Ανακλήθηκε η συμφωνία εξυγίανσης γνωστής εμπορικής εταιρείας της Δωδεκανήσου!!!

Mε απόφαση που εξέδωσε το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου ανα­κλή­θηκε η από 19 Οκτω­βρίου 2012 συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης, που επι­κυ­ρώ­θηκε με απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Κω (εκουσία δικαιο­δο­σία) ως προς τρείς τρά­πε­ζες, το Ελλη­νικό Δημόσιο και τον Εθνικό Φορέα Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης (e-ΕΦΚΑ) γνωστής εται­ρείας που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στα Δωδε­κά­νησα.

Η εταιρία έχει εμπο­ρική ιδιό­τητα και αρχικά είχε ως αντι­κεί­μενο την τυπο­ποί­ηση και συσκευα­σία ποτών, ειδών δια­τρο­φής και αγρο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων, την παρα­γωγή δια­φη­μι­στι­κού υλικού καθώς και υλικού συσκευα­σίας, την εισα­γωγή, εξαγωγή καθώς και την εμπορία με κέρδος αποι­κια­κών ειδών, ποτών, τρο­φί­μων και άλλων εμπο­ρευ­μά­των γενικού εμπο­ρίου, την ίδρυση πολυ­κα­τα­στη­μά­των και αντι­προ­σω­πειών ποτών, τρο­φί­μων και ειδών γενικού εμπο­ρίου, την άσκηση ξενο­δο­χεια­κών και του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων οποιασ­δή­ποτε μορφής και την ίδρυση υπο­κα­τα­στη­μά­των των δρα­στη­ριο­τή­των της στην Ελλάδα και στο εξω­τε­ρικό, ενώ το 2012 ασχο­λού­νταν σχεδόν απο­κλει­στικά με την εισα­γωγή, εμπορία και διανομή αλκο­ο­λού­χων και μη ποτών και κρασιών και την αντι­προ­σώ­πευση οίκων του εξω­τε­ρι­κού που παρά­γουν τα εν λόγω είδη, δια­τη­ρώ­ντας για τους σκοπούς της εμπο­ρίας της δύο απο­θή­κες και πέντε εμπο­ρικά κατα­στή­ματα.

Ηδη από τα μέσα του 2009, αντι­με­τώ­πιζε πρό­σκαιρη έλλειψη ταμεια­κής ευχέ­ρειας για την εκπλή­ρωση των ληξι­πρό­θε­σμων χρη­μα­τι­κών της υπο­χρε­ώ­σεων, χωρίς ωστόσο να έχει προβεί κατά τρόπο γενικό και μόνιμο σε παύση των πλη­ρω­μών της και υπέβαλε το 2012 αίτηση, με την οποία ζητούσε το άνοιγμα της δια­δι­κα­σίας εξυ­γί­αν­σης.

Το δικα­στή­ριο, με απόφασή του, έκανε δεκτή την αίτηση εκείνη και διέταξε το άνοιγμα της δια­δι­κα­σίας εξυ­γί­αν­σης και διόρισε ως μεσο­λα­βητή οικο­νο­μο­λόγο.

Ειδι­κό­τερα, το δικα­στή­ριο έκανε δεκτή την αίτηση στην ουσία της, καθώς, μεταξύ άλλων, θεώρησε ότι υπήρχαν βάσιμες προσ­δο­κίες επι­τυ­χίας της προ­τει­νό­με­νης εξυ­γί­αν­σης, προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθεί η πτώ­χευσή της, να δια­σω­θεί η επι­χεί­ρηση, αλλά και να δια­σω­θούν οι θέσεις εργα­σίας, οι οποίες κατά το χρόνο συζή­τη­σης ανέρ­χο­νταν σε 15.

Στη συνέ­χεια, μετά και από παρά­ταση της περιό­δου της δια­δι­κα­σίας εξυ­γί­αν­σης υπο­βλή­θηκε ενώπιον του ίδιου δικα­στη­ρίου το 2012 αίτησή της με την οποία ζητή­θηκε η επι­κύ­ρωση της συμ­φω­νίας που είχε υπο­γρα­φεί μεταξύ αυτής και των πιστω­τών της. Στην δίκη εκείνη άσκησαν κύρια παρέμ­βαση το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και το Ελλη­νικό Δημόσιο, τα οποία, επι­κα­λού­μενα έννομο συμ­φέ­ρον, ως πιστω­τές της (τότε) αιτού­σας, ζητού­σαν την απόρ­ριψη της αίτησης.

Δυνάμει της από­φα­σης που δημο­σιεύ­τηκε το 2013, μετά από συνεκ­δί­καση της αίτησης για επι­κύ­ρωση της συμ­φω­νίας και των ασκη­θει­σών κυρίων παρεμ­βά­σεων, οι τελευ­ταίες απορ­ρί­φθη­καν, έγινε δεκτή η αίτηση, επι­κυ­ρώ­θηκε η συνα­φθείσα συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης και κηρύ­χθηκε το πέρας της δια­δι­κα­σίας εξυ­γί­αν­σης που είχε ανοίξει.

Με την συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης, που συνήφθη μεταξύ της οφει­λέ­τριας εται­ρίας και πιστω­τών της που είχαν απαι­τή­σεις σε βάρος της συνο­λι­κού ύψους 4.990.836,20 ευρώ, ήτοι ποσό που αντι­προ­σώ­πευε (κατά τον χρόνο εκείνο) το 78,43% των συνο­λι­κών οφειλών της και 93,78% των εμπραγ­μά­των ασφα­λι­σμέ­νων απαι­τή­σεων, προ­βλέ­πο­νταν συγκε­κρι­μέ­νες κατα­βο­λές.

Το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου μετά από προ­σφυγή των τρα­πε­ζών έκρινε ότι η εται­ρεία δεν τήρησε τις υπο­χρε­ώ­σεις, τις οποίες ανέλαβε, έναντι όλων των πιστω­τών της, δυνάμει της συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης.

Συγκε­κρι­μένα, ήδη πριν την σύναψη και επι­κύ­ρωση της συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης δεν ήταν συνεπής και πως δεν απο­δει­κνύ­ε­ται ότι η υπε­ρη­με­ρία της στην τήρηση των όρων της συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης και η εμπρό­θε­σμη απο­πλη­ρωμή των οφει­λό­με­νων δόσεων οφεί­λε­ται σε τυχαία γεγο­νότα για τα οποία η ίδια δεν έχει ευθύνη και σε κάθε περί­πτωση στην αντί­θετη προς την καλή πίστη συμπε­ρι­φορά των αιτου­σών και των λοιπών δια­δί­κων της δίκης, όπως αυτή ισχυ­ρί­ζε­ται τόσο με την έφεσή της όσο και με τις προ­τά­σεις της.

Τονί­ζε­ται ειδι­κό­τερα πως η οικο­νο­μική κρίση που επι­κα­λεί­ται, η κατάρ­γηση του ειδικού καθε­στώ­τος μειω­μέ­νων ειδικών φόρων κατα­νά­λω­σης οινο­πνεύ­μα­τος και μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ για τα Δωδε­κά­νησα, η παγκό­σμια οικο­νο­μική κρίση (covid-19) από τις αρχές του 2020, που επη­ρέ­ασε την λει­τουρ­γία της του­ρι­στι­κής αγοράς στα Δωδε­κά­νησα και η δυσχέ­ρεια είσπρα­ξης των οφειλών από τους πελάτες της δεν επαρ­κούν για να απο­κλει­στεί η υπαι­τιό­τητα του οφει­λέτη.