Αποζημίωση σε μια κάτοικο της Ρόδου στο σώμα της οποίας έμεινε τμήμα μεταλλικού εργαλείου σε εγχείρηση

• Απί­στευτη υπόθεση ιατρι­κής αμέ­λειας απα­σχό­λησε το αστικό δικα­στή­ριο

Με απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου επι­δι­κά­στηκε απο­ζη­μί­ωση σε μια κάτοικο της Ρόδου που κατά τη διάρ­κεια εγχεί­ρη­σης αφαί­ρε­σης ινο­μυώ­μα­τος στη μήτρα της, απο­σπά­στηκε τμήμα ειδικού μεταλ­λι­κού εργα­λείου που χρη­σι­μο­ποί­ησε ιατρός και σφη­νώ­θηκε στον ηπατικό λοβό της!

Πιο συγκε­κρι­μένα, η κάτοι­κος της Ρόδου προ­σέ­φυγε ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, δια του συνη­γό­ρου της κ. Καζούλλη Καζουλ­λάκη, κατά ενός μαιευ­τήρα γυναι­κο­λό­γου, μιας κλι­νι­κής και μιας ασφα­λι­στι­κής εται­ρείας, που εκπρο­σω­πή­θη­καν από τους κ.κ. Γρηγόρη Μοράρη, Χρι­στό­δουλο Μαλ­λια­ράκη και Νικόλαο Σκορ­δίλη.

Η ενά­γουσα υπο­στη­ρί­ζει ότι τον Σεπτέμ­βριο του 2012 σε γενό­μενο επα­νέ­λεγχο στο ιδιω­τικό ιατρείο του πρώτου ενα­γό­με­νου για παρα­κο­λού­θηση ινο­μυώ­μα­τος στη μήτρα της ο τελευ­ταίος της συνέ­στησε στο πλαίσιο της ιατρι­κής του ιδιό­τη­τας την άμεση χει­ρουρ­γική αφαί­ρεσή του με τη μέθοδο λαπα­ρο­σκο­πίας, για τους κιν­δύ­νους της οποίας ουδέ­ποτε την ενη­μέ­ρωσε σχετικά, παρά της την παρου­σί­ασε ως μία απλή χει­ρουρ­γική επέμ­βαση ρου­τί­νας.

Οτι η επέμ­βαση διε­νερ­γή­θηκε την 11η Νοεμ­βρίου 2012 και ολο­κλη­ρώ­θηκε με χρονική καθυ­στέ­ρηση χωρίς να δοθεί εξήγηση από τον ίδιο και πως εξήλθε της κλι­νι­κής την επόμενη ημέρα δίχως την παρα­μι­κρή ενη­μέ­ρωση για τυχόν επι­πλοκή και ότι στις 22α Νοεμ­βρίου 2012 σε επόμενη επί­σκεψή της την ενη­μέ­ρωσε ότι κατά τη διάρ­κεια της επέμ­βα­σης είχε απο­σπα­σθεί τμήμα του ειδικού μεταλ­λι­κού εργα­λείου που χρη­σι­μο­ποιούσε, το οποίο δεν κατά­φερε να βρει και να αφαι­ρέ­σει, και το οποίο είχε σφη­νω­θεί στον ηπατικό λοβό, για την αφαί­ρεση του οποίου έχρηζε ειδικού χει­ρουρ­γείου από εξει­δι­κευ­μένο ιατρό.

Απότοκο αυτού ήταν αφενός η απα­γό­ρευση διε­νέρ­γειας στο σώμα της δια­γνω­στι­κής μεθόδου της μαγνη­τι­κής τομο­γρα­φίας, αφε­τέ­ρου οι πόνοι και η δυσφο­ρία που αισθά­νε­ται στο σημείο εκείνο, καθώς και η ψυχο­λο­γική της επι­βά­ρυνση εν γένει.

Τόνισε εξάλλου πως εξαι­τίας της πλημ­με­λούς ενη­μέ­ρω­σης του πρώτου ενα­γό­με­νου ανα­φο­ρικά με τους κιν­δύ­νους της επι­λε­κτέας από αυτόν ιατρι­κής επεμ­βα­τι­κής μεθόδου, εξαι­τίας της μη ορθής επι­λο­γής της επεμ­βα­τι­κής μεθόδου, εξαι­τίας της έλλει­ψης προ­σο­χής κατά την άσκηση των ιατρι­κών του καθη­κό­ντων προ­σέ­βαλε παρά­νομα την υγεία της και κατ’ επέ­κταση την προ­σω­πι­κό­τητά της, κατά τα ειδι­κό­τερα εκτι­θέ­μενα στο υπό κρίση δικό­γραφο.

