Μαίρη Καμπουράκη: “Είμαστε υπερήφανοι που το όραμα του πατέρα μας το Rodos Palace διατηρεί μοναδική δυναμική!

Μαζί με την επι­χει­ρη­μα­τία του «Rodos Palace», Μαίρη Καμπου­ράκη, και με τη «Bespoke Communications», η «Κυρια­κά­τικη Απο­γευ­μα­τινή» έζησε «χρυσό ταξίδι» στον χρόνο. Το εμβλη­μα­τικό ξενο­δο­χείο του «νησιού των ιπποτών»,  με τον χαρα­κτη­ρι­στικό θόλο,  συμπλή­ρωσε μισό αιώνα, 50 χρόνια πρω­το­πο­ρίας. Και συνε­χούς επι­τυ­χίας. Τώρα λοιπόν, η κ. Καμπου­ράκη, μας μιλάει για αυτή τη χρονιά «ορόσημο», για τις ανα­μνή­σεις που ξεπη­δούν από τη χοάνη της μνήμης της, για προ­σω­πι­κό­τη­τες που το προ­τί­μη­σαν και εξα­κο­λου­θούν να το επι­λέ­γουν. Και όχι μόνο.

«Αισθα­νό­μα­στε υπε­ρή­φα­νοι που το μεγάλο όραμα του ιδρυτή του “Rodos Palace” και πατέρα μου, Βασίλη Καμπου­ράκη, δια­τη­ρεί στο χρόνο μονα­δική δυνα­μική. Πενήντα χρόνια πριν απο­τε­λούσε την πλέον πρω­το­πόρα επέν­δυση στον του­ρι­σμό. Η υλο­ποί­ηση της επέν­δυ­σης απο­τέ­λεσε έναυσμα για να μπει η Ρόδος σε τροχιά του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης. Συνέ­βαλε στο “αφήγημα” του ροδια­κού και του ελλη­νι­κού εν γένει του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος», τονίζει και προ­σθέ­τει: «Παρα­μέ­νει σημείο συνά­ντη­σης των μεγα­λύ­τε­ρων διεθνών συνε­δρίων, προ­σω­πι­κο­τή­των, και επι­σκε­πτών που το θεωρούν δεύτερο σπίτι τους. Αισθά­νο­μαι ευγνω­μο­σύνη για τις σχέσεις ζωής που έχουμε χτίσει με τους ανθρώ­πους μας και μεγάλη περη­φά­νια που είμαστε εδώ και σχε­διά­ζουμε τα χρόνια που έρχο­νται, με την ίδια αγάπη, μεράκι, προ­σμονή, που είχε ο πατέρας μου».

-Ρότζερ Μουρ, Κλα­ού­ντια Καρ­ντι­νάλε, Ομάρ Σαρίφ, Ράνια της Ιορ­δα­νίας,  Μάρ­γκα­ρετ Θάτσερ, η «εθνική σταρ» Αλίκη Βου­γιου­κλάκη, και άλλες προ­σω­πι­κό­τη­τες, το έχουν δια­φη­μί­σει. Πώς εξα­πλώ­θηκε τόσο γρήγορα η φήμη του σε εποχές που ο του­ρι­σμός στην Ελλάδα ήταν «αχαρ­το­γρά­φητα νερά» – περίπου; 

Από την πρώτη ημέρα της λει­τουρ­γίας του το Rodos Palace παρείχε εξαι­ρε­τικά υψηλού επι­πέ­δου υπη­ρε­σίες στους επι­σκέ­πτες του, ως το πιο ολο­κλη­ρω­μένο συγκρό­τημα δια­κο­πών και συνε­δρίων στη Μεσό­γειο. Ως απο­τέ­λε­σμα, η φήμη του άρχισε να ταξι­δεύει εκτός συνόρων και σε συν­δυα­σμό με τις συνε­χείς επαφές και δράσεις προ­βο­λής της εποχής από την πλευρά της οικο­γέ­νειάς μου και των συνερ­γα­τών μας, έβαλαν το ξενο­δο­χείο μας στον χάρτη των must προ­ο­ρι­σμών.   Επα­νει­λημ­μένα έχουμε φιλο­ξε­νή­σει εξέ­χου­σες προ­σω­πι­κό­τη­τες, της πολι­τι­κής, του επι­χει­ρη­μα­τι­κού γίγνε­σθαι, των τεχνών, του πνεύ­μα­τος, των επι­στη­μών, του θεά­μα­τος.

