Λεξούλες ως υποκατάστατο βίας

Σύμ­φω­να με το λε­ξι­κό: Xού­λι­γκαν είναι, οπα­δός ομά­δων  που δη­μιουρ­γεί επει­σό­δια αντι­δρώ­ντας βίαια. Οπα­δός είναι, αυτός που πα­θιά­ζε­ται υπέρ­με­τρα ή φα­να­τί­ζε­ται με μία ομάδα ή ορ­γά­νω­ση. Και τώρα σκε­φτεί­τε πό­σους και πόσες γνω­ρί­ζε­τε που να μπο­ρούν να πε­ρι­γρα­φούν ως οπα­δοί και χού­λι­γκαν στην απλή κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μας Σκε­φτεί­τε πόσες φορές κα­θη­με­ρι­νά γύρω μας πα­ρα­κο­λου­θού­με, καυ­γά­δες, φωνές, ύβρεις, απει­λές, σω­μα­τι­κή και ψυ­χο­λο­γι­κή βία με σκοπό την κα­ταρ­ρά­κω­ση του “αντι­πά­λου” και την “από­δει­ξη” ότι αυτός που κερ­δί­ζει είναι “ανώ­τε­ρος”. Σκε­φτεί­τε πόσες φορές δια­βά­ζου­με απρό­κλη­τα σχό­λια βίας στα κοι­νω­νι­κά δί­κτυα. Υπάρ­χουν, θα πείτε, οπα­δοί και χου­λι­γκαν στα κοι­νω­νι­κά δί­κτυα; Και βέ­βαια. Αν έχεις αντί­θε­τη άποψη σε κάτι, αν δη­μο­σιεύ­σεις κάτι που δεν αρέ­σει σε κά­ποιους, το πι­θα­νό­τε­ρο είναι να βρε­θείς κρε­μα­σμέ­νος στα μα­ντα­λά­κια, με ύβρεις, χυ­δαιό­τη­τες, ψεύδη, με κα­τά­ρες και ευχές ακόμη και για θά­να­το (το γνω­στό psofo). Ακόμη και αν­θρώ­πους που γνω­ρί­ζεις εκτός social media, εντός της οθό­νης θα τους δεις πα­ρα­μορ­φω­μέ­νους με έναν οπα­δι­σμό για όποιο πάθος τούς βα­σα­νί­ζει και τους κυ­ριεύ­ει. Με ένα μίσος που δια­δί­δε­ται με την ίδια τα­χύ­τη­τα που το κά­νουν οι φω­τιές . Μισώ ση­μαί­νει θεωρώ πως υπάρ­χει στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα κάτι ή κά­ποιος που πε­ρισ­σεύ­ει, που κακώς κάνει και υπάρ­χει. Στο γή­πε­δο ή και έξω απ’ αυτό, σπάνε, τρα­μπου­κί­ζουν και μα­χαι­ρώ­νουν,  πίσω από την οθόνη χτυ­πά­νε λε­ξού­λες στο πλη­κτρο­λό­γιό  ως υπο­κα­τά­στα­το μιας πρά­ξης βίας.