που έχουμε δεν είναι όσα θα θέλαμε και αυτό είναι ένα από τα ζητού­μενα αυτή της στρα­τη­γι­κής, να απο­κτή­σουμε στοι­χεία μέσω της μελέτης και της παρα­κο­λού­θη­σης των δεικτών γύρω από τη βία και την παρα­βα­τι­κό­τητα και θα το κάνουμε. Φαί­νε­ται πάντως ότι με βάση τα μέχρι τώρα στοι­χεία , η Ελλάδα δεν είναι μία δυστο­πία βίας. Η μιντιακή, η δημο­σιο­γρα­φική κάλυψη δια­φό­ρων περι­στα­τι­κών δημιουρ­γεί συχνά ένα ηθικό πανικό. Δεν είναι έτσι τα πράγ­ματα. Η Ελλάδα με βάση τα στοι­χεία της Europol, της Interpol, της Eurostat, βρί­σκε­ται στο μέσο όρο της Ευρώπης ως προς τις παρα­βα­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές των νέων. Βέβαια από τα στοι­χεία και τα δεδο­μένα της ΕΛΑΣ χρόνο με το χρόνο υπάρχει μία ποιο­τική και ποσο­τική έξαρση την οποία πρέπει να κατα­νο­ή­σουμε και αντι­με­τω­πί­σουμε καλύ­τερα για να δούμε πως θα δώσουμε τις κατάλ­λη­λες απα­ντή­σεις και θα σχε­διά­σουμε τις τις βέλ­τι­στες πολι­τι­κές.

Έχουμε πλέον μία Στρα­τη­γική που αξιο­λο­γεί τις 138 πολι­τι­κές που ήδη εφαρ­μό­ζουμε από το 2019 έως σήμερα. Αυτό μέτρησε και αξιο­λό­γησε η επι­τροπή, η οποία  μάλιστα έκρινε ότι υπάρχει ένα  ικα­νο­ποι­η­τικό πλαίσιο πολι­τι­κών από την  πολι­τεία , το οποίο όμως μπορεί να γίνει καλύ­τερο. Υπάρ­χουν συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις για τη βελ­τί­ωση των εφαρ­μο­ζό­με­νων δημό­σιων πολι­τι­κών και ταυ­τό­χρονα κατέ­ληξε σε 29 νέες προ­τά­σεις πολι­τι­κής, εκ των οποίων 7 είναι εμβλη­μα­τι­κές και 5 ορι­ζό­ντιες καθώς και 69 μέτρα που θα εφαρ­μό­σει η κυβέρ­νηση με τη συν­δρομή των αρμό­διων υπουρ­γείων.

Θέλω  να ευχα­ρι­στήσω ονο­μα­στικά την πρόεδρο της Επι­τρο­πής Βάσω Αρτι­νο­πού­λου και τα μέλη της Βασι­λική Γεωρ­γιά­δου, Θωμά Μπα­μπάλη, Αγάπη Καν­δυ­λάκη,  Βασίλη Βαμβακά, Κων­στα­ντίνο Πατσάκη, Παρα­σκευή Ζαγούρα και  Αθα­νά­σιο Αλε­ξαν­δρίδη.

Ευχα­ρι­στώ επίσης τα στελέχη της Γενικής Γραμ­μα­τείας Συντο­νι­σμού, την Γενική Γραμ­μα­τέα Εύη Δρα­μα­λιώτη, την Θεανώ Διόλη και  την Λαμπρίνα Βετσο­πού­λου  καθώς και τους Αλε­ξάν­δρα Μπαλ­τουκα, Φανή Φιλιπ­πο­πού­λου, Γιώτα Μυλωνά, Θάνο Μπάμπη, Μαρίνα Βελιώ­του, Ελι­σά­βετ Μπα­ριά­μο­γλου που συνέ­βα­λαν στην καλαί­σθητη έκδοση της Εθνικής Στρα­τη­γι­κής».

Υπουρ­γός Παι­δείας Θρη­σκευ­μά­των και Αθλη­τι­σμού Σοφία Ζαχα­ράκη:

«Τα παιδιά μας μεγα­λώ­νουν σ’ έναν πολύ δια­φο­ρε­τικά κόσμο, σ’ έναν ψηφιακό κόσμο που εκτί­θε­νται καθη­με­ρινά σε πολλές και δια­φο­ρε­τι­κές μορφές βίας. Καλού­μα­στε, λοιπόν, γονείς, εκπαι­δευ­τι­κοί, παιδιά και Πολι­τεία σε μια κοινή μάχη, προ­κει­μέ­νου να  σπά­σουμε την κουλ­τούρα της βίας, η οποία γίνεται συχνά απο­δε­κτή από παιδιά και εφήβους ως κανο­νι­κό­τητα».

Τα μέτρα που εντάσ­σο­νται στην εθνική στρα­τη­γική και θα υλο­ποι­η­θούν από το Υπουρ­γείο Παι­δείας είναι :

•         Η συστη­μα­τική αύξηση του αριθμού των ψυχο­λό­γων και κοι­νω­νι­κών λει­τουρ­γών, ώστε να μεγα­λώ­σει χρονικά και ποιο­τικά η παρου­σία τους στα σχολεία. Ο αριθμός τους σήμερα ανέρ­χε­ται σε 4.226.

•         Αύξηση των συμ­βού­λων εκπαί­δευ­σης και έμφαση στην επι­μόρ­φωση των εκπαι­δευ­τι­κών που είναι επι­φορ­τι­σμέ­νοι με την αντι­με­τώ­πιση των περι­στα­τι­κών ενδο­σχο­λι­κής βίας.  Ήδη από εκεί­νους έχουν επι­μορ­φω­θεί 22.663.

•         Παροχή αυξη­μέ­νης νομικής προ­στα­σίας σε εκπαι­δευ­τι­κούς που καταγ­γέλ­λουν περι­στα­τικά ενδο­σχο­λι­κής βίας, στα πρότυπα της αντι­με­τώ­πι­σης των επαγ­γελ­μα­τιών που δια­χει­ρί­ζο­νται περι­στα­τικά ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας.

•         Καθιε­ρώ­νε­ται η 11η Δεκεμ­βρίου (Παγκό­σμια Ημέρα Παιδιού) ως ημέρα συνεκ­παί­δευ­σης και ευαι­σθη­το­ποί­η­σης γονέων, εκπαι­δευ­τι­κών και παιδιών. Επίσης, καθιε­ρώ­νε­ται στην έναρξη κάθε σχο­λι­κής χρονιάς εκδή­λωση στα σχολεία για τον σχολικό εκφο­βι­σμό.

•         Αλλαγή της φιλο­σο­φίας και του στόχου της απο­βο­λής. Το παιδί που παίρνει αποβολή δεν θα τίθεται εκτός σχο­λι­κής ζωής. Θα βρί­σκε­ται μεν εκτός σχο­λι­κής τάξης, αλλά θα παρα­κο­λου­θεί ένα συγκε­κρι­μένο πρό­γραμμα.

•         ⁠Υιο­θε­τεί­ται το μοντέλο της προ­σφο­ράς κοι­νω­νι­κής εργα­σίας. Όπως ανέφερε η Υπουρ­γός, θα μπορεί το παιδί να συμ­με­τά­σχει σε κάποια κοι­νω­νική δρα­στη­ριό­τητα ή να παρέχει βοήθεια (π.χ. σε κάποιον βρε­φο­νη­πιακό σταθμό).

•         Θα ενσω­μα­τω­θεί μια και­νο­τό­μος πρα­κτική που προ­βλέ­πει της δια­με­σο­λά­βη­σης μεταξύ συνο­μη­λί­κων (peer mediators).

« Είναι ώρα να δούμε την τιμωρία ως ευκαι­ρία – να γίνει το λάθος αφορμή για αλλαγή και προ­σω­πική εξέλιξη. Όλες οι παρεμ­βά­σεις και τα μέτρα στο­χεύ­ουν στο να φτια­χτεί ένα πλαίσιο ασφά­λειας και προ­στα­σίας που αξίζει να έχει κάθε παιδί στο σχολείο, αλλά και εκτός αυτού. Προ­χω­ράμε συντο­νι­σμένα σε κοινές δράσεις, επι­μόρ­φωση των εκπαι­δευ­τι­κών, αύξηση του αριθμού των συμ­βού­λων εκπαί­δευ­σης, αύξηση του αριθμού των ψυχο­λό­γων και κοι­νω­νι­κών λει­τουρ­γών στα σχολεία, νέου τύπου αποβολή που σημαί­νει ότι δεν διώ­χνουμε το παιδί από τη σχολική πραγ­μα­τι­κό­τητα. Εισά­γουμε τον πολύ σημα­ντικό θεσμό της δια­με­σο­λά­βη­σης παιδιού προς παιδί, με στόχο να γίνουν τα ίδια τα παιδιά μας οι καλύ­τε­ροι πρε­σβευ­τές της κοι­νω­νι­κής συμπε­ρι­φο­ράς που θα τα κάνει και θα μας κάνει να νιώ­θουμε ασφα­λείς».

