Στρέφονται κατά του Κράτους για τα δημόσια κτήματα

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 400.000 ευρώ, λόγω ηθι­κής βλά­βης που υπέ­στη­σαν από τη δι­κα­στι­κή εμπλο­κή τους στην υπό­θε­ση της υφαρ­πα­γής δη­μο­σί­ων κτη­μά­των με τη χρήση ανυ­πό­στα­των απο­φά­σε­ων εκ­ποί­η­σής τους, που φέ­ρουν πλα­στές υπο­γρα­φές Νο­μαρ­χών, διεκ­δι­κούν από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, με αγωγή, που υπέ­βα­λαν χθες ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, τρείς κά­τοι­κοι της Ρόδου.

Οι ενά­γο­ντες στρέ­φο­νται συ­γκε­κρι­μέ­να κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, όπως αυτό εκ­προ­σω­πεί­ται από τον Υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών και αι­τού­νται να ανα­γνω­ρι­στεί η κυ­ριό­τη­τά τους επί ακι­νή­του εμ­βα­δού 6.650 τ.μ. στον Ασκλη­πειό και επι­κου­ρι­κά ότι έχουν κα­τα­στεί κύ­ριοί του, λόγω τα­κτι­κής χρη­σι­κτη­σί­ας.

Αι­τού­νται επι­πλέ­ον να υπο­χρε­ω­θεί το δη­μό­σιο να κα­τα­βά­λει σε κα­θέ­να εξ’ αυτών όλως επι­κου­ρι­κά το ποσό των 890.000€ λόγω αδι­καιο­λό­γη­του πλου­τι­σμού.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι είναι κα­λό­πι­στοι αγο­ρα­στές και ότι βρέ­θη­καν ενώ­πιον δι­κα­στι­κής πε­ρι­πέ­τειας με υπαι­τιό­τη­τα του Δη­μο­σί­ου και των ορ­γά­νων του.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Ακί­νη­το έκτα­σης 116.560 τ.μ, κεί­με­νο στη θέση «Κοκ­κι­νό­για» της κτη­μα­τι­κής πε­ρι­φέ­ρειας Ασκλη­πεί­ου, φέ­ρε­ται από θε­με­λιώ­δη κα­τα­γρα­φή γραμ­μέ­νο κατά κυ­ριό­τη­τα υπέρ της Κυ­βέρ­νη­σης των Νήσων Αι­γαί­ου.

Με την υπ’αριθμ.ΔΚ534/85/10-10-85 (ΒΚ 3350) από­φα­ση του Νο­μάρ­χη Δωδ/σου η οποία έχει με­τα­γρα­φεί νό­μι­μα στα αντί­στοι­χα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία τμήμα εμ­βα­δού 4 στρεμ­μά­των του ακι­νή­του με­τα­βι­βά­στη­κε λόγω εξα­γο­ράς σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του ν.719/1977 στον Γ. Γ. του Ν..

Με την υπ’αριθμ. ΔΚ3724/1986 από­φα­ση του Νο­μάρ­χη Δωδ/σου, η οποία έχει με­τα­γρα­φεί νό­μι­μα στα αντί­στοι­χα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία, τμήμα εμ­βα­δού 5 στρεμ­μά­των εκ του πα­ρα­πά­νω ακι­νή­του με­τα­βι­βά­στη­κε λόγω εξα­γο­ράς, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του ν.719/1977 στον Γ. Σ. Π..

Δυ­νά­μει της υπ’αριθμ. 3724/86/1233/90 από­φα­σης του Νο­μάρ­χη Δωδ/σου η οποία έχει με­τα­γρα­φεί νό­μι­μα στα αντί­στοι­χα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία, τμήμα του πα­ρα­πά­νω ακι­νή­του εμ­βα­δού 6 στρεμ­μά­των, με­τα­βι­βά­στη­κε λόγω εξα­γο­ράς σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του ν.719/1977 στον Μ. Π. του Γ..

Δυ­νά­μει της υπ’ αριθμ. ΔΚ 3724/86/12-7-89 από­φα­σης του Νο­μάρ­χη Δωδ/σου, η οποία έχει με­τα­γρα­φεί στα αντί­στοι­χα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία, τμήμα του πα­ρα­πά­νω ακι­νή­του εμ­βα­δού 753 τ.μ. με­τα­βι­βά­στη­κε λόγω εξα­γο­ράς σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του ν.719/1977 στην Μ. συζ. Π. το γένος Ι. Πλ..

