Η ΔΕΥΑ Ρόδου άσκησε την πρώτη αγωγή εις βάρος ξενοδοχειακής εταιρείας με ληξιπρόθεσμες οφειλές

• Μένει να δια­πι­στω­θεί ποιες οφειλές έχουν υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή και ποιες όχι

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­σέ­φυγε η Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Υδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) με αγωγή εις βάρος πέντε ιδιο­κτη­τών γνωστής ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας από τους οποίους διεκ­δι­κεί 140.093,49 ευρώ για κατα­νά­λωση ύδρευ­σης που παρα­μέ­νει ανε­ξό­φλητη.

Το ζήτημα αφορά πολυετή χρήση νερού από ξενο­δο­χειακή μονάδα που ανήκει στους ενα­γό­με­νους εξ αδιαι­ρέ­του.

Η κατα­νά­λωση ύδρευ­σης της ξενο­δο­χεια­κής μονάδας από το 1985 μέχρι την 1η Ιουλίου 2024 ανέρ­χε­ται στο ποσό των 140.093,49 ευρώ. Η οφειλή βασί­ζε­ται σε στοι­χεία κατα­νά­λω­σης που προ­κύ­πτουν από τον υδρο­με­τρητή του ακι­νή­του.

Παρά τη σχετική εξώδικη ειδο­ποί­ηση της ΔΕΥΑΡ, οι ενα­γό­με­νοι δεν προ­χώ­ρη­σαν στην εξό­φληση της οφειλής.

Το κείμενο της εξώ­δι­κης ειδο­ποί­η­σης περιε­λάμ­βανε:

– Προει­δο­ποί­ηση για διακοπή της υδρο­δό­τη­σης και βεβαί­ωση της οφειλής στη ΔΟΥ.

– Πρό­σκληση διευ­θέ­τη­σης μέσω της ψηφια­κής πλατ­φόρ­μας της ΔΕΥΑΡ εντός 10 ημερών.

Η εξώδικη επι­στολή επι­δό­θηκε στους ενα­γό­με­νους στις 25 Σεπτεμ­βρίου 2024 από δικα­στικό επι­με­λητή. Ωστόσο, μέχρι την ημε­ρο­μη­νία κατά­θε­σης της αγωγής, δεν υπήρξε καμία αντα­πό­κριση.

Βάσει δια­τά­ξεως περί Αδι­καιο­λό­γη­του Πλου­τι­σμού (επι­κου­ρικά) καθώς, ακόμη και αν δεν θεμε­λιω­θεί η αξίωση της ΔΕΥΑΡ βάσει της κατα­νά­λω­σης, υπο­χρε­ού­νται οι ενα­γό­με­νοι να απο­δώ­σουν το ποσό που ωφε­λή­θη­καν αδι­καιο­λό­γητα.

Η οφειλή αφορά κατα­νά­λωση νερού από το 1985, γεγονός που εγείρει ζητή­ματα παρα­γρα­φής ή χρο­νι­κής κατα­νο­μής των χρε­ώ­σεων. Η ΔΕΥΑΡ φαί­νε­ται να βασί­ζε­ται σε πρό­σφατα επι­και­ρο­ποι­η­μένα παρα­στα­τικά.

Θυμί­ζουμε ότι παράλ­ληλα με τις αστικές αξιώ­σεις «τρέχει» και εισαγ­γε­λική έρευνα που αφορά στις πρα­κτι­κές δια­κα­νο­νι­σμού οφειλών προς τη ΔΕΥΑΡ από 23 ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, συνο­λι­κής αξίας περίπου 2.816.050 ευρώ.

Το επί­κε­ντρο της έρευνας είναι εάν οι δια­κα­νο­νι­σμοί προ­κά­λε­σαν ζημία στη ΔΕΥΑΡ ή αν, αντι­θέ­τως, ενί­σχυ­σαν τη χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική της κατά­σταση.

Η έρευνα ξεκί­νησε μετά από καταγ­γε­λία του δημάρ­χου Ρόδου, κ. Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη.

Οι ύποπτοι, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων πρώην μελών της διοί­κη­σης της ΔΕΥΑΡ, εξε­τά­ζο­νται για τα αδι­κή­ματα:

-Παράβασης καθή­κο­ντος

-Απιστίας κατά Νομικού Προ­σώ­που Δημο­σίου Δικαίου ή ΟΤΑ με ζημία άνω των 120.000 ευρώ.

Η έρευνα βασί­ζε­ται στις 23 αυτο­τε­λείς ανα­φο­ρές του δημάρ­χου, που κατα­τέ­θη­καν μαζί με τεκ­μη­ριω­μένο φάκελο από τον κ. Σωτήρη Βαγιανό.

Η υπε­ρα­σπι­στική γραμμή των υπόπτων επι­κε­ντρώ­νε­ται σε δύο κύρια σημεία:

-Οικονομικό όφελος της ΔΕΥΑΡ: Παρά την αρχική φαι­νο­με­νική ζημία, η επι­χεί­ρηση εξα­σφά­λισε έσοδα που αλλιώς θα χάνο­νταν λόγω παρα­γρα­φής.

– Πρα­κτι­κό­τητα των δια­κα­νο­νι­σμών: Οι ρυθ­μί­σεις απο­κα­τέ­στη­σαν τη σχέση μεταξύ ΔΕΥΑΡ και οφει­λε­τών, ενώ επι­τά­χυ­ναν την είσπραξη των οφειλών.

Η υπε­ρά­σπιση επι­κα­λεί­ται τη νομο­λο­γία του Αστικού Κώδικα, που ορίζει πεντα­ετή παρα­γραφή για τις απαι­τή­σεις της ΔΕΥΑΡ.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι:

– Οι παρα­γε­γραμ­μέ­νες οφειλές δεν είχαν καμία πιθα­νό­τητα δικα­στι­κής διεκ­δί­κη­σης.

-Οι δια­κα­νο­νι­σμοί επέ­τρε­ψαν την ανα­βί­ωση των απαι­τή­σεων και την εξα­σφά­λιση εσόδων.

Επι­πλέον, η γνω­μο­δό­τηση 4/2018 του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους ανα­γνω­ρί­ζει ότι οι απαι­τή­σεις των ΔΕΥΑ υπό­κει­νται σε πεντα­ετή παρα­γραφή.