Προσδιορίστηκε η έφεση για το εργατικό ατύχημα με νεαρό δύτη από την Κρήτη σε ιχθυοκαλλιέργεια

Η υπόθεση του θανα­τη­φό­ρου εργα­τι­κού ατυ­χή­μα­τος που κόστισε την ζωή στον 26χρονο Κρητικό ιχθυο­λόγο και δύτη Νικόλαο Τζα­νό­πουλο σε ιχθυο­καλ­λιέρ­γεια της Ρόδου τον Δεκέμ­βριο του 2018, θα εκδι­κα­στεί σε δεύτερο βαθμό στο Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου την 16η Ιανουα­ρίου 2025, όπως γνω­στο­ποί­ησε στα social media η μητέρα του άτυχου νέου.

Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης τριών ετών με τριετή ανα­στολή στη νόμιμη εκπρόσωπο-διαχειρίστρια της εται­ρείας στην οποία εργα­ζό­ταν ο άτυχος νέος, καθώς και στον σύζυγό της, που κρί­θη­καν ένοχοι για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια χωρίς ελα­φρυ­ντικά.

Φέρο­νται να απα­σχο­λού­σαν στην μονάδα της ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας της εται­ρείας, τον 26χρονο κι έναν ακόμα εργα­ζό­μενο, πακι­στα­νι­κής κατα­γω­γής, ως δύτες για κατα­δυ­τι­κές εργα­σίες της μονάδας, χωρίς αυτοί να δια­θέ­τουν τα απα­ραί­τητα τυπικά προ­σό­ντα και χωρίς η εται­ρεία να δια­θέ­τει εξει­δι­κευ­μένο κατα­δυ­τικό συνερ­γείο, όπως αυτό ορί­ζε­ται από τον σχετικό Κανο­νι­σμό Λιμένος 10.

Την ημέρα του δυστυ­χή­μα­τος, ο άτυχος Νίκος κατα­δύ­θηκε εντός της ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας μόνος του, κατ’ εντολή των κατη­γο­ρου­μέ­νων, για την εκτέ­λεση συγκε­κρι­μέ­νης κατα­δυ­τι­κής εργα­σίας, χωρίς την συν­δρομή δεύ­τε­ρου δύτη ασφα­λείας.

Απο­τέ­λε­σμα της παρα­πάνω ενέρ­γειας των κατη­γο­ρου­μέ­νων, ήταν ο εγκλω­βι­σμός του Νίκου Τζα­νό­που­λου στα φθαρ­μένα, όπως ανα­φέ­ρε­ται, δίκτυα των ιχθυο­κλω­βών και η αδυ­να­μία απε­λευ­θέ­ρω­σής του, γεγονός που σύμφωνα με τον αρμόδιο Εισαγ­γε­λέα θα είχε με βεβαιό­τητα απο­φευ­χθεί αν υπήρχε συνοδός δύτης κατά την εκτέ­λεση της συγκε­κρι­μέ­νης εργα­σίας, όπως ορίζει ο νόμος.

Η ενέρ­γεια της εται­ρείας να ανα­θέ­σει την διε­νέρ­γεια κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών σε ανει­δί­κευ­τους εργάτες, στε­ρού­με­νους επαγ­γελ­μα­τι­κής άδειας αυτο­δυ­τών, απο­δεί­χθηκε μοιραία για το νεαρό εργα­ζό­μενο, με τον Εισαγ­γε­λέα να ασκεί διώξεις για παρά­βαση των άρθρων του Γενικού Κανο­νι­σμού Λιμένα 10 περί ορθής εκτέ­λε­σης κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών.

Ως προς τον δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο, ως επαγ­γελ­μα­τίας δύτης και εργο­λά­βος κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών, όφειλε να γνω­ρί­ζει την ορθή πρα­κτική κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών από δύτες, καθώς και ότι ο Νικό­λαος Τζα­νό­που­λος δεν διέθετε τα απα­ραί­τητα προ­σό­ντα και εμπει­ρία για την εκτέ­λεση κατα­δυ­τι­κών εργα­σιών, εντού­τοις σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ήταν εκείνος που έδωσε εντολή στις 13/12/2018 στον Νικόλαο Τζα­νό­που­λου να κατα­δυ­θεί μόνος του για συγκε­κρι­μένη κατα­δυ­τική εργασία με απο­τέ­λε­σμα τον τραγικό θάνατό του.

Το γεγονός ότι η συγκε­κρι­μένη εται­ρεία δεν διέθετε τεχνικό Ασφα­λείας για την ενη­μέ­ρωση των εργα­ζο­μέ­νων σε θέματα ασφα­λείας στην εργασία όπως αυτό ορί­ζε­ται ρητά ως υπο­χρέ­ωση των επι­χει­ρή­σεων, βάσει των κεί­με­νων δια­τά­ξεων, προ­σθέ­τει ακόμα μια σημα­ντική παρά­λειψη – κατη­γο­ρία στο ήδη βαρύ κατη­γο­ρη­τή­ριο.

