Αθώος πρώην πρόεδρος της ΔΕΥΑ Ρόδου για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος στην Κρεμαστή

• Ο βιο­λο­γι­κός εξα­κο­λου­θεί να λει­τουρ­γεί χωρίς άδεια

Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου έκρι­νε χθες αθώο τον πρώην πρό­ε­δρο της ΔΕΥΑ Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρο Μα­νω­λά­κη, που είχε κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή φυ­λά­κι­σης 12 μηνών με τριε­τή ανα­στο­λή για σο­βα­ρά αδι­κή­μα­τα που αφο­ρούν στην υπο­βάθ­μι­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος στην Κρε­μα­στή από την λει­τουρ­γία χωρίς άδεια και προ­ϋ­πο­θέ­σεις του βιο­λο­γι­κού στην πε­ριο­χή.

Tο δι­κα­στή­ριο έκανε δεκτό τον αυ­το­τε­λή ισχυ­ρι­σμό ότι το αδί­κη­μα τε­λέ­στη­κε από αμέ­λεια και όχι από πρό­θε­ση όπως είχε κρι­θεί πρω­το­δί­κως και πα­ρέ­γρα­ψε υφ΄ όρων αυτό σύμ­φω­να με το νόμο ενώ ως προς την έλ­λει­ψη άδειας του βιο­λο­γι­κού τον έκρι­νε αθώο ελ­λεί­ψει δόλου καθώς πα­ρέ­λα­βε σ’ αυτή την κα­τά­στα­ση δια νόμου τις εγκα­τα­στά­σεις του.

Ο κ. Μα­νω­λά­κης κα­τη­γο­ρή­θη­κε για υπο­βάθ­μι­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, σύμ­φω­να με δύο δια­τά­ξεις του νόμου περί προ­στα­σί­ας του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, κατά τη θη­τεία του ως επι­κε­φα­λής της Δη­μο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου.

Οι εγκα­τα­στά­σεις επε­ξερ­γα­σί­ας λυ­μά­των της το­πι­κής ενό­τη­τας Κρε­μα­στής, σύμ­φω­να με τα πο­ρί­σμα­τα της αυ­το­ψί­ας, πα­ρου­σί­α­ζε σο­βα­ρές δυ­σλει­τουρ­γί­ες, με απο­τέ­λε­σμα τη ρύ­παν­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και συ­γκε­κρι­μέ­να των επι­φα­νεια­κών υδά­των της πε­ριο­χής.

Ο βιο­λο­γι­κός της Κρε­μα­στής, όπως επι­ση­μάν­θη­κε χθες στην δίκη, εξα­κο­λου­θεί να λει­τουρ­γεί χωρίς άδεια.

Οι πα­ρα­βά­σεις και οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές επι­πτώ­σεις

Η υπο­βάθ­μι­ση πε­ριε­λάμ­βα­νε πλή­θος πα­ρα­λεί­ψε­ων και ελ­λεί­ψε­ων στη λει­τουρ­γία της εγκα­τά­στα­σης επε­ξερ­γα­σί­ας λυ­μά­των, που πα­ρα­βί­α­ζαν τους όρους πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σί­ας, όπως αυτοί ορί­ζο­νται από την ισχύ­ου­σα νο­μο­θε­σία (Ν. 1650/1986, ΚΥΑ 5673/400/1997).

Μη τή­ρη­ση πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών όρων

• Μη ορθή λει­τουρ­γία εγκα­τα­στά­σε­ων: Ο μη­χα­νι­σμός εσχα­ρι­σμού, υπεύ­θυ­νος για την απο­μά­κρυν­ση στε­ρε­ών απο­βλή­των, ήταν εκτός λει­τουρ­γί­ας. Τα εσχα­ρί­σμα­τα συλ­λέ­γο­νταν χει­ρο­κί­νη­τα από τους ερ­γα­ζό­με­νους και απορ­ρί­πτο­νταν σε ανοι­κτό χώρο εντός της εγκα­τά­στα­σης, προ­κα­λώ­ντας δυ­σο­σμία και αυ­ξη­μέ­νο κίν­δυ­νο για τη δη­μό­σια υγεία.

• Δια­κο­πή κρί­σι­μων διερ­γα­σιών: Οι αντλί­ες στραγ­γι­δί­ων και ανα­κυ­κλο­φο­ρί­ας, απα­ραί­τη­τες για τη δια­χεί­ρι­ση της λυ­μα­το­λά­σπης, ήταν εκτός λει­τουρ­γί­ας, όπως και η εγκα­τά­στα­ση εξάμ­μω­σης. Αυτό είχε ως απο­τέ­λε­σμα τη συ­νε­χή διο­χέ­τευ­ση λά­σπης εντός των δε­ξα­με­νών αε­ρι­σμού και κα­θί­ζη­σης της μο­νά­δας.

• Απου­σία χλω­ρί­ω­σης: Η δια­δι­κα­σία απο­λύ­μαν­σης στη δε­ξα­με­νή χλω­ρί­ω­σης, πριν τη διά­θε­ση των απο­βλή­των στη θά­λασ­σα, δεν πραγ­μα­το­ποιεί­το. Τα επε­ξερ­γα­σμέ­να λύ­μα­τα ήταν εμ­φα­νώς ακα­τάλ­λη­λα, με σκού­ρο κα­στα­νό χρώμα και συσ­σω­μα­τώ­μα­τα αιω­ρού­με­νων στε­ρε­ών δια­μέ­τρου άνω του 1 cm.

Υπερ­βά­σεις  νο­μο­θε­τι­κών ορίων

• Χη­μι­κή ανά­λυ­ση: Το δείγ­μα επε­ξερ­γα­σμέ­νων λυ­μά­των ξε­πέ­ρα­σε τα νο­μο­θε­τι­κά όρια για τα ολικά αιω­ρού­με­να στε­ρεά (TSS: 81 mg/L, όριο: 35 mg/L) και το BOD 5 (35 mg O₂/L, όριο: 25 mg O₂/L), πα­ρα­βιά­ζο­ντας τους όρους της ΚΥΑ 5673/400/1997.

• Απου­σία εγκε­κρι­μέ­νων πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών όρων: Η εγκα­τά­στα­ση λει­τουρ­γού­σε χωρίς την απα­ραί­τη­τη έγκρι­ση πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών όρων, κατά πα­ρά­βα­ση των δια­τά­ξε­ων του Ν. 4014/2011 και Ν. 4042/2012.

Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή και κοι­νω­νι­κή επί­πτω­ση

Η ρύ­παν­ση των επι­φα­νεια­κών υδά­των, πέρα από την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή κα­τα­στρο­φή, θέτει σε κίν­δυ­νο την υγεία των κα­τοί­κων και υπο­νο­μεύ­ει την ποιό­τη­τα ζωής, την αι­σθη­τι­κή και την πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά της Ρόδου.

Η υπο­βάθ­μι­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται μόνο στην αι­σθη­τι­κή αλ­λοί­ω­ση αλλά έχει ευ­ρύ­τε­ρες επι­πτώ­σεις στην οι­κο­λο­γι­κή ισορ­ρο­πία και την οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα της πε­ριο­χής, με δε­δο­μέ­νη τη ση­μα­σία του του­ρι­σμού στη Ρόδο.

Το δι­κα­στή­ριο ανα­γνώ­ρι­σε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος προ­σπά­θη­σε να άρει τις συ­νέ­πειες των πρά­ξε­ών του, όπως επε­σή­μα­νε και ο συ­νή­γο­ρός του κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης.