«Ετσι μπορούμε να κάνουμε ξανά το ΠΑΣΟΚ πλειοψηφία»

Γράφει ο Βάιος Καλο­πή­τας Μέλος ΚΠΕ ΠΑΣΟΚ

Το ΠΑΣΟΚ βρί­σκε­ται ξανά σε μια κρίσιμη καμπή της ιστο­ρίας του. Ίσως την πιο κρίσιμη, διότι αυτή φαί­νε­ται να είναι η τελευ­ταία του ευκαι­ρία για να γίνει και πάλι ηγέτιδα δύναμη στον κόσμο της κεντρο­α­ρι­στε­ράς και να μπει ξανά σε τροχιά διεκ­δί­κη­σης της εξου­σίας.

Έχει μια τερά­στια ευκαι­ρία να αξιο­ποι­ή­σει, κι αυτή δεν είναι άλλη από το να εκφρά­σει το τερά­στιο πολι­τικό κενό στο κέντρο, στον χώρο που παρα­δο­σιακά απευ­θυ­νό­ταν το ΠΑΣΟΚ.

Τα τελευ­ταία χρόνια έγιναν δύο σημα­ντικά βήματα. Από το 4% έφτασε στο 8% με την αεί­μνη­στη Φώφη Γεν­νη­ματά και με τον Νίκο Ανδρου­λάκη έκανε ένα ακόμα βήμα από το 8% στο 13%.

Αρκεί αυτό; Προ­φα­νώς και όχι για ένα κόμμα με τις αξιώ­σεις αλλά και την ιστορία του ΠΑΣΟΚ.

Στις πρό­σφα­τες ευρω­ε­κλο­γές, το ΠΑΣΟΚ είχε αύξηση της εκλο­γι­κής του δύναμης σε αντί­θεση με την ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ που έχασαν χιλιά­δες ψηφο­φό­ρους, αλλά δεν κατά­φερε όμως να επι­τύ­χει τους εκλο­γι­κούς και πολι­τι­κούς στόχους που είχε θέσει ο πρό­ε­δρος του Νίκος Ανδρου­λά­κης. Η μη επί­τευξη των στόχων να γίνει το ΠΑΣΟΚ η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση της χώρας φέρνει ανα­γκα­στικά ανα­θε­ω­ρή­σεις και ευκαι­ρίες για επα­νεκ­κί­νηση.

Στις 13 Οκτω­βρίου, μετά από την πρόταση του Προ­έ­δρου στην Κεντρική Επι­τροπή, θα έχουμε την ευκαι­ρία όλοι οι φίλοι και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ να κάνουμε μία γενναία επα­νεκ­κί­νηση.

Και εδώ γεν­νά­ται το εξής ερώτημα: Πώς ένας δημο­κρα­τι­κός οργα­νι­σμός όπως το ΠΑΣΟΚ παίρνει το μήνυμα της κάλπης και προ­χω­ράει σε ανά­λο­γες κινή­σεις; Σε αντί­θεση -παραδείγματος χάριν- με την Κυβέρ­νηση της ΝΔ που ενώ έχασε 13 μονάδες ως ένα εκκω­φα­ντικό μήνυμα απο­δο­κι­μα­σίας, αρκέ­στηκε σε έναν ανα­σχη­μα­τι­σμό που για εμάς τους ακρίτες αν δεν είχε βγάλει τον

Δωδε­κα­νή­σιο υπουργό κ. Γ. Παππά, δεν θα είχαμε αντι­λη­φθεί ότι πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε.

Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει πρό­βλημα στα πρόσωπα αντι­θέ­τως έχει επάρ­κεια στε­λε­χια­κού δυνα­μι­κού. Η κρίση που έχει δημιουρ­γη­θεί είναι θέμα πολι­τι­κών πρω­τί­στως. Το ΠΑΣΟΚ αυτό που πρέπει να επι­δεί­ξει δεν είναι το πρόσωπο που μπορεί να κερ­δί­σει τον Μητσο­τάκη, αλλά να μας πει γιατί και πως μπορεί να τον κερ­δί­σει ώστε να δημιουρ­γή­σει έναν πόλο προ­ο­δευ­τικό, που θα νικήσει τη Νέα Δημο­κρα­τία στις επό­με­νες εθνικές εκλογές.

