Αποζημίωση «μαμούθ» σε ξενοδοχειακή εταιρεία από τρεις μετόχους για αδικοπραξίες!!!

Υπο­χρε­ώ­νο­νται να κατα­βά­λουν στην ενά­γουσα το συνο­λικό ποσό των 2.310.504,09 ευρώ, ως απο­ζη­μί­ωση και το ποσό των 50.000 ευρώ, ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ηθικής βλάβης, με τον νόμιμο τόκο

Με την υπ’ αριθμ. 258/2023 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή που άσκησε μια ξενο­δο­χειακή ανώνυμη εται­ρεία κατά τριών μετόχων συγ­γε­νών της και τους υπο­χρε­ώ­νει, εις ολό­κλη­ρον έκαστον, να κατα­βά­λουν στην ενά­γουσα το συνο­λι­κού ποσό των 2.310.504,09 ευρώ, ως απο­ζη­μί­ωση και το ποσό των 50.000 ευρώ, ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ηθικής βλάβης, με τον νόμιμο τόκο.

Απαγ­γέλ­λει το δικα­στή­ριο σε βάρος των ενα­γο­μέ­νων προ­σω­πική κράτηση διάρ­κειας δύο (2) μηνών, ως μέσο ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης της από­φα­σής του.

Το ιστο­ρικό της αντι­δι­κίας συνο­πτι­κώς σύμφωνα με την απόφαση έχει ως εξής:

Η ανώνυμη εται­ρεία ανή­γειρε και εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται ξενο­δο­χείο το οποίο λει­τουρ­γεί από το έτος 1990 μέχρι σήμερα.

Στο 10ο άρθρο του Κατα­στα­τι­κού της εται­ρείας ορί­ζε­ται, ότι αυτή διοι­κεί­ται από το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο, που απο­τε­λεί­ται από 3 έως 7 μέλη, εκλε­γό­μενα από την γενική συνέ­λευση των μετόχων αυτής με θητεία 5 ετών.

Οι σχέσεις των δύο αδελφών και αρχικών μετόχων της εται­ρείας σχετικά με την δια­χεί­ριση αυτής ήταν ομαλές μέχρι την τακτική γενική συνέ­λευση των μετόχων της εται­ρείας της 30ής Ιουνίου 2004, μετά την οποία διερ­ρά­γη­σαν και άρχισε έντονη μεταξύ τους αντι­δι­κία ενώπιον των ποι­νι­κών και πολι­τι­κών δικα­στη­ρίων, για το λόγο ότι ο ένας εκδή­λωσε την πρόθεσή του, να απο­κτή­σει την πλειο­ψη­φία των μετοχών της εται­ρείας, να γίνει πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου και τελικά να απο­κτή­σει τον πλήρη έλεγχό της.

Συγκε­κρι­μένα, για να επι­τύ­χει τον στόχο του αυτό φέρεται να πλα­στο­γρά­φησε το από 30 Ιουνίου 2004 πρα­κτικό τακτι­κής γενικής συνέ­λευ­σης, το οποίο έφερε την υπο­γραφή του αδελφού του, υπό την τότε ιδιό­τητά του ως προ­έ­δρου του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της εται­ρείας, προ­σθέ­το­ντας μία παρα­πο­μπή και αλλοιώ­νο­ντας το περιε­χό­μενο, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την απειρία αυτού και την εμπι­στο­σύνη προς το πρόσωπό του.

Με τον τρόπο αυτό, προέβη αυθαί­ρετα σε αύξηση του μετο­χι­κού κεφα­λαίου της εται­ρείας κατά 2.385 μετοχές, τις οποίες εφέρετο, να έχει απο­κτή­σει εξ ολο­κλή­ρου.

Ακο­λού­θως, για να ολο­κλη­ρώ­σει το σχέδιό του προς επί­τευξη του ανωτέρω στόχου του κατάρ­τισε και πλαστό από 20 Αυγού­στου 2004 πρα­κτικό του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της εται­ρείας, στο οποίο το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο φέρεται, να έχει απο­φα­σί­σει ομο­φώ­νως, την πιστο­ποί­ηση σύμφωνα με το άρθρο 11 παρ.5 του ν. 2190/1920 της αύξησης του μετο­χι­κού κεφα­λαίου της εται­ρείας, που προήλθε από κατα­θέ­σεις του μετόχου ποσού 69.975,90 ευρώ, ενώ ο τότε μέτοχος δεν παρα­στά­θηκε στην συνε­δρί­αση αυτή του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου. Το πλαστό αυτό πρα­κτικό κατέ­θεσε μετά την κατάρ­τιση του (με προ­χρο­νο­λο­γη­μένη ημε­ρο­μη­νία) το 2007 στην Διεύ­θυνση Εμπο­ρίου Δωδε­κα­νή­σου.