Υπουρ­γός Κοι­νω­νι­κής Συνοχής και Οικο­γέ­νειας Δόμνα Μιχαη­λί­δου:

«Κανένα παιδί δεν γεν­νιέ­ται βίαιο. Η βία μαθαί­νε­ται. Και, δυστυ­χώς, συχνά ξεκινά από εκεί που δεν θα έπρεπε, από το ίδιο το σπίτι. Πρέπει όμως να είναι ξεκά­θαρο ότι η βία ανη­λί­κων δεν είναι ιδιω­τική υπόθεση πίσω από κλει­στές πόρτες. Είναι ένα δημόσιο ζήτημα που απαιτεί πολι­τική βούληση, θεσμική δράση και κοι­νω­νική συστρά­τευση. Σήμερα, με το Εθνικό Σχέδιο Δράσης, κάνουμε ένα ακόμη βήμα για να σπά­σουμε τον κύκλο της βίας. Επε­κτεί­νουμε όσα ήδη ξεκι­νή­σαμε, με κύριο μέλημά μας την προ­στα­σία, την πρόληψη και την ενδυ­νά­μωση των παιδιών. Με πράξεις, όχι με λόγια. Με κατάρ­τιση ειδικών, πρω­τό­κολλα, δια­σύν­δεση φορέων, στενή παρα­κο­λού­θηση. Γιατί η προ­στα­σία των παιδιών δεν είναι απλώς θέμα πολι­τι­κής. Είναι μεγάλη μας ευθύνη.»

Υπουρ­γός Ψηφια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης Δημή­τρης Παπα­στερ­γίου:

«Ευχα­ρι­στώ πάρα πολύ, κυρίες και κύριοι Υπουρ­γοί, κυρίες και κύριοι. Το θέμα της βίας και της παρα­βα­τι­κό­τη­τας ανη­λί­κων δεν είναι μόνο θέμα τεχνο­λο­γίας, αλλά σίγουρα είναι και θέμα τεχνο­λο­γίας. Ήδη από τις 30 Δεκεμ­βρίου στο Ωδείο Αθηνών ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, παρου­σί­ασε τη στρα­τη­γική που εκπο­νή­σαμε για τον εθισμό των ανη­λί­κων στις οθόνες και στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης.

Τότε παρου­σιά­στηκε το parco.gov.gr, το οποίο στην ουσία ήταν και ένας πρώτος τρόπος να βοη­θή­σουμε τους γονείς να μάθουν τα προ­γράμ­ματα γονικού ελέγχου και να τα ρυθ­μί­σουν. Υπήρξε όντως τερά­στιο ενδια­φέ­ρον για πώς ρυθ­μί­ζουμε τα υφι­στά­μενα αυτά προ­γράμ­ματα και τότε ανα­κοι­νώ­θηκε για πρώτη φορά η εφαρ­μογή Kids Wallet και πράγ­ματι η  προ­σμονή ήταν μεγάλη.

Τί είναι το Kids Wallet; Στην ουσία κάνει τρία πολύ συγκε­κρι­μένα πράγ­ματα. Πρώτον είναι ένας απλός μηχα­νι­σμός γονικού ελέγχου. Να μπο­ρούμε να ρυθ­μί­ζουμε σε ποιες πλατ­φόρ­μες, σε ποια μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης θα αφή­σουμε το παιδί μας να μπει, ποιες μέρες και ώρες και πόση ώρα. Δεύ­τε­ρον είναι ένα εργα­λείο για την επι­βε­βαί­ωση της ηλικίας και το θεωρώ πάρα πολύ σημα­ντικό και τρίτον είναι είναι  ένα «σημείο» στο οποίο το παιδί μπορεί να έχει πλέον την ψηφιακή του ταυ­τό­τητα. Άρα μπορεί να δου­λέ­ψει ως εργα­λείο ταυ­το­ποί­η­σης.

Οφείλω να πω ότι το Kids Wallet είναι το πρώτο εργα­λείο σε αυτό το επίπεδο πανευ­ρω­παϊκά. Το βρί­σκουμε ήδη στα AppStore και στα PlayStore. Αν στο κινητό σας ανα­ζη­τώ­ντας το δεν βγει, θέλει λίγη ώρα να γίνει το indexing της εφαρ­μο­γής, αλλά στο kidswallet.gov.gr ήδη μπορεί κάποιος να το κατε­βά­σει και να απα­ντήσω αμέσως στην πρώτη ερώτηση που μου κάνανε τα παιδιά μου χθες που το συζη­τού­σαμε. Αν είναι υπο­χρε­ω­τικό. Δεν θα μπο­ρούσε να είναι υπο­χρε­ω­τικό.

Δεν μπορείς να κάνεις κάτι υπο­χρε­ω­τικό αν δεν μπορείς να το ελέγ­ξεις. Και επειδή δεν θα ήταν λογικό να κυνη­γάμε τα παιδιά στις πλα­τείες για να δούμε αν έχουν εγκα­τα­στή­σει το Kids Wallet, αυτό το οποίο μετα­φέ­ρουμε στους γονείς είναι ότι πρέπει να το εγκα­τα­στή­σουν. Οφεί­λουν να το κάνουν.

Πάμε λοιπόν να τα δούμε ένα προς ένα τα βήματα. Κατε­βά­ζουμε το Kids Wallet στο κινητό του παιδιού μας. Έχει σημασία να το τονί­σουμε αυτό γιατί όλη η δουλειά θα πρέπει να γίνει με διάλογο.

Πρώτα με διάλογο και μετά βέβαια μαζί με τα παιδιά μας αφού εξη­γή­σουμε τους λόγους για τους οποίους το κάνουμε. Μάλιστα η στρα­τη­γική στην οποία η κυρία Αρτι­νο­πού­λου νωρί­τερα ανα­φέρ­θηκε,  πλέον βάζει και τον όρο της ψηφια­κής ενη­λι­κί­ω­σης στα 15 έτη. Δηλαδή ότι όντως στα παιδιά κάτω από 15 προ­φα­νώς και υπάρχει πολύ πιο ισχυρή σύσταση να μιλή­σουμε μαζί τους, να τους εκθέ­σουμε τους κιν­δύ­νους και να τα βοη­θή­σουμε σε αυτόν τον ψηφιακό κόσμο να πλοη­γη­θούν με ασφά­λεια.

Άρα συν­δε­ό­μα­στε με τους κωδι­κούς TaxisNet του γονέα στο κινητό του παιδιού μας. Aπό την ώρα που θα συν­δε­θούμε, με δια­λει­τουρ­γι­κό­τητα αντλεί­ται το δέντρο της οικο­γέ­νειας, τα παιδιά μας. Στην ουσία εδώ πέρα θα πάρουμε ως ψηφιακό μας παιδί την Ελευ­θε­ρία Στο­λι­δάκη.

Άρα επι­λέ­γουμε πως η συγκε­κρι­μένη συσκευή ανήκει στην Ελευ­θε­ρία και προ­χω­ράμε στην ταυ­το­ποί­ηση. Συνεπώς, πλέον αυτό το κινητό ανήκει σε ένα παιδί το οποίο με άντληση στοι­χείων από το μητρώο πολιτών είναι 12-13 χρονών. Από ό,τι βλέ­πουμε του­λά­χι­στον για το παρά­δειγμα μας.

Η εφαρ­μογή μας ζητάει να βάλουμε και έναν κωδικό τον οποίο θα το ξέρουμε εμείς μόνο ως γονείς για να μπο­ρούμε να κάνουμε τις υπό­λοι­πες ρυθ­μί­σεις. Υπάρχει μια σειρά εύκολων ρυθ­μί­σεων. Στις συσκευές με iOS είναι πάρα πολύ απλή. Στις συσκευές με Android είναι 7 συγκε­κρι­μένα βήματα, αλλά υπάρ­χουν πολύ ανα­λυ­τι­κές λεπτο­μέ­ρειες για το πόσο γρήγορα – δουλειά τριών λεπτών είναι – μπορούν να γίνουν οι συγκε­κρι­μέ­νες ρυθ­μί­σεις. Επο­μέ­νως, το κινητό αυτό γνω­ρί­ζουμε ότι ανήκει σε ένα παιδί και μπο­ρούμε να βάλουμε από εδώ και πέρα τις απα­ραί­τη­τες ρυθ­μί­σεις σε σχέση με το περιε­χό­μενο.

Ποιες είναι αυτές οι ρυθ­μί­σεις;

Η πρώτη λει­τουρ­γι­κό­τητα του Kids Wallet είναι ο γονικός έλεγχος. Νωρί­τερα στο Μέγαρο Μαξίμου όντως η Ανθή και η Λυδία μας είπαν κάτι πάρα πολύ απλό και αυτο­νό­ητο. Δεν θέλουμε κύριε Παπα­στερ­γίου να χρη­σι­μο­ποιούν οι γονείς μας το κινητό μας για να δια­βά­σουν τα μήνυ­ματά μας. Δεν θα κάνει αυτό το πράγμα.

