Τρία χρόνια στην αναμονή οι επιχειρήσεις για το Μεταφορικό Ισοδύναμο!

• Σε εκκρε­μό­τητα η πληρωμή των δικαιού­χων για το 2ο εξάμηνο του 2022! • Γιάννης Πάππου: «Αυτό δεν είναι στήριξη, είναι πρό­κληση»

Ανοίγει η του­ρι­στική σεζόν, με τριε­τείς καθυ­στε­ρή­σεις στην κατα­βολή, ελέγ­χους χωρίς τέλος και υπο­σχέ­σεις που ακόμα δεν έχουν υλο­ποι­η­θεί.

Ενώ η του­ρι­στική σεζόν στα νησιά ανοίγει επι­σή­μως, οι μικρές επι­χει­ρή­σεις, βασικός αιμο­δό­της της τοπικής οικο­νο­μίας, ξεκι­νούν με το ίδιο γνώριμο αίσθημα: οικο­νο­μική ασφυξία.

Η ακρί­βεια, το υψηλό κόστος ενέρ­γειας και πρώτων υλών, αλλά και η μεγάλη καθυ­στέ­ρηση σε ουσια­στικά μέτρα στή­ρι­ξης, δημιουρ­γούν ένα εκρη­κτικό μείγμα που απειλεί τη βιω­σι­μό­τητα εκα­το­ντά­δων μικρών επαγ­γελ­μα­τι­κών μονάδων σε όλο το νησιω­τικό σύμπλεγμα.

Στην καρδιά των παρα­πό­νων βρί­σκε­ται ξανά το Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο (Μ.Ι.), το οποίο ενώ σχε­διά­στηκε για να μειώσει τις ανι­σό­τη­τες στα κόστη μετα­φο­ράς, σήμερα λει­τουρ­γεί με πολυ­ε­τείς καθυ­στε­ρή­σεις, διοι­κη­τική επι­βά­ρυνση και πλήρη απουσία αξιο­πι­στίας.

Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι ότι, όπως δήλωσε στη «δ» ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου, κ. Γιάννης Πάππου, η πληρωμή των δικαιού­χων επι­χει­ρή­σεων για το 2ο εξάμηνο του 2022 βρί­σκε­ται ακόμη στη φάση της έγκρι­σης της σχε­τι­κής λίστας, που έγινε πριν από μερικές ημέρες. «Εγκρί­θη­καν οι λίστες — όχι τα ποσά. Το 2ο εξάμηνο του 2022 θα πλη­ρω­θεί, στην καλύ­τερη περί­πτωση, το 1ο εξάμηνο του 2025. Δηλαδή κατα­βολή του μετα­φο­ρι­κού ισο­δύ­να­μου με σχεδόν τρία χρόνια καθυ­στέ­ρηση. Αυτό δεν είναι στήριξη, είναι πρό­κληση», λέει στη «δ» ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου.

Από το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής πάντως έχει γίνει γνωστό ότι στις επό­με­νες εβδο­μά­δες ανα­μέ­νε­ται να ξεκι­νή­σει η απο­πλη­ρωμή των δικαιού­χων, χωρίς όμως να προσ­διο­ρί­ζε­ται ακριβές χρο­νο­διά­γραμμα ή να δοθούν εγγυ­ή­σεις για πλήρη εκκα­θά­ριση.

Την ίδια ώρα, για τους πολίτες (φυσικά πρόσωπα), δεν έχει κατα­βλη­θεί ούτε ένα ευρώ για ολό­κληρο το έτος 2024 (!), σύμφωνα με επίσημα στοι­χεία της πλατ­φόρ­μας του Μ.Ι., εντεί­νο­ντας την αίσθηση εγκα­τά­λει­ψης και άνισης μετα­χεί­ρι­σης.

Ο κ. Γιάννης Πάππου πάντως, ξεκα­θα­ρί­ζει ότι το μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο έτσι όπως έχει εξε­λι­χθεί όχι μόνο δεν είναι αντι­στάθ­μι­σμα, δεν είναι ούτε καν λει­τουρ­γικό μέτρο. «Το μέτρο σχε­διά­στηκε για να εξι­σώ­σει το κόστος μετα­φο­ράς ενός επαγ­γελ­μα­τία στη Ρόδο με έναν στη Λαμία. Αλλά στη νησιω­τική Ελλάδα πλη­ρώ­νεις προ­κα­τα­βο­λικά και περι­μέ­νεις δύο-τρία χρόνια να σου επι­στρα­φεί ένα μέρος. Στην ηπει­ρω­τική Ελλάδα, πλη­ρώ­νεις απευ­θείας χαμη­λό­τερα κόστη. Ποια ισότητα;».

