Αντώνης Σαμαράς στην «Κ»: Είναι κακή ιδέα η επίσκεψη Ερντογάν – «Οχι» στον γάμο ομοφύλων

«Δεν έχει νόημα να παρι­στά­νουμε ότι συζη­τάμε με την Τουρκία», υπο­στη­ρί­ζει ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός. Στη συνέ­ντευξή του, μιλάει εκτενώς για την εξω­τε­ρική πολι­τική, αλλά και για το φορο­λο­γικό και τη σχε­δια­ζό­μενη μεταρ­ρύθ­μιση του οικο­γε­νεια­κού δικαίου

Αντί­θε­τος με την επί­σκεψη του Ταγίπ Ερντο­γάν στην Αθήνα δηλώνει ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός Αντώνης Σαμαράς σε συνέ­ντευξη που παρα­χω­ρεί στην «Κ», επι­μέ­νο­ντας στον χαρα­κτη­ρι­σμό «πει­ρα­τής» που έχει απο­δώ­σει κατά το παρελ­θόν.

Ο κ. Σαμαράς επι­κα­λεί­ται και τη λέξη «κατευ­να­σμός» που έχει χρη­σι­μο­ποι­ή­σει και ο έτερος πρώην πρω­θυ­πουρ­γός Κώστας Καρα­μαν­λής, τονί­ζο­ντας πως δύο πρώην πρω­θυ­πουρ­γοί δεν μπορεί «να κάνουν τόσο λάθος». Σχο­λιά­ζο­ντας το φορο­λο­γικό νομο­σχέ­διο επι­ση­μαί­νει πως είναι στη σωστή κατεύ­θυνση, αλλά χρειά­ζε­ται διορ­θω­τι­κές παρεμ­βά­σεις. Οσον αφορά το πολι­τικό σκηνικό εκτιμά πως η κοι­νω­νία κινεί­ται δεξιό­τερα και η Ν.Δ. σήμερα δεν κιν­δυ­νεύει από τα κόμματα που βρί­σκο­νται δεξιό­τερά της αλλά «κιν­δυ­νεύει μόνο από τον εαυτό της, όταν στο­χεύει απο­κλει­στικά στο κέντρο». Τέλος, για το νομο­σχέ­διο που αφορά τον γάμο των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών δηλώνει κατη­γο­ρη­μα­τικά πως εφόσον έρθει δεν θα το ψηφίσει λέγο­ντας πως «οφεί­λουμε να στη­ρί­ξουμε την “πυρη­νική” οικο­γέ­νεια, όπου υπάρ­χουν γονεϊκά πρότυπα και των δύο φύλων».

– Κύριε πρόεδρε, στις 7 Δεκεμ­βρίου θα βρί­σκε­ται στην Αθήνα ο Ταγίπ Ερντο­γάν για τη συνά­ντηση κορυφής με τον Κυριάκο Μητσο­τάκη, που σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες θα συνο­δευ­τεί από κάποιο μνη­μό­νιο συνερ­γα­σίας για το μετα­να­στευ­τικό. Τι ανα­μέ­νετε;

– Για να αρχίσω από το πιο επί­καιρο, αν και το λιγό­τερο σημα­ντικό για εμάς: Ο κ. Ερντο­γάν έχει έλθει σε ανοιχτή αντι­πα­ρά­θεση με ολό­κληρη τη Δύση: Με τις ΗΠΑ, με την Ευρώπη συνο­λικά, με το Ισραήλ, τώρα και με τη Γερ­μα­νία. Πριν από λίγες μέρες μπλό­καρε –ξανά– την ένταξη της Σου­η­δίας στο ΝΑΤΟ.

Στις συνα­ντή­σεις κορυφής προ­σπα­θείς του­λά­χι­στον να μην κάνεις τις διμε­ρείς σχέσεις χει­ρό­τε­ρες. Εδώ συμ­βαί­νει το αντί­θετο: Μετά την επί­σκεψη Ερντο­γάν στο Βερο­λίνο, οι γερ­μα­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις δεν έγιναν καλύ­τε­ρες· επι­δει­νώ­θη­καν!

