Σαρρηγεωργίου: Η θωράκιση έναντι φυσικών καταστροφών δεν είναι πολυτέλεια, είναι προτεραιότητα

«Η ελλη­νική ασφα­λι­στική αγορά είναι απο­λύ­τως αξιό­πι­στη και έτοιμη να αντα­πο­κρι­θεί στις ανάγκες που δημιουρ­γεί η νέα εποχή» τονίζει ο πρό­ε­δρος της Ένωσης Ασφα­λι­στι­κών Εται­ρειών Ελλάδος, Αλέ­ξαν­δρος Σαρ­ρη­γε­ωρ­γίου, σε συνέ­ντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, μιλώ­ντας για τις φυσικές κατα­στρο­φές, τις επι­πτώ­σεις τους και την υπο­χρε­ω­τική ασφά­λιση για τις επι­χει­ρή­σεις.

Ο πρό­ε­δρος της ΕΑΕΕ, με αφορμή την υπο­χρε­ω­τική εφαρ­μογή της ασφά­λι­σης για ζημιές από σει­σμούς, πλημ­μύ­ρες και δασικές πυρ­κα­γιές, για επι­χει­ρή­σεις με τζίρο άνω των 500.000 ευρώ, από την 1η Ιουνίου 2025, υπο­γραμ­μί­ζει, «το κόστος της πρό­λη­ψης μέσω της ασφά­λι­σης είναι ασύ­γκριτα μικρό­τερο από το κόστος της απο­κα­τά­στα­σης».

Όπως υπεν­θυ­μί­ζει ο κ. Σαρ­ρη­γε­ωρ­γίου, η ρύθμιση, τίθεται σε εφαρ­μογή από την 1η Ιουνίου 2025 και προ­βλέ­πει την υπο­χρε­ω­τική ασφά­λιση όλων των επι­χει­ρή­σεων με ετήσιο κύκλο εργα­σιών άνω των 500.000 ευρώ, για ζημιές από φυσικές κατα­στρο­φές και συγκε­κρι­μένα σει­σμούς, πλημ­μύ­ρες και δασικές πυρ­κα­γιές. Η υπο­χρέ­ωση αφορά κάθε μορφή επι­χεί­ρη­σης που υπερ­βαί­νει αυτό το οικο­νο­μικό όριο, και προ­βλέ­πο­νται διοι­κη­τι­κές κυρώ­σεις και πρό­στιμα σε περί­πτωση μη συμ­μόρ­φω­σης. Επι­πλέον, οι επι­χει­ρή­σεις που δεν θα δια­θέ­τουν τέτοια ασφα­λι­στική κάλυψη, θα εξαι­ρού­νται από κάθε μορφή κρα­τι­κής αρωγής σε περί­πτωση φυσικής κατα­στρο­φής.

«Το μέτρο της υπο­χρε­ω­τι­κής ασφά­λι­σης των επι­χει­ρή­σεων, σε συν­δυα­σμό με την έκπτωση ΕΝΦΙΑ για τις κατοι­κίες που ασφα­λί­ζο­νται για φυσικές κατα­στρο­φές, απο­τε­λεί μέρος μιας συνο­λι­κής στρα­τη­γι­κής πρό­λη­ψης, που πρέπει να μας απα­σχο­λεί όλους – και ιδίως εκεί­νους που δεν έχουν τη δυνα­τό­τητα να καλύ­ψουν από δικούς τους πόρους μια μεγάλη ζημιά στην επι­χεί­ρηση ή το σπίτι τους» σημειώ­νει ο πρό­ε­δρος προ­σθέ­το­ντας ότι, η προ­στα­σία της επι­χεί­ρη­σης δεν είναι μόνο θέμα νομο­θε­σίας, αλλά και αυτο­νό­ητη ευθύνη κάθε επι­χει­ρη­μα­τία.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία, αν και η Ελλάδα έχει ανα­γνω­ρι­στεί ως μία από τις πλέον εκτε­θει­μέ­νες χώρες της ΕΕ σε φυσι­κούς κιν­δύ­νους, ιδίως σε σει­σμούς και πλημ­μύ­ρες, ωστόσο, μεγάλο ποσοστό των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων, παρα­μέ­νει ανα­σφά­λι­στο και εκτε­θει­μένο απέ­να­ντι σε κιν­δύ­νους που δεν μπορεί να καλύψει με ίδια μέσα.

