Οι κατηγορίες που αποδίδονται στους 5 υπόλογους για τον θάνατο 75χρονης ΑΜΕΑ θύματος του «Γηρυόνη»

• Τι ανα­φέ­ρε­ται στο κλη­τή­ριο θέσπι­σμα και τι υπο­στη­ρί­ζουν οι κατη­γο­ρού­με­νοι

Αίσθηση προ­κά­λεσε η χθεσινή είδηση της «δημο­κρα­τι­κής» για την παρα­πο­μπή σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου την 2α Οκτω­βρίου 2024 μιας αιρετής και 4 υπη­ρε­σια­κών παρα­γό­ντων του Δήμου Ρόδου για πλημ­μύρα από αμέλεια με κίνδυνο για άνθρωπο και για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια δια παρα­λεί­ψεως.

Κατη­γο­ρού­νται ως υπαί­τιοι ειδι­κό­τερα για το ό,τι στην Ιαλυσό στις 25.11.2019 από αμέλειά τους (συγκλί­νουσα), δηλαδή από έλλειψη της προ­σο­χής και επι­μέ­λειας, την οποία όφειλαν κατά τις περι­στά­σεις και μπο­ρού­σαν να κατα­βά­λουν και ενώ είχαν ιδιαί­τερη προς τούτο υπο­χρέ­ωση ως εκ της ιδιό­τη­τάς τους, δεν προ­έ­βλε­παν το αξιό­ποινο απο­τέ­λε­σμα της πράξης τους και προ­κά­λε­σαν πλημ­μύρα από την οποία κιν­δύ­νεψε άνθρω­πος ήτοι:

– Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος ως προϊ­στά­με­νος του Τμή­μα­τος Συντη­ρή­σεων και Καθη­με­ρι­νό­τη­τας της ΔΕ Ιαλυσού δυνάμει της 695/24.3.2016 απο­φά­σεως του δημάρ­χου Ρόδου, αν και είχε προς τούτο ιδιαί­τερη νόμιμη υπο­χρέ­ωση δεν μερί­μνησε για τον επαρκή καθα­ρι­σμό των φρε­α­τίων με απο­τέ­λε­σμα αυτά να αδυ­να­τούν να απορ­ρο­φή­σουν την ποσό­τητα των όμβριων υδάτων που έρρεαν στους δρόμους της Ιαλυσού και ειδικά επί των οδών Ευερ­γε­τών, Ν. Πλα­στήρα, Ξάνθου και Τρια­ντών, μετά από έντονη βρο­χό­πτωση, επίσης, δεν μερί­μνησε, καίτοι η συγκε­κρι­μένη περιοχή, όπως άπαντες γνώ­ρι­ζαν, είχε πληγεί και στις 22.11.2013 με έντονη βρο­χό­πτωση, η οποία οδήγησε σε πλημ­μύρα, από την οποία κιν­δύ­νευσε και τότε η Ειρήνη Παρα­σχάκη του Μιχαήλ, να επι­διορ­θω­θούν και να εξα­λει­φθεί η υψο­με­τρική διαφορά των 40 περίπου εκ. μεταξύ της οδού Ξάνθου (οικία της προ­α­να­φερ­θεί­σας παθού­σας) με την οδό Τρια­ντών με απο­τέ­λε­σμα να δημιουρ­γεί­ται τοπική λεκάνη συλ­λο­γής ομβρίων υδάτων χωρίς τρόπο κατάλ­λη­λης φυσικής δια­φυ­γής πλην του δικτύου ομβρίων, τα οποία όμως ήταν ανε­παρκή σε αριθμό στην περιοχή.

Η δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη με την ιδιό­τητα της εκλεγ­μέ­νης προ­έ­δρου του Συμ­βου­λίου της Δ.Κ. Ιαλυσού και ενώ της δόθηκε εντολή καθα­ρι­σμού των φρε­α­τίων από τον αντι­δή­μαρχο Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας του Δ. Ρόδου με το με ΑΠ 2/50712/23.09.2019 έγγραφο και συνεπώς όφειλε και είχε ιδιαί­τερη νομική υπο­χρέ­ωση να εκτε­λέ­σει τα όσα ανα­φέ­ρο­νταν εκεί δεν μερί­μνησε για τον επαρκή καθα­ρι­σμό των φρε­α­τίων με απο­τέ­λε­σμα αυτά να αδυ­να­τούν να απορ­ρο­φή­σουν την ποσό­τητα των όμβριων υδάτων που έρρεαν στους δρόμους της Ιαλυσού και ειδικά επί των οδών Ευερ­γε­τών, Ν. Πλα­στήρα, Ξάνθου και Τρια­ντών, μετά από έντονη βρο­χό­πτωση.