Από τη μελέτη βιντε­ο­λη­πτι­κού υλικού που εξέτασε πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας που εξέτασε το δικα­στή­ριο κατα­λή­γει ανεν­δοί­α­στα στο συμπέ­ρα­σμα ότι το εργα­λείο που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για την επέμ­βαση, του οποίου η αγορά χρο­νο­λο­γεί­ται από το 2008, είχε ορατές φθορές λόγω της μακρό­χρο­νης χρήσης του, οι οποίες σε συν­δυα­σμό με τις συν­θή­κες του χει­ρουρ­γείου οδήγησε στην από­σπαση του μικρού μέρους του κατά την έξοδό του από την κοιλία.

Οι φθορές αυτές δεν έγιναν αντι­λη­πτές ούτε από τη νοση­λεύ­τρια εργα­λειο­δο­σίας ούτε και από τους ιατρούς έως και την απο­κόλ­ληση του μέρους που παρέ­μεινε στην ασθενή, παρά το γεγονός ότι ήταν πασι­φα­νείς και πρό­δη­λες.

Περαι­τέρω προ­έ­κυψε κατά την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη, αλλά και από την κοινή πείρα ότι η τελική θέση που βρέθηκε το μέρος του, ήτοι πίσω από τον ηπατικό λοβό, οφεί­λε­ται σε παρά­συρσή του κατά την προ­σπά­θεια ανεύ­ρε­σης από τους ιατρούς του χει­ρουρ­γείου.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι υπήρξε αμελής συμπε­ρι­φορά των δύο πρώτων ενα­γό­με­νων που συνί­στα­ται στην έλλειψη συντή­ρη­σης από το προ­σω­πικό της δεύ­τε­ρης ενά­γου­σας στο εργα­λείο που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε, καθώς και στην κατά τη διάρ­κεια του χει­ρουρ­γείου ακόμα και επαρ­κούς οπτικού ελέγχου του πριν τη χρήση του στο χει­ρουρ­γείο, από ιατρούς και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό, προ­στη­θέ­ντες της δεύ­τε­ρης ενα­γό­με­νης, κάτι που απο­λύ­τως όφειλαν και δύναντο να πράξουν ενόψει των εμφανών φθορών του μεταλ­λι­κού στοι­χείου εκ της χρόνιας χρήσης του, που απο­τυ­πώ­νο­νται και στην πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη.

Η παρά­λειψη δε αυτή οδήγησε τελικά αιτιω­δώς στο επελθόν απο­τέ­λε­σμα της απο­κόλ­λη­σής του κατά τη διάρ­κεια της επέμ­βα­σης εντός της κοι­λια­κής χώρας της ενά­γου­σας, στην παρά­λειψη ενδε­δειγ­μέ­νης ενέρ­γειας από το γιατρό ήτοι στην άμεση κατά τη διάρ­κεια του χει­ρουρ­γείου, και με παρά­ταση της διάρ­κειας αυτού, με τη χρήση κατάλ­λη­λων μέσων αφαί­ρεση του από τον οργα­νι­σμό της, καθώς και στην παντελή έλλειψη ενη­μέ­ρω­σης προς αυτή παρά μόνο δώδεκα ημέρες μετά το χει­ρουρ­γείο.

Το δικα­στή­ριο με την απόφαση του έκανε δεκτή εν μέρει την αγωγή και υπο­χρέ­ωσε τους δύο πρώτους ενα­γό­με­νους να κατα­βά­λουν στην ενά­γουσα το ποσό των 35.832,69 ευρώ ευθυ­νό­με­νοι αλλη­λεγ­γύως και εις ολό­κλη­ρον, με το νόμιμο τόκο επι­δι­κίας από την επομένη της επί­δο­σης της αγωγής.

Κηρύσ­σει την απόφαση ως προς την ανωτέρω διάταξη προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή για το ποσό των 15.000 ευρώ.