«Σήμερα, λιγό­τερο από το 20% των κατοι­κιών είναι ασφα­λι­σμέ­νες για φυσικές κατα­στρο­φές, ενώ τα ποσοστά ασφά­λι­σης των επι­χει­ρή­σεων είναι επίσης χαμηλά – παρόλο που οι ζημιές που υφί­στα­νται είναι δυσα­νά­λογα μεγάλες» υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Σαρ­ρη­γε­ωρ­γίου.

Ιδιαί­τερα για τις επι­χει­ρή­σεις που βρί­σκο­νται σε περιο­χές υψηλής επι­κιν­δυ­νό­τη­τας και οι οποίες αντι­με­τω­πί­ζουν δυσκο­λία στο να βρουν ασφα­λι­στική κάλυψη (οι λεγό­με­νοι «δύσκο­λοι κίν­δυ­νοι») όπως απο­κα­λύ­πτει ο κ. Σαρ­ρη­γε­ωρ­γίου η ΕΑΕΕ βρί­σκε­ται σε φάση επε­ξερ­γα­σίας ενός ειδικού σχή­μα­τος, το οποίο θα μπορεί να ανα­λαμ­βά­νει τέτοιου είδους κιν­δύ­νους.

«Πρό­κει­ται για ένα εγχεί­ρημα που απαιτεί συνερ­γα­σία με το κράτος, καθώς ο δημό­σιος και ο ιδιω­τι­κός τομέας οφεί­λουν να ενώσουν δυνά­μεις. Επι­διώ­κουμε ένα πρα­κτικό, βιώσιμο και δίκαιο πλαίσιο που θα ενι­σχύ­σει την καθο­λική εφαρ­μογή του μέτρου και θα στη­ρί­ξει την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα στις πλέον ευά­λω­τες περιο­χές» όπως εξηγεί ο πρό­ε­δρος της ΕΑΕΕ.

Ανα­λυ­τικά ακο­λου­θεί η συνέ­ντευξη του Αλέ­ξαν­δρου Σαρ­ρη­γε­ωρ­γίου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και στη δημο­σιο­γράφο Εύη Παπα­δο­ση­φάκη:

Ποια είναι η εικόνα σήμερα γύρω από την ασφά­λιση φυσικών κατα­στρο­φών; Ποιους κιν­δύ­νους αντι­με­τω­πί­ζουν περισ­σό­τερο οι ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις και ποια είναι η αντα­πό­κριση της ασφα­λι­στι­κής αγοράς μέχρι σήμερα;

Οι φυσικές κατα­στρο­φές είναι πλέον η νέα κανο­νι­κό­τητα και αυτό είναι κάτι που το βλέ­πουμε σε όλο τον κόσμο. Η Ελλάδα δεν απο­τε­λεί εξαί­ρεση. Φαι­νό­μενα των τελευ­ταίων χρόνων, όπως ο “Ιανός” και ο “Daniel” άφησαν πίσω τους τερά­στιες κατα­στρο­φές: μόνο από τον “Daniel” οι συνο­λι­κές ζημιές ανήλθαν σε περίπου 2 – 2,5 δισ. ευρώ. Από αυτά, οι ασφα­λι­στι­κές εται­ρίες απο­ζη­μί­ω­σαν περίπου 370 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, εκ των οποίων τα 340 εκατ. αφο­ρού­σαν επι­χει­ρή­σεις.

Μεγάλο ποσοστό, των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων, όμως, παρα­μέ­νει ανα­σφά­λι­στο, εκτε­θει­μένο απέ­να­ντι σε κιν­δύ­νους που δεν μπορεί να καλύψει με ίδια μέσα. Σήμερα, λιγό­τερο από το 20% των κατοι­κιών είναι ασφα­λι­σμέ­νες για φυσικές κατα­στρο­φές, ενώ τα ποσοστά ασφά­λι­σης των επι­χει­ρή­σεων είναι επίσης χαμηλά – παρόλο που οι ζημιές που υφί­στα­νται είναι δυσα­νά­λογα μεγάλες.

Η Ελλάδα έχει ανα­γνω­ρι­στεί ως μία από τις πλέον εκτε­θει­μέ­νες χώρες της ΕΕ σε φυσι­κούς κιν­δύ­νους, ιδίως σε σει­σμούς και πλημ­μύ­ρες. Και αυτό που πρέπει να κατα­λά­βουμε όλοι – Κράτος, επι­χει­ρή­σεις και πολίτες – είναι ότι το κόστος της πρό­λη­ψης μέσω της ασφά­λι­σης είναι ασύ­γκριτα μικρό­τερο από το κόστος της απο­κα­τά­στα­σης.

