Αυτοδιοικητικές εκλογές – Τέλος μεταγραφικής περιόδου

Λήξη με­τα­γρα­φι­κής πε­ριό­δου. Οι ομά­δες, Δη­μο­τι­κές και Πε­ρι­φε­ρεια­κές πα­ρα­τά­ξεις, ανά­λο­γα με τον σχε­δια­σμό, τις δυ­να­τό­τη­τες και ικα­νό­τη­τες τους, το οι­κο­νο­μι­κό και πο­λι­τι­κό τους μπά­τζετ έκλει­σαν τα ρό­στερ τους και είναι έτοι­μες για τον αγώνα.

Τα όσα συ­νέ­βη­σαν την με­τα­γρα­φι­κή πε­ρί­ο­δο, ίσως δεν αξί­ζει τον κόπο να τα σχο­λιά­σει κα­νείς.

Δεν είναι στις προ­θέ­σεις μου να σχο­λιά­σω προ­σω­πι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές, ο κα­θείς και τα όπλα του, ο κα­θέ­νας κρί­νει και κρί­νε­ται και όπως λέει και ο Ευαγ­γε­λι­στής, και η κρί­σης η εμή δι­καία εστί, ανα­φε­ρό­με­νος στον ΘΕΟ, που στη δική μας πε­ρί­πτω­ση, Θεός, δεν είναι άλλος παρά ο ΛΑΟΣ.

Ποτέ δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με ότι ο κα­θέ­νας απο­λαμ­βά­νει τα  επί­χει­ρα ή επι­χεί­ρια των πρά­ξε­ων του, καμία πράξη, καμία ενέρ­γεια, δεν συ­ντε­λεί­ται χωρίς την κα­τα­βο­λή του αντί­στοι­χου τι­μή­μα­τος.

(Τα επί­χει­ρα είναι τι­μω­ρία πο­λι­τι­κών ή άλλων επι­λο­γών, τα επι­χεί­ρια δη­λώ­νουν συ­μπε­ρι­φο­ρές υπο­τα­γής και ιδιο­τέ­λειας).

Το τί­μη­μα στην συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση κα­λεί­ται να το κα­θο­ρί­σει ο ΛΑΟΣ.

Κάθε εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση σε όποιο επί­πε­δο και αν γί­νε­ται, εχει το δικό της ίδιον βάρος και πάντα κα­θο­ρί­ζει και προ­δια­γρά­φει τις μελ­λο­ντι­κές εξε­λί­ξεις.

‘Έστω και αν με­ρι­κές φορές η αλη­θο­φά­νεια της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας,  που είναι κάτι τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κό από την αλή­θεια της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, μας οδη­γεί σε απαι­σιό­δο­ξες σκέ­ψεις και σε απο­δο­χή της αδυ­να­μί­ας μας, να συμ­βά­λου­με στην βελ­τί­ω­ση και στην αλ­λα­γή της υφι­στά­με­νης αρ­νη­τι­κής κα­τά­στα­σης, σε όλα τα επί­πε­δα.

Η αλη­θο­φά­νεια της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, είναι αυτό που μας εμ­φα­νί­ζουν οι πα­ρα­γω­γοί της πλη­ρο­φο­ρί­ας και δια­χέ­ε­ται στις Κοι­νω­νί­ες, μέσω των ελεγ­χό­με­νων Μέσων Ενη­μέ­ρω­σης και που πάντα είναι δια­φο­ρε­τι­κή, από την Αλή­θεια της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας.

Τα πάντα όμως αλ­λά­ζουν, τί­πο­τα δεν είναι μό­νι­μο, ότι γεν­νιέ­ται πε­θαί­νει, κα­νέ­νας κο­σμο­κρά­το­ρας, κα­νέ­νας δυ­νά­στης, δεν από­λαυ­σε για πολύ την δύ­να­μη και την εξου­σία του.

Δεν κρίνω το απο­τέ­λε­σμα των Εθνι­κών εκλο­γών, για διά­φο­ρους λό­γους και αι­τί­ες, αυτή ήταν η από­φα­ση του ΕΛ­ΛΗ­ΝΙ­ΚΟΥ ΛΑΟΥ, ποιά θα είναι τα επί­χει­ρα θα τα δεί­ξει ο χρό­νος.

Θα σταθώ όμως σε ένα που έχει σχέση με τα όσα έχου­με ζήσει, όλη αυτή την με­τα­γρα­φι­κή πε­ρί­ο­δο.

Θεωρώ ότι η απο­δυ­νά­μω­ση και των δύο κομ­μά­των της Αντι­πο­λί­τευ­σης, αυτών που για κά­ποιους θε­ω­ρού­νται Συ­στη­μι­κά, ΠΑΣΟΚ και ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, είναι η αιτία της δια­μόρ­φω­σης ενός απο­λι­τι­κού κλί­μα­τος, μέσα στο οποίο διε­νερ­γού­νται οι Αυ­το­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές.