Η κυβέρ­νηση της Γερ­μα­νίας ήλθε σε πολύ δύσκολη θέση και ο καγκε­λά­ριος Σολτς σε ακόμα πιο δύσκολη. Η κοινή γνώμη και ο Τύπος της χώρας είναι εξορ­γι­σμέ­νοι με τον Ερντο­γάν, και θεωρούν ότι έχει κυριο­λε­κτικά «απα­σφα­λί­σει». Συμπέ­ρα­σμα: Καλύ­τερα να μην είχε γίνει εκείνη η επί­σκεψη.

Μπο­ρούμε εμείς, σήμερα, να συμ­φω­νή­σουμε με αυτόν που όλοι οι σύμ­μα­χοι και εταίροι μας δια­φω­νούν μαζί του; Με αυτόν που οι πάντες θεωρούν «μαύρο πρόβατο»; Με αυτόν που υπη­ρε­τεί πολι­τικά, οικο­νο­μικά και επι­χει­ρη­σιακά, τον αντι-δυτικό άξονα; Νομίζω, λοιπόν, πως δεν είναι καλή ιδέα.

– Για το μνη­μό­νιο συνερ­γα­σίας στο μετα­να­στευ­τικό; Δεν είναι χρήσιμο να μειώ­σουμε ή να μηδε­νί­σουμε τις ροές;

– Θυμάστε πόσες τέτοιες «συμ­φω­νίες» έχει υπο­γρά­ψει η Τουρκία με την Ευρώπη τα τελευ­ταία χρόνια; Εχει τηρήσει καμία; Αμφι­βάλ­λει κανείς ότι οι ροές των λαθρο­με­τα­να­στών σχε­διά­ζο­νται από το τουρ­κικό καθε­στώς και απο­τε­λούν μοχλό εκβια­σμού εις βάρος της Ελλάδος και της Ευρώπης;

Ας μην τρέ­φουμε αυτα­πά­τες: Εγγύηση για την απο­τροπή της παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης απο­τε­λεί μόνο η απο­φα­σι­στι­κό­τητά μας και η ενί­σχυση των δικών μας και των ευρω­παϊ­κών μέσων αντι­με­τώ­πι­σης.

– Το τελευ­ταίο διά­στημα είναι το πιο ήρεμο στις ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις. Μετά την έναρξη μιας μορφής δια­λό­γου με την Αγκυρα, οι παρα­βιά­σεις και γενι­κό­τερα η ένταση έχουν μηδε­νι­στεί. Εσείς έχετε πει ότι «με τον πειρατή δεν κάνεις διάλογο». Επι­μέ­νετε σε αυτή τη θέση;

– Κοι­τάξτε: Ως πρώην πρω­θυ­πουρ­γός έχω υπο­χρέ­ωση να μιλάω. Κι ερχό­μα­στε στο πιο σημα­ντικό για εμάς: Οι παρα­βιά­σεις μπορεί να έχουν μειωθεί, προ­σω­ρινά του­λά­χι­στον, αλλά οι προ­κλή­σεις όχι! Ενώ τα «τετε­λε­σμένα» που έχει δημιουρ­γή­σει η Τουρκία εις βάρος μας εξα­κο­λου­θούν να ισχύουν. Και επί των δικών μου ημερών οι παρα­βιά­σεις είχαν σχεδόν μηδε­νι­στεί. Το θυμάστε; Ομως αυτό δεν εμπό­δισε καθόλου την Τουρκία αργό­τερα να επα­νέλ­θει και να τις κλι­μα­κώ­σει. Τώρα όμως υπάρχει και κάτι που δεν υπήρχε τότε: Υπάρχει το τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο! Υπάρ­χουν οι έμπρα­κτες παρα­βιά­σεις των ελλη­νι­κών κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των στις θαλάσ­σιες περιο­χές (ΑΟΖ κ.λπ.) Και υπάρ­χουν οι πολύ πρό­σφα­τες δια­κη­ρύ­ξεις του Τούρκου ΑΓΕΝ για τα νησιά μας που τους έχουμε δήθεν «κατα­λά­βει»! Θέλετε μήπως να θυμίσω και τις προ­χθε­σι­νές δηλώ­σεις του ίδιου του Ερντο­γάν, ότι «η καρδιά του χτυπά στη Θεσ­σα­λο­νίκη»;

