Η μετάβαση της Ελλάδας στη εποχή της ύστερης νεωτερικότητας;

Στην εποχή της (ανα) πα­γκο­σμιο­ποί­η­σης οι ρα­γδαί­ες εξε­λί­ξεις λόγω της τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης και των ανα­τρο­πών που θα επι­φέ­ρουν στη ζωή μας, οι με­γά­λες απει­λές της κλι­μα­τι­κής κρί­σης, η πα­γκό­σμια ύφεση και οι πολ­λα­πλές πε­ρι­φε­ρεια­κές συ­γκρού­σεις, δεν αφή­νουν ανε­πη­ρέ­α­στο το πεδίο της κοι­νω­νί­ας. Κι­νή­μα­τα πα­ντός τύπου με διεκ­δι­κή­σεις από το πλέον σύ­νη­θες και κα­θο­λι­κά απο­δε­κτό- το σε­βα­σμό των δι­καιω­μά­των του αν­θρώ­που, των ευά­λω­των ομά­δων, κα, έως τα νέα κι­νή­μα­τα, όπως το ΄΄Wokeism”1 (το κί­νη­μα της αφύ­πνι­σης, επί­γνω­σης), της κουλ­τού­ρα του εξο­στρα­κι­σμού (“cancel culture”) , της «πο­λι­τι­κή ορ­θό­τη­τα», είναι μόνο με­ρι­κές από αυτές, που όμως πε­ρι­κλεί­ουν ένα μέρος του φαι­νο­μέ­νου. Φαι­νό­με­να ακραία για το δυ­τι­κό κόσμο καθώς στρέ­φο­νται ενα­ντί­ον του ως προς τα ζη­τή­μα­τα φύλου, φυλής, ταυ­τό­τη­τας, κλπ.

Οι ρι­ζι­κές ανα­τρο­πές των πα­ρα­δο­σια­κών προ­τύ­πων και στε­ρε­ο­τύ­πων, ει­δι­κά σε κοι­νω­νί­ες με συ­ντη­ρη­τι­κά αντα­να­κλα­στι­κά, δη­μιουρ­γούν συν­θή­κες για την απο­κα­θή­λω­ση και ανα­κα­τα­σκευή ιδε­ο­λο­γιών (πο­λι­τι­κών και κοι­νω­νι­κών). Πα­ρα­τη­ρού­με στα­δια­κά τον προ­ο­δευ­τι­σμό να διεμ­βο­λί­ζει τον συ­ντη­ρη­τι­σμό και τα πο­λι­τι­κά ιδε­ο­λο­γή­μα­τα που μέχρι πρό­τι­νος απο­τε­λού­σαν προ­νό­μιο των δυ­νά­με­ων της κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά, σή­με­ρα απο­τε­λούν ορι­ζό­ντιες πο­λι­τι­κές που διεκ­δι­κούν και οι δυ­νά­μεις της κε­ντρο­δε­ξιάς.

Ως πρό­τι­νος για πα­ρά­δειγ­μα η ταυ­τό­τη­τα «προ­ο­δευ­τι­κός» απο­τε­λού­σε ένα πολύ́ ση­μα­ντι­κό́ επί­δι­κο λόγο στον πο­λι­τι­κό αντα­γω­νι­σμό́, λόγω της πο­λι­τι­κοϊδε­ο­λο­γι­κής συ­γκρό­τη­σης των κομ­μά­των στην με­τα­πο­λι­τευ­τι­κή Ελ­λά­δα δη­μιουρ­γώ­ντας κά­ποιες στα­θε­ρές για τη δια­φο­ρο­ποί­η­ση «αρι­στε­ρό́-δεξιό́». Ο κε­ντρώ­ος χώρος, θε­ω­ρη­τι­κά έτει­νε να είναι προ­ο­δευ­τι­κός με όρους ‘’κοι­νω­νι­κής νε­ω­τε­ρι­κό­τη­τα­ς΄, αλλά́ πιο κοντά́ στη δεξιά́ με όρους οι­κο­νο­μί­ας και κοι­νω­νι­κού φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού́.

Όμως, στην εποχή της ύστε­ρης νε­ω­τε­ρι­κό­τη­τας2 στην οποία έχει ει­σέλ­θει η Ελ­λά­δα, οι κλα­σι­κές πο­λι­τι­κές τα­μπέ­λες ‘’δεξιά- αρι­στε­ρά’’ έχουν χάσει την κα­θα­ρό­τη­τα τους σε σχέση με τις προ­τε­ραιό­τη­τες και τις πο­λι­τι­κές επι­λο­γές των κομ­μά­των που ταυ­τί­ζο­νταν με αυτές καθώς τα όρια ανά­με­σα τους δεν είναι πλέον δια­κρι­τά. Ως εκ τού­του, τα αφη­γή­μα­τα της αρι­στε­ράς απο­ζη­τούν επα­να­κα­θο­ρι­σμό των πο­λι­τι­κών ιδε­ο­λο­γιών και προ­τε­ραιο­τή­των τους και το κέ­ντρο δεν απο­τε­λεί προ­νο­μια­κό τους πεδίο.

