Γιώργος Χατζημάρκος: Διεκδίκηση του 75% του τοπικά εισπρατόμενου Τέλους Ανθεκτικότητας

Την διεκ­δί­κηση του 75% του τοπικά εισπρα­τό­με­νου Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τική κρίση, που θεσπί­στηκε με το άρθρο 30 του ν. 5073/2023 στις του­ρι­στι­κές δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις, απο­φά­σισε το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο στην χθεσινή συνε­δρί­αση του που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην Ερμού­πολη.

Το Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τική κρίση, πρέπει να λει­τουρ­γή­σει ως ο μόνιμος μηχα­νι­σμός κάλυψης της δια­φο­ράς που προ­κύ­πτει στην χρη­μα­το­δό­τηση της Περι­φέ­ρειας Ν. Αιγαίου απο την δια­χρο­νική έλλειψη τομε­α­κών έργων κλί­μα­κας, ήταν το σκε­πτικό που επι­κρά­τησε στην συζή­τηση που διε­ξή­χθη επι του θέματος.

Η εδαφική ασυ­νέ­χεια, που πράγ­ματι εμπο­δί­ζει την υλο­ποί­ηση ορι­ζό­ντιων τομε­α­κών έργων κλί­μα­κας, δεν επι­τρέ­πε­ται να καθιε­ρω­θεί ως άλλοθι και βέβαια τρο­χο­πέδη της πολυ­νη­σια­κής Περι­φέ­ρειας μας. Για να το εξη­γή­σουμε στους συμπα­τριώ­τες μας, τι είναι τα τομεακά έργα ;

Είναι μεγάλα έργα που εκτε­λού­νται κεντρικά και όχι απο φορείς της αυτο­διοί­κη­σης και φυσικά λόγω του μεγάλου προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού τους δια­μορ­φώ­νουν με τρόπο καθο­ρι­στικό το συνο­λικό χρη­μα­το­δο­τικό περι­βάλ­λον της κάθε περιο­χής.

Είναι υπο­χρέ­ωση της Πολι­τείας η φρο­ντίδα κατσ­νο­μής με δίκαιο τρόπο των δια­θε­σί­μων πόρων της.

Σε ο,τι αφορά στο Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας, τις υψη­λό­τε­ρες χρε­ώ­σεις κατα­βά­λουν ανα δια­νυ­κτέ­ρευση οι πελάτες των ξενο­δο­χείων 5 και 4 αστέρων. Με δεδο­μένο οτι το 36% των ξενο­δο­χείων 5 αστέρων και το 25% των ξενο­δο­χείων 4 αστέρων βρί­σκο­νται στην Περι­φέ­ρεια μας, εύκολα μπορεί κάποιος να κατα­λά­βει και σε ποιά Περι­φέ­ρεια εισπρά­τε­ται το υψη­λό­τερο ποσοστό του συνο­λι­κού ετήσιου εσόδου της χώρας μας απο αυτή την πηγή δημο­σίων εσόδων.

Την ίδια ώρα, η ανάγκη ενί­σχυ­σης των πάσης φύσεων υπο­δο­μών στα νησιά μας γίνεται καθη­με­ρινά όλο και πιο πιε­στική και οι υπο­δο­μές που τα νησιά χρειά­ζο­νται είναι, σε πλήθος, πολ­λα­πλά­σιες των ηπει­ρω­τι­κών περιο­χών και σε καμία περί­πτωση ανα­λο­γι­κές του μόνιμου πλη­θυ­σμού τους.

Σε έργα περι­βάλ­λο­ντος και βιω­σι­μό­τη­τας, τα νησιά μας τα τελευ­ταία χρόνια σχε­δί­α­σαν και υλο­ποι­ή­σαν ή έχουν σε στάδιο υλο­ποί­η­σης το μεγα­λύ­τερο σε πλήθος και εύρος πλέγμα έργων, κάποια εκ των οποίων και στο επί­κε­ντρο παγκό­σμιου ενδια­φέ­ρο­ντος.

Το Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας, που επι­βα­ρύ­νει τους επι­σκέ­πτες των νησιών της Δωδε­κα­νή­σου και των Κυκλά­δων, εύλογα πρέπει να επι­στρέ­ψει στις κοι­νω­νίες που υπο­δέ­χο­νται και εξυ­πη­ρε­τούν αυτούς τους επι­σκέ­πτες. Να στη­ρί­ξει την κάλυψη των αναγκών τους, τον μετα­σχη­μα­τι­σμό τους με όρους κλι­μα­τι­κής κρίσης σε βιώ­σι­μους προ­ο­ρι­σμούς, να υπο­στη­ρί­ξει την δυνα­μική τους.

Στην απόφαση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου, που είναι σημα­ντικό να παρα­τη­ρή­σουμε γιατί είναι στοι­χείο πολι­τι­κής ωρι­μό­τη­τας, οτι είναι ομόφωνη, περι­γρά­φε­ται οτι για το ποσό αυτό θα πρέπει να ισχύουν κανόνες από­λυ­της αντα­πο­δο­τι­κής κατα­νο­μής ανα νησί με προ­τε­ραιό­τητα ανα­πτυ­ξιακά έργα και δράσεις περι­βάλ­λο­ντος, αρμο­διό­τη­τας του Α’ βαθμού αυτο­διοί­κη­σης.

Αυτό επι­βά­λει η λογική και η πολι­τική, δημο­σιο­νο­μική και κοι­νω­νική δικαιο­σύνη.