Ξεκά­θαρα το κινητό και η εφαρ­μογή Kids Wallet δεν παρα­κο­λου­θεί τα μηνύ­ματα των παιδιών. Σεβό­μα­στε την προ­σω­πι­κό­τητά τους, την ιδιω­τι­κό­τητά τους. Όμως οφεί­λουμε να συμ­φω­νή­σουμε με τα παιδιά μας ότι θα πρέπει να βλέπουν και να χρη­σι­μο­ποιούν το κινητό με όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Το πρό­γραμμα λοιπόν έχει καταρ­χάς κάποια έτοιμα προ­γράμ­ματα, κάποια presets για το πώς θα χρη­σι­μο­ποιούν το κινητό. Άρα για κάποιον ο οποίος θέλει γρήγορα μία ρύθμιση, μπορεί να μπει, ας πούμε, να πατήσει τη ρύθμιση «Σαβ­βα­το­κύ­ριακο» και είναι ήδη προ­ε­γκα­τε­στη­μέ­νες κάποιες ημέρες και οι ώρες. Απλά επι­λέ­γει τις εφαρ­μο­γές που θα επι­τρέ­πει ή δεν θα επι­τρέ­πει και βέβαια το πόσο θα επι­τρέ­πει, λόγου χάρη μία ώρα για το Instagram, μίση ώρα για την τάδε εφαρ­μογή κ.ο.κ.

Αν θέλουμε να κάνουμε κάτι λίγο πιο λεπτο­με­ρές υπάρχει δυνα­τό­τητα να κάνουμε ένα πιο εξα­το­μι­κευ­μένο πρό­γραμμα ή περισ­σό­τερα του ενός ανάλογα με το παιδί, τα ενδια­φέ­ρο­ντά του, την ηλικία του και την ωρι­μό­τητά του. Κάτι που είναι πολύ σημα­ντικό είναι τα στα­τι­στικά και το λέω πάλι από εμπει­ρία. Αν καθί­σουμε να μιλή­σουμε με τα παιδιά μας και τους πούμε ότι πρέπει να το χρη­σι­μο­ποιούμε με σύνεση, το πρώτο πράγμα που θα σας πούνε και το υπο­γράφω είναι «μα δεν το χρη­σι­μο­ποιώ πολύ, σιγά, μίση ώρα».

Αν ανοί­ξουμε τα στα­τι­στικά θα δούμε δύο και τρεις και τέσ­σε­ρις ώρες γιατί τα παιδιά ξεχνιού­νται. Είναι αυτά τα εθι­στικά μοτίβα, τα οποία κάνουν τα παιδιά μας να μην κατα­λα­βαί­νουν πώς περνάει η ώρα αλλά να νομί­ζουν πως η ζωή τους και ο κόσμος τους είναι απλά η παθη­τική κίνηση του αντί­χειρα. Με τα στα­τι­στικά μπο­ρούμε να δούμε κι εμείς, αλλά και τα παιδιά μας, το πόσο έχουν χρη­σι­μο­ποι­ή­σει το κινητό τους.

Πάμε στο δεύτερο και πιο σημα­ντικό. Age verification ή επι­βε­βαί­ωση ηλικίας. Σήμερα οι πλατ­φόρ­μες τι μας λένε; Ότι «ναι είμαστε ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νες» και δεν αντι­λέγω.

Οι περισ­σό­τε­ρες από αυτές έχουν δημιουρ­γή­σει σχε­τι­κούς λογα­ρια­σμούς για παιδιά. «Όμως τι να κάνω αν το παιδί σας έχει δηλώσει ότι είναι πάνω από 18» και κακά τα ψέματα πάρα πολλά παιδιά, πολλές φορές και με τη δική μας βοήθεια έχουν δηλώσει ότι είναι πάνω από 18 με απο­τέ­λε­σμα να γίνο­νται δέκτες όλου του υλικού που ένα μέσο κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης έχει, ακόμα και μη συμ­βα­τού με την ηλικία τους. Εμείς λοιπόν ερχό­μα­στε και λέμε ότι «αγα­πη­τές πλατ­φόρ­μες η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα που έχει έτοιμο εργα­λείο για την επι­βε­βαί­ωση της ηλικίας». Η επι­βε­βαί­ωση έρχεται κατευ­θείαν από τα μητρώα πολιτών. Άρα ελάτε πλέον να βρούμε έναν τρόπο μαζί, μαζί με την Ευρώπη. Η Ευρώπη, να ανοίξω παρέν­θεση έχει ξεκι­νή­σει από πέρυσι ένα δια­γω­νι­σμό για την επι­βε­βαί­ωση ηλικίας και η Ελλάδα συμ­με­τέ­χει πλέον στο σχήμα αυτό για τα πιλο­τικά. Άρα εμείς μπο­ρούμε ένα ανά πάσα στιγμή, από την ώρα που η Ευρώπη και οι πλατ­φόρ­μες θα συμ­φω­νή­σουν στον τρόπο με τον οποίο θα μετα­φέ­ρε­ται η ηλικία να είμαστε εκεί και να δώσουμε την πραγ­μα­τική ηλικία του παιδιού, έτσι ώστε οι πλατ­φόρ­μες πλέον να παρέ­χουν μόνο κατάλ­ληλο με την ηλικία του παιδιού περιε­χό­μενο.

Και πάμε στο τρίτο και στο τελευ­ταίο χαρα­κτη­ρι­στικό που είναι η ταυ­τό­τητα του ανη­λί­κου. Κανένα παιδί δεν κυκλο­φο­ρεί με την ταυ­τό­τητά του έξω, το ξέρουμε. Όμως,  ερχό­μα­στε σε έναν κόσμο στον οποίο αρχί­ζουν σιγά σιγά να προ­κύ­πτουν νέες προ­κλή­σεις. Μπο­ρούμε λοιπόν στο Kids Wallet να βάλουμε τον αριθμό ταυ­τό­τη­τας του παιδιού και με έναν κωδικό επι­βε­βαί­ω­σης στο κινητό του γονέα να περά­σουμε την ταυ­τό­τητά του μέσα και να έχει την θέση που και η δική μας ταυ­τό­τητα έχει στο Gοv.gr Wallet.

Συνεπώς, μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί κανο­νι­κό­τατα ως ψηφιακή ταυ­τό­τητα σε οποια­δή­ποτε περί­πτωση αυτό απαι­τη­θεί. Και που θα μπο­ρούσε να απαι­τη­θεί; Στις online αγορές για καπνικά προ­ϊ­ό­ντα. Ήδη το Υπουρ­γείο Υγείας, ο αγα­πη­τός Υπουρ­γός εργά­ζε­ται πάνω σε αυτό. Φέρνει ένα νομο­σχέ­διο που πρέπει πλέον να δούμε τι γίνεται στις αγορές καπνι­κών προ­ϊ­ό­ντων, προ­ϊ­ό­ντων άτμισης και αλκοόλ και σε ψηφιακό, αλλά και σε φυσικό περι­βάλ­λον. Εδώ πέρα το παρά­δειγμα αφορά μια ψηφιακή αγορά που θα πρέπει σκα­νά­ρο­ντας ένα QR code να επι­βε­βαιω­θεί η ηλικία. Προ­φα­νώς αν η ηλικία είναι κάτω από 18 δεν θα μπο­ρέ­σει να προ­χω­ρή­σει στην ψηφιακή αγορά.

Όλα αυτά λοιπόν μπο­ρούμε να τα βρούμε στο kidswallet.gov.gr, που μπο­ρείτε και τώρα να μπείτε και να κατα­βά­σετε την εφαρ­μογή. Σε λίγη ώρα θα εμφα­νι­στεί και στα stores. Οφείλω να πω πως ήταν μια δύσκολη εφαρ­μογή. Υπάρ­χουν εφαρ­μο­γές που είναι πολύ πιο απλές. Είναι μια δύσκολη εφαρ­μογή γιατί επεμ­βαί­νει στο λει­τουρ­γικό του κινητού. Άρα θέλει βοήθεια, θέλει υπο­στή­ριξη. Είναι μια όμως εξαι­ρε­τικά χρήσιμη εφαρ­μογή που έρχεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά μας χρη­σι­μο­ποιούν το κινητό. Υπάρχει και πλήρες εγχει­ρί­διο βοη­θειών. Θέλω να ευχαριστήσω- και κλείνω με αυτό- όλη την ομάδα του Υπουρ­γείου, τον Γιάννη Καρα­θάνο, την ΕΔΥΤΕ, την Mstat, τους ανθρώ­πους που δού­λε­ψαν για μια πρω­το­πο­ριακή σε ευρω­παϊκό επίπεδο εφαρ­μογή.

Σας ευχα­ρι­στώ πάρα πολύ».

Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Αθλη­τι­σμού Γιάννης Βρού­τσης:

«Είναι εξαι­ρε­τικά σημα­ντική η συνο­λική αντι­με­τώ­πιση εκ μέρους της Κυβέρ­νη­σης για την ανά­πτυξη της Εθνικής Στρα­τη­γι­κής κατά της Βίας και για την αντι­με­τώ­πιση της παρα­βα­τι­κό­τη­τας των ανη­λί­κων σε διυ­πουρ­γικό επίπεδο. Είμαστε βέβαιοι ότι, με τις συντο­νι­σμέ­νες κινή­σεις που ήδη υλο­ποιού­νται, θα επι­τύ­χουμε τα επι­θυ­μητά απο­τε­λέ­σματα.

Ο Αθλη­τι­σμός, όπως έχω επα­νει­λημ­μένα τονίσει, απο­τε­λεί το ισχυ­ρό­τερο αντί­δοτο στη βία. Απο­τε­λεί καθο­ρι­στικό παρά­γο­ντα για τη μείωση της παρα­βα­τι­κό­τη­τας των ανη­λί­κων, γεγονός που όλοι ανα­γνω­ρί­ζουμε, αν και δεν έχει ανα­δει­χθεί στο βαθμό που θα έπρεπε.

Δια­θέ­τουμε εργα­λεία δύο ταχυ­τή­των: προ­λη­πτικά και κατα­σταλ­τικά. Το σημα­ντι­κό­τερο είναι να προ­λαμ­βά­νουμε τα φαι­νό­μενα βίας, να τα απο­μο­νώ­νουμε και να τα απο­τρέ­πουμε, πριν εκδη­λω­θούν. Παράλ­ληλα, τα κατα­σταλ­τικά μέτρα συμ­βάλ­λουν στη συμ­μόρ­φωση, μέσα από την κατα­νό­ηση των συνε­πειών κάθε παρα­βα­τι­κής πράξης.

Στο Υπουρ­γείο Αθλη­τι­σμού έχουμε ήδη προ­χω­ρή­σει σε σειρά νομο­θε­τι­κών παρεμ­βά­σεων, ευρέως ανα­γνω­ρι­σμέ­νων ως επι­τυ­χη­μέ­νων, για την κατα­πο­λέ­μηση της οπα­δι­κής βίας στα γήπεδα.

Μεταξύ αυτών περι­λαμ­βά­νο­νται η θέσπιση άμεσων, δίκαιων και αυτο­μα­το­ποι­η­μέ­νων ποινών μέσω της ΔΕΑΒ, η λει­τουρ­γία ηλε­κτρο­νι­κού επο­πτι­κού συστή­μα­τος και η ταυ­το­ποί­ηση των κατόχων ηλε­κτρο­νι­κών εισι­τη­ρίων.

Όλες οι σχε­τι­κές δια­τά­ξεις εφαρ­μό­στη­καν καθο­λικά, με σημα­ντική συναί­νεση από τις ομάδες, απο­φέ­ρο­ντας ήδη εντυ­πω­σιακά απο­τε­λέ­σματα, με κατα­κό­ρυφη μείωση των φαι­νο­μέ­νων βίας εντός των αγω­νι­στι­κών χώρων.

Παράλ­ληλα, εργα­ζό­μα­στε συστη­μα­τικά για την ενί­σχυση των δομικών και θεσμι­κών δια­δι­κα­σιών στον αθλη­τι­σμό, ώστε να κατα­στεί ελκυ­στι­κός σε κάθε νέο άνθρωπο.

Η ίδρυση της Οργα­νω­τι­κής Επι­τρο­πής «Αθλη­τι­κής, Ολυ­μπια­κής, Παρα­ο­λυ­μπια­κής Παι­δείας, Ιστο­ρίας και Αξιών, “Δημή­τριος Βικέλας”», η οποία απαρ­τί­ζε­ται από 13 αθλητές υψηλών δια­κρί­σεων στο Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο και 110 κορυ­φαί­ους αθλητές υπό την ομπρέλα της, στο­χεύει στη δια­μόρ­φωση ενός πρό­σφο­ρου κλί­μα­τος για την προ­σέγ­γιση όλων στον αθλη­τι­σμό και την αξιο­ποί­ηση των ευερ­γε­τι­κών του ιδιο­τή­των.

Η ανα­βάθ­μιση του αθλη­τι­κού χώρου, μέσω της οργά­νω­σής του, έχει επίσης ιδιαί­τερη σημασία. Με την ηλε­κτρο­νική πλατ­φόρμα «e-kouros», την πρώτη συνο­λική ψηφιακή κατα­γραφή όλων των στοι­χείων του αθλη­τι­σμού, έχουμε στα χέρια μας ένα πολύ­τιμο εργα­λείο: δια­θέ­τουμε ανα­λυ­τικά δεδο­μένα για αθλητές, προ­πο­νη­τές και αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις, τα οποία αξιο­λο­γού­νται συστη­μα­τικά.

Οι προ­πο­νη­τές κατα­γρά­φο­νται με τα προ­σό­ντα και τα πτυχία τους, καθώς στόχος μας είναι η πλήρης αθλη­τική και εκπαι­δευ­τική τους κατάρ­τιση, δεδο­μέ­νου ότι απο­τε­λούν τον πρώτο κρίκο επαφής με τους αθλητές.

Επι­πλέον, θεσπί­σαμε ορι­ζό­ντιο ποσοστό συμ­με­το­χής 33% για τη γυναι­κεία εκπρο­σώ­πηση σε σωμα­τεία και ομο­σπον­δίες, καθώς και Υπεύ­θυνο Ακε­ραιό­τη­τας στις Ομο­σπον­δίες, ώστε να δια­σφα­λι­στεί η χρηστή δια­κυ­βέρ­νηση και να απο­κλει­στεί κάθε μορφή κακο­ποι­η­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς.

Κορυ­φαία μας πρω­το­βου­λία απο­τε­λεί η συνερ­γα­σία με το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης, η οποία δίνει τη δυνα­τό­τητα σε ανή­λι­κους με ήπια παρα­βα­τι­κό­τητα να εντάσ­σο­νται σε αθλη­τικά σωμα­τεία, ως ανα­μορ­φω­τικό μέτρο. Διότι, κάθε παιδί που αθλεί­ται απο­μα­κρύ­νε­ται από τον κίνδυνο. Και κάθε παιδί που μαθαί­νει τις αξίες του αθλη­τι­σμού, γίνεται αυρια­νός συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νος πολίτης.

Ο Αθλη­τι­σμός απο­τε­λεί ασπίδα κατά της βίας και είναι καθο­ρι­στι­κής σημα­σίας η ορθο­λο­γική κατα­νομή των πόρων — είτε υπέρ της πρό­λη­ψης είτε υπέρ της κατα­στο­λής.

Στο­χεύ­ουμε στην πρόληψη, επι­διώ­κο­ντας να παρέ­χουμε περισ­σό­τε­ρες και ποιο­τι­κό­τε­ρες αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις στη νεολαία μας, ώστε να προ­σελ­κύ­σουμε ολοένα περισ­σό­τερα παιδιά στον αθλη­τι­σμό.

Μέσω της ηλε­κτρο­νι­κής πλατ­φόρ­μας «e-kouros» γνω­ρί­ζουμε π.χ. ότι το 2023 είχαμε 412.227 αθλητές, ένα κρίσιμο μέγεθος για εμάς, καθώς όσο αυξά­νε­ται αυτός ο αριθμός, τόσο περισ­σό­τερο μειώ­νο­νται οι βίαιες συμπε­ρι­φο­ρές.

Η μεγα­λύ­τερη επέν­δυση για μια οικο­γέ­νεια είναι να εγγρά­ψει το παιδί της, ήδη από την ηλικία των 6-7 ετών, σε έναν αθλη­τικό σύλλογο. Εκεί ακριβώς ανα­δει­κνύ­ε­ται και ο κατα­λυ­τι­κός ρόλος της Πολι­τείας, που οφείλει να έχει δια­μορ­φώ­σει το κατάλ­ληλο πλαίσιο.

Ο αθλη­τι­σμός απο­τε­λεί το ισχυ­ρό­τερο εργα­λείο μας για τη δια­μόρ­φωση συνει­δή­σεων, την οικο­δό­μηση χαρα­κτή­ρων και την απο­μά­κρυνση των παιδιών μας από τη βία. Είναι το απόλυτο αντί­δοτο στην παρα­βα­τι­κό­τητα και την επι­θε­τι­κό­τητα»

Υπουρ­γός Προ­στα­σίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυ­σο­χο­ΐ­δης:

«Κυρίες και κύριοι,

τα κοι­νω­νικά ζητή­ματα όπως είναι η ανη­λι­κό­τητα, η προ­στα­σία της ανη­λι­κό­τη­τας, όπως είναι η ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία, γενι­κό­τερα η έμφυλη βία, όπως αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε όλοι, δεν είναι αμιγώς αστυ­νο­μικά ζητή­ματα, όμως, τελικώς κατα­λή­γουν στην πόρτα της αστυ­νο­μίας για δια­χεί­ριση και μάλιστα κάτω από πολύ δύσκο­λες συν­θή­κες και όλα αυτά απαι­τούν εξει­δι­κευ­μένη δια­χεί­ριση, συνεχή προ­σαρ­μογή και συνεχή ενί­σχυση των εργα­λείων πολι­τι­κής που δια­θέ­τουμε.

Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, κινή­θηκε η Ελλη­νική Αστυ­νο­μία σε όλη τη διάρ­κεια του 2024 και τώρα, το πρώτο τετρά­μηνο του 2025 “χτί­ζο­ντας” από την αρχή μια νέα επι­χει­ρη­σιακή φιλο­σο­φία προ­στα­σίας των ανη­λί­κων.

Οι βασικοί της άξονες ήταν:

Α) οι περι­πο­λίες ήπιας αστυ­νό­μευ­σης, με νέες και νέους αστυ­νο­μι­κούς, σε σημεία που υπήρχε μεγάλη συγκέ­ντρωση παιδιών και στο παρελ­θόν είχαν παρα­τη­ρη­θεί επει­σό­δια ή περι­στα­τικά βίας και παρα­βα­τι­κό­τη­τας. Στη Γλυφάδα, στον Πειραιά, στην Κηφισιά, στο Μαρούσι, στο Περι­στέρι, στον Άλιμο, στο Σύνταγμα, στην Ομόνοια, στο Μονα­στη­ράκι, αλλά και σε όλους τους Νομούς της Χώρας οι αστυ­νο­μι­κοί ήρθαν σε επαφή με περισ­σό­τερα από 194.000 παιδιά και γονείς. Εγώ ο ίδιος βρέθηκα αρκετές φορές σε πλα­τείες της Αττικής με τους αστυ­νο­μι­κούς και συνο­μί­λησα με τα παιδιά.

Αυτές οι δράσεις όμως, πέρα από πρόληψη και ευαι­σθη­το­ποί­ηση, έχουν και τον χαρα­κτήρα της απο­τρο­πής ή/ και της αντι­με­τώ­πι­σης βίαιης ή άλλης παρα­βα­τι­κής ενέρ­γειας αν χρεια­στεί. Γι’ αυτό πάρα πολλές φορές απε­τρά­πη­σαν επει­σό­δια που είχαν σχε­δια­στεί μέσα από το δια­δί­κτυο και έγιναν και 1.489 συλ­λή­ψεις για κλοπές ή άλλες παρα­βα­τι­κές ενέρ­γειες.

Β) Δημιουρ­γή­σαμε δύο νέα εργα­λεία, ένα τηλεφωνικό- το 10201, και ένα application- το SafeYouth, ώστε να δώσουμε τη δυνα­τό­τητα στους πολίτες, στους γονείς και στα παιδιά να επι­κοι­νω­νούν εύκολα, άμεσα και με ένα μόνο σημείο για κάθε περι­στα­τικό που αφορά ανη­λί­κους. Το 10201, μια 24ωρη, πανελ­λα­δική τηλε­φω­νική γραμμή, την οποία υπο­στη­ρί­ζει εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό της Υπο­διεύ­θυν­σης Προ­στα­σίας Ανη­λί­κων Αττικής, το οποίο δια­χει­ρί­ζε­ται ανάλογα κάθε καταγ­γε­λία. Το Safe Youth, ενη­με­ρώ­νει για τους κιν­δύ­νους, αλλά και τις δυνα­τό­τη­τες προ­στα­σίας που παρέχει η Αστυ­νο­μία, ενώ στα παιδιά μας δίνει τη δυνα­τό­τητα της άμεσης ζήτησης βοή­θειας με το πάτημα ενός κου­μπιού, το Emergency Button.

Γ) Σε κάθε Διεύ­θυνση Αστυ­νο­μίας, ορί­στηκε ένας Αξιω­μα­τι­κός, υπεύ­θυ­νος για τον συντο­νι­σμό όλων των δράσεων προ­στα­σίας ανη­λί­κων.

Για να έχετε τη συνο­λική εικόνα: Το 2024 είχαμε 10.968 υπο­θέ­σεις παρα­βα­τι­κό­τη­τας και βίας ανη­λί­κων, με 14.956 ανή­λι­κους δράστες, ενώ το 2023 είχαμε 7.789 υπο­θέ­σεις με 10.150, άρα αύξηση 40,81% και 43,80% αντί­στοιχα.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαί­νει απα­ραί­τητα πως η βία αυξή­θηκε. Η Αστυ­νο­μία, αλλά και γενι­κό­τερα οι φορείς τους Κράτους κινη­το­ποι­ή­θη­καν περισ­σό­τερο. Για παρά­δειγμα, μέσα από τις δράσεις ήπιας αστυ­νό­μευ­σης βγήκαν περισ­σό­τε­ρες από 1.500 υπο­θέ­σεις, επειδή η Αστυ­νο­μία πήγε δίπλα στα παιδιά για να τα προ­στα­τεύ­σει.

Από τα σημα­ντι­κό­τερα ζητή­ματα, για μένα, ήταν οι υπο­θέ­σεις παρα­μέ­λη­σης επο­πτείας ανη­λί­κων. Από 1.242 το 2023 σε 2.163 το 2024.

Δεν ξεκι­νή­σαμε, όμως, την ενα­σχό­ληση με αυτά τα θέματα το 2024. Από τον Ιούλιο του 2019, έως και σήμερα, η Ελλη­νική Αστυ­νο­μία έχει θέσει ως προ­τε­ραιό­τητα τη δια­χεί­ριση μορφών βίας με έντονη κοι­νω­νική διά­σταση και κυρίως της βίας ανη­λί­κων και της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας και αυτή η έμφαση απο­τυ­πώ­νε­ται και στη Στρα­τη­γική που έχει συμπε­ρι­λά­βει 41 πολι­τι­κές και δράσεις του Υπουρ­γείου και 3 από αυτές τις έχει χαρα­κτη­ρί­σει ως εμβλη­μα­τι­κές.

Πολι­τι­κές που αφορούν όλες τις μορφές βίας, από την έμφυλη και τη δια­δι­κτυακή, μέχρι την εξτρε­μι­στική και την οπαδική. Μάλιστα, όπως σχο­λιά­ζει και η ίδια η Επι­τροπή, το 2024 ήταν μια χρονιά κατα­λύ­της για τον σχε­δια­σμό και την υλο­ποί­ηση πολι­τι­κών για την προ­στα­σία των ανη­λί­κων.

Αυτό δεν σημαί­νει πως επα­να­παυό­μα­στε, το αντί­θετο, θα συνε­χί­σουμε και θα εντεί­νουμε τις δράσεις, αξιο­ποιώ­ντας τόσο τις προ­τά­σεις της Στρα­τη­γι­κής, όσο και τη νέα φιλο­σο­φία αστυ­νό­μευ­σης, την Κοι­νω­νική Αστυ­νό­μευση, που απο­τε­λεί την καρδιά της μεταρ­ρύθ­μι­σης της Αστυ­νο­μίας, με στόχο να τη φέρει πιο κοντά στον πολίτη και κυρίως στους νέους.

Κλεί­νο­ντας, αναφέρω σύντομα τις δράσεις που αφορούν το Υπουρ­γείο Προ­στα­σίας του Πολίτη και περι­λαμ­βά­νει η Εθνική Στρα­τη­γική:

•             Ανά­πτυξη τοπικών δικτύων πρό­λη­ψης παρα­βα­τι­κό­τη­τας

•             Νέα εφαρ­μογή για τη συλλογή και επε­ξερ­γα­σία στα­τι­στι­κών δεδο­μέ­νων για τη βία και την παρα­βα­τι­κό­τητα ανη­λί­κων

•             Σχε­δια­σμός και υλο­ποί­ηση προ­γραμ­μά­των εκπαί­δευ­σης για τους αστυ­νο­μι­κούς πρώτης γραμμής

•             Δι-υπηρεσιακά πρω­τό­κολλα και οδηγοί ενερ­γειών για τη δια­χεί­ριση των ανη­λί­κων θυμάτων και θυτών με στόχο την αποφυγή δευ­τε­ρο­γε­νούς θυμα­το­ποί­η­σης

•             Εκπό­νηση εσω­τε­ρι­κών κανο­νι­σμών λει­τουρ­γίας των σωφρο­νι­στι­κών κατα­στη­μά­των για ανη­λί­κους, αξιο­ποιώ­ντας τις διε­θνείς και ευρω­παϊ­κές πρα­κτι­κές

•             Βελ­τί­ωση των συν­θη­κών στις υφι­στά­με­νες και δημιουρ­γία νέων δομών για ανη­λί­κους

•             Δια­χεί­ριση των ανη­λί­κων στα σωφρο­νι­στικά κατα­στή­ματα, ανάλογα με τις ιδιαί­τε­ρες ανάγκες τους και ενί­σχυση του πλέγ­μα­τος υπο­στή­ρι­ξης

•             Έμφαση στην κοι­νω­νική επα­νέ­νταξη ανη­λί­κων, αξιο­ποιώ­ντας στο μέγιστο τις δυνα­τό­τη­τες της ΕΠΑΝΟΔΟΥ, δημιουρ­γώ­ντας για παρά­δειγμα ατομικά σχέδια επα­νέ­ντα­ξης κτλ.