Δυ­νά­μει της υπ’αριθμ.ΔΚ 5065/78/1985 από­φα­σης του Νο­μάρ­χη Δωδ/σου, τμήμα εμ­βα­δού 14600 τ.μ. εκ του ως άνω ακι­νή­του με­τα­βι­βά­στη­κε, λόγω εξα­γο­ράς σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του ν.719/1977 στον Γ. Γ. του Ν..

Η τε­λευ­ταία περί εξα­γο­ράς από­φα­ση έχει με­τα­γρα­φεί στα βι­βλία με­τα­γρα­φών του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου με την υπ’αριθμ.5210/18-7-1995 διά­τα­ξη του επί του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου Δι­κα­στή.

Δυ­νά­μει του από 7-9-1994 συμ­βο­λαί­ου, το οποίο έχει με­τα­γρα­φεί νό­μι­μα στα αντί­στοι­χα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία με την από 4-9-1995 διά­τα­ξη του επί του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου Δι­κα­στή, τμήμα του ακι­νή­του εμ­βα­δού 6.650 τ.μ. με­τα­βι­βά­στη­κε λόγω πω­λή­σε­ως από τον εγ­γε­γραμ­μέ­νο τι­τλού­χο τού­του Γ. Γ. στους ενά­γο­ντες αντί του τι­μή­μα­τος του ποσού των 11.995.000 δρχ.

Η περί εξα­γο­ράς από­φα­ση του δι­καιο­πα­ρό­χου πω­λη­τή έχει κα­τα­χω­ρη­θεί στα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία στις 18-07-1995 οπότε και απέ­κτη­σε την κυ­ριό­τη­τα του ακι­νή­του, το δε συμ­βό­λαιο με το οποίο απέ­κτη­σαν την κυ­ριό­τη­τα του τμή­μα­τος των 6.650 τ.μ. με­τα­γρά­φη­κε σε με­τα­γε­νέ­στε­ρο χρο­νι­κό διά­στη­μα συ­γκε­κρι­μέ­να στις 4-9-95.

Το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο άσκη­σε αγωγή για την ακυ­ρό­τη­τα της τε­λευ­ταί­ας από­φα­σης του Νο­μάρ­χη 17 έτη μετά η οποία κα­τα­χω­ρή­θη­κε στα κτη­μα­τι­κά βι­βλία στις 13-1-2012.

Οι τρείς ενά­γο­ντες το­νί­ζουν ότι κατά την ως άνω αγορά δεν θα ήταν νοητό να υπο­θέ­σουν ότι θα συ­νέ­βαι­νε κάτι δια­φο­ρε­τι­κό από τις λοι­πές εξα­γο­ρές και με­τα­βι­βά­σεις, οι οποί­ες έχουν ανα­φερ­θεί πα­ρα­πά­νω και αφο­ρούν απο­σπά­σεις τμη­μά­των από την αρ­χι­κή κτη­μα­το­με­ρί­δα 1570 Γαιών Ασκλη­πειού.

Όπως δεν υπο­ψιά­στη­κε κα­νέ­νας υπάλ­λη­λος του Κτη­μα­το­λο­γί­ου, είτε από το διοι­κη­τι­κό είτε από το τε­χνι­κό αυτού προ­σω­πι­κό, ούτε ο Διευ­θυ­ντής του Κτη­μα­το­λο­γί­ου, αλλά κυ­ρί­ως ο επί του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου Δι­κα­στής, ο οποί­ος διέ­τα­ξε την με­τα­γρα­φή της πα­ρα­πά­νω από 10-10-1985 από­φα­σης του Νο­μάρ­χη Δωδ/σου, μετά την οποί­αν ακο­λού­θη­σε η με­τα­γρα­φή όλων των με­τα­γε­νέ­στε­ρων πρά­ξε­ων. Δεν θα μπο­ρού­σαν, όπως το­νί­ζουν, εκεί­νοι να υπο­ψια­στούν τον οποιο­δή­πο­τε λόγο ακυ­ρό­τη­τας της περί εξα­γο­ράς από­φα­σης.

Οι ενά­γο­ντες έχουν κτί­σει ήδη 4 αυ­το­τε­λείς ανε­ξάρ­τη­τες ιδιο­κτη­σί­ες στο ακί­νη­το τις οποί­ες έχουν πω­λή­σει ήδη σε 4 κα­τοί­κους του νη­σιού.

Το­νί­ζουν ότι από την εγκλη­μα­τι­κή αδρά­νεια και αμέ­λεια των ορ­γά­νων του Δη­μο­σί­ου, τα οποία είναι ταγ­μέ­να για την τή­ρη­ση των νόμων και κα­θιέ­ρω­ση μη­χα­νι­σμών οι οποί­οι να προ­λαμ­βά­νουν τους όσους πα­ρα­νο­μούν, υφί­στα­νται οι ίδιοι πα­ντε­λώς αναί­τια, μια άνευ προη­γου­μέ­νου ψυ­χι­κή αλλά και πε­ριου­σια­κή ζημία και τα­λαι­πω­ρία.