Οι Ηγε­σί­ες και των δύο Κομ­μά­των δια­χει­ρί­στη­καν το θέμα των Αυ­το­διοι­κη­τι­κών εκλο­γών, με το χει­ρό­τε­ρο δυ­να­τό τρόπο, οι εκτι­μή­σεις τους και οι απο­φά­σεις τους, δεν θυ­μί­ζουν πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα που άσκη­σαν εξου­σία, αλλά, δια­χει­ρι­στές πε­ρι­φε­ρεια­κής πο­λυ­κα­τοι­κί­ας.

Δεν κα­τά­φε­ραν ή δεν ήθε­λαν να ανα­δεί­ξουν την πο­λι­τι­κή διά­στα­ση των Αυ­το­διοι­κη­τι­κών εκλο­γών, να δώ­σουν το δικό τους στίγ­μα και να εμ­φυ­σή­σουν στον κόσμο το δικό τους, την ελ­πί­δα, ότι είναι εφι­κτό να αμ­φι­σβη­τη­θεί η πα­ντο­δυ­να­μία του κ. Μη­τσο­τα­κη.

Ο κ. ΜΗ­ΤΣΟ­ΤΑ­ΚΗΣ έδει­ξε να ειναι, σί­γου­ρα κα­λύ­τε­ρος τα­κτι­κι­στής, ξε­κα­θά­ρι­σε ευθύς εξ αρχής ότι, οι εκλο­γές για τις Πε­ρι­φέ­ρειες και για τους Δή­μους είναι πο­λι­τι­κές και έβαλε σαν στόχο την εκλο­γή δικών του Πε­ρι­φε­ρειαρ­χών  σε όλες τις Πε­ρι­φέ­ρειες και δικών του Δη­μάρ­χων στους με­γά­λους Δή­μους.

Η επι­λο­γή του δεν είναι επι­λο­γή σε­βα­σμού της Αυ­το­διοί­κη­σης, είναι επι­λο­γή ελέγ­χου των μόνων θε­σμών που υπο­τυ­πω­δώς έχουν κά­ποιες αρ­μο­διό­τη­τες και επι­θυ­μεί να δη­μιουρ­γή­σει τις δικές του πε­ρι­φε­ρεια­κές μι­κρές ΑΕ, κατά το πρό­τυ­πο της δικής του κε­ντρι­κής ΜΗ­ΤΣΟ­ΤΑ­ΚΗΣ ΑΕ.

Οι εκλο­γές είναι πάντα εκλο­γές, δεν παύ­ουν όμως να είναι ένα με­μο­νω­μέ­νο  επει­σό­διο  στην πο­λι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή μας ζωη.

Σε αυτό το νησί δεν εί­μα­στε και πάρα πολ­λοί, γνω­ρι­ζό­μα­στε με­τα­ξύ μας, ο τόπος εχει ανά­γκη όλους και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο τους  νέους αν­θρώ­πους που είναι το μέλ­λον.

Έχου­με χρέος να μην τους απο­γοη­τεύ­ου­με και να μην δί­νου­με αφορ­μές για την απο­στα­σιο­ποί­η­ση τους από τα κοινά.

Ο προ­ε­κλο­γι­κός αγώ­νας, ξέρω από προ­σω­πι­κές εμπει­ρί­ες, είναι δύ­σκο­λος και πολ­λές φορές κα­τα­στρέ­φει συ­νει­δή­σεις και οδη­γεί σε συ­μπε­ρι­φο­ρές ανάρ­μο­στες.

Εχουν χρέος όλοι οι συμ­με­τέ­χο­ντες να συμ­βά­λουν στην δια­μόρ­φω­ση ενός κλί­μα­τος ευ­γε­νούς άμιλ­λας και να μεί­νουν μα­κριά από προ­σω­πι­κές ύβρεις και ανυ­πό­στα­τες κα­ταγ­γε­λί­ες.

Είναι σύ­νη­θες φαι­νό­με­νο των και­ρών, η δια­σπο­ρά φημών για κα­τα­χρή­σεις, χρη­μα­τι­σμούς, εξα­γο­ρές, εκ­βια­σμούς και για όσους εχουν τις δυ­να­τό­τη­τες, προ­σβο­λών της προ­σω­πι­κής αξιο­πρέ­πειας των πο­λι­τι­κών αντι­πά­λων.

Ο σε­βα­σμός της προ­σω­πι­κής αξιο­πρέ­πειας του πο­λι­τι­κού αντι­πά­λου, προσ­δί­δει αξία σε αυτόν που την προ­σφέ­ρει.

Πα­ρα­σκευάς Γιάν­νης

Ροδος 29/8/23