Σας ευχα­ρι­στώ πολύ».

Υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης Γιώργος Φλω­ρί­δης:

«Τα εγκλή­ματα κατά των ανη­λί­κων μπορεί να θεω­ρη­θούν πλέον ότι έχουν ρατσι­στικά χαρα­κτη­ρι­στικά, άρα έχουν υπαγωγή σε πιο βαριές ποινές. Αυτό το νομο­θε­τή­σαμε. Αυστη­ρο­ποί­η­σαμε τις ποινές για εκεί­νους τους γονείς ή τους έχοντες την επι­μέ­λεια ανη­λί­κων που παρα­με­λούν να ασκή­σουν τα καθή­κο­ντά τους σωστά. Αυστη­ρο­ποι­ή­σαμε επίσης τις ποινές για αδι­κή­ματα κατά των ανη­λί­κων που δια­πράτ­το­νται στο πλαίσιο της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας.

Δημιουρ­γή­σαμε ένα νέο αδίκημα της στρα­το­λό­γη­σης ανη­λί­κων για διά­πραξη εγκλη­μά­των και αυτό είναι σοβαρό ποινικό αδίκημα.

Διευ­ρύ­ναμε το πεδίο των κακουρ­γη­μα­τι­κών πράξεων για τις οποίες οι ανή­λι­κοι μπορεί να οδη­γη­θούν σε κατά­στημα σωφρο­νι­σμού.

Στον τομέα της ποι­νι­κής μετα­χεί­ρι­σης και ανα­μόρ­φω­σης δώσαμε τρεις επι­πλέον δυνα­τό­τη­τες στον δικαστή ανη­λί­κων. Η πρώτη είναι να μπορεί να επι­βά­λει ως ανα­μορ­φω­τικό μέτρο τη συμ­με­τοχή στις αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, ενώ σύντομα θα ανα­κοι­νώ­σουμε επίσης τη δυνα­τό­τητα εφαρ­μο­γής του άλλου μέτρου, δηλαδή της συμ­με­το­χής του ανή­λι­κου παρα­βάτη σε πολι­τι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.  Τρίτον, ενι­σχύ­σαμε την υλο­ποί­ηση του μέτρου που αφορά στην παροχή κοι­νω­φε­λούς εργα­σίας. Πιστεύ­ουμε ότι μέσα από αυτές τις δρα­στη­ριό­τη­τες μπορούν να βοη­θη­θούν τα παιδιά ώστε να μετα­τρέ­ψουν τον θυμό τους και την οργή τους σε κάτι πάρα πολύ παρα­γω­γικό, είτε στον αθλη­τι­σμό, είτε στον πολι­τι­σμό, είτε στην ίδια την εργασία.

Ενι­σχύ­σαμε τη λει­τουρ­γία των Σπιτιών του Παιδιού σε Αθήνα και Πειραιά. Θέσαμε  σε λει­τουρ­γία το Σπίτι στη Θεσ­σα­λο­νίκη, τον ερχό­μενο μήνα θα λει­τουρ­γή­σει στο Ηρά­κλειο  και θα ακο­λου­θή­σει η Πάτρα. Υπάρχει νομο­θε­τική πρό­βλεψη να λει­τουρ­γή­σουν Σπίτια του Παιδιού και στις 19 εφε­τεια­κές περι­φέ­ρειες της χώρας.

Και να κλείσω με κάτι που το θεωρώ σημα­ντικό γιατί αφορά και μια διεθνή ανα­γνώ­ριση της χώρας. Η Ελλάδα επελέγη το 2024 από τις 46 χώρες του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης ως μία από τις τρεις χώρες που ανέ­λα­βαν να γράψουν τα κείμενα του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης για τη Φιλική προς τα παιδιά Δικαιο­σύνη. Στο πλαίσιο αυτό, ήδη, η ελλη­νική ομάδα του υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης, με εθε­λο­ντές, κυρίως, δηλαδή ανθρώ­πους που προ­σφέρ­θη­καν να δώσουν τις γνώσεις τους και στην πράξη, ετοί­μασε ένα σχέδιο το οποίο θα παρου­σια­στεί στο Συμ­βού­λιο της Ευρώπης σε λίγο καιρό στην Πολωνία. Είναι ένα πρό­γραμμα οπτι­κο­ποι­η­μένο και αφορά την αξιο­ποί­ηση ιστο­ριών με ηθικά διλήμ­ματα και είδη φιλίας για την καλ­λιέρ­γεια θετικών στάσεων στους νέους.

Τι είναι αυτό; Χρη­σι­μο­ποιούμε την Αρχαία Ελλη­νική Γραμ­μα­τεία. Δηλαδή, Αρι­στο­τέλη, Πλάτωνα, Όμηρο και Αίσωπο, που θα δώσουν τη δυνα­τό­τητα στους ανή­λι­κους παρα­βά­τες να μετέ­χουν σε ένα πρό­γραμμα δια­δι­κτυακό και εκεί να συνο­μι­λούν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα με όλη αυτή την αρχαία φιλο­σο­φία και κυρίως να καλού­νται να πάρουν θέση επάνω σε κρίσιμα διλήμ­ματα που αφορούν τις ανθρώ­πι­νες σχέσεις. Το Συμ­βού­λιο της Ευρώπης, το περι­μέ­νει αυτό. Και πρέπει να σας πω ότι τα μηνύ­ματα είναι πώς και πώς να το παρου­σιά­σουμε εκεί. Και θεω­ρούμε ότι έτσι θα έχουμε βάλει ένα ακόμα πετρα­δάκι στην προ­σπά­θεια της ομαλής επα­νέ­ντα­ξης των νέων παρα­βα­τών».

Υφυ­πουρ­γός Υγείας, Δημή­τρης Βαρ­τζό­που­λος: «Αν αλη­θεύει αυτό που είπε ο Υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης και μάλλον αλη­θεύει, υπάρχει βέβαια μια γραμ­μική βαρύτης στην αντι­με­τώ­πιση αυτών των φαι­νο­μέ­νων της παρα­βα­τι­κό­τη­τας των ανη­λί­κων, αλλά θα πρέπει να πω ότι αυτή η γραμμή μπορεί να είναι και κύκλος, να κλείνει σε κύκλο, υπό την έννοια ότι οι υπη­ρε­σίες ψυχικής υγείας μπορεί να είναι το τέλος, αλλά καλόν είναι να είναι η αρχή. Τι εννοώ: Εννοώ ότι καλόν είναι να χρη­σι­μο­ποιού­μα­στε ως πρόληψη και όχι ως προ­σπά­θεια θερα­πείας του φαι­νο­μέ­νου.

Εμείς έχουμε μια εμπει­ρία ήδη ενός έτους, έχοντας δύο πιλο­τι­κές δομές, δύο ειδικά Κέντρα Ημέρας, ένα στη Θεσ­σα­λο­νίκη και ένα στην Αθήνα, τα οποία λει­τουρ­γούν με μονάδες street workers, δηλαδή σε περιο­χές οι οποίες είναι και blue collar και white collar οικι­στι­κές περιο­χές, έτσι ώστε να έχουμε μια συνο­λική εικόνα του φαι­νο­μέ­νου και οι δικοί μας street workers εκεί, προ­σπα­θούν να επι­τύ­χουν μια συνα­ντί­ληψη και μια συνέρ­γεια μεταξύ των τοπικών παρα­γό­ντων σε τοπικό επίπεδο, δηλαδή της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, των κοι­νω­νι­κών δηλαδή υπη­ρε­σιών, του γονεϊ­κού κινή­μα­τος, του μαθη­τι­κού κινή­μα­τος των μαθη­τι­κών σωμα­τείων, της ενορίας, έτσι ώστε να υψώ­νε­ται ένα τείχος κατά της τοπικής νεα­νι­κής παρα­βα­τι­κό­τη­τας. Αυτό γίνεται με το να ανα­γνω­ρί­ζο­νται εγκαί­ρως οι περι­πτώ­σεις που τείνουν προς τα εκεί. Οι ευαί­σθη­τες δηλαδή περι­πτώ­σεις, κυρίως σε περιο­χές μεγάλης κοι­νω­νι­κής και οικο­νο­μι­κής ευα­λω­τό­τη­τας έτσι ώστε στις συγκε­κρι­μέ­νες περι­πτώ­σεις να υπάρ­χουν στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις και να απο­τρέ­πε­ται η εκτροπή στην παρα­βα­τι­κό­τητα.

