Τουρκικά αλιευτικά έχουν περικυκλώσει το Αγαθονήσι!

Σοβαρές δια­στά­σεις φαί­νε­ται πως παίρνει πλέον η υπόθεση με το ψάρεμα Τούρκων αλιέων στα ελλη­νικά χωρικά ύδατα, καθώς σύμφωνα με καταγ­γε­λίες που γίνο­νται από Έλληνες αλιείς, η κατά­σταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, ειδικά δε τις τελευ­ταίες μέρες περισ­σό­τε­ρες από τριάντα ανε­μό­τρα­τες έχουν πλη­σιά­σει σε από­σταση ανα­πνοής το Αγα­θο­νήσι!!!

Όπως καταγ­γέλ­λει ο δήμαρ­χος Αγα­θο­νη­σίου Ευάγ­γε­λος Κότ­το­ρος, μιλώ­ντας στη «δ» οι Τούρκοι αλιείς έχουν κυριο­λε­κτικά περι­κυ­κλώ­σει το νησί!

«Όταν υπάρχει άπνοια στον οικισμό, ακού­γο­νται οι συνο­μι­λίες των πλη­ρω­μά­των των τουρ­κι­κών σκαφών. Περισ­σό­τερα από 30 ψαρά­δικα – ανε­μό­τρα­τες βρί­σκο­νται αυτές τις μέρες γύρω από το νησί. Σχεδόν 100 μέτρα από το λιμάνι» τονίζει πικρα­μέ­νος ο κ. Κότ­το­ρος, εκφρά­ζο­ντας την αγα­νά­κτηση και τον προ­βλη­μα­τι­σμό του για την κατά­σταση. «Μόλις χθες το πλωτό του Λιμε­νι­κού επι­χεί­ρησε να απο­τρέ­ψει τους Τούρ­κους ψαράδες από την περιοχή του λιμα­νιού, όμως είναι τόσο μεγάλος ο στόλος, που όταν πλη­σιά­ζει το Λιμε­νικό μας, τα τουρ­κικά αλιευ­τικά κινού­νται προς τα διεθνή ύδατα» ανα­φέ­ρει ο δήμαρ­χος.

Οι Τούρκοι έχουν απο­θρα­συν­θεί

«Οι Τούρκοι τώρα πια έχουν απο­θρα­συν­θεί. Είναι σαν να θεωρούν κεκτη­μένο δικαί­ωμα το να ψαρεύ­ουν στα ελλη­νικά χωρικά ύδατα. Εμείς ανε­χό­μα­στε αυτήν την απα­ρά­δε­κτη κατά­σταση, ενώ γνω­ρί­ζουμε ότι έχουν μειωθεί δρα­μα­τικά τα ιχθυο­α­πο­θέ­ματα και σε αυτά τα νερά. Δεν υπάρχει πλαίσιο δια­χεί­ρι­σης, τα πάντα δίνουν την εικόνα στους Τούρ­κους ότι η προ­στα­σία των θαλασ­σών μας έχει κατα­ντή­σει ξέφραγο αμπέλι» δηλώνει στη «δ» η διευ­θύ­ντρια ερευνών του Ινστι­τού­του Θαλάσ­σιας Προ­στα­σίας «Αρχι­πέ­λα­γος», Ανα­στα­σία Μήλιου.

«Ναυ­μα­χίες»  σε γαλάζια νερά

Όπως είναι προ­φα­νές, η τουρ­κική κινη­τι­κό­τητα μέσω «αλιευ­τι­κών» δεν είναι κάτι που μπορεί να περάσει απα­ρα­τή­ρητο. Πολλώ δε μάλλον ότι λαμ­βά­νει χώρα σε μια χρονική περίοδο που οι ελλη­νο­του­ρι­κές σχέσεις βρί­σκο­νται στο ιδανικό σημείο και οι παρα­βιά­σεις του FIR και οι ανα­χαι­τί­σεις αερο­σκα­φών έχουν ουσια­στικά μηδε­νι­στεί. Όμως στην θάλασσα οι «ναυ­μα­χίες» καλά κρατούν.

Θεω­ρη­τικά και μόνον φαί­νε­ται πως είναι πλέον τα σύνορα των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων σε πολλά σημεία του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου, καθώς μια ολό­κληρη αρμάδα μεγάλων τουρ­κι­κών αλιευ­τι­κών σκαφών ψαρεύει συστη­μα­τικά εντός αυτών. Μάλιστα, στα ολοένα και περισ­σό­τερα περι­στα­τικά που καταγ­γέλ­λουν ντόπιοι αλιείς, μοιάζει να υπάρχει και μια de facto σιωπηρή ανοχή των ελλη­νι­κών αρχών, καθώς η έλλειψη μέσων και προ­σω­πι­κού σε συν­δυα­σμό με τον φόβο κλι­μά­κω­σης της έντασης στις ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις απο­τρέ­πουν τους συστη­μα­τι­κούς ελέγ­χους. Το φαι­νό­μενο δεν είναι και­νούρ­γιο, φέτος όμως έχει ξεφύγει από κάθε προη­γού­μενο, ανα­φέ­ρουν αλιείς στη θαλάσ­σια περιοχή που οριο­θε­τεί­ται βορείως από τη Κω και ανα­το­λικά από την Πάτμο.