Το αντί­δι­κο Δη­μό­σιο τους εμ­φα­νί­ζει, όπως το­νί­ζουν, ότι εν γνώ­σει τους αγό­ρα­σαν το τμήμα ακι­νή­του από τον πα­ρα­νό­μως απο­κτή­σα­ντα Γ. Γ., ενώ αν λει­τουρ­γού­σαν σωστά οι αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες Νο­μαρ­χί­ας, Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­σί­ου και Κτη­μα­το­λο­γί­ου και ενη­μέ­ρω­ναν η μία την άλλη, ποιες απο­φά­σεις εξα­γο­ράς είχε εκ­δώ­σει η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία, ποιες και με ποιους αριθ­μούς είχε υπο­γρά­ψει ο αρ­μό­διος Νο­μάρ­χης Δωδ/σου με τον δι­καιού­χο κάθε από­φα­σης για τα εξα­γο­ρα­ζό­με­να και απο­δι­δό­με­να ακί­νη­τα και αν οι κα­τα­στά­σεις αυτές εστέλ­λο­ντο πα­ράλ­λη­λα και στο Κτη­μα­το­λό­γιο, δεν θα συ­νέ­βαι­ναν τα όσα πράγ­μα­τι τρα­γε­λα­φι­κά έχουν συμ­βεί.

Απο­τέ­λε­σμα της ολι­γω­ρί­ας και αδρά­νειας αυτής των ίδιων των ορ­γά­νων του Δη­μο­σί­ου, των ταγ­μέ­νων για την τή­ρη­ση των νόμων και την ασφά­λεια των συ­ναλ­λα­γών, είναι, όπως επι­ση­μαί­νουν, να τα­λαι­πω­ρού­νται οι αγο­ρα­στές οι οποί­οι κα­τέ­βα­λαν το πραγ­μα­τι­κό με την αξίαν των ακι­νή­των τί­μη­μα, ήλεγ­ξαν τα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία, διε­πί­στω­σαν την ύπαρ­ξη και με­τα­γρα­φή των απο­φά­σε­ων στα κτη­μα­τι­κά βι­βλία και μετά ταύτα κα­λό­πι­στα προ­έ­βη­σαν στην αγορά.

Παρά ταύτα σή­με­ρα το Δη­μό­σιο και παρά την υπο­χρέ­ω­σή του τη­ρή­σε­ως των νόμων και προ­στα­σί­ας των πο­λι­τών με τους ελεγ­κτι­κούς μη­χα­νι­σμούς που αυτό δια­θέ­τει ή θα πρεπε να δια­θέ­τει ως εκ της φύ­σε­ως, της εξου­σί­ας και της απο­στο­λής του, ζητά από εκεί­νους να είχαν δια­πι­στώ­σει το 1995 αυτό που το Δη­μό­σιο δια­πί­στω­σε το 2007.

Προ­σθέ­τουν πα­ρα­πέ­ρα ότι με το ίδιο συμ­βό­λαιο αγο­ρα­πω­λη­σί­ας απέ­κτη­σαν δύο τμή­μα­τα ακι­νή­των εκ των οποί­ων στο ένα κατά το Δη­μό­σιο αντι­στοι­χού­σε πραγ­μα­τι­κή από­φα­ση του Νο­μάρ­χη περί εξα­γο­ράς, στο δε άλλο τμήμα των 6650τ.μ κατά το Δη­μό­σιο αντι­στοι­χού­σε πλα­στή από­φα­ση.

Επι­ση­μαί­νουν ότι δεν ανα­φέ­ρει το Δη­μό­σιο ποια ήταν η ει­δο­ποιός δια­φο­ρά με­τα­ξύ των δύο τμη­μά­των, ούτως ώστε να δη­μιουρ­γη­θεί σε εκεί­νους η οποια­δή­πο­τε υπό­νοια περί της πλα­στό­τη­τας της από­φα­σης, όταν μά­λι­στα προ της υπο­βο­λής του συμ­βο­λαί­ου αγο­ράς στο κτη­μα­το­λό­γιο σε προ­γε­νέ­στε­ρο χρο­νι­κό διά­στη­μα πε­ρί­που δύο μηνών, είχε κα­τα­χω­ρη­θεί η περί εξα­γο­ράς από­φα­ση.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Κώ­στας Σαρ­ρής.