Η μητέρα του εκλι­πό­ντος ανήρ­τησε στο Facebook το ακό­λουθο σχόλιο:

«Εφεση λοιπόν! Σήμερα έλαβα την κλήση για να παραστώ στη δίκη σε δεύτερο βαθμό των κατη­γο­ρου­μέ­νων για τον θάνατο του Νίκου. Ανα­με­νό­μενη η έφεση αφού οι κατη­γο­ρού­με­νοι γνωρίζω καλά ότι θα εξα­ντλή­σουν κάθε ένδικο μέσο προ­κει­μέ­νου όπως οι ίδιοι ισχυ­ρί­ζο­νται από την πρώτη μέρα του θανάτου του Νίκου να απο­δεί­ξουν ότι είναι αθώοι για ακόμα ένα θάνατο εργα­ζο­μέ­νου στις επι­χει­ρή­σεις τους.

Σε ένα μήνα θα έχουν περάσει έξι χρόνια από εκείνη την ημέρα που ο Νίκος έφυγε και εγώ προ­σπαθώ να δια­χει­ρι­στώ την έλλειψη της παρου­σίας του στη ζωή μου παλεύ­ο­ντας να μείνω όρθια, συνε­χί­ζο­ντας τον αγώνα που ξεκι­νή­σαμε για την δικαί­ωση του .

Στις 31/05/2024 ο Νίκος σταυ­ρώ­θηκε 8 ολό­κλη­ρες ώρες σε μία μεγάλη δικα­στική αίθουσα η οποία δεν μπόρεσε να χωρέσει τα ψέματα που ειπώ­θη­καν. Σταυ­ρώ­θηκε από ανθρώ­πους που εμπι­στεύ­τηκε ως φίλους, ως συνα­δέλ­φους ως οικο­γέ­νεια όπως ο ίδιος έλεγε. Η ψυχή του που­λή­θηκε από ανθρώ­πους που έβαλαν πάνω από τον θάνατο ενός 26χρονου παιδιού ένα ματω­μένο μερο­κά­ματο και την βολή τους στα ματω­μένα μαξι­λά­ρια που κοι­μού­νται κάθε βράδυ. Ο Νίκος σταυ­ρώ­θηκε εκείνη την μέρα, αλλά στο τέλος της ίδιας ημέρας η ψυχή του δικαιώ­θηκε στο άκουσμα της λέξης ΕΝΟΧΟΙ!

Τώρα σε μία νέα δίκη στις 16/01/2025 ο Νίκος θα σταθεί ακόμη μια φορά απέ­να­ντί τους με την δική μου φωνή ! Γνωρίζω ότι η στάση όλων θα είναι η ίδια αφού ξέρουν ότι ο μόνος αυτό­πτης μάρ­τυ­ρας σε ό,τι έγινε εκείνη την ημέρα είναι πλέον νεκρός και είναι ο Νίκος! Πόσο απάν­θρωπο και πόσο ανα­ξιο­πρε­πές να κρύβεις την αλήθεια επειδή ξέρεις ότι μιλάς για ένα νεκρό που δεν μπορεί να υπε­ρα­σπι­στεί τον εαυτό του!

Μόνο που υπο­λό­γι­σαν λάθος γιατί αυτή τη φορά ο άτυχος εργα­ζό­με­νος έχει τη δική μου φωνή! Η δικαί­ωση του Νίκου για μένα ήταν από την πρώτη ημέρα μονό­δρο­μος! Και θα συνε­χί­σει να είναι έως το τέλος αυτού του δικα­στι­κού αγώνα για όσο χρόνο και αν χρεια­στεί! Όσο χρόνο κι αν πάρει, όσο ψυχο­φθόρο κι αν είναι να γυρίζω τόσα χρόνια στον τόπο του εγκλή­μα­τος, δεν θα κου­ρα­στώ και δεν θα λυγίσω! Είναι το χρέος μου απέ­να­ντι στο νεκρό παιδί μου να το δικαιώσω, είναι το χρέος απέ­να­ντι στη κόρη μου να της δείξω ότι σ’ αυτόν το ψεύτη κόσμο οφεί­λουμε να πολε­μάμε το άδικο με επιμονή και σθένος, γιατί μόνο έτσι θα συνε­χί­ζουμε να λεγό­μα­στε Ανθρω­ποι σε ένα κόσμο γεμάτο ανθρω­πά­κια.

ΠΕΜΠΤΗ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2025, Δικα­στικό Μέγαρο Ρόδου. Θα είμαι εκεί!».