Για τις ανωτέρω αξιό­ποι­νες πράξεις του κατα­δι­κά­στηκε το 2016 με απόφαση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου για κακουρ­γη­μα­τική πλα­στο­γρα­φία κατ’ επάγ­γελμα και κατά συνή­θεια, η οποία κατέστη αμε­τά­κλητη.

Με ενέρ­γειες του τότε μετόχου και αδελφού του, η αρμόδια Διεύ­θυνση Εμπο­ρίου (Τμήμα Α.Ε.) ενη­με­ρώ­θηκε για τα ως άνω και με την υπ’ αριθ. ΕΜ 4972/12-10-2007 απόφασή της, ανε­κά­λεσε την από 30 Ιουνίου 2004 απόφαση της τακτι­κής γενικής συνέ­λευ­σης της εται­ρείας, επειδή η τότε διοί­κηση της εται­ρείας δεν υπέβαλε το πρα­κτικό του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου για πιστο­ποί­ηση κατα­βο­λής της παρα­πάνω αύξησης του μετο­χι­κού κεφα­λαίου στον προ­βλε­πό­μενο χρόνο, και αξίωσε την άμεση σχετική τρο­πο­ποί­ηση του άρθρου 5 του κατα­στα­τι­κού της εται­ρείας.

Από την δημο­σί­ευση της ως άνω από­φα­σης της Διεύ­θυν­σης Εμπορίου- Τμήμα Α.Ε. στο ΦΕΚ, η αύξηση του μετο­χι­κού κεφα­λαίου της εται­ρείας με την από 30 Ιουνίου 2004 απόφαση της τακτι­κής γενικής συνέ­λευ­σης κατέστη ανυ­πό­στατη, νομικά ανύ­παρ­κτη, με ανα­δρο­μική ισχύ και ως μηδέ­ποτε γενο­μένη, αφού δεν έφερε τα χαρα­κτη­ρι­στικά γνω­ρί­σματα από­φα­σης γενικής συνέ­λευ­σης.

Όμως, ακόμη, και μετά την ανα­κλη­θείσα τακτική γενική συνέ­λευση της 20ής Ιουνίου 2004, το τότε διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της εται­ρείας (ήτοι κυρίως ο πρώτος και η δεύτερη και μετά το 2007 η τρίτη των ενα­γο­μέ­νων), ενερ­γώ­ντας παρά­νομα εξα­κο­λού­θησε, να χρη­σι­μο­ποιεί την ανύ­παρ­κτη πλειο­ψη­φία του μετόχου και μέλους του σε κάθε επόμενη γενική συνέ­λευση της εται­ρείας, στις οποίες ο τελευ­ταίος, συνέ­χισε αυθαί­ρετα να παρί­στα­ται και να ψηφίζει με αυξη­μένο ποσοστό συμ­με­το­χής στο μετο­χικό κεφά­λαιο της εται­ρείας.

Δηλαδή, ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος και μέτοχος της εται­ρείας συγκα­λούσε μόνο τυπικά τα εται­ρικά όργανα της εται­ρείας, με απο­τέ­λε­σμα ο αδελφός και ο ανιψιός του ουδέ­ποτε να συμ­με­τά­σχουν στην λήψη ή στην εκτέ­λεση των δια­χει­ρι­στι­κών και επι­χει­ρη­μα­τι­κών απο­φά­σεων, σε πραγ­μα­τικό έλεγχο της οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης και την απο­γραφή της εται­ρι­κής περιου­σίας.

Από τον έλεγχο πραγ­μα­το­γνώ­μονα και τον έλεγχο που διε­νερ­γή­θηκε από ορκω­τούς ελεγ­κτές λογι­στές στο πλαίσιο απο­γρα­φής κατά τη δια­δι­κα­σία παρά­δο­σης -παραλαβής από το προη­γού­μενο στο νέο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της εται­ρείας, το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η εται­ρεία υπέστη και οικο­νο­μική ζημία και ότι οι ενα­γό­με­νοι οφεί­λουν να κατα­βά­λουν στην ενά­γουσα, ευθυ­νό­με­νοι από κοινού και εις ολό­κλη­ρον έκαστος, για τις ανωτέρω παρά­νο­μες δια­χει­ρι­στι­κές πράξεις τους το συνο­λικό ποσό των 2.310.504,09 €.

Η εται­ρεία εκπρο­σω­πεί­ται στην ένδικη διαφορά από τους δικη­γό­ρους κ.κ. Βασίλη Καβου­ριού και Ακη Δημη­τριάδη.