ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Να σωθούν τα παραδοσιακά καρνάγια στα νησιά

Νατάσα Παμπρή 3 λεπτά ανάγνωση
Karnagio_1

Στη σωστή κατεύ­θυνση βρί­σκε­ται η πρόταση-αίτημα που κατέ­θεσε προς τον Δήμο Ρόδου, το Λιμε­νικό Ταμείο Νότιας Δωδε­κα­νή­σου για την παρα­χώ­ρηση του ακί­νη­του των παλαιών Σφα­γείων της Ρόδου με σκοπό τη δημιουρ­γία Μου­σείου Ναυ­τι­κής Ιστο­ρίας και πολυ­χώ­ρου εκδη­λώ­σεων, παράλ­ληλα με την ανα­γκαιό­τητα η Περι­φε­ρειακή Ένωση Δήμων (ΠΕΔ) να ανα­λά­βει πρω­το­βου­λίες για την ανάγκη θωρά­κι­σης της λει­τουρ­γίας των παρα­δο­σια­κών καρ­νά­γιων της χώρας, με άμεση αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των τους και της εξέ­λι­ξής τους προ­κει­μέ­νου να αντα­πο­κρι­θούν στις σύγ­χρο­νες ανάγκες.

Σημειώ­νε­ται ότι στη δια­τή­ρηση της τέχνης των καρα­βο­μα­ρα­γκών τόσο η Κάσος που έχει κατα­θέ­σει πρόταση ίδρυσης σχολής, όσο και η Πάτμος, Κάλυ­μνος, Σύμη, Ρόδος κλπ, που έχουν καρ­νά­για, προ­σπα­θούν με «νύχια και δόντια» να δια­τη­ρή­σουν τη βιω­σι­μό­τητα των ναυ­πη­γείων μετά τη στροφή που γίνεται προς την ναυ­πή­γηση παρα­δο­σια­κών ξύλινων σκαριών.

Εθνικής σημα­σίας

Σχετική ημερίδα δια­βού­λευ­σης με τη συμ­με­τοχή όλων των φορέων πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε προ μηνός από το ΤΕΕ με παρου­σία πλήθους φορέων, εκπρο­σώ­πων της αυτο­διοί­κη­σης.

Το ΤΕΕ ανέ­δειξε τη σημασία της βιω­σι­μό­τη­τας των καρ­νά­γιων και έκανε λόγο για ζήτημα εθνικής σημα­σίας, ενώ ο τ. υπουρ­γός Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής, Χρήστος Στυ­λια­νί­δης, έκανε γνωστό ότι μπαίνει στο ΕΣΠΑ 2021-2027 η ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευή με ένταξη και των καρ­νά­γιων.

Ουσια­στική εμπλοκή στην προ­σπά­θεια έχει και η Ροδί­τισσα Α’ αντι­πρό­ε­δρος ΔΕ ΤΕΕ, ομότ. καθη­γή­τρια ΕΜΠ Τόνια Μορο­πού­λου, που περιέ­γραψε τη σημε­ρινή εικόνα των καρ­νά­γιων σημειώ­νο­ντας ότι, από τα 300 παρα­δο­σιακά ναυ­πη­γεία που υπήρχαν κάποτε στη χώρα, σήμερα λει­τουρ­γούν μόλις 60 με 70.

Η κα Μορο­πού­λου, που έχει ανα­λά­βει τον συντο­νι­σμό της πρω­το­βου­λίας δια­βού­λευ­σής του ΤΕΕ για τα παρα­δο­σιακά ναυ­πη­γεία, υπο­γράμ­μισε πως «ανα­γνω­ρί­ζουμε ότι τα καρ­νά­για απο­τε­λούν χαρα­κτη­ρι­στικό της πολι­τι­στι­κής ταυ­τό­τη­τας του τόπου, είναι σημεία στρα­τη­γι­κής σημα­σίας για την ανά­πτυξη τόπου, τη ναυ­το­σύνη, τη νησιω­τι­κό­τητα και την εθνική ακε­ραιό­τητα και είναι χώροι βιο­μη­χα­νι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κής, τα οποία συν­δέ­ουν την απλή χρήση με το έργο, έχουν δηλαδή συνεχή και αδιά­λει­πτη λει­τουρ­γία».