Όπως μας υπεν­θύ­μι­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός, Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στη συ­νέ­ντευ­ξη που έδωσε στο δη­μο­σιο­γρά­φο, κ. Γ. Κου­βα­ρά, ο πρώ­τος πο­λι­τι­κός που ζή­τη­σε «να ξε­φύ­γου­με από τις τα­μπέ­λες της Δε­ξιάς, του Κέ­ντρου και της Αρι­στε­ράς», ήταν ο Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής, στην ιδρυ­τι­κή δια­κή­ρυ­ξη του κόμ­μα­τος της ΝΔ , πριν από 50 χρό­νια…

Αν και με αρ­γούς ρυθ­μούς, πε­νή­ντα χρό­νια μετά, το πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό στην Ελ­λά­δα αλ­λά­ζει καθώς ο πρω­θυ­πουρ­γός της χώρας, Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης και Πρό­ε­δρος της ΝΔ, υιο­θε­τεί συ­στη­μα­τι­κά προ­ο­δευ­τι­κές πο­λι­τι­κές που μέχρι πρό­σφα­τα οι­κειο­ποιού­ταν ο χώρος της αρι­στε­ράς και της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας..

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή πε­ρί­πτω­ση, ο γάμος των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών και η δυ­να­τό­τη­τα για υιο­θε­σία παι­διών, απο­τέ­λε­σε τη θρυαλ­λί­δα της απο­δό­μη­σης του κε­ντρο­α­ρι­στε­ρού αφη­γή­μα­τος καθώς έχασε άλλο ένα προ­νο­μια­κό πεδίο.

Επ’ αυτού, θυ­μά­μαι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά μια ερώ­τη­ση που μου έθεσε ένας καλός φίλος και πο­λι­τι­κός από το χώρο του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, όταν ανα­κοί­νω­σα την εισ­δο­χή μου στη ΝΔ, που ήταν η εξής: «Αν είσαι υπέρ του γάμου και της υιο­θε­σί­ας των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών, πως μπο­ρείς να εντάσ­σε­σαι σε έναν πο­λι­τι­κό χώρο που δεν απο­δέ­χε­ται αυτή την πο­λι­τι­κή θέση;». Αυτό το πε­ρι­στα­τι­κό , απο­τε­λεί χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή πε­ρί­πτω­ση της κα­τάρ­γη­σης του μο­νο­πω­λί­ου προ­ο­δευ­τι­κών πο­λι­τι­κών στο πεδίο της κοι­νω­νί­ας, των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των από τα κόμ­μα­τα της κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς στην Ελ­λά­δα.

Στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία, όπου ο συ­ντη­ρη­τι­σμός συ­νυ­πάρ­χει με τη νε­ω­τε­ρι­κό­τη­τα, ο σε­βα­σμός των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των συ­γκρού­ε­ται με τη δια­σφά­λι­ση της πα­ρά­δο­σης και της κα­θε­στη­κυί­ας τάξης, και το παλιό αντι­στέ­κε­ται στο νέο, η από­φα­ση του πρω­θυ­πουρ­γού, Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη να φέρει στη Βουλή αυτό το νο­μο­σχέ­διο, ήταν ανα­με­νό­με­νο να προ­κα­λέ­σει ανα­τα­ρά­ξεις τόσο στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία, όσο και σε πο­λι­τι­κό επί­πε­δο.

Εντέ­λει, οι κλα­σι­κές κα­τη­γο­ριο­ποι­ή­σεις των ελ­λη­νι­κών κομ­μά­των «δεξιά- κέ­ντρο- αρι­στε­ρά» απο­τε­λούν πλέον μια ιστο­ρι­κή πα­ρα­κα­τα­θή­κη στο δρόμο των νέων προ­κλή­σε­ων, προ­τε­ραιο­τή­των και δε­δο­μέ­νων που νο­μο­τε­λεια­κά οδη­γούν στη δη­μιουρ­γία νέων πο­λι­τι­κών αφη­γη­μά­των από τα ελ­λη­νι­κά πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα που οφεί­λουν να εκ­συγ­χρο­νι­στούν και να απαλ­λα­γούν από το Σι­σύ­φειο μύθο που ακόμα συ­ντη­ρούν λόγω έν­δειας πο­λι­τι­κών επι­λο­γών..

Τώρα, όσον αφορά στη απο­δο­χή του νο­μο­σχε­δί­ου από την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία, σί­γου­ρα, μια με­ρί­δα της κοι­νω­νί­ας μας αντι­στέ­κε­ται, όπως συμ­βαί­νει με κα­θε­τί νε­ω­τε­ρι­κό και σαφώς χρειά­ζε­ται πολύ συ­ζή­τη­ση, άρτια επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία αλλά και χρό­νος για να γίνει απο­δε­κτή στο σύ­νο­λο της. Όμως, ο πο­λι­τι­κός ηγέ­της οφεί­λει να κα­θο­δη­γεί την κοι­νω­νία και αυτό πράτ­τει ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης.

Η Ελ­λά­δα αλ­λά­ζει βα­δί­ζο­ντας στο δρόμο της ύστε­ρης νε­ω­τε­ρι­κό­τη­τας …

Ελευ­θε­ρία Φτα­κλά­κη

Διε­θνο­λό­γος/Δι­δά­κτωρ ευ­ρω­παϊ­κών σπου­δών

Πο­λι­τευ­τής της ΝΔ στα Δω­δε­κά­νη­σα