Απλουστεύεται κατά 70% η διαδικασία της έναρξης και λειτουργίας των επιχειρήσεων

Στην μείωση της γρα­φειο­κρα­τίας για την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα με σκοπό να είναι απλού­στερη η επέν­δυση από τους ενδια­φε­ρό­με­νους φιλό­δο­ξους επι­χει­ρη­μα­τίες αλλά και στην αλλαγή του πτω­χευ­τι­κού κώδικα ανα­φέρ­θηκε ο υπουρ­γός Ανά­πτυ­ξης κ.Δένδιας σε ομιλία του σε εκδή­λωση του Ελλη­νι­κού Συλ­λό­γου Απο­φοί­των LSE

Σύμφωνα με τον κ. Δένδια μέχρι το τέλος αυτού του χρόνου, να έχουν καταρ­γη­θεί το 70% των απαι­τού­με­νων δια­δι­κα­σιών αδειο­δο­τή­σεων έναρξης ή λει­τουρ­γίας των επι­χει­ρή­σεων, μέσω μιας πρω­το­πο­ρια­κής μεθόδου που σχε­δια­ζε­ται σε συνερ­γα­σία με την Παγκό­σμια Τράπεζα, με στα­τι­στική απει­κό­νιση των δεδο­μέ­νων κιν­δύ­νου για την κοι­νω­νία σε τρεις κατη­γο­ρίες: «Η μία κατη­γο­ρία περι­λαμ­βά­νει το μεγα­λύ­τερο τμήμα της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και δεν χρειά­ζε­ται καμία αδειο­δό­τηση, απο­λύ­τως καμία. Όλα τα περί­πτερα στην Ελλάδα μπορούν να δου­λεύ­ουν χωρίς άδεια, η κοι­νω­νία δεν δια­τρέ­χει κανένα κίνδυνο από αυτή και από πολλές άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες.» ανέφερε ο υπουρ­γός Ανά­πτυ­ξης Μία άλλη κατη­γο­ρία, η οποία είναι περίπου το 20% της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, μπορεί να αδειο­δο­τεί­ται, να κατα­θέ­τει φάκελο και να ελέγ­χε­ται δειγ­μα­το­λη­πτικά. Σκοπός είναι η μείωση της γρα­φειο­κρα­τίας σε όλο τον ευρύ­τερο τομέα της επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Είτε αυτό είναι η σύσταση μιας εται­ρείας είτε το κατα­στα­τικό μιας ανώ­νυ­μης εται­ρείας.

Ο υπουρ­γός ανα­φέρ­θηκε στο αγγλικό Company Act που όπως είπε είναι περίπου το 1/10 ενός κατα­στα­τι­κού ελλη­νι­κής ΑΕ. Υπάρ­χουν πάρα πολλά διεθνή πρότυπα που πρέπει να αντι­γρά­φούν .

Ο κ.Δένδιας ανέφερε επίσης ότι πρέπει να έρθουμε στην και­νο­το­μία για να δημιουρ­γή­σουμε φιλικό οικο­σύ­στημα. Η και­νο­το­μία δεν επι­βάλ­λε­ται, δεν διδά­σκε­ται από πάνω προς τα κάτω, δεν οριο­θε­τεί­ται. Μπο­ρούμε όμως να δημιουρ­γή­σουμε ένα συνο­λικό πλαίσιο θεσμών, μέσα σε εισα­γω­γικά, που θα της επι­τρέ­ψουν να ανθίσει. “Incubators”, “business angels”, “seed capital”, όροι γνωστοί σε εσάς, είναι αρκετά άγνω­στοι στην Ελλάδα.

«Φαντα­στείτε έναν νέο άνθρωπο, του οποίου ο πατέρας δεν έχει δια­μέ­ρι­σμα για να το προ­ση­μειώ­σει, δεν έχει χρήματα να προ­σφέ­ρει ως εγγύηση, έχει όμως μια εξαι­ρε­τική ιδέα και την έχει πάει στο γραφείο μετα­φο­ράς ενός ελλη­νι­κού πανε­πι­στη­μίου και ζητά βοήθεια για να μετα­τρέ­ψει την ιδέα σε προϊόν και το προϊόν σε εμπο­ρεύ­σιμο αγαθό, που να μπορεί να το βγάλει στην αγορά και να το εξάγει. Φαντα­στείτε τι έχει να αντι­με­τω­πί­σει, φαντα­στείτε τη στιγμή που ένα νέο παιδί 22 χρονών περνάει το κατώφλι μιας τρά­πε­ζας, χωρίς να έχει δικά του χρήματα, χωρίς να έχει λογα­ρια­σμό, χωρίς να έχει περιου­σία, πηγαί­νει στον διοι­κητή του υπο­κα­τα­στή­μα­τος κατα­στή­μα­τος και λέει «με συγ­χω­ρείτε έχω μια πάρα πολύ καλή ιδέα, μήπως έχετε τη δυνα­τό­τητα να με χρη­μα­το­δο­τή­σετε παρα­καλώ;». Εξαρ­τά­ται από την ευγέ­νεια του διευ­θυ­ντή του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της τρά­πε­ζας πόσο χρόνο θα χρεια­στεί για να φύγει χωρίς λάβει ότι­δή­ποτε.» Ο υπουρ­γός στην ομιλία του ανέφερε επίσης τα κάτωθι: Αυτά όλα μπο­ρούμε να τα θερα­πεύ­σουμε και να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε τα διαρ­θρω­τικά ταμεία για να τα θερα­πεύ­σουμε. Και πρέπει να σας πω ότι τα χρήματα δεν είναι πολλά.