Ανα­φο­ρικά με τη δια­χεί­ριση των χώρων που κατα­λαμ­βά­νο­νται από την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία του Δημο­σίου και τα Λιμε­νικά Ταμεία, σημεί­ωσε ότι, όπως προ­έ­κυψε και από τις συνα­ντή­σεις εργα­σίας, υπάρχει έλλειψη κατα­νό­η­σης του περιε­χο­μέ­νου του νόμου, κάτι που οδηγεί σε παρα­χώ­ρηση χρήσης για 1 έως 3 χρόνια και υψηλά τιμή­ματα.

Στο τραπέζι του δια­λό­γου βρί­σκο­νται επο­μέ­νως και όλες οι θεσμι­κές ρυθ­μί­σεις που χρειά­ζο­νται προ­κει­μέ­νου τα παρα­δο­σιακά ναυ­πη­γεία να συνε­χί­σουν τη λει­τουρ­γία τους με τρόπο βιώσιμο. Χαρα­κτή­ρισε δε, βασικό σημείο για την επίλυση θεμάτων παρα­χώ­ρη­σης χρήσης αιγια­λού με την παρά­ταση του σχε­τι­κού άρθρου 14α του νόμου 2971/2001.

Σύμφωνα με την κ. Μορο­πού­λου βασικός στόχος της δημό­σιας συζή­τη­σης στο πλαίσιο και της εκδή­λω­σης είναι η δημιουρ­γία συνα­ντί­λη­ψης και συνέρ­γειας η οποία να οδη­γή­σει σε απο­τε­λέ­σματα που θα θωρα­κί­σουν τα καρ­νά­για της χώρας. «Γιατί θέλουμε αύριο η ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στική δρα­στη­ριό­τητα να διε­ξά­γε­ται από καρ­νά­για και όχι από τη γείτονα χώρα» πρό­σθεσε.

«Αν δεν δώσουμε νέα δουλειά στα ξύλινα σκάφη, τότε απλά θα συντη­ρούμε αυτά που υπάρ­χουν, για όσο υπάρ­χουν» δηλώνει ο γενικός γραμ­μα­τέας Ναυ­τι­λίας και Λιμένων, Ευάγ­γε­λος Κυρια­ζό­που­λος, τονί­ζο­ντας ότι βασική του αρχή είναι να βλέπει τα ξύλινα σκάφη στη θάλασσα και όχι στα μουσεία.

Την ανάγκη η Ελλάδα να μην επι­τρέ­ψει να χαθούν τα ξύλινα σκάφη και η τέχνη του καρα­βο­μα­ρα­γκού, καθώς δεν πρό­κει­ται για απλό επάγ­γελμα ή τέχνη, αλλά για τον κρίκο ανάμεσα στο παρόν και το παρελ­θόν της ελλη­νι­κής ναυ­τι­λίας» δηλώνει ο δήμαρ­χος της Ηρωικής Νήσου Κάσου, Μιχάλης Ερω­τό­κρι­τος, που επι­χει­ρεί να πείσει την πολι­τεία για την ανάγκη ίδρυσης Σχολής Καρα­βο­μα­ρα­γκών στο νησί, που ιστο­ρικά απο­τε­λεί ένα από τους «βράχους» της ναυ­το­σύ­νης.

Ο κ. Ερω­τό­κρι­τος έχει προ­τεί­νει, μεταξύ άλλων, στις δυνα­τό­τη­τες ενός παρα­δο­σια­κού ναυ­πη­γείου να περι­λαμ­βά­νε­ται η ναυ­πή­γηση ξύλινων παρα­δο­σια­κών και σύγ­χρο­νων σκαφών, να γίνεται χρήση παρα­δο­σια­κών και σύγ­χρο­νων μεθόδων κατα­σκευής, να παρέ­χο­νται υπη­ρε­σίες ανέλ­κυ­σης, καθέλ­κυ­σης, συντή­ρη­σης, να αξιο­ποιού­νται οι σύγ­χρο­νες τεχνι­κές σχε­δί­α­σης για υψηλή ενερ­γειακή απόδοση και βιω­σι­μό­τητα καθώς και να υλο­ποι­η­θούν επεν­δύ­σεις σε μόνιμες στε­γα­σμέ­νες εγκα­τα­στά­σεις.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.