Κ. Μητσοτάκης: “Μεγαλύτερες οι αλλαγές τη δεύτερη 4ετία – Θα ξεριζώσω τις νησίδες αναχρονισμού στο κράτος”

Απο­φα­σι­σμέ­νος να ξερι­ζώ­σει τις νησίδες ανα­χρο­νι­σμού στο κράτος που υπο­νο­μεύ­ουν την κοι­νω­νία και τους πολίτες δηλώνει o Πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης σε απο­κλει­στική συνέ­ντευξή του στον διευ­θυ­ντή του Capital.gr Σπύρο Δημη­τρέλη. “Πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη. Και θα γίνουν. Η αξιο­λό­γηση παντού είναι από τους βασι­κούς στόχους της επό­με­νης τετρα­ε­τίας, με αντα­μοιβή για εκεί­νους που απο­δί­δουν καλύ­τερα”, δηλώνει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Για τη δεύτερη 4ετία, εφόσον τον εμπι­στευ­τούν εκ νέου οι πολίτες, ο Πρω­θυ­πουρ­γός τονίζει ότι θα είναι πιο δυνα­μική και παρα­γω­γική σε σχέση με την πρώτη. “Είμαστε έτοιμοι αν μάς εμπι­στευ­θούν οι πολίτες, να ξεκι­νή­σουμε με ακόμη μεγα­λύ­τερη όρεξη. Πιστεύω ακρά­δα­ντα λοιπόν ότι η 2η τετρα­ε­τία θα είναι ακόμη πιο παρα­γω­γική. Θα είναι μια 4ετία ακόμη μεγα­λύ­τε­ρων αλλαγών προς όφελος της χώρας και της κοι­νω­νίας, ιδιαί­τερα της νέας γενιάς”, τονίζει ο Πρω­θυ­πουρ­γός.

Στο πεδίο της οικο­νο­μίας εμφα­νί­ζε­ται βέβαιος ότι εφόσον εκλεγεί εκ νέου η Νέα Δημο­κρα­τία η ανά­κτηση της επεν­δυ­τι­κής βαθ­μί­δας από τη χώρα θα είναι ζήτημα μερικών μηνών ενώ ξεκα­θα­ρί­ζει ότι οι προ­ε­κλο­γι­κές υπο­σχέ­σεις που έχει δώσει για την οικο­νο­μία και τα εισο­δή­ματα είναι απο­λύ­τως συμ­βα­τές με τα δημο­σιο­νο­μικά περι­θώ­ρια της χώρας. Αυτό δεν ισχύει, σημειώ­νει, για τις υπο­σχέ­σεις του κ. Τσίπρα που εφόσον εφαρ­μο­στούν θα οδη­γή­σουν τη χώρα σε οικο­νο­μι­κές περι­πέ­τειες και μεγάλο πισω­γύ­ρι­σμα με μεγάλο κόστος για τους πολίτες.

Στο πεδίο των εθνικών θεμάτων και στις πιθα­νό­τη­τες προ­σέγ­γι­σης μετά τις εκλογές και στις δυο χώρες τονίζει ότι καμία ελλη­νική κυβέρ­νηση δεν μπορεί να συζη­τή­σει άλλα θέματα πέραν της οριο­θέ­τη­σης των θαλασ­σίων ζωνών. Και τονίζει στέλ­νο­ντας μήνυμα προς τη γει­το­νική Τουρκία: “Δεν υπάρχει τίποτα προς συζή­τηση με την Τουρκία σε ό,τι αφορά τα σύνορα και την κυριαρ­χία. Θέλω να είμαι απο­λύ­τως ξεκά­θα­ρος σε αυτό το θέμα. Αυτή η θεμε­λιώ­δης προ­ϋ­πό­θεση πρέπει να γίνει απο­δε­κτή εάν θέλουμε να προσ­διο­ρί­σουμε τι είναι πραγ­μα­τικά προς συζή­τηση”.

 

Συνέ­ντευξη του Πρω­θυ­πουρ­γού στον Διευ­θυ­ντή του Capital.gr Σπύρο Δημη­τρέλη

-Κύριε Πρόεδρε, απέ­χουμε λιγό­τερο από τρεις εβδο­μά­δες από τις εθνικές εκλογές και η Νέα Δημο­κρα­τία αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ ανα­κοί­νω­σαν τα προ­γράμ­ματά τους για την οικο­νο­μία και τα εισο­δή­ματα των πολιτών. Σας ανη­συ­χεί το γεγονός ότι μπορεί να βρι­σκό­μα­στε σε μια λογική πλειο­δο­σίας που στο τέλος θα την πλη­ρώ­σει η οικο­νο­μία και οι ίδιοι οι πολίτες; Άλλωστε η χώρα, όπως γνω­ρί­ζετε, έχει πλη­ρώ­σει πολύ ακριβά τον λεγό­μενο δημο­σιο­νο­μικό λαϊ­κι­σμό.