Το κίνημα πρέπει να απο­δεί­ξει ότι οι ιδέες του είναι πλειο­ψη­φι­κές και να κατα­φέ­ρει να νικήσει πρώτα απ΄όλα ιδε­ο­λο­γικά τη ΝΔ και τον νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό που πρε­σβεύει, μέσω της ασυ­δο­σίας των αγορών, της συρ­ρί­κνω­σης των εισο­δη­μά­των των φτω­χό­τε­ρων αλλά και της διεύ­ρυν­σης των κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των. Να απο­δεί­ξει δηλαδή ότι μπορεί να επι­βάλ­λει κανόνες και να ρυθ­μί­σει τις αγορές προς όφελος των πιο αδύ­να­μων. Και πλέον έχει 3 χρόνια να δου­λέ­ψει σκληρά για να το πετύχει.

Αν θέλουμε τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ να γίνει Κυβέρ­νηση με γερά θεμέλια στις επό­με­νες εκλογές, πρέπει να αλλά­ξουμε πολλά. Σίγουρα αυτό δεν θα το πετύ­χουμε κατη­γο­ρώ­ντας ο ένας τον άλλον, για το αν πάλεψε ή όχι στις Ευρω­ε­κλο­γές. Όλοι, έδωσαν ό,τι μπο­ρού­σαν, εκα­το­ντά­δες στελέχη σε όλη την Ελλάδα. Κανένας δεν έκανε «λευκή απεργία», κανένας δεν έτρεξε περισ­σό­τερο από άλλον.

Χρειά­ζε­ται να προ­τά­ξουμε:

1. Σχέδιο για τη χώρα: Πρέπει να παρου­σιά­σουμε ένα συγκε­κρι­μένο σχέδιο για την Ελλάδα σε μεσο­πρό­θε­σμο και μακρο­πρό­θε­σμο ορί­ζο­ντα. Οι πολίτες πρέπει να γνω­ρί­ζουν πού θα βρί­σκε­ται η χώρα μετά από 3, 5 και 10 χρόνια με την Κυβέρ­νηση του ΠΑΣΟΚ.

2. Επι­κοι­νω­νία: Η επι­κοι­νω­νία μας πρέπει να είναι απο­τε­λε­σμα­τική και δια­φα­νής. Οι προ­τά­σεις μας πρέπει να φθάνουν στην κοι­νω­νία και να ενη­με­ρώ­νουν τους πολίτες. Μία επι­κοι­νω­νία που να ανα­βαθ­μί­ζει το ρόλο του αρχηγού ως υπο­ψή­φιου πρω­θυ­πουρ­γού και ταυ­τό­χρονα της ηγε­τι­κής του ομάδας

3. Οργά­νωση: Η ιεραρ­χία μας πρέπει να είναι ισχυρή και συνε­κτική. Πρό­ε­δρος, Γραμ­μα­τέας και Όργανα πρέπει να συνερ­γά­ζο­νται αρμο­νικά για να δημιουρ­γή­σουν ένα κόμμα που να νιώθει ευπρόσ­δε­κτο στην κοι­νω­νία.

Η ελλη­νική κοι­νω­νία έχει εκφρά­σει την αποχή της στις εκλογές, και αυτό απαιτεί δράση. Είναι σημα­ντικό να εξε­τά­σουμε προ­σε­κτικά τις προ­τά­σεις και τις αλλαγές που προ­τεί­νουν οι υπο­ψή­φιοι.

Όσοι φιλο­δο­ξούν να ηγηθούν του Κινή­μα­τος οφεί­λουν να μας εξη­γή­σουν:

-Ποιες είναι οι προ­τά­σεις τους για την οργά­νωση του κόμ­μα­τος.

-Ποιος είναι ο ρόλος και η θέση της χώρας στο πλαίσιο των προ­τά­σεών τους.

-Πώς προ­τί­θε­νται να δια­σφα­λί­σουν μαζική συμ­με­τοχή στις κάλπες, ανε­ξαρ­τή­τως του απο­τε­λέ­σμα­τος.

Το σίγουρο είναι ότι δημιουρ­γεί­ται μία παλέτα δυνατών και αξιό­λο­γων διεκ­δι­κη­τών. Μένει να δούμε και τις πολι­τι­κές τους προ­τά­σεις.