Η Τουρκία, λοιπόν, προ­κα­λεί συνεχώς! Και δημιουρ­γεί νέα τετε­λε­σμένα εις βάρος μας. Οπότε δεν έχει νόημα να παρι­στά­νουμε ότι «συζη­τάμε» μαζί της όσο επι­μέ­νει στα νέα τετε­λε­σμένα.

Ο «κατευ­να­σμός», όπως πολύ σωστά υπο­γράμ­μισε και ο Κώστας Καρα­μαν­λής, υπήρξε πάντα πολύ επι­κίν­δυ­νος. Λέτε, δύο πρώην πρω­θυ­πουρ­γοί της χώρας και δύο πρώην πρό­ε­δροι της Νέας Δημο­κρα­τίας να κάνουμε τόσο λάθος;

– Δηλαδή δεν πιστεύ­ετε στη «θετική ατζέντα»;

– Οταν λέω ότι με τον πειρατή δεν συζητάς, αυτό ακριβώς εννοώ. Οσο συνε­χί­ζει να συμπε­ρι­φέ­ρε­ται ως πει­ρα­τής δεν υπάρχει καμία «θετική ατζέντα». Αν αλλάξει, αν πάρει πίσω τα τετε­λε­σμένα, το συζη­τάμε. Αλλά όχι πριν. Οσο επι­μέ­νουν στο παρά­νομο τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο, όσο συνε­χί­ζε­ται ο εποι­κι­σμός της Αμμο­χώ­στου –τώρα μάλιστα θέλουν να φτιά­ξουν και ναύ­σταθμο εκεί(!)–, όσο υπο­κι­νούν «μειο­νο­τικά ζητή­ματα» σε Θράκη και Δωδε­κά­νησα, τι νόημα έχει να δημιουρ­γούμε την εντύ­πωση ότι υπάρ­χουν περι­θώ­ρια «συνεν­νό­η­σης» μεταξύ μας;

Προ­σέξτε: Από την κυβέρ­νησή μας, το 2012-15, χτίσαμε δύο πολυ­σή­μα­ντες τρι­με­ρείς συμ­μα­χίες: Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος. Πώς νομί­ζετε ότι προ­σλαμ­βά­νουν σήμερα το Ισραήλ και η Αίγυ­πτος την εδώ επί­σκεψη του Ερντο­γάν – δηλαδή του επί­ση­μου «προ­στάτη» της Χαμάς;

Οταν δημιουρ­γούν τετε­λε­σμένα ενα­ντίον σου κι ύστερα σου λένε «έλα να τα βρούμε», εσύ απαι­τείς πρώτα να πάρουν πίσω τα τετε­λε­σμένα, για να ξεκι­νή­σει ουσια­στι­κός διά­λο­γος. Αν δεν το κάνεις, αν προ­σπα­θείς να τους «κατα­πρα­ΰ­νεις», αυτό λέγεται «κατευ­να­σμός», όπως έχω τονίσει πολλές φορές κι όπως πολύ σωστά υπο­γράμ­μισε και ο Κώστας Καρα­μαν­λής πριν από λίγες εβδο­μά­δες. Κι ο «κατευ­να­σμός» υπήρξε πάντα πολύ επι­κίν­δυ­νος. Λέτε λοιπόν, δύο πρώην πρω­θυ­πουρ­γοί της χώρας και δύο πρώην πρό­ε­δροι της Νέας Δημο­κρα­τίας να κάνουμε τόσο λάθος;