Κύριε Πρόεδρε, από την 1η Ιουνίου 2025 τίθεται σε ισχύ η υπο­χρε­ω­τική ασφά­λιση επι­χει­ρή­σεων για φυσικές κατα­στρο­φές. Τι ακριβώς προ­βλέ­πει η νέα ρύθμιση; Ποιους αφορά και ποιοι είναι οι στόχοι του μέτρου;

Η ασφά­λιση είναι βασική προ­ϋ­πό­θεση για την ανθε­κτι­κό­τητα και τη βιω­σι­μό­τητα της επι­χεί­ρη­σης, καθώς η ύπαρξη κάλυψης εξα­σφα­λί­ζει ότι, μετά από μια μεγάλη κατα­στροφή, η δρα­στη­ριό­τητα μπορεί να απο­κα­τα­στα­θεί ταχύ­τερα, οι θέσεις εργα­σίας να δια­τη­ρη­θούν και η επι­χεί­ρηση να επα­νέλ­θει συντο­μό­τερα στην κανο­νι­κό­τητα. Άρα μιλάμε για ένα τρόπο προ­στα­σίας της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και δια­τή­ρη­σης της οικο­νο­μι­κής συνέ­χειας.

Σε αυτό το πνεύμα η νέα ρύθμιση, που τίθεται σε εφαρ­μογή από την 1η Ιουνίου 2025, προ­βλέ­πει την υπο­χρε­ω­τική ασφά­λιση όλων των επι­χει­ρή­σεων με ετήσιο κύκλο εργα­σιών άνω των 500.000 ευρώ, για ζημιές από φυσικές κατα­στρο­φές και συγκε­κρι­μένα σει­σμούς, πλημ­μύ­ρες και δασικές πυρ­κα­γιές. Η υπο­χρέ­ωση αφορά κάθε μορφή επι­χεί­ρη­σης που υπερ­βαί­νει αυτό το οικο­νο­μικό όριο, και προ­βλέ­πο­νται διοι­κη­τι­κές κυρώ­σεις και πρό­στιμα σε περί­πτωση μη συμ­μόρ­φω­σης. Επι­πλέον, οι επι­χει­ρή­σεις που δεν θα δια­θέ­τουν τέτοια ασφα­λι­στική κάλυψη, θα εξαι­ρού­νται από κάθε μορφή κρα­τι­κής αρωγής σε περί­πτωση φυσικής κατα­στρο­φής.

Το μήνυμα είναι ότι η προ­στα­σία της επι­χεί­ρη­σης δεν είναι μόνο θέμα νομο­θε­σίας, αλλά και αυτο­νό­ητη ευθύνη κάθε επι­χει­ρη­μα­τία απέ­να­ντι στην επι­βί­ωση της δρα­στη­ριό­τη­τάς του. Το μέτρο της υπο­χρε­ω­τι­κής ασφά­λι­σης των επι­χει­ρή­σεων, σε συν­δυα­σμό με την έκπτωση ΕΝΦΙΑ για τις κατοι­κίες που ασφα­λί­ζο­νται για φυσικές κατα­στρο­φές, απο­τε­λεί μέρος μιας συνο­λι­κής στρα­τη­γι­κής πρό­λη­ψης, που πρέπει να μας απα­σχο­λεί όλους – και ιδίως εκεί­νους που δεν έχουν τη δυνα­τό­τητα να καλύ­ψουν από δικούς τους πόρους μια μεγάλη ζημιά στην επι­χεί­ρηση ή το σπίτι τους.

Είναι έτοιμη η ελλη­νική ασφα­λι­στική αγορά να αντα­πο­κρι­θεί σε αυτό το νέο τοπίο; Πόσο φερέγ­γυες είναι οι ασφα­λι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις που λει­τουρ­γούν στην Ελλάδα;

Η ελλη­νική ασφα­λι­στική αγορά είναι απο­λύ­τως αξιό­πι­στη και έτοιμη να αντα­πο­κρι­θεί στις ανάγκες που δημιουρ­γεί η νέα εποχή. Δια­θέ­τουμε ισχυρά κεφα­λαιακά απο­θέ­ματα – πάνω από 3,5 δισ. ευρώ – και έχουμε απο­δεί­ξει με συνέ­πεια ότι μπο­ρούμε να απο­ζη­μιώ­νουμε γρήγορα, δίκαια και με δια­φά­νεια.