Έχουμε σπα­τα­λή­σει εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ σε άχρη­στες υπο­δο­μές στη χώρα, σε κτίρια δεξιά και αρι­στερά, όταν μπο­ρούμε με ελά­χι­στες δεκάδες εκα­τομ­μύ­ρια να κάνουμε τερά­στια διαφορά. Και αυτά είναι χρήματα που μοχλεύ­ο­νται γιατί παρα­κρα­τάμε τα royalties και επι­στρέ­φο­νται. Μπο­ρούμε να αλλά­ξουμε συνο­λικά την ελλη­νική οικο­νο­μία. Χρη­σι­μο­ποιούμε τα παρα­δείγ­ματα των transfer offices των βρε­τα­νι­κών και των αμε­ρι­κα­νι­κών πανε­πι­στη­μίων, έχουμε ζητήσει και από την κυβέρ­νηση του Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου να μας παρά­σχει τεχνο­γνω­σία. Έχουμε συνερ­γα­σία με τον οργα­νι­σμό YOZMA, τον οργα­νι­σμό που μετέ­τρεψε το Ισραήλ από τη δεκα­ε­τία του 70 που ήταν μια αγρο­τική οικο­νο­μία των κιμπούτς σε μια εκπλη­κτική εξα­γω­γική βιο­μη­χα­νία ηλε­κτρο­νι­κών. Έχουμε κάνει έναν οδικό χάρτη με βήματα που θα αρχί­σουν να υλο­ποιού­νται τους μήνες που έρχο­νται. Πρέπει να σας πω πως ό,τι σας λέω δεν είναι μακρο­πρό­θε­σμο. Ο ορί­ζο­ντας είναι ο Ιούνιος του 2015. Και κατα­λήγω στο ότι θα αλλά­ξουμε τελείως το πτω­χευ­τικό δίκαιο, την αντι­με­τώ­πιση που υπάρχει για την πτώ­χευση.

Αντι­με­τω­πί­ζουμε δηλαδή εξαι­ρε­τικά θετικά το ρίσκο, θέλουμε να πεί­σουμε την νέα γενιά των Ελλήνων ότι αξίζει να επι­χει­ρεί. Αν δεν τα κατα­φέ­ρει και εφόσον έντιμα προ­σπά­θησε, υπάρχει και δεύτερη ευκαι­ρία. Η λογική του ότι επειδή όντως μια φορά δεν τα κατά­φερε πρέπει για πάντα να βγει από την αγορά και να τον βάλουμε τιμω­ρη­μένο σε έναν Τει­ρε­σία και να μην μπορεί ποτέ να πάρει ξανά στα χέρια του ένα μπλοκ επι­τα­γών, είναι μια αντι­με­τώ­πιση που δεν με βρίσκει καθόλου σύμφωνο. Άλλωστε είναι μια αντι­με­τώ­πιση που δεν βρίσκει κανείς πουθενά αλλού στον κόσμο. Το ρίσκο πρέπει να ενθαρ­ρύ­νε­ται, όχι να τιμω­ρεί­ται. Να σας πω ένα απλό παρά­δειγμα από την αντί­ληψη του Πτω­χευ­τι­κού Δικαίου που υπάρχει στο υφι­στά­μενο δίκαιο, ή σε κάθε περί­πτωση που υπήρχε στην χώρα μέχρι την ανα­θε­ώ­ρηση του Πτω­χευ­τι­κού Δικαίου το 2007, τότε δηλαδή που του­λά­χι­στον τις ακρό­τη­τες τις μαζέ­ψαμε λίγο. Μέχρι το 2007 ο «πτωχός» μπο­ρούσε να τιμω­ρεί­ται με στέρηση των πολι­τι­κών του δικαιω­μά­των, η μετε­ξέ­λιξη δηλαδή σήμερα του θεσμού της δου­λείας στο Ρωμαϊκό Δίκαιο. Παύει να είναι πολίτης. Πας λοιπόν να κάνεις μια επι­χεί­ρηση, δεν σου πάνε καλά τα πράγ­ματα, και ποια είναι η συνέ­πειά σου, χάνεις τα πολι­τικά σου δικαιώ­ματα. Το σχέδιο το έχουμε ήδη έτοιμο και έχουμε αρχίσει να συζη­τάμε και με την Τρόικα, ένα νέο Πτω­χευ­τικό Δίκαιο αλλά και ένα Πτω­χευ­τικό Δίκαιο των ιδιωτών, το οποίο δεν υπήρξε ποτέ μέχρι τώρα στην Ελλάδα. . Έρχομαι λοιπόν τώρα στα θέματα της ρευ­στό­τη­τας. Η οικο­νο­μία χρειά­ζε­ται χρήμα και νομίζει ότι συμ­φω­νούνε όλοι σε αυτό.