– Η Αλβανία δεν δείχνει να κάνει πίσω στην υπόθεση Μπελέρη παρά την πίεση από την ελλη­νική πλευρά. Ποια πρέπει να είναι η τακτική απέ­να­ντι στα Τίρανα;

– Κάνουμε πολύ καλά που επι­μέ­νουμε να απε­λευ­θε­ρω­θεί ο Μπε­λέ­ρης. Οπως έδειξε και η επί­σκεψη του υπουρ­γού Στ. Παπα­σταύ­ρου στην Αλβανία, η συνά­ντησή του με τον Μπελέρη στη φυλακή και οι εκεί δηλώ­σεις του. Και να συνε­χί­σουμε τις πιέσεις! Να δια­μη­νύ­σουμε προς κάθε κατεύ­θυνση ότι δεν πρό­κει­ται να προ­χω­ρή­σει η ένταξη της Αλβα­νίας στην Ε.Ε., αν δεν απε­λευ­θε­ρω­θεί ο Μπε­λέ­ρης κι αν δεν ανα­λά­βει καθή­κο­ντα ως εκλεγ­μέ­νος δήμαρ­χος Χει­μάρ­ρας.

– Πάμε στην εσω­τε­ρική επι­και­ρό­τητα, καθώς η κυβέρ­νηση συναντά αντι­δρά­σεις από τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες για το φορο­λο­γικό νομο­σχέ­διο. Εσείς πώς κρίνετε αυτή τη νομο­θε­τική πρω­το­βου­λία;

– Στην οικο­νο­μία έχουμε και πολύ θετικές εξε­λί­ξεις. Οπως η επεν­δυ­τική βαθμίδα που για πρώτη φορά ανακτά η χώρα έπειτα από δεκα­τέσ­σερα χρόνια.

Τώρα σε αυτό που με ρωτή­σατε: Τη φορο­δια­φυγή πρέπει να τη χτυ­πή­σουμε. Το οφεί­λουμε στον συνεπή φορο­λο­γού­μενο. Αλλά το πώς θα χτυ­πή­σουμε τη φορο­δια­φυγή δεν είναι απλό. Η κυβέρ­νηση σήμερα σωστά προ­σπα­θεί να λύσει αυτό το σύνθετο πρό­βλημα, εν μέσω μάλιστα πολλών δια­φω­νιών και αντι­δρά­σεων. Ομως, ακούστε: Είμαι βου­λευ­τής από το 1977. Επί δεκα­ε­τίες όλες οι κυβερ­νή­σεις προ­σπά­θη­σαν να πολε­μή­σουν τη φορο­δια­φυγή μέσα από τεκ­μαρτά εισο­δή­ματα και τεκ­μαρ­τές δαπάνες. Ας είμαστε ειλι­κρι­νείς: αυτό δεν απέδωσε. Νομίζω ότι το φορο­λο­γικό σύστημα πρέπει να απο­κα­λύ­πτει και να φορο­λο­γεί πραγ­μα­τικά εισο­δή­ματα – όχι τα «τεκ­μαρτά», δηλαδή τα «εικα­ζό­μενα», επειδή δεν μπορεί να απο­κα­λύ­ψει τα πραγ­μα­τικά. Με χαμη­λό­τε­ρους συντε­λε­στές και με ανα­γνώ­ριση όλων των εξόδων των επαγ­γελ­μα­τιών. Και σήμερα υπάρχει η τεχνο­λο­γία –ηλε­κτρο­νικά δίκτυα, ηλε­κτρο­νι­κές πλη­ρω­μές κ.λπ.– για να γίνει εφικτό ό,τι στο παρελ­θόν ήταν ανέ­φι­κτο. Επο­μέ­νως, σε γενικές γραμμές η πρω­το­βου­λία για φορο­λο­γική μεταρ­ρύθ­μιση είναι στη σωστή κατεύ­θυνση αλλά εκτιμώ πως πρέπει να υπάρ­ξουν διορ­θω­τι­κές παρεμ­βά­σεις.