Επι­πλέον, οι ασφα­λι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις υπο­στη­ρί­ζο­νται και από το ισχυρό σύστημα της αντα­σφά­λι­σης, το οποίο μετα­φέ­ρει μέρος των κιν­δύ­νων σε μεγά­λους διε­θνείς αντα­σφα­λι­στι­κούς ομίλους, ενι­σχύ­ο­ντας έτσι τη δυνα­τό­τητα ανά­λη­ψης περισ­σό­τε­ρων κιν­δύ­νων και απορ­ρό­φη­σης μεγάλων ζημιών.

Πέρα όμως από τα κεφά­λαια, έχουμε και κάτι εξίσου κρίσιμο: τεχνο­γνω­σία, συστή­ματα και κυρίως ανθρώ­πους, κατάλ­ληλα εκπαι­δευ­μέ­νους για να αξιο­λο­γούν ζημιές, να προ­σεγ­γί­ζουν άμεσα τις πλη­γεί­σες περιο­χές και να δια­χει­ρί­ζο­νται με επαγ­γελ­μα­τι­σμό τις απαι­τή­σεις των ασφα­λι­σμέ­νων. Αυτή η οργα­νω­τική και επι­χει­ρη­σιακή επάρ­κεια είναι κάτι που – και είναι απο­λύ­τως λογικό – δεν δια­θέ­τει το Κράτος.

Στην περί­πτωση του “Daniel”, για παρά­δειγμα, το Δημόσιο δεν είχε επαρκές δυνα­μικό πραγ­μα­το­γνω­μό­νων για την άμεση κατα­γραφή των ζημιών. Η ασφα­λι­στική αγορά, αντί­θετα, ήταν εκεί από την πρώτη στιγμή, ενερ­γο­ποιώ­ντας άμεσα το όλο σύστημα.

Ωστόσο, δεν αρκεί να είμαστε έτοιμοι σε επι­χει­ρη­σιακό επίπεδο. Χρειά­ζε­ται να υπάρξει παράλ­ληλα μια μεγάλη εθνική προ­σπά­θεια ενη­μέ­ρω­σης – τόσο των επι­χει­ρή­σεων όσο και των πολιτών – για τους κιν­δύ­νους των φυσικών κατα­στρο­φών, τα μέτρα της Πολι­τείας, την αξία της πρό­λη­ψης και τον ουσια­στικό ρόλο της ασφά­λι­σης. Οι άνθρω­ποι πρέπει να γνω­ρί­ζουν τι δια­κυ­βεύ­ε­ται, τι εργα­λεία έχουν στα χέρια τους και πώς μπορούν να προ­στα­τευ­τούν.

Προς αυτή την κατεύ­θυνση, η Ένωση Ασφα­λι­στι­κών Εται­ριών Ελλάδος (ΕΑΕΕ) έχει ήδη ανα­λά­βει σχετική πρω­το­βου­λία με καμπά­νια ενη­μέ­ρω­σης μέσω των μέσων κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης (SoMe), με στόχο την ευαι­σθη­το­ποί­ηση και την ενερ­γο­ποί­ηση της κοι­νω­νίας απέ­να­ντι σε ένα ζήτημα που μας αφορά όλους – και ιδίως όσους δεν έχουν τη δυνα­τό­τητα να καλύ­ψουν από ίδιους πόρους μια σοβαρή ζημιά στην επι­χεί­ρηση ή την κατοι­κία τους.

Είναι επίσης σημα­ντικό να παρα­κο­λου­θούμε την εφαρ­μογή των νέων μέτρων και να επεμ­βαί­νουμε όπου εντο­πί­ζο­νται αδυ­να­μίες. Η Πολι­τεία πρέπει να στη­ρί­ξει ουσια­στικά την εφαρ­μογή τους – όχι μόνο με θεσμι­κές παρεμ­βά­σεις αλλά και με στο­χευ­μένη ενη­μέ­ρωση. Η θωρά­κιση της κοι­νω­νίας και της οικο­νο­μίας έναντι των φυσικών κατα­στρο­φών δεν είναι πολυ­τέ­λεια, είναι προ­τε­ραιό­τητα.