Έχουμε λοιπόν μια σχετική εμπει­ρία και από εδώ και πέρα σε πολύ στενή συνερ­γα­σία, που ούτως ή άλλως υπήρχε από παλιά με την Επι­τροπή, σκοπός μας είναι η δημιουρ­γία τέτοιων εξει­δι­κευ­μέ­νων υπη­ρε­σιών σε όλη τη χώρα, η ανά­πτυξη δηλαδή ενός δικτύου. Δεν είναι εύκολο. Υλο­ποιού­νται ήδη εντός της φετινής χρονιάς, 40 νέες πολυ­λει­τουρ­γι­κές Μονάδες Ολικής Φρο­ντί­δας Ψυχικής Υγείας, οι οποίες θα είναι ιδιαί­τερα βαριές δομές, δηλαδή θα έχουν τη δυνα­τό­τητα ημε­ρή­σιας νοση­λείας σε δύο βάρδιες και κινητών μονάδων, κυρίως όμως αυτό που μας ενδια­φέ­ρει εδώ είναι η ύπαρξη θερα­πευ­τι­κών κέντρων στην κοι­νό­τητα, όπου εξει­δι­κευ­μέ­νοι επαγ­γελ­μα­τίες ψυχικής υγείας θα μπορούν να υπη­ρε­τούν τον τοπικό πλη­θυ­σμό και εκεί έχουμε τη δυνα­τό­τητα να έχουμε και κέντρα υπο­στή­ρι­ξης της οικο­γέ­νειας, που πραγ­μα­τι­κώς θα μπο­ρού­σαν να βοη­θή­σουν προς την κατεύ­θυνση που συζη­τούμε.

Αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι εδώ δημιουρ­γού­νται μεγάλα ζητή­ματα. Πρώτον, είναι το θέμα της ενη­μέ­ρω­σης και του πλη­θυ­σμού αλλά και των εμπλε­κο­μέ­νων υπη­ρε­σιών. Δεύ­τε­ρον, είναι ένα θέμα εξει­δί­κευ­σης των λει­τουρ­γών και των εκπαι­δευ­τι­κών, των δικα­στι­κών και των αστυ­νο­μι­κών λει­τουρ­γών και των λει­τουρ­γών της κοι­νω­νι­κής υπη­ρε­σίας, έτσι ώστε πραγ­μα­τικά να είναι δυνατόν να υπάρ­ξουν αυτές οι συνέρ­γειες και να μπορεί να απα­ντά­ται σωστά το ερώτημα “ποιος απευ­θύ­νε­ται σε ποιον, σε ποιες περι­πτώ­σεις και γιατί”. Επίσης πιστεύ­ουμε ότι αυτό εδώ θα μπο­ρέ­σουμε να το αντι­με­τω­πί­σουμε έγκαιρα σε συνερ­γα­σία με την Επι­τροπή. Κυρίως όμως, εκείνο το οποίο θα πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου είναι ότι για οτι­δή­ποτε ζητηθεί η συν­δρομή υπη­ρε­σιών ψυχικής υγείας θα πρέπει αυτή να είναι δεδο­μένη, έτσι ώστε να παρέ­χο­νται όλες οι απα­ραί­τη­τες υπη­ρε­σίες σε οποιον­δή­ποτε παρα­πέ­μπε­ται είτε από το δικα­στικό σύστημα, είτε από το εκπαι­δευ­τικό σύστημα ή και αυθορ­μή­τως μέσα από τις κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σίες.

Εκτός βέβαια από αυτό, υπάρχει και η ανάγκη εξυ­πη­ρε­τή­σεως, όπως είπαν και οι Υπουρ­γοί Δικαιο­σύ­νης και Προ­στα­σίας του Πολίτου και του καθε­αυ­τού σωφρο­νι­στι­κού συστή­μα­τος. Εκεί πραγ­μα­τι­κώς πρέπει να γίνουν πολλά. Εμείς σχε­διά­ζουμε σε άμεσο χρόνο τη δημιουρ­γία ψυχια­τρι­κής κλι­νι­κής, κάτι που έλειπε, στο ειδικό σωφρο­νι­στικό κατά­στημα νέων της Αυλώνας με υπη­ρε­σίες του­λά­χι­στον ημε­ρη­σίας φρο­ντί­δος στα Ειδικά Σωφρο­νι­στικά Κατα­στή­ματα Αγρο­τι­κού Τύπου Νέων Νέας Κασ­σα­βε­τείας και Βόλου. Εκτός από αυτό, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το σύστημα της τηλεϊ­α­τρι­κής που ήδη έχει εγκα­τα­στα­θεί ή εγκα­θί­στα­ται εντός των επό­με­νων μηνών σε όλα τα σωφρο­νι­στικά κατα­στή­ματα της χώρας, έχουμε πλέον, ξεκι­νώ­ντας από τον Κορυ­δαλλό, οικο­δο­μή­σει μια ειδική υπη­ρε­σία γιατρών και εν γένει επαγ­γελ­μα­τιών ψυχικής υγείας που ασχο­λού­νται με τους ανθρώ­πους οι οποίοι είναι υπό τη φρο­ντίδα του σωφρο­νι­στι­κού συστή­μα­τος. Διότι εκτός από τα παιδιά και τους εφήβους, υπάρ­χουν και νεαροί ενή­λι­κες οι οποίοι, επίσης, χρειά­ζο­νται ιδιαί­τερη φρο­ντίδα και καθο­δή­γηση και ιδιαί­τερη προ­στα­σία, ιδίως με τα σωφρο­νι­στικά. Άρα, λοιπόν, σκοπός μας είναι, όπως είπε και ο Υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης, στο πλαίσιο μιας φιλικής δικαιο­σύ­νης και για τα παιδιά και για τους εφήβους και για τους νεαρούς ενή­λι­κες να οικο­δο­μή­σουμε σωφρο­νι­στικά αλλά και μετα­σω­φρο­νι­στικά μέτρα και δομές τέτοιες που πραγ­μα­τικά θα απο­τε­λέ­σουν μια ασπίδα στην επα­νά­ληψη παρα­βα­τι­κών πράξεων, άρα θα αυξή­σουν την πιθα­νό­τητα κάποιος να εντα­χθεί επι­τέ­λους παρα­γω­γικά στην κοι­νω­νία».

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αδα­μα­ντία Λιόλιου από το OPEN. Αυτό που ήθελα να ρωτήσω, είναι ότι συνήθως αυτό που βλέ­πουμε είναι πως μαθητές συνεν­νο­ού­νται, οργα­νώ­νο­νται μέσα στο σχολικό περι­βάλ­λον, μέσα στο σχολείο, στο­χο­ποιούν κάποιον μαθητή και στη συνέ­χεια εκτός του σχο­λείου τον βρί­σκουν και του ασκεί­ται βία. Σε αυτή την περί­πτωση βλέ­πουμε ότι οι εκπαι­δευ­τι­κοί λένε ότι είναι εκτός σχο­λι­κού περι­βάλ­λο­ντος και δεν μπορούν να παρέμ­βουν ή δεν έχουν κάποια ευθύνη, από την άλλη μεριά η αστυ­νο­μία δεν μπορεί να είναι παντού και είναι και δύσκολη η θέση της για τους ανή­λι­κους. Τι μπορεί να γίνει σε αυτό ή αν γίνεται κάτι σε συνερ­γα­σία ενδε­χο­μέ­νως εκπαι­δευ­τι­κών και αστυ­νο­μίας;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, Ελίνα Κολύβα από ΕΡΤ. Θα ήθελα να ρωτήσω την κα Ζαχα­ράκη για τα τεχνικά γυμνά­σια ένα χρο­νο­διά­γραμμα αν θα λει­τουρ­γή­σουν από Σεπτέμ­βριο και τι ακριβώς θα περι­λαμ­βά­νουν;

