ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μείναμε στα λόγια: Εικόνες θλίψης και παρακμής στο παλιό Νοσοκομείο

Νατάσα Παμπρή 3 λεπτά ανάγνωση
παλιο νοσοκομείο

• Ο Δήμος Ρόδου οφείλει να ανα­λά­βει πρω­το­βου­λία για το ιστο­ρικό κτήριο που κηρύ­χθηκε δια­τη­ρη­τέο από το 1986

Εικόνες θλίψης, εγκα­τά­λει­ψης, παρακ­μής, συν­θέ­τουν το απο­γοη­τευ­τικό σκηνικό που συναντά κανείς στις κτη­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις του παλιού Νοσο­κο­μείου της Ρόδου, επί της οδού Ερυθρού Σταυρού, στην καρδιά της πόλης.

Τόσα χρόνια παρα­μέ­νει σε κατά­σταση απο­σύν­θε­σης, ερει­πω­μένο, απο­τε­λεί εστία μόλυν­σης, έχει υποστεί τρα­γι­κές κατα­στρο­φές από τους συνε­χείς βαν­δα­λι­σμούς και είναι κυριο­λε­κτικά ένα ρημαδιό, με ετοι­μόρ­ρο­πους τοίχους, σπα­σμένα πορ­το­πα­ρά­θυρα, σκου­πί­δια, δια­λυ­μένα τα πάντα στο εσω­τε­ρικό και το εξω­τε­ρικό του κτηρίου, εικόνες που δεν μας τιμούν ως κοι­νω­νία.

Καθη­με­ρινά άλλωστε εκεί είναι στέκι περι­θω­ρια­κών και βρί­σκουν κατα­φύ­γιο ναρ­κο­μα­νείς που το έχουν μετα­τρέ­ψει σε γκέτο, για να κάνουν χρήση ναρ­κω­τι­κών ουσιών. Οι άλλοτε περι­ποι­η­μέ­νοι κήποι του, τόσο στην κεντρική είσοδο, όσο και στην εσω­τε­ρική αυλή, γεμάτοι από αγριό­χορτα, κλαδιά και σκου­πί­δια.

Στο κτίριο έχουν προ­κλη­θεί επα­νει­λημ­μέ­νως πυρ­κα­γιές από άστε­γους που δια­βιούν υπό άσχημες συν­θή­κες στα εγκαταλελειµµένα κτήρια και οι οποίοι δημιουρ­γούν σοβαρά προ­βλή­ματα ασφά­λειας και υγιει­νής.

Σημειώ­νε­ται ότι το κεντρικό κτήριο του Νοσο­κο­μείου, µε τις απο­φά­σεις του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου µε αριθ­μούς: 66/2009, 519/2010, 211/2011 και τη 219/2012 έχει παρα­χω­ρη­θεί στο Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης, Δια­φά­νειας και Ανθρώ­πι­νων Δικαιωµάτων για τη στέγαση του Δικα­στι­κού Μεγάρου και συναφών υπη­ρε­σιών.

Ο Δήμος Ρόδου μάλιστα τον Νοέμ­βριο του 2012, κατέ­θεσε μηνυ­τή­ρια αναφορά κατά παντός υπευ­θύ­νου για την κατά­σταση στην οποία έχει περιέλ­θει το κτήριο του παλαιού νοσο­κο­μείου.

24 χρόνια τώρα το κτήριο εγκα­τα­λεί­φθηκε στην τύχη του και ρημάζει, από τον Μάιο του 2000 που έγινε η μετε­γκα­τά­σταση στο νέο Νοσο­κο­μείο με την ονο­μα­σία Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου «Ανδρέας Παπαν­δρέου», και παρά τις κατά καιρούς δια­βε­βαιώ­σεις που δίνο­νταν από τις εκά­στοτε κυβερ­νή­σεις και τα κυβερ­νη­τικά κλι­μά­κια που το επι­σκέ­πτο­νταν, προ­βαί­νο­ντας σε εξαγ­γε­λίες για την αξιο­ποί­ησή του, στοι­χειώ­νει και κιν­δυ­νεύει με κατάρ­ρευση.