Τα προ­βλή­ματα τα δια­κρί­νουμε σε 3 δια­φο­ρε­τικά σημεία. Καταρ­χήν τα προ­βλη­μα­τικά δάνεια, τα NPLs. Εκεί κάνουμε την μεγα­λύ­τερη προ­σπά­θεια ανα­διάρ­θρω­σης ιδιω­τι­κού χρέους που έχει γίνει ποτέ στην ανθρω­πό­τητα, το οποίο δεν έχει γίνει κατα­νοητό. Επειδή ο όρος «κόκκινα δάνεια» εξάπτει τη λαϊκή φαντα­σία και περισ­σό­τερο τα Μέσα Ενη­μέ­ρω­σης σε αυτό ανα­φέ­ρο­νται, δεν έχει δοθεί αντί­στοιχη σημασία στο σκέλος της ανα­διάρ­θρω­σης των ελλη­νι­κών επι­χει­ρή­σεων που έχουν κόκκινα δάνεια. Το συνο­λικό αντι­κεί­μενο αυτής της ρύθ­μι­σης υπερ­βαί­νει τα 60-70 δις ευρώ και εφόσον τα κατα­φέ­ρουμε, – και πιστεύω ότι θα τα κατα­φέ­ρουμε – θα είναι κάτι που θα παρα­δί­δε­ται και θα διδά­σκε­ται στην Ευρώπη και στον κόσμο τα χρόνια που έρχο­νται. Το δεύτερο έχει να κάνει με τις επι­χει­ρή­σεις των οποίων τα χρέη επι­βα­ρύ­νο­νται περισ­σό­τερο λόγω των υψηλών επι­το­κίων της κρίσης, καθώς δανεί­στη­καν κατά την κρίση με 8-12%. Εκεί έχουμε κάνει μια πολλή μεγάλη δια­πραγ­μά­τευση με την ΕΕ, για να μπο­ρέ­σουμε να επι­δο­τή­σουμε τα επι­τό­κια με 2-3 μονάδες και πιστεύ­ουμε ότι θα τα κατα­φέ­ρουμε. Έχουμε πετύχει να έχουμε εξαι­ρε­τι­κές συμ­μα­χίες, με τον κ. Σόιμπλε, τον κ. Γκά­μπριελ, τον κ. Σαπέν, ελπίζω να συνα­ριθ­μή­σουμε τον κ. Γιούν­γκερ τις επό­με­νες μέρες μεταξύ των συμ­μά­χων μας, θα είναι κάτι εξαι­ρε­τικό που θα κατα­φέ­ρει η Ελλάδα και ο Έλληνας Πρω­θυ­πουρ­γός.

Το τρίτο είναι στις νέες επι­χει­ρή­σεις, στις νέες προ­σπά­θειες. Εκεί έχουμε καταρ­χήν φτιάξει ένα υπό­δειγμα που λέγεται Institution for Growth, με γερ­μα­νική βοήθεια και χρήματα. Αν αυτό λει­τουρ­γή­σει σωστά, ελπί­ζουμε να ξεκι­νή­σει να δου­λεύει τον Νοέμ­βριο. Από εκεί και πέρα θα το μετα­τρέ­ψουμε σε μια ανα­πτυ­ξιακή τράπεζα υπό την μορφή όχι του retail banking αλλά fund of funds η οποία θα μπορεί αντι­με­τω­πί­σει τα market failures και να βοη­θή­σει την οικο­νο­μία εκεί που χρειά­ζε­ται. Μπο­ρούμε και έχουμε τα χρήματα να το κάνουμε.

www.dikaiologitika.gr