Υπάρ­χουν όμως και περι­πτώ­σεις επι­χει­ρή­σεων – οι λεγό­με­νοι “δύσκο­λοι κίν­δυ­νοι” – που αντι­με­τω­πί­ζουν δυσκο­λία στο να βρουν ασφα­λι­στική κάλυψη. Τι προ­βλέ­πε­ται για αυτές;

Πρό­κει­ται για ένα απο­λύ­τως πραγ­μα­τικό και σοβαρό ζήτημα, το οποίο μας έχει απα­σχο­λή­σει από την πρώτη στιγμή. Υπάρ­χουν επι­χει­ρή­σεις, κυρίως σε περιο­χές με υψηλή επι­κιν­δυ­νό­τητα, που αντι­με­τω­πί­ζουν προ­βλή­ματα στην εξεύ­ρεση κάλυψης από την ιδιω­τική ασφα­λι­στική αγορά. Είναι αυτό που απο­κα­λούμε “δύσκο­λοι κίν­δυ­νοι”.

Ως ΕΑΕΕ έχουμε ήδη ξεκι­νή­σει τη δια­δι­κα­σία δια­μόρ­φω­σης λύσης για αυτές τις περι­πτώ­σεις. Βρι­σκό­μα­στε σε φάση επε­ξερ­γα­σίας ενός ειδικού σχή­μα­τος, το οποίο θα μπορεί να ανα­λαμ­βά­νει τέτοιου είδους κιν­δύ­νους. Πρό­κει­ται για ένα εγχεί­ρημα που απαιτεί συνερ­γα­σία με το κράτος, καθώς ο δημό­σιος και ο ιδιω­τι­κός τομέας οφεί­λουν να ενώσουν δυνά­μεις. Επι­διώ­κουμε ένα πρα­κτικό, βιώσιμο και δίκαιο πλαίσιο που θα ενι­σχύ­σει την καθο­λική εφαρ­μογή του μέτρου και θα στη­ρί­ξει την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα στις πλέον ευά­λω­τες περιο­χές.

H ΕΑΕΕ εξηγεί τι πρέπει να γνω­ρί­ζουν οι επι­χει­ρή­σεις για την υπο­χρε­ω­τική ασφά­λιση έναντι φυσικών κατα­στρο­φών που ισχύει από 1.6.2025

Η Ένωση Ασφα­λι­στι­κών Εται­ριών Ελλάδος με αφορμή τη θέσπιση της υπο­χρε­ω­τι­κής ασφά­λι­σης επι­χει­ρή­σεων έναντι φυσικών κατα­στρο­φών, δημιούρ­γησε έναν σύντομο και απλο­ποι­η­μένο οδηγό για την ενη­μέ­ρωση των επι­χει­ρή­σεων ο οποίος έχει αναρ­τη­θεί στην ηλε­κτρο­νική σελίδα της.

Από την 1η Ιουνίου 2025, όλες οι επι­χει­ρή­σεις με ετήσιο κύκλο εργα­σιών άνω των 500.000 ευρώ υπο­χρε­ού­νται να δια­θέ­τουν ασφα­λι­στή­ριο συμ­βό­λαιο που να καλύ­πτει ζημιές από φυσικές κατα­στρο­φές — δασική πυρ­κα­γιά, πλημ­μύρα και σεισμό — σε ποσοστό του­λά­χι­στον 70% της αξίας των περιου­σια­κών τους στοι­χείων. Η υπο­χρέ­ωση κάλυψης αφορά ιδιό­κτη­τες εγκα­τα­στά­σεις, εξο­πλι­σμό, πρώτες ύλες, εμπο­ρεύ­ματα, μέσα παρα­γω­γής, οχήματα επαγ­γελ­μα­τι­κής χρήσης και απο­θη­κευ­μένα προ­ϊ­ό­ντα.

Τι πρέπει να κάνουν οι επι­χει­ρή­σεις:

·        Να επι­κοι­νω­νή­σουν με την ασφα­λι­στική τους εταιρία ή τον δια­με­σο­λα­βητή τους για να επι­λέ­ξουν κατάλ­ληλο πρό­γραμμα ασφά­λι­σης.

·        Αν έχουν ήδη συμ­βό­λαιο, να επι­βε­βαιώ­σουν ότι οι καλύ­ψεις πληρούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου.

·        Να εξε­τά­σουν αν η κάλυψη του 70% αντα­πο­κρί­νε­ται στις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες της επι­χεί­ρη­σης, ώστε να απο­φευ­χθεί ο κίν­δυ­νος υπα­σφά­λι­σης.

Ο οδηγός της ΕΑΕΕ είναι δια­θέ­σι­μος σε ψηφιακή μορφή και μέσω των επί­ση­μων κοι­νω­νι­κών δικτύων της Ένωσης.

Φωτο­γρα­φία Αρχείου

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