Η τρίτη κατη­γο­ρού­μενη με την ιδιό­τητα της (ανα­πλη­ρώ­τριας) διευ­θύ­ντριας στις τεχνι­κές υπη­ρε­σίες του Δ. Ρόδου δεν μερί­μνησε καίτοι η συγκε­κρι­μένη περιοχή, όπως άπαντες γνώ­ρι­ζαν, είχε πληγεί και στις 22.11.2013 με έντονη βρο­χό­πτωση, η οποία οδήγησε σε πλημ­μύρα, από την οποία κιν­δύ­νευσε και τότε η Ειρήνη Παρα­σχάκη του Μιχαήλ, ώστε να επι­διορ­θω­θεί και να εξα­λεί­ψει υψο­με­τρική διαφορά των 40 περίπου εκ. μεταξύ της οδού Ευερ­γε­τών και της οδού Ν. Πλα­στήρα και έως 90 εκ. μεταξύ της οδού Ξάνθου (οικία της προ­α­να­φε­ρό­με­νης παθού­σας) με την οδό Τρια­ντών με απο­τέ­λε­σμα να δημιουρ­γεί­ται τοπική λεκάνη συλ­λο­γής όμβριων υδάτων χωρίς τρόπο κατάλ­λη­λης φυσικής δια­φυ­γής τα οποία όμως ήταν ανε­παρκή σε αριθμό και διατομή στην περιοχή.

Ο τέταρ­τος κατη­γο­ρού­με­νος με την ιδιό­τητα του προϊ­στα­μέ­νου Τεχνι­κών Εργων της Περι­φέ­ρειας Ν. Αιγαίου, δεν μερί­μνησε για την διε­νέρ­γεια αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων στην περιοχή της Ιαλυσού και ιδίως επί της υφι­στά­με­νης υπο­γειο­ποί­η­σης του Τρια­ντε­νού ποταμού, ο οποίος έρρεε πλησίον της οικίας της παθού­σας Παρα­σχάκη Ειρήνης και απο­τε­λούσε απο­κλει­στική διαφυγή των όμβριων υδάτων αφού τα φρεάτια ήταν συν­δε­δε­μένα με αυτόν, ώστε να υπάρξει δυνα­τό­τητα απορ­ροής μεγα­λύ­τε­ρου όγκου νερού από αυτόν που μπο­ρούσε να δια­χει­ρι­στεί η υφι­στά­μενη διατομή του ποταμού, προ­κει­μέ­νου να γίνεται γρη­γο­ρό­τερη και μεγα­λύ­τερη εκτό­νωση του νερού και να μην συσ­σω­ρεύ­ε­ται αυτό επι­φα­νειακά χωρίς δυνα­τό­τητα δια­φυ­γής.

Επι­πλέον δεν μερί­μνησε για την αύξηση της δια­θέ­σι­μης δια­το­μής απορ­ροής και δια­χεί­ρι­σης υδάτων του Τρια­ντε­νού ποταμού, ο οποίος παρου­σί­αζε στένωση και ως εκ τούτου προ­κλή­θηκε ανα­στροφή της φοράς των υδάτων από το τούνελ του υπο­γειο­ποι­η­μέ­νου τμή­μα­τος του ποταμού προς τα φρεάτια προ­κα­λώ­ντας υπερ­χεί­λιση αυτών και καθι­στώ­ντας ανε­νεργό το σύστημα απορ­ροής καίτοι η συγκε­κρι­μένη περιοχή, όπως άπαντες γνώ­ρι­ζαν, είχε πληγεί και στις 22.11.2013 με έντονη βρο­χό­πτωση, η οποία οδήγησε σε πλημ­μύρα, από την οποία κιν­δύ­νευσε και τότε η Ειρήνη Παρα­σχάκη.

Ο πέμπτος κατη­γο­ρού­με­νος με την ιδιό­τητα του γενικού διευ­θυ­ντή της ΔΕΥΑΡ, ο οποίος προ­ΐ­στατο όλων των υπη­ρε­σια­κών μονάδων της ΔΕΥΑΡ μεταξύ των οποίων και των τεχνι­κών υπη­ρε­σιών και δη των δικτύων απο­χέ­τευ­σης και ως εκ τούτου έχοντας ιδιαί­τερη νομική υπο­χρέ­ωση δεν μερί­μνησε για την κατα­σκευή φρε­α­τίων επαρκή σε αριθμό και διά­νοιξη για την γρήγορη απορ­ρό­φηση των όμβριων υδάτων αλλά ούτε για την κατα­σκευή έργων ασφα­λούς μετα­φο­ράς των όμβριων υδάτων (ικανά να απορ­ρο­φή­σουν ποσό­τητα νερού του­λά­χι­στον ίση με αυτή της πλημ­μύ­ρας της 22.11.2013 στην περιοχή της Ιαλυσού και ειδικά στην ευρύ­τερη περι­κοχή της οδού Τρια­ντών.