-Κάποιο αξιο­ση­μεί­ωτο, απρό­ο­πτο, ίσως αστείο γεγονός στον μισό αιώνα λει­τουρ­γίας του;

Σε ένα ξενο­δο­χείο με τέτοια παρά­δοση στην πραγ­μα­το­ποί­ηση συνε­δρίων και εκδη­λώ­σεων κατα­λα­βαί­νετε πως είναι ατε­λεί­ω­τες οι ιστο­ρίες που έχουμε να πούμε, αλλά και τα απρό­ο­πτα με τα οποία έχουμε έρθει αντι­μέ­τω­ποι, προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­ή­σουμε τους πιο απαι­τη­τι­κούς πελάτες μας. Έχουμε δει την “Jupiter”, τη  μεγάλη μας συνε­δριακή αίθουσα των 850τμ., να μετα­μορ­φώ­νε­ται σε χώρο προ­σευ­χής. Μετέ­φερε τον θρόνο του στο κέντρο της αίθου­σας, το πάτωμα και οι τοίχοι της οποίας δια­κο­σμή­θη­καν με χαλιά! Αξίζει να αναφέρω πως γνωστός Πρό­ε­δρος κράτους σε αναμονή δύο τενε­κέ­δων φέτας καθυ­στέ­ρησε την ανα­χώ­ρηση του liar jet του από τη Ρόδο!

–Το Rodos Palace εισή­γαγε και γκουρμέ νοστι­μιές στη χώρα μας, πρω­το­πο­ρώ­ντας και στη γαστρο­νο­μία. 

Είναι γεγονός ότι ένα πολύ σημα­ντικό κομμάτι της ελλη­νι­κής φιλο­ξε­νίας, είναι το φαγητό. Και από την πρώτη στιγμή της λει­τουρ­γίας μας επεν­δύ­σαμε πολύ σοβαρά σε αυτό. Το φαγητό είναι μνήμη, είναι συναί­σθημα, είναι η οικο­γέ­νειά μας, η παρά­δοσή μας, η ιστορία μας.  Και ως τέτοιο το τιμάμε και το προ­σέ­χουμε. Η ομάδα των σεφ μας με επι­κε­φα­λής τον Λευτέρη Καμπου­ράκη και τον Μιχάλη Στάλα, με σεβασμό στις συντα­γές των για­γιά­δων και των μαμάδων μας και με άφθονα τα πλούσια προ­ϊ­ό­ντα της ροδί­τι­κης γης, δημιουρ­γούν συντα­γές, πιάτα και γεύσεις, που ξεδι­πλώ­νουν στον ουρα­νί­σκο των επι­σκε­πτών μας το αφήγημα του τόπου μας.  Το μυστικό στην περί­πτωση του Rodos Palace είναι πως 50 χρόνια τώρα, δεν απέ­κλινε ποτέ από την σταθερή του προ­σή­λωση στην επιλογή των ποιο­τι­κό­τε­ρων πρώτων υλών και στην και­νο­το­μία των τεχνι­κών, που παντρεύ­ουν αρμο­νικά το χτες με το σήμερα της γεύσης.

-Μιλώντας για τα μονα­δικά πιάτα σας, πόσο πιθανή είναι η επα­νέ­ναρξη του θρυ­λι­κού εστια­το­ρίου La Rotisserie; Αυτό το «μενού a la carte», που γευ­τή­καμε όσοι ζήσαμε το revival, ήταν το κάτι άλλο! 

Όλα ξεκί­νη­σαν από την σκέψη να  κάνουμε μια ιστο­ρική ανα­δρομή στη γαστρο­νο­μία του Rodos Palace, γιορ­τά­ζο­ντας την χρυσή επέτειό του, καθότι όπως είναι γνωστό, όταν πρω­το­ά­νοιξε το ξενο­δο­χείο μας, ταυ­τό­χρονα λει­τούρ­γησε και το πρώτο gourmet εστια­τό­ριο. Η επα­να­λει­τουρ­γία του χώρου αυτού σε μόνιμη βάση δεν είναι κάτι που συζη­τού­σαμε γιατί είχε κάνει τον κύκλο του, όμως μετά το memory dinner που διορ­γα­νώ­σαμε, με τη συν­δρομή του σεφ της εποχής εκείνης, Κων­στα­ντί­νου Καμπούρη, ταξί­δεψα ακόμη και εγώ η ίδια, σε μια εποχή με έντονες ανα­μνή­σεις και συγκι­νή­σεις!