Μάλιστα το 2013, ο νυν και τότε υπουρ­γός Υγείας Άδωνις Γεωρ­γιά­δης είχε εκφρά­σει την αγα­νά­κτησή του για την εικόνα εγκα­τά­λει­ψης που αντί­κρισε στο παλιό Νοσο­κο­μείο της Ρόδου με ανάρ­τησή του στο twitter, λέγο­ντας ότι: ”Έγινε το νέο και εγκα­τα­λεί­φθηκε το παλαιό στην τύχη του”, συνο­δεύ­ο­ντας την δήλωσή του και με σχε­τι­κές φωτο­γρα­φίες από τις εικόνες εγκα­τά­λει­ψης. 11 χρόνια μετά το λησμό­νησε και ο ίδιος, αν και ο φορέας που πρέπει να ενδια­φερ­θεί είναι ο Δήμος Ρόδου που οφείλει να ανα­λά­βει πρω­το­βου­λία και για το ιστο­ρικό κτήριο.

Το ιστο­ρικό

Τo πρώτο και το μεγα­λύ­τερο νοσο­κο­μείο, που έκτισαν οι Ιταλοί στα Δωδε­κά­νησα, ήταν το «Ospedale Regio» το 1926. Από τους πρώτους μήνες που έφθασε στη Ρόδο ο κυβερ­νή­της Mario Lago, ενδια­φέρ­θηκε για την κατα­σκευή ενός μεγάλου νοσο­κο­μείου στο νησί. Για το σκοπό αυτό ήρθε σε συμ­φω­νία με την Α.Ν.Μ.Ι., αντι­πρό­σω­πος των οποίων ήταν ο γερου­σια­στής Ernesto Schiaparelli και στις 24/1/1924 υπέ­γρα­ψαν τη συμ­φω­νία ίδρυσης του νοσο­κο­μείου.

Η κατα­σκευή άρχισε στις 9 Αυγού­στου 1924, οπότε τέθηκε και ο πρώτος λίθος. Τα σχέδια ήταν του πολι­τι­κού μηχα­νι­κού Carlo Buscaglione.

Το νοσο­κο­μείο ολο­κλη­ρώ­θηκε γρήγορα. Τα εγκαί­νια έγιναν στις 3 Αυγού­στου 1926 και ονο­μά­στηκε «Ospedale Regio di Rodi», ενώ το ακτι­νο­λο­γικό ήταν το πρώτο τμήμα που λει­τούρ­γησε το 1925.

Στον κήπο του νοσο­κο­μείου μεταξύ των δύο παράλ­λη­λων πτε­ρύ­γων και παρου­σία όλων των αρχών και πλήθους κόσμου έγινε η τελετή έναρξης της λει­τουρ­γίας του νοσο­κο­μείου. Το ιστο­ρικό της ίδρυσής του παρου­σί­ασε ο διευ­θυ­ντής του, καθη­γη­τής χει­ρουρ­γι­κής G. Gallina. Το 1938 ονο­μά­στηκε «Ospedale Regina Elena».

Το 1948 με την Ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου, το ιταλικό Νοσο­κο­μείο της Ρόδου περι­ήλθε στο ελλη­νικό δημόσιο, ως διάδοχο του ιτα­λι­κού δημο­σίου και ειδι­κό­τερα στο Υπουρ­γείο Κοι­νω­νι­κών Υπη­ρε­σιών (σήμερα Υγείας), το οποίο και παρα­χω­ρή­θηκε με Υπουρ­γική Απόφαση στο ΝΠΔΔ, με την ονο­μα­σία Νομαρ­χιακό Νοσο­κο­μείο Ρόδου «Βασί­λισσα Όλγα». Έκτοτε και για να καλυ­φθούν οι συνεχώς αυξα­νό­με­νες ανάγκες από την αύξηση του πλη­θυ­σμού και ειδικά από την αλμα­τώδη του­ρι­στική ανά­πτυξη, έγιναν διά­φο­ρες εσω­τε­ρι­κές παρεμ­βά­σεις και διαρ­ρυθ­μί­σεις καθώς και προ­σθή­κες για αύξηση κλινών και εξυ­πη­ρέ­τηση νέων ειδι­κο­τή­των. Με την εφαρ­μογή του Εθνικού Συστή­μα­τος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) τη δεκα­ε­τία του 1980 και με την προ­σθήκη νέων ειδι­κο­τή­των, οι εκά­στοτε διοι­κή­σεις προ­σπα­θού­σαν με συνε­χείς εσω­τε­ρι­κές παρεμ­βά­σεις και προ­σθή­κες να καλύ­ψουν τις υφι­στά­με­νες ανάγκες.

Το 1986 κηρύ­χθηκε ως ιστο­ρικό δια­τη­ρη­τέο μνημείο.

24 χρόνια μετά την μετε­γκα­τά­σταση στο νέο Νοσο­κο­μείο, το ιστο­ρικό κτίσμα παρα­μέ­νει «φάντα­σμα» στο κέντρο της πόλης…

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.