Αυτισμός στη Ρόδο – Αρθρο του Σωτήρη Βαγιανού και της Κυριακής Στεφανίδη

Φίλες και Φίλοι:

Οι ευά­λω­τες κοι­νω­νι­κές ομάδες για την παρά­ταξη μας και τον ίδιο τον  Αλε­ξάν­δρου Κολιάδη,βρί­σκο­νται στο υψη­λό­τερο σημείο της Ατζέ­ντας για την επόμενη μέρα της δια­κυ­βέρ­νη­σης του Δήμου Ρόδου.

Είχα την τύχη να συζη­τήσω με την συνυ­πο­ψή­φια μου, Κυριακή Στε­φα­νίδη και να ενη­με­ρωθώ για τα προ­βλή­ματα που ταλα­νί­ζουν οικο­γέ­νειες στο νησί, οι οποίες  τα παιδιά τους, βρί­σκο­νται στο φάσμα του αυτι­σμού, καθώς η Κυριακή είναι μέλος μιας μεγάλης όπως  φαί­νε­ται κοι­νό­τη­τας.

 

Θεωρώ πως ήρθε λοιπόν η ώρα, να μιλή­σουμε για την αόρατη ανα­πη­ρία, τον αυτισμό και την μεγάλη ανάγκη  της συμπε­ρί­λη­ψης της, στον σχε­δια­σμό της επό­με­νης μέρας στην τοπική μας κοι­νω­νία.

 

Ένα νησί σαν την Ρόδο μια τερά­στια κοι­νω­νία, έχει πολλά παιδιά στο φάσμα του αυτι­σμού.

Το ποσοστό των παιδιών στο φάσμα του αυτι­σμού έχει αυξηθεί τρο­μα­κτικά τα τελευ­ταία χρόνια, έρευνα του 2023 δίνει ποσοστό ότι 1 στα 88 παιδιά πλέων γεν­νιέ­ται στο φάσμα του αυτι­σμού.

Οι γονείς των παιδιών αυτών, καλού­νται να αντι­με­τω­πί­σουν πολύ­πλευ­ρες δυσκο­λίες, με βασικό την ελλιπή μεριμνά είτε σε τοπικό είτε σε κρατικό επίπεδο.

Χωρίς να επε­κταθώ στο τι είναι το φάσμα του αυτι­σμού, μιας και δεν είμαι ειδικός ούτε το έχω σπου­δά­σει, οι γνώσεις μου είναι εμπει­ρι­κές και  ενη­με­ρώ­θηκα επι του θέματος, από τις βιω­μα­τι­κές ανάγκες της φίλης μου Κυρια­κής Στε­φα­νίδη, θα ανα­φερθώ σε κάποιες από αυτές τις δυσκο­λίες αλλά και σε πιθα­νούς τρόπους μέρι­μνας σε τοπικό επίπεδο.

Έχοντας μια οικο­γέ­νεια  ένα παιδί στο φάσμα του αυτι­σμού, ως γονέας έρχεσαι  αντι­μέ­τω­πος με το ψυχο­λο­γικό κομμάτι, στο πως να δια­χει­ρι­στής κάτι πρω­τό­γνωρο για σένα.

Στην Ρόδο μας, δεν υπάρχει καμιά δομή στή­ρι­ξης του γονέα ΚΑΙ ναι, καμιά στήριξη ούτε καν του ίδιου του παιδιού.

Επόμενο μέρος το πρα­κτικό κομμάτι εργο­θε­ρα­πείες, λογο­θε­ρα­πείες, ειδική δια­παι­δα­γώ­γηση, με λίγα λόγια πρώιμη παρέμ­βαση, που τις περισ­σό­τε­ρες φορές είναι σωτήρια, μιας και κάνουν το παιδί σου λει­τουρ­γικό.

Ναι αλλά, αν δεν έχεις την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα δηλαδή 35 με 40 ευρώ το 45λεπτο που είναι το κόστος της κάθε θερα­πείας, πάει ακλαφτη η λει­τουρ­γι­κό­τητα, εφόσον χρειά­ζε­ται του­λά­χι­στον 2 την εβδο­μάδα από το κάθε είδος θερα­πείας αφού ο ΕΟΠΥΥ  επι­στρέ­φει μόλις τα 15 ευρώ ανά θερα­πεία.

Κάποιοι δήμοι περισ­σό­τερο σε μεγάλα αστικά κέντρα έχουν δημιουρ­γεί­σει κέντρα με κόστος τα 15ευρω που δίνει ο ΕΟΠΥΥ,  διευ­κο­λύ­νο­ντας  σημα­ντικά τους γονείς στο οικο­νο­μικό κομμάτι.

Μαζί με κάθε διά­γνωση τις περισ­σό­τε­ρες φορές σχεδόν πάντα ένας από τους δύο γονείς, και συνήθως είναι η μητέρα αφήνει την οποία εργασία της. Θα στε­ρη­θεί το δικαί­ωμα στη  εργασία, γιατί απλά δεν υπάρχει καμία δημόσια δομή να δεχτεί το αυτι­στικό παιδί της, είτε λόγο έλλει­ψης  γνώσεων, είτε λόγο χώρου είτε οποια­δή­ποτε άλλη δικαιο­λο­γία θέλετε, κατά της συμπε­ρί­λη­ψης.

 

Φίλες και Φίλοι

Η Ρόδος χρειά­ζε­ται δομές και σχολεία ειδι­κευ­μένα στον αυτισμό νηπια­γω­γεία δημο­τικά λύκεια.

Δια­θέ­τουμε 1 ειδικό σχολείο για όλη την Ρόδο και ένα πει­ρα­μα­τικό ειδικό όπου με κλήρωση παίρνει 15 παιδιά και κατά προ­τί­μηση τα πολύ λει­τουρ­γικά.

Υπάρ­χουν ήδη στα μεγάλα αστικά κέντρα και σχολειά μόνο για τον αυτισμό, λίγα μεν άλλα έχει γίνει η αρχή.

Ολό­κληρη Ελλάδα έχει 1 μόνο παιδική χαρά εξει­δι­κευ­μένη για παιδιά στο φάσμα, και δεν είναι στην Ρόδο.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΈΧΟΥΝ ΔΙΚΑΊΩΜΑ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΊΔΙ ΑΚΌΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΥΤΙΣΤΙΚΆ

Σε γενικές γραμμές ο αυτι­σμός είναι πλέον μεγάλο μέρος της κοι­νω­νίας μας.

Ας κάνουμε ένα βήμα μπροστά ας γίνουμε ο πρώτος δήμος που θα αγκα­λιά­σει, θα  τα συμπε­ρι­λά­βει, θα προ­ε­τοι­μα­στεί και θα ανοίξει δρόμο σε αυτό που έρχεται.

Ας μάθουμε και ας διδα­χτούμε δίνο­ντας το παρά­δειγμα, ας δεσμεύ­σουμε απέ­να­ντι σε αυτά παιδιά και ίσως εκπλα­γούμε από τις ικα­νό­τη­τες τους.

Όλοι αυτοί οι γονείς θα γίνουν ΈΝΑ για τα παιδιά και για το μέλλον τούς.

 

Την Κυριακή στις 8 του Οκτώβρη ψηφί­ζουμε

για την ισότητα και το μέλλον των παιδιών μας, γιατί δεσμευό­μα­στε πως θα δώσουμε τον καλύ­τερο μας εαυτό, δίπλα στο Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη.

Με εκτί­μηση

Σωτηρης Βαγια­νος και Κυριακή Στε­φα­νίδη.