-Για τη δια­κό­σμηση, οι γονείς σας ταξί­δε­ψαν εκτός Ελλάδας, ώστε να εμπνευ­στούν και να προ­μη­θευ­τούν έργα και σπάνιες πρώτες ύλες για την εποχή. Όλα εξι­τά­ρουν τους εστέτ. Από τα πιο απλά δώματα μέχρι τις σουίτες, το «νησί» στο νερό με τον φοίνικα, τις XXL σκα­κιέ­ρες στους κήπους. Ποιος τα επι­με­λή­θηκε και ποιος τα επι­με­λεί­ται όλα τώρα;

Από την πρώτη στιγμή ο πατέρας μας ήρθε σε επαφή με τους πιο ταλα­ντού­χους αρχι­τέ­κτο­νες, μιας και στόχευε  ψηλά, και για κάθε δυσκο­λία που του προ έκυπτε δημιουρ­γούσε μια νέα πατέντα, ή έκανε προ­σλή­ψεις εξει­δι­κευ­μέ­νων συνερ­γείων για την εφαρ­μοφή της, ώστε να απο­κλί­νει το λιγό­τερο δυνατό από αυτό που είχε ονει­ρευ­τεί. Θυμάμαι ως παιδί, όταν ο πατέρας μας ζητούσε κάτι, ο δια­κο­σμη­τής με την απά­ντησή του, τον έκανε να νιώθει ασφαλής πως αντι­λαμ­βά­νε­ται τις αγάγκες των πελατών και ως απο­τέ­λε­σμα τον άκουγε, τον υπο­λό­γιζε και τον σεβόταν. Με την ίδια λογική συνε­χί­ζουμε τώρα ο Αντώνης και εγώ, συνερ­γα­ζό­με­νοι με εξει­δι­κευ­μέ­νους στο χώρο μας αρχι­τέ­κτο­νες και σχε­δια­στές με τους οποίους δου­λεύ­ουμε παράλ­ληλα, ώστε να βρί­σκουμε τρόπους να κάνουμε πραγ­μα­τι­κό­τητα αυτό που θεω­ρούμε πως ται­ριά­ζει στα ξενο­δο­χεία μας. Ακόμη και τώρα η μητέρα μου έχει ενεργό ρόλο, καθώς μια ολό­κληρη ζωή έχει αφιε­ρω­θεί σε αυτό το ξενο­δο­χείο! Πάντα σεβό­μα­στε τους ειδι­κούς, αλλά τις τελικές απο­φά­σεις τις λαμ­βά­νει η οικο­γέ­νεια!

Πώς ξεκινά και πώς τελειώ­νει μια τυπική μέρα της οικο­δέ­σποι­νας του Rodos Palace Μαίρης Καμπου­ράκη, εν μέσω High season; 

Ξεκινά στο γραφείο με συνε­χείς συνα­ντή­σεις με τους στενούς μου συνερ­γά­τες, στη συνέ­χεια με συσκέ­ψεις για τη διορ­γά­νωση των μεγάλων συνε­δρίων  και κλείνει ξενα­γώ­ντας πελάτες μας που έχουν γίνει φίλοι, στα πιο κρυφά και όμορφα σημεία της Ρόδου!

Και κάπως έτσι   «κάθε δουλειά σε φέρνει πιο κοντά στο όνειρο, αρκεί να ονει­ρεύ­ε­σαι!” Αρκεί να ονει­ρεύ­ε­σαι… Ακούς;», όπως ήταν το μότο του Βασίλη Καμπου­ράκη. Και κάπως έτσι πάλι, Μαίρη και Αντώνης Καμπου­ρά­κης πορεύ­ο­νται δυνα­μικά προς το μέλλον. Με χαμό­γελο. Και όραμα.

Tip: Iστορική θεω­ρεί­ται η Συνά­ντηση Κορυφής της Ε.Ε. του 1988, παρου­σία των Ανδρέα Παπαν­δρέου και Κων­στα­ντί­νου Καρα­μανλή, που κατέ­ληξε στην υπο­γραφή της «Δια­κή­ρυ­ξης της Ρόδου».

Πηγή: parapolitika.gr