Η πρό­ε­δρος της δημο­τι­κής κοι­νό­τη­τας Ιαλυσού κατέ­στησε σαφές ότι η πλημ­μύρα ήταν αφενός μεν πρω­τό­γνωρη και αδια­νό­η­της έντασης, αφε­τέ­ρου δε ανθρω­πί­νως αδύνατη οποια­δή­ποτε αντι­με­τώ­πιση της μανίας της φύσης, στοι­χειο­θε­τούσα την έννοια της ανω­τέ­ρας βίας.

Τόνισε ότι τόσο τα φρεάτια όσο και οι χεί­μαρ­ροι ήταν καθα­ρι­σμέ­νοι από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες (ΔΕΥΑΡ, Περι­φέ­ρεια κλπ) αλλά ήταν αδύνατη η αντοχή των υπο­δο­μών στην ποσό­τητα του νερού.

Επε­σή­μανε ακόμη ότι οι αρμο­διό­τη­τες επί ρεμάτων (καθα­ρι­σμού και συντή­ρη­σής τους), αν και δεν υπά­γο­νται στην δικαιο­δο­σία του Δήμου, καθώς η σχετική πρό­βλεψη έχει καταρ­γη­θεί με το άρθρ. 224 του Ν. 4555/2018, οι δε καθα­ρι­σμοί φρε­α­τίων ανήκουν στην ΔΕΥΑΡ, σε κάθε περί­πτωση η όποια επέμ­βαση του Δήμου θα έπρεπε να είχε γίνει μέχρι το τέλος του καλο­και­ριού από την προη­γού­μενη Αρχή.

Τόνισε μάλιστα ότι η σημε­ρινή δημο­τική αρχή όχι μόνον συνέ­δραμε αλλά και η ίδια δημο­σί­ευσε ευχα­ρι­στίες στους διε­νερ­γη­θέ­ντες καθα­ρι­σμούς της περιό­δου εκείνης (13-11-2019).

Οι υπη­ρε­σια­κοί παρά­γο­ντες που εξε­τά­στη­καν κατέ­στη­σαν ομοίως σαφές ότι η μόνη αντι­κει­με­νική προ­σέγ­γιση της πλημ­μύ­ρας αλλά και του θανάτου της άτυχης Παρα­σχάκη, είναι η πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη του διο­ρι­σθέ­ντος από το Δικα­στή­ριο πραγ­μα­το­γνώ­μονα, στην οποία τονί­ζε­ται ότι οι και­ρι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τού­σαν ήταν ακραίες.

Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι η βρο­χό­πτωση μέσα σε δύο ώρες αντι­στοι­χούσε σε διπλά­σια της μηνιαίας αντί­στοι­χης. Επίσης, απο­δεί­χθηκε ότι τα φρεάτια είχαν καθα­ρι­σθεί και δεν δημιούρ­γη­σαν προ­βλή­ματα. Αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται και από το γεγονός ότι, όταν στα­μά­τησε η βρο­χό­πτωση, αμέσως η στάθμη του νερού κατέ­βηκε άμεσα.

Ως προς τα αυτο­κί­νητα, απο­δεί­χθηκε ότι η παρου­σία τους δεν συν­δέ­ε­ται αιτιω­δώς με τη πλημ­μύρα της οικίας, αλλά ούτε και συνέ­βα­λαν στην άνοδο της στάθμης. Αντι­θέ­τως, επι­βρά­δυ­ναν την ορμή του νερού, η οποία ήταν σημα­ντική.

Σημεί­ω­σαν εξάλλου ότι όλες οι υπη­ρε­σίες του Δήμου είχαν ενερ­γο­ποι­η­θεί, τόσο της Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας όσο και των λοιπών υπη­ρε­σιών, με επι­φυ­λακή προ­σω­πι­κού αλλά και μηχα­νη­μά­των.

Πέραν από την Πολι­τική Προ­στα­σία της Περι­φέ­ρειας και η Πολι­τική Προ­στα­σία του Δήμου, είχε εκδώσει ανα­κοι­νώ­σεις στα μέσα μαζικής ενη­μέ­ρω­σης, καθώς και ανα­κοι­νώ­σεις με SMS στα κινητά τηλέ­φωνα.

Αρμόδια για τον καθα­ρι­σμό των ρεμάτων και ποταμών είναι και ήταν, όπως τόνισαν εξάλλου, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και είχε πράξει τα δέοντα.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Ακης Δημη­τριά­δης, Μανώλης Στάγκας και Αντώνης Ζερβός.