ΣτΕ για το μεταναστευτικό: Άκυρη η απόφαση που χαρακτηρίζει την Τουρκία «ασφαλή τρίτη χώρα»

Σύμφωνα με ανα­κοί­νωση του προ­έ­δρου του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας Μιχάλη Πικρα­μέ­νου η Ολο­μέ­λεια του Ανω­τά­του Ακυ­ρω­τι­κού Δικα­στη­ρίου σε διά­σκεψη κεκλει­σμέ­νων των θυρών κατά πλειο­ψη­φία ακύρωσε την κοινή απόφαση των υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών και Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου, με την οποία χαρα­κτη­ρί­ζε­ται η Τουρκία ως ασφαλής τρίτη χώρα, καθώς δεν είχε επαρκή τεκ­μη­ρί­ωση και αιτιο­λο­γία για τον χαρα­κτη­ρι­σμό αυτό.

Έτσι, για όσο χρονικό διά­στημα η Τουρκία δεν δέχεται την επι­στροφή των αιτού­ντων άσυλο στο έδαφός της, τα αιτή­ματα των αιτού­ντων διεθνή προ­στα­σία δεν μπορούν να απορ­ρί­πτο­νται από τις Ελλη­νι­κές αρχές ως απα­ρά­δε­κτα, αλλά πρέπει να εξε­τά­ζο­νται επί της ουσία τους.

Ανα­λυ­τι­κό­τερα, η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ σε διά­σκεψη απο­φάν­θηκε επί 5 υπο­θέ­σεων οι οποίες συζη­τή­θη­καν στην Ολο­μέ­λεια τον περα­σμένο Φεβρουά­ριο και αφο­ρού­σαν α) την κατάρ­τιση εθνικού κατα­λό­γου ασφαλών τρίτων χωρών που περι­λαμ­βά­νει την Τουρκία ως ασφαλή τρίτη χώρα για τους αιτού­ντες διεθνή προ­στα­σία με χώρα κατα­γω­γής τη Συρία, το Αφγα­νι­στάν, το Πακι­στάν, το Μπα­γκλα­ντές και τη Σομαλία και β) τις απο­φά­σεις Ανε­ξάρ­τη­των Αρχών Προ­σφυ­γών, με τις οποίες απορ­ρί­φθη­καν ως απα­ρά­δε­κτα αιτή­ματα για τη χορή­γηση διε­θνούς προ­στα­σίας κατ’ επί­κληση του χαρα­κτη­ρι­σμού της Τουρ­κίας ως ασφα­λούς τρίτης χώρας.

Η απόφαση της Ολο­μέ­λειας

Η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ έκρινε, κατά πλειο­ψη­φία, ότι «από τα στοι­χεία του φακέλου που συνο­δεύ­ουν την 538595/12.12.2023 κοινή απόφαση των υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών και Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου περί «καθο­ρι­σμού τρίτων χωρών που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως ασφα­λείς και κατάρ­τιση εθνικού κατα­λό­γου κατά τα ορι­ζό­μενα στο άρθρο 91 του ν. 4939/2022» και ιδίως, από την εισή­γηση του διοι­κητή της Υπη­ρε­σίας Ασύλου, δεν προ­κύ­πτει ότι για τον χαρα­κτη­ρι­σμό της Τουρ­κίας ως ασφα­λούς τρίτης χώρας για τις προ­α­να­φερ­θεί­σες κατη­γο­ρίες αλλο­δα­πών εκτι­μή­θη­καν δεόντως τα κρι­τή­ρια που τάσ­σο­νται στο άρθρο 91 του ν. 4939/2022».

Και αυτό, γιατί η σχετική εισή­γηση περιο­ρί­ζε­ται στην παρά­θεση κει­μέ­νων διεθνών πηγών που ελή­φθη­σαν υπόψη, χωρίς να αξιο­λο­γού­νται ειδικώς οι πλη­ρο­φο­ρίες που περιέ­χο­νται στις πηγές σε σχέση με τα τασ­σό­μενα στον νόμο κρι­τή­ρια, ώστε να τεκ­μη­ριώ­νε­ται η συν­δρομή των νομίμων προ­ϋ­πο­θέ­σεων για τον χαρα­κτη­ρι­σμό.

Κατόπιν αυτών, το ΣτΕ έκρινε ότι «πρέπει να ακυ­ρω­θεί η 538595/12.12.2023 κοινή υπουρ­γική απόφαση, κατά το μέρος που αφορά τον χαρα­κτη­ρι­σμό της Τουρ­κίας ως ασφα­λούς τρίτης χώρας για τους αιτού­ντες διεθνή προ­στα­σία με χώρα κατα­γω­γής τη Συρία, το Αφγα­νι­στάν, το Πακι­στάν, το Μπα­γκλα­ντές και τη Σομαλία».

Ακόμη, έκρινε ομόφωνα το ΣτΕ ότι πρέπει να ακυ­ρω­θούν οι ατο­μι­κές απο­φά­σεις των Ανε­ξάρ­τη­των Επι­τρο­πών Προ­σφυ­γών, με τις οποίες απορ­ρί­φθη­καν τα αιτή­ματα διε­θνούς προ­στα­σίας των αιτού­ντων αλλο­δα­πών αφγα­νι­κής ιθα­γέ­νειας, με την αιτιο­λο­γία ότι εισήλ­θαν στην Ελλάδα από την Τουρκία, η οποία είναι ασφαλής τρίτη χώρα.

Και αυτό γιατί από τα στοι­χεία του φακέλου προ­κύ­πτει ότι η Τουρκία έχει ανα­στεί­λει γενικώς την επα­νεισ­δοχή των αιτού­ντων διεθνή προ­στα­σία στο έδαφός της από τον Μάρτιο του 2020, οι αρμό­διες Ελλη­νι­κές αρχές, όπως έγινε δεκτό με την απόφαση του Δ.Ε.Ε. της 4.10.2024, δεν δύνα­νται να απορ­ρί­πτουν αιτή­σεις διε­θνούς προ­στα­σίας ως απα­ρά­δε­κτες, με την αιτιο­λο­γία ότι η Τουρκία είναι ασφαλής τρίτη χώρα.

Πηγή: ethnos.gr