Τα τουρ­κικά αλιευ­τικά όμως δεν κινού­νται μόνο στην παρα­με­θό­ριο και σε περιο­χές που υπάρ­χουν διεθνή ύδατα (που απέχουν δηλαδή περισ­σό­τερο από 6 ναυτικά μίλια από τη φυσική ακτο­γραμμή), αλλά πλη­σιά­ζουν ελλη­νικά νησιά και βρα­χο­νη­σί­δες σε απο­στά­σεις ακόμα και μικρό­τε­ρες του ενός μιλίου, αμφι­σβη­τώ­ντας εμπρά­κτως την εθνική κυριαρ­χία.

«Νιώ­θουμε εγκα­τα­λειμ­μέ­νοι, καθώς οι Τούρκοι νέμο­νται τα δικά μας ιχθυο­α­πο­θέ­ματα, γεγονός που δημιουρ­γεί πονο­κέ­φαλο στους ντό­πιους ψαράδες» τονίζει ο δήμαρ­χος Αγα­θο­νη­σίου που έχει λάβει πολλές υπο­σχέ­σεις, αλλά συνε­χί­ζει να παλεύει με την ελλη­νική γρα­φειο­κρα­τία για τα αυτο­νό­ητα.

«Σε λίγες μέρες θα μεί­νουμε και από καύσιμα. Το βεν­ζι­νά­δικο έκλεισε, αφού ο νόμος δεν δια­κρί­νει σε ποια περιοχή δρα­στη­ριο­ποιό­ταν η επι­χεί­ρηση. Ο ιδιώτης που ενοι­κιά­ζει το δημο­τικό βεν­ζι­νά­δικο δεν μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί και το νησί θα «στε­γνώ­σει» από καύσιμα με συνέ­πεια να μείνουν στους δρόμους τα απορ­ριμ­μα­το­φόρα του δήμου, αυτο­κί­νητα, σκάφη κλπ.» ανα­φέ­ρει ο κ. Κότ­το­ρος, φανερά προ­βλη­μα­τι­σμέ­νος.

Οι διε­θνείς συν­θή­κες

Ηδη από τις αρχές της δεκα­ε­τίας του 1970 η Τουρκία εγκαι­νί­ασε μια συστη­μα­τική πολι­τική αμφι­σβη­τή­σεων και διεκ­δι­κή­σεων εις βάρος των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των της Ελλάδας. Οπως ανα­φέ­ρε­ται στις ιστο­σε­λί­δες του ελλη­νι­κού υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών «σκοπός αυτής της τουρ­κι­κής πολι­τι­κής έναντι της Ελλάδας ήταν και είναι η μετα­βολή του εδα­φι­κού status quo, που προ­βλέ­πε­ται σε διε­θνείς συν­θή­κες καθώς και του νομικού καθε­στώ­τος στον θαλάσ­σιο και εναέριο χώρο που πηγάζει από το διεθνές δίκαιο και δη το δίκαιο της θάλασ­σας (UNCLOS)». Η πολι­τική των αυξα­νό­με­νων αμφι­σβη­τή­σεων και διεκ­δι­κή­σεων της Τουρ­κίας μεταξύ άλλων στα­διακά περιέ­λαβε, σύμφωνα με το ΥΠΕΞ, την αμφι­σβή­τηση των θαλάσ­σιων συνόρων, την αμφι­σβή­τηση της ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας σε νησιά και παρα­βί­ασή της ακόμα και στην περί­πτωση κατοι­κη­μέ­νων περιο­χών.

Ομως τα θαλάσ­σια σύνορα μεταξύ Ελλάδος και Τουρ­κίας είναι σαφώς οριο­θε­τη­μένα. Ειδι­κό­τερα: νοτίως της Σάμου, μεταξύ της Δωδε­κα­νή­σου και των τουρ­κι­κών ακτών, τα θαλάσ­σια σύνορα είναι οριο­θε­τη­μένα βάσει της Συμ­φω­νίας της 4ης Ιανουα­ρίου 1932 και του Πρω­το­κόλ­λου της 28ης Δεκεμ­βρίου 1932 μεταξύ Ιταλίας και Τουρ­κίας. Η Ελλάδα υπει­σήλθε ως διάδοχο κράτος στις σχε­τι­κές ρυθ­μί­σεις των συμ­φω­νιών αυτών, βάσει του άρθρου 14 (1) της Συν­θή­κης Ειρήνης των Παρι­σίων της 10ης Φεβρουα­ρίου 1947 που εκχωρεί την κυριαρ­χία των Δωδε­κα­νή­σων στην Ελλάδα.