Μήπως δεν γίνεται με…χρίσματα;

Ο πρό­ε­δρος της ΚΕΔΕ Λάζαρος Κυρί­ζο­γλου, σε συνε­δρί­αση με μονα­δικό θέμα τις πυρ­κα­γιές, χαρα­κτή­ρισε «άδικες» τις κατη­γο­ρίες και την επίθεση που δέχο­νται οι Δήμοι, γεγονός που επα­να­λαμ­βά­νε­ται δια­χρο­νικά και κάθε φορά που προ­κύ­πτει πρό­βλημα, το οποίο αγγίζει τις ευθύνες του Κράτους. «Είναι θετικό το γεγονός ότι υπήρξε αύξηση της επι­χο­ρή­γη­σης, το ανα­γνω­ρί­ζουμε», τόνισε, αλλά σε καμία περί­πτωση δεν επαρ­κούν τα συγκε­κρι­μένα κον­δύ­λια. Αυτή, είναι η πραγ­μα­τική αλήθεια και τη «φωνά­ζουμε», γιατί σε καμία περί­πτωση δεν θέλουμε να γίνουμε οι αεί φταί­χτες.» Ωραία λοιπόν, να συμ­φω­νή­σουμε πως τα χρήματα – και επο­χιακό προσωπικό- δεν επαρ­κούν. Πότε αυτό το «φωνά­ξανε», όχι τώρα, αλλά εδώ και μήνες (μην πω χρόνια εκ των απο­τε­λε­σμά­των) αφού τα χρήματα και προ­σω­πικό πυρο­προ­στα­σίας δεν επαρ­κούν; Πότε οι δήμαρ­χοι  ενη­μέ­ρω­σαν τους πολίτες τους για θέματα που υπερ­βαί­νουν τις δυνα­τό­τη­τές τους, καταγ­γέλ­λο­ντας το κεντρικό κράτος, είτε αυτό λέγεται πυρο­προ­στα­σία, είτε σκου­πί­δια, είτε υπο­δο­μές αρμο­διό­τη­τάς τους, είτε εμπόδια γρα­φειο­κρα­τίας; Και με τους πολίτες στο πλευρό τους να διεκ­δι­κή­σουν τα αυτο­νό­ητα, αντί να τους χαρα­κτη­ρί­ζουν σε πολλές περι­πτώ­σεις «μίζε­ρους» και «συκο­φά­ντες» όταν αυτοί δια­μαρ­τύ­ρο­νται;  Μήπως όμως αυτό δεν γίνεται με…χρί­σματα; Γιατί εδώ που τα λέμε, πως θα βγει ένας Δήμαρ­χος να καταγ­γεί­λει και να ενα­ντιω­θεί στην κυβέρ­νηση που τον στη­ρί­ζει. Οποια­δή­ποτε κυβέρ­νηση. Είναι θέμα δημο­κρα­τι­κής ευαι­σθη­σίας  να στα­μα­τή­σουν οι ορισμοί υπο­ψη­φίων (χρί­σματα ), να «απε­λευ­θε­ρω­θούν» οι δήμαρ­χοι και να έχουν μονα­δικό γνώμονα την διεκ­δί­κηση όλων εξα­σφα­λί­ζουν την ευζωία των πολιτών τους και όχι τα μικρο­πο­λι­τικά τερ­τί­πια. Και για εμας τους πολίτες, είναι θέμα δημο­κρα­τι­κής συνεί­δη­σης να μην παρα­γνω­ρί­ζουμε ότι οι επι­λο­γές μας καθο­ρί­ζουν την ζωή μας, προ­σω­πική και κοι­νω­νική, σήμερα και αύριο.