Γιάννης Παππάς: «Για τη Χάρη της Παναγιάς μας»

Θαυ­μα­τουρ­γές Πανα­γιές, διά­σπαρ­τες  σε όλο το Αιγαίο. Σε ταπει­νές, νησιώ­τι­κες γει­το­νιές, σε επι­βλη­τικά κάστρα, σε πολυ­σύ­χνα­στες πρω­τεύ­ου­σες  και τις περισ­σό­τε­ρες φορές, σκα­λι­σμέ­νες στην αγκαλιά ενός βράχου,  σκαρ­φα­λω­μέ­νες σε από­κρη­μνες ακτές, σε σημείο που σου κόβει την ανάσα. Με θέα το Αιγαίο, αυτά τα εξω­κλή­σια, άντεξαν επι­δρο­μές κουρ­σά­ρων και έσωσαν κόσμο από ναυάγια.

Δεν υπάρχει νησί, χωρίς του­λά­χι­στον ένα Μονα­στήρι αφιε­ρω­μένο στην  Παναγιά,  το καθένα με ξεχω­ρι­στό  όνομα. Όλα, το ίδιο επι­βλη­τικά και σε περί­ο­πτη θέση. Εκεί, όπου η Ίδια έχει επι­λέ­ξει. Ποια δύναμη άραγε, οδη­γούσε τους χτίστες, με  τα ασήκωτα υλικά, στην άκρη του πουθενά;   Όπου και αν είναι, η  Παναγία μας είναι μία και βρί­σκε­ται παντού, για να προ­στα­τεύει  την ανθρω­πό­τητα.

Αβίαστα τα δάκρυα, που τρέχουν μπροστά στην Εικόνας Της, ελπί­ζο­ντας ο καθένας για το δικό του θαύμα. Τερά­στιο το μέγεθος της πίστης που σε οδηγεί να ανάψεις ένα κερί, σε κάθε Εκκλη­σία που φέρει το όνομα της Μάνας όλων, της ελπίδας των ναυ­τι­κών, της ίασης των ασθενών, της προ­στα­σίας των όπου γης αδυ­νά­των. Δεν υπάρχει άνθρω­πος, που του­λά­χι­στον μία φορά στη ζωή του, δεν έχει γονα­τί­σει ταπεινά, μπροστά στη θαυ­μα­τουργή  Εικόνα Της.

Η Παναγία μας, απο­τε­λεί για τους Έλληνες εθνικό, αδια­πραγ­μά­τευτο  σύμβολο, καθώς έχει συν­δε­θεί με τους αγώνες για την ελευ­θε­ρία. Αυτή  η ιδιαί­τερη λατρεία, αυτός ο υπέρ­με­τρος σεβα­σμός,  φαί­νε­ται, από τα χιλιά­δες προ­σω­νύ­μια και τα δεκάδες χιλιά­δες τάματα στη Χάρη Της  κάθε χρόνο, όσες και οι ελπίδες μας προς Εκείνη.

Ταπεινή, με γερμένο το κεφάλι επάνω στο μονά­κριβό Της και ταυ­τό­χρονα κυρί­αρχη, συμπα­ντική μορφή, στέλνει με τρόπο ανε­ξή­γητο το δικό Της μήνυμα ανα­κού­φι­σης προς τον καθένα μας, διώ­χνο­ντας αστρα­πιαία τη στε­νο­χώ­ρια από μέσα μας. Αρκούν λίγα λεπτά, μπροστά στη Χάρη Της, για να γεμί­σουμε ελπίδα.

Ατε­λεί­ωτο το ταξίδι, αν θέλεις να προ­σκυ­νή­σεις όλες τις Πανα­γιές μας. Όλες, λου­σμέ­νες στο κατά­λευκο, ζωσμέ­νες με το μυστή­ριο  γαλάζιο του ουρανού και του Αιγαίου.

Σε όλες τις μονα­δι­κές Πανα­γιές μας, στέλνω την παρά­κλησή μου, να μας προ­στα­τεύει όλους και να χαρίζει υγεία και πολλά χρόνια, σε όσους έχουν το όνομά Της.