Σ. ΖΑΧΑΡΑΚΗ: Πρώτον, νομίζω ότι είναι σημα­ντικό να τονί­σουμε ότι ακριβώς αυτή η προ­σέγ­γιση της απο­ποι­νι­κο­ποί­η­σης -αν θέλεις της κατα­γρα­φής και της ανα­φο­ράς του περι­στα­τι­κού συν­δέ­ε­ται άμεσα και με αυτή την ερώτηση την οποία κάνατε. Γιατί πράγ­ματι αυτή τη στιγμή ο εκπαι­δευ­τι­κός πως λει­τουρ­γεί; Λει­τουρ­γεί εντός της σχο­λι­κής μονάδος και συγ­χρό­νως μπορεί να δούμε μερικές φορές περι­πτώ­σεις ανα­φο­ρών από Διευ­θυ­ντές κυρίως ή από υπευ­θύ­νους αντί­στοιχα που έχουν ορισθεί υπεύ­θυ­νοι σχο­λι­κής ζωής για κάτι που βλέπουν εκτός ή να ειδο­ποι­ή­σουν για κάτι που δια­δρα­μα­τί­ζε­ται. Αυτό θα συστη­μα­το­ποι­η­θεί ακόμη περισ­σό­τερο από τη στιγμή που έχουμε τώρα και ένα κοινό αν θέλεις, ένα κοινό τόπο μέσω της στρα­τη­γι­κής. Θα ενδυ­να­μω­θεί όμως ακόμη περισ­σό­τερο για να μην το κρύ­βουμε, γιατί πολλές φορές και οι εκπαι­δευ­τι­κοί νιώθουν πιε­σμέ­νοι να ανα­φέ­ρουν κάτι το οποίο γίνεται εκτός, με αυτό το οποίο ανα­φέ­ραμε τώρα. Αφού, ήδη, το έχουμε θεσμο­θε­τή­σει για την ενδο­οι­κο­γε­νειακή, για το γεγονός ότι κάποιος δεν απει­λεί­ται από μια συγκε­κρι­μένη δίωξη, που μπορεί να του ασκηθεί -γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι οι εκπαι­δευ­τι­κοί πολλές φορές απει­λού­νται από διώξεις που μπορεί να γίνουν και από τους γονείς. Να νιώσουν ακόμα μεγα­λύ­τερη άνεση μέσα σε έναν συντο­νι­σμένο περι­βάλ­λον με το πρω­τό­κολλο εν ισχύ, με την συνερ­γα­σία με την αστυ­νο­μία εκτός σχο­λι­κής μονάδος και να ανα­φερ­θεί το γεγονός. Αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ότι η αναφορά του γεγο­νό­τος για μια λει­τουρ­γία «τύπου» «συμ­μο­ρίας», δεν αφορά μόνο τον εκπαι­δευ­τικό, αφορά την κοι­νό­τητα εν γένει. Για αυτό λέμε ότι το κομμάτι της ευαι­σθη­το­ποί­η­σης είναι κάτι ευρύ­τερο και θεω­ρούμε ότι με αυτές τις δράσεις ενη­μέ­ρω­σης εντός των σχο­λείων, συντο­νι­σμού μαζί με τους δήμους και τις κοι­νό­τη­τες, με τα κέντρα κοι­νο­τή­των, και προ­φα­νώς πάντα σε συν­δυα­σμό και με την γεω­γρα­φική κατα­νομή που έχει κάνει η αστυ­νο­μία θα μπο­ρέ­σει να μας κάνει όλους λίγο πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κούς για κάτι που πράγ­ματι μπορεί να διορ­γα­νώ­νε­ται εντός του σχο­λείου, να εκτε­λεί­ται όμως αν θέλεις ή να επι­τε­λεί­ται εκτός σχο­λι­κής κοι­νό­τη­τας.

— Για τα γυμνά­σια. Αν δείτε στο τέλος της στρα­τη­γι­κής υπάρχει ένα χρο­νο­διά­γραμμα. Μιλάμε σίγουρα για ’26, ’27 και μετά και μιλάμε πάντα για πιλο­τική εφαρ­μογή. Γιατί ξέρετε, η παιδεία και η εκπαί­δευση έχει τους χρόνους της. Έχει τους χρόνους της έτσι ώστε να μπορεί κάτι να νομο­θε­τη­θεί αφού πρώτα έχει οργα­νω­θεί πάρα πολύ καλά και να μπορεί να υλο­ποι­η­θεί πάντα σε πιλο­τική εφαρ­μογή. Φαντα­στείτε ότι του χρόνου θα έχουμε και την εφαρ­μογή αθλη­τι­κού γυμνα­σίου. Θέλει όμως πάντα χρόνο αυτό για να μπο­ρέ­σουμε να μετα­τρέ­ψουμε ένα σχολείο το οποίο είναι γενικής λει­τουρ­γίας σε ένα σχολείο το οποίο έχει μια συγκε­κρι­μένη θεμα­τική εστίαση όπως έχει τον αθλη­τι­σμό ή θα έχει το κομμάτι της επαγ­γελ­μα­τι­κής εκπαί­δευ­σης. Είναι όμως καθαρός ο διά­δρο­μος, ένα παιδί το οποίο επι­λέ­ξει πιθα­νό­τατα να φοι­τή­σει εκεί να πάει μετά και σε ΕΠΑΛ.  Εδώ αν και είναι κάτι θεμα­τικά εστια­σμένο να θυμί­σουμε ότι δεν τα κάνουμε αυτά σε κενό, αν θέλετε, νόμου καθώς λει­τουρ­γούν σε τοπικό και περι­φε­ρειακό επίπεδο τα συμ­βού­λια επαγ­γελ­μα­τι­κής εκπαί­δευ­σης και κατάρ­τι­σης τα οποία μαζί με την τοπική κοι­νό­τητα, με τους δήμους και τα επι­με­λη­τή­ρια κάθε φορά μας επι­κε­ντρώ­νουν που υπάρχει ανάγκη. Εδώ, όμως, όπως κατα­λα­βαί­νετε επειδή είναι υπο­χρε­ω­τικό και είναι γυμνά­σιο εκεί θα είναι ακόμα πιο ευρύ με εστίαση σε κάποια μαθή­ματα τα οποία θα μπορεί να κάνει πιο εξει­δι­κευ­μένα μετά και στο ΕΠΑΛ. Σίγουρα πάντως μιλάμε για ’26 και μετά και το λέει πολύ καθαρά και η στρα­τη­γική στο τέλος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τάκης Τσι­μπού­κης από Πρώτο Θέμα και ΑΠΕ ή ΑΠΕ και Πρώτο Θέμα. Για τον κ. Φλωρίδη, θα ήθελα να μας πει αν μπορεί ο Υπουρ­γός λίγα πράγ­ματα για το νέο αδίκημα που πρό­κει­ται να νομο­θε­τη­θεί και αφορά τη στρα­το­λό­γηση ανη­λί­κων. Είναι κακούρ­γημα, είναι πλημ­μέ­λημα, πως είναι το σκε­πτικό του νέου αδι­κή­μα­τος;

Γ. ΦΛΩΡΙΔΗΣ: Το αδίκημα αυτό που σας είπα ήδη είναι σε ισχύ. Δεν θα γίνει, έγινε. Και προ­βλέ­πει ποινές φυλά­κι­σης τέτοιες, οι οποίες με βάση και τη γενική ισχύ στον ποινικό κώδικα μπορεί να οδη­γή­σουν στη φυλακή. Άρα αυτό νομο­θε­τή­θηκε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κώστας Νούσης από ΕΡΤ. Υπερ­το­νί­στηκε νωρί­τερα η σημα­ντι­κό­τητα της λει­τουρ­γίας της ηλικίας, της επι­βε­βαί­ω­σης της ηλικίας από το kids wallet. Πόσο κοντά είμαστε σε συνερ­γα­σία ή συμ­φω­νία με τις πλατ­φόρ­μες, ώστε αυτή η λει­τουρ­γία να δια­δρα­μα­τί­σει το ρόλο της στο να επι­βε­βαιώ­νουν ουσια­στικά στις πλατ­φόρ­μες αυτό το οποίο πρέπει να κάνουν, να ελέγ­χουν δηλαδή την πλη­ρο­φο­ρία που έρχεται στα παιδιά;

Δ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ: Είναι ένα πάρα πολύ εύλογο ερώτημα και προ­φα­νώς ήδη έχουμε ασχο­λη­θεί πολύ με τις πλατ­φόρ­μες προ­κει­μέ­νου να βρούμε κοινούς τόπους. Η πρώτη κου­βέ­ντα ήταν ότι εμείς ετοι­μά­ζουμε εργα­λείο, οι πλατ­φόρ­μες, ή του­λά­χι­στον δυο-τρεις μεγάλες απα­ντή­σανε, «ναι δεν μπο­ρούμε βέβαια, να κάνουμε μόνο κάτι για την ελλη­νική κυβέρ­νηση». Το γυρί­σαμε ανάποδα και είπαμε, «ωραία. Πείτε μας, λοιπόν, με ποιον τρόπο θέλετε και με ποια τεχνική εσείς θεω­ρείτε ως πιο δόκιμη, να σας στεί­λουμε τα δεδο­μένα», την ώρα που, βέβαια, και η Ευρώπη, όπως σας είπα, από πέρσι το καλο­καίρι τρέχει ένα τέτοιο πιλο­τικό. Δηλώ­σαμε και στο ευρω­παϊκό πιλο­τικό συμ­με­τοχή και ήδη η Ελλάδα έχει επι­λε­γεί ως μια από τις πρώτες χώρες που θα το τρέ­ξουνε. Θεωρώ ότι είμαστε πάρα πολύ κοντά και γιατί πλέον έχει γίνει κατα­νοητό, με όλη την «φασαρία» που πλέον ευρω­παϊκά γίνεται και με το δεδο­μένο ότι η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα που βγάζει μια τέτοια εφαρ­μογή, ότι τις επό­με­νες βδο­μά­δες, τολμώ να κρίνω και να πω, θα είμαστε έτοιμοι για να έχουμε πλέον στείλει και να μπορούν να λάβουν και οι πλατ­φόρ­μες την ηλικία. Και είναι το πιο κρίσιμο για να μπορούν να παρέ­χουνε συμβατό με την ηλικία των παιδιών περιε­χό­μενο.