Η απο­γο­ή­τευση εντεί­νε­ται καθώς, όπως σημειώ­νει, το μέτρο παρου­σιά­στηκε στο παρελ­θόν ως αντι­σταθ­μι­στικό της απώ­λειας των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ.

«Είναι ένα γρα­φειο­κρα­τικό τέρας που απαιτεί από τις επι­χει­ρή­σεις να μαζεύ­ουν απο­δεί­ξεις, παρα­στα­τικά, να κάνουν δηλώ­σεις, να περι­μέ­νουν ελέγ­χους, χωρίς καμία εγγύηση πότε θα πάρουν τα χρήματά τους. Οι λογι­στές δου­λεύ­ουν μέρα-νύχτα. Αυτό δεν είναι στήριξη – είναι επι­βά­ρυνση», δηλώνει ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου.

Οι μικρές επι­χει­ρή­σεις —οι περισ­σό­τε­ρες οικο­γε­νεια­κές, επο­χι­κές και πλήρως εξαρ­τώ­με­νες από την του­ρι­στική ροή— λει­τουρ­γούν χωρίς ρευ­στό­τητα, σε μία αγορά με συνε­χείς ανα­τι­μή­σεις. Η ανάγκη για κεφά­λαιο κίνησης είναι επι­τα­κτική, αλλά οι καθυ­στε­ρή­σεις του Μετα­φο­ρι­κού Ισο­δύ­να­μου τις αφήνουν ουσια­στικά χωρίς στήριξη, σε μία περίοδο που πρέπει να προ­ε­τοι­μα­στούν για την υψηλή ζήτηση της καλο­και­ρι­νής περιό­δου.

«Οι επι­χει­ρή­σεις δεν αντέ­χουν να χρη­μα­το­δο­τούν από την τσέπη τους τα κόστη μετα­φο­ράς και να περι­μέ­νουν τρία χρόνια να απο­ζη­μιω­θούν. Ούτε έχουν τη δυνα­τό­τητα να προ­σλά­βουν προ­σω­πικό ή να επεν­δύ­σουν σε νέες υπο­δο­μές όταν βασικές ενι­σχύ­σεις καθυ­στε­ρούν τόσο. Αυτό δεν είναι ανά­πτυξη – είναι καθη­με­ρι­νός αγώνας για επι­βί­ωση» ανα­φέ­ρει ο κ. Γιάννης Πάππου.

Η απουσία προ­γραμ­μα­τι­σμού, η έλλειψη δια­φά­νειας και η πολύ­πλοκη δομή του συστή­μα­τος καθι­στούν το Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο ανα­πο­τε­λε­σμα­τικό και ανα­ξιό­πι­στο.

Όπως φαί­νε­ται, το κόστος της γρα­φειο­κρα­τίας και της δια­χεί­ρι­σης του μέτρου συχνά ξεπερνά ακόμα και την αξία της ενί­σχυ­σης που τελικά απο­δί­δε­ται, ιδιαί­τερα για μικρές επι­χει­ρή­σεις.

«Το Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο δεν είναι λύση – είναι πρό­βλημα. Αν δεν αλλάξει ριζικά η φιλο­σο­φία και η υλο­ποί­ησή του, απλώς θα διαιω­νί­ζει τη στρε­βλό­τητα. Χρεια­ζό­μα­στε μέτρα άμεσα, με δια­φά­νεια, προ­βλε­ψι­μό­τητα και σεβασμό στον νησιώτη», τονίζει ο κ. Πάππου.

Το Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο έχει εξε­λι­χθεί σε έναν γρα­φειο­κρα­τικό μηχα­νι­σμό χωρίς ουσια­στικό αντί­κρι­σμα. Οι επι­χει­ρή­σεις των νησιών, και κυρίως οι μικρές, που απο­τε­λούν τον κορμό της τοπικής οικο­νο­μίας, καλού­νται να προ­ε­τοι­μα­στούν για τη σεζόν χωρίς ουσια­στική στήριξη, με βάρη ετών και υπο­σχέ­σεις που διαρκώς μετα­τί­θε­νται.

Όταν το “ισο­δύ­ναμο” σημαί­νει αναμονή τριών ετών, τότε δεν μιλάμε για πολι­τική στή­ρι­ξης — μιλάμε για συνταγή εγκα­τά­λει­ψης.