– Οι πρό­σφα­τες αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές δεν πήγαν όπως θα περί­μενε η Ν.Δ. καθώς στον δεύτερο γύρο ανα­δεί­χθη­καν νικητές –με εξαί­ρεση την Πελο­πόν­νησο– όλοι οι «αντάρ­τες» της Νέας Δημο­κρα­τίας. Ποιο θεω­ρείτε πως ήταν το μήνυμα που έστει­λαν οι πολίτες;

– Η κοι­νω­νία απο­δο­κί­μασε πλήρως τον ΣΥΡΙΖΑ! Και στις εθνικές εκλογές και στον πρώτο γύρο των αυτο­διοι­κη­τι­κών. Εδειξε δηλαδή ότι πισω­γύ­ρι­σμα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα επι­τρέ­ψει. Από τη στιγμή όμως που ο ΣΥΡΙΖΑ συνε­τρίβη και δια­λύ­ε­ται, οι ψηφο­φό­ροι διε­μή­νυ­σαν ότι η κοι­νω­νία μετα­κι­νεί­ται δεξιό­τερα. Οπως επίσης ότι έχει ιδιαί­τερη σημασία η προ­σω­πι­κό­τητα των υπο­ψη­φίων και ο τρόπος που πολι­τεύ­ο­νται. Η οίηση και η τοξι­κό­τητα δεν έχουν πια κοι­νω­νικό αντί­κρι­σμα. Τα ζήσαμε αυτά στην Πελο­πόν­νησο.

«Οχι» στον γάμο ομο­φύ­λων. Να στη­ρί­ξουμε την πυρη­νική οικο­γέ­νεια

– Οι επό­με­νες κάλπες δεν αργούν, καθώς σε επτά μήνες από τώρα έχουμε ευρω­ε­κλο­γές. Ενστερ­νί­ζε­στε την άποψη πως η Ν.Δ. κιν­δυ­νεύει από τα δεξιά της;

– Η κοι­νω­νία κινεί­ται δεξιό­τερα –όχι μόνο στην Ελλάδα– και στην Ευρώπη. Παντού! Δείτε τι έγινε προχθές και στην Ολλαν­δία. Οταν το εκλο­γικό σώμα φοβή­θηκε πιθανή επα­να­φορά του ΣΥΡΙΖΑ, ψήφισε μαζικά Ν.Δ. Κι όταν ο κίν­δυ­νος του ΣΥΡΙΖΑ απο­μα­κρύν­θηκε ορι­στικά, πολλοί δεν πήγαν να ψηφί­σουν καθόλου. Και η αποχή σήμερα βρί­σκε­ται στα υψη­λό­τερα επίπεδα της Μετα­πο­λί­τευ­σης. Ενα μέρος βέβαια ψήφισε μικρό­τερα δεξιά κόμματα. Τα οποία όμως, αν και συγκέ­ντρω­σαν αθροι­στικά περίπου 14% της συνο­λι­κής ψήφου, πολι­τικά δεν «αθροί­ζουν» τίποτα το ιδιαί­τερο. Η Ν.Δ. δεν κιν­δυ­νεύει από τα σημε­ρινά κόμματα που βρί­σκο­νται δεξιό­τερά της, που άλλωστε δεν εκφρά­ζουν τις νέες ανα­ζη­τή­σεις της κοι­νω­νίας. Κιν­δυ­νεύει μόνο από τον εαυτό της. Οταν στο­χεύει απο­κλει­στικά στο Κέντρο, τη στιγμή που η κοι­νω­νία κινεί­ται δεξιό­τερα, κιν­δυ­νεύει να χάσει την ισορ­ρο­πία της.

– Ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει προ­α­ναγ­γεί­λει νομο­θε­τική πρω­το­βου­λία για τον γάμο των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών μέσα στην τετρα­ε­τία. Εσείς θα ψηφί­σετε το σχετικό νομο­σχέ­διο;

– Οχι! Πιστεύω ότι οφεί­λουμε να στη­ρί­ξουμε την «πυρη­νική» οικο­γέ­νεια, όπου υπάρ­χουν γονεϊκά πρότυπα και των δύο φύλων. Δηλαδή υπάρχει μάνα και πατέρας. Για να αντι­με­τω­πί­σουμε το δημο­γρα­φικό, οφεί­λουμε να δώσουμε έμφαση στην πυρη­νική οικο­γέ­νεια. Αλλωστε, το σύμφωνο συμ­βί­ω­σης για τα ομόφυλα ζευ­γά­ρια έλυσε κάθε πρό­βλημα «δικαιω­μά­των». Από εκεί και ύστερα, αν τους ανα­γνω­ρί­σουμε «γάμο», θα ανα­γκα­στούμε αργό­τερα –για λόγους «εξί­σω­σης» ανό­μοιων πραγ­μά­των– να ανα­γνω­ρί­σουμε και την τεκνο­θε­σία στα ομόφυλα ζευ­γά­ρια. Ομως, τα παιδιά έχουν ανάγκη από γονεϊκά πρότυπα και των δύο φύλων. Εχουν ανάγκη –και δικαί­ωμα– να έχουν μάνα και πατέρα. Οχι «γονέα ένα» και «γονέα δύο».

Το τι κάνει ο καθένας στην προ­σω­πική του ζωή είναι απο­λύ­τως σεβαστό. Απο­λύ­τως! Μην μπερ­δεύ­ουμε, όμως, τις «σεξουα­λι­κές προ­τι­μή­σεις» –που μπορεί να είναι πολ­λα­πλές– με τα φύλα, που είναι δύο. Και μην μπερ­δεύ­ουμε το σύμφωνο συμ­βί­ω­σης με τον θεσμό της οικο­γέ­νειας που μεγα­λώ­νει παιδιά, τα οποία χρειά­ζο­νται και τα δύο φύλα.

Και κάτι ακόμη: οι γυναί­κες δεν είναι «τεκνο­ποι­η­τι­κές μηχανές» που θα «βοηθούν» τα ομόφυλα ζευ­γά­ρια να απο­κτή­σουν παιδιά κι ύστερα θα εξα­φα­νί­ζο­νται! Αυτό υποτιμά τη γυναίκα και τραυ­μα­τί­ζει τα παιδιά. Και η μητρό­τητα δεν είναι «παροχή υπη­ρε­σίας»! Ούτε οικο­νο­μική συναλ­λαγή. Είναι πηγή ζωής και επέν­δυση ζωής, με τερά­στιο συναι­σθη­μα­τικό φορτίο – και για τις γυναί­κες και για τα παιδιά.

– Στις τελευ­ταίες δημο­σκο­πή­σεις βλέ­πουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υπο­χω­ρή­σει στην τρίτη θέση πλέον μετά 11 χρόνια. Πώς ερμη­νεύ­ετε εσείς αυτή την καθί­ζηση;

– Πολύ φυσιο­λο­γική εξέλιξη. Ενα κόμμα από αρι­στε­ρές «συνι­στώ­σες», που στήριξε την άνοδό του στην εξα­πά­τηση του λαού και στη συκο­φά­ντηση των πολι­τι­κών του αντι­πά­λων, ήταν ανα­πό­φευ­κτο, χάνο­ντας την εξουσία ορι­στικά, να δια­λυ­θεί εις τα εξ ων συνε­τέθη.  Αλλά αυτό που συμ­βαί­νει είναι και πολύ απο­κα­λυ­πτικό: σήμερα τα πρω­το­κλα­σάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ανα­κά­λυ­ψαν μια απί­στευτη αθλιό­τητα: τα «σκο­τεινά υπόγεια της Κου­μουν­δού­ρου»! Γιατί τώρα; Μα, επειδή τώρα στρά­φη­καν ενα­ντίον τους. Τόσα χρόνια που οργί­α­ζαν τα υπόγεια αυτά με δολο­φο­νίες χαρα­κτή­ρων κατά αντι­πά­λων του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είχαν κατα­λά­βει τίποτα.

Πηγή kathimerini.gr

Σταύρος Παπα­ντω­νίου