Να ξεκα­θα­ρίσω από την αρχή, ότι η πολι­τική μου δια­δρομή σε καμία περί­πτωση δεν είναι ταυ­τι­σμένη με πλειο­δο­σία υπο­σχέ­σεων. Αυτό που υπό­σχο­μαι το έχω ζυγίσει πολύ καλά και ξέρω ότι μπορώ να το κάνω. Κι αυτό που λέω δεν είναι μόνο λόγια. Το ξέρουν οι πολίτες αυτά τα 4 χρόνια. Αυτά που υπο­σχέ­θηκα τα έκανα, παρά τις εξω­γε­νείς κρίσεις που είχαμε να αντι­με­τω­πί­σουμε: Παν­δη­μία, πόλεμος στην Ουκρα­νία, πλη­θω­ρι­σμός, ενερ­γειακή κρίση. Δεν χρη­σι­μο­ποί­ησα τις κρίσεις ως δικαιο­λο­γία για να μην είμαι συνεπής. Ό,τι είπαμε το κάναμε. Σε αντί­θεση με τις υπο­σχέ­σεις του κ. Τσίπρα, -γιατί πρό­γραμμα δεν τις λες- το πρό­γραμμα μας, δεν υπερ­βαί­νει σωρευ­τικά τα 8-9 δισ. ευρώ την τετρα­ε­τία και περι­λαμ­βά­νει μέτρα ενταγ­μένα στο μεσο­πρό­θε­σμο σχέδιο δημο­σιο­νο­μι­κής πολι­τι­κής που έχει συμ­φω­νη­θεί με την Κομι­σιόν. Αφορά κάθε Ελλη­νίδα και κάθε Έλληνα, ανα­πτύσ­σε­ται σε πέντε κεφά­λαια -την παρα­γω­γική, την κοι­νω­νική, την πράσινη και ψηφιακή, τη δίκαιη και την ισχυρή Ελλάδα- και έχει έντονο ανα­πτυ­ξιακό και κοι­νω­νικό πρόσημο.

Οι υπο­σχέ­σεις που μοι­ρά­ζει ο κ. Τσίπρας για την επόμενη τετρα­ε­τία  υπερ­βαί­νουν τα 83 δις ευρώ. Ξεπέ­ρασε ακόμη και τον εαυτό του. Τα όσα παρου­σιά­ζει ο κ.Τσίπρας σαν πρό­γραμμα  συνι­στούν μια εξω­πραγ­μα­τική έκθεση ιδεών που εάν ποτέ υλο­ποιού­νταν θα οδη­γούσε σε μεγάλη αύξηση των φόρων, σε αδυ­να­μία ανά­κτη­σης της επεν­δυ­τι­κής βαθ­μί­δας, σε δια­δι­κα­σία υπερ­βο­λι­κού ελλείμ­μα­τος και επο­πτείας από τους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς και τελικά  σε νέα μνη­μό­νια και χρε­ο­κο­πία. Με μια φράση, θα οδη­γούσε δεύτερη φορά στη συμφορά.

Η επιλογή ανάμεσα στα δύο κόμματα που διεκ­δι­κούν τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας είναι, κατά τη γνώμη μου, εξαι­ρε­τικά σαφής: θα συνε­χί­σουμε να ακο­λου­θούμε μια πορεία όπου έχουμε πετύχει βιώσιμη ανά­πτυξη, όπου τα μέσα εισο­δή­ματα έχουν βελ­τιω­θεί παρά το γεγονός ότι επλή­γη­σαν από τον πλη­θω­ρι­σμό, όπου πετύ­χαμε τη δημιουρ­γία θέσεων εργα­σίας και συνο­λικά η οικο­νο­μία πηγαί­νει, ξεκά­θαρα, πολύ καλύ­τερα ή θα μπούμε ξανά σε περι­πέ­τειες όπως αυτές που ζήσαμε στο πρό­σφατο παρελ­θόν;

– Η κυβέρ­νηση κατά τη διάρ­κεια της 4ετούς θητείας της, όντως κλήθηκε να αντι­με­τω­πί­σει πολύ σοβαρές προ­κλή­σεις σε πολλά επίπεδα και ειδικά στην οικο­νο­μία. Για να στη­ρι­χθεί η οικο­νο­μία κατά την περίοδο της παν­δη­μίας δαπα­νή­θη­καν σημα­ντι­κοί δημό­σιοι πόροι που προ­ήλ­θαν σε σημα­ντικό βαθμό από δημόσιο δανει­σμό. Ενώ το δημόσιο χρέος σε από­λυ­τους αριθ­μούς αυξή­θηκε, σε όρους εθνικού εισο­δή­μα­τος μειώ­θηκε σημα­ντικά λόγω κυρίως της ανά­πτυ­ξης αλλά και του πλη­θω­ρι­σμού που αύξησε το ονο­μα­στικό ΑΕΠ. Επειδή, πολλοί ανα­λυ­τές μιλούν για πιθα­νούς κιν­δύ­νους στον ορί­ζο­ντα της διε­θνούς οικο­νο­μίας, η ελλη­νική οικο­νο­μία είναι έτοιμη να αντι­με­τω­πί­σει την όποια πρό­κληση;

Έχουμε απο­δεί­ξει στη διάρ­κεια της 4ετιας ότι στα­θή­καμε στο πλευρό της κοι­νω­νίας δίχως ποτέ να θέσουμε σε κίνδυνο τη δημο­σιο­νο­μική ισορ­ρο­πία. Αυτό ανα­γνω­ρί­ζε­ται και διεθνώς.  Έχουμε πετύχει 12 ανα­βαθ­μί­σεις από τότε που μας εμπι­στεύ­θηκε ο ελλη­νι­κός λαός. Πέρυσι η χώρα μας είχε την μεγα­λύ­τερη πτώση στον λόγο χρέους/ΑΕΠ από οποια­δή­ποτε χώρα στον κόσμο. Και αυτό οφεί­λε­ται κυρίως στην ανά­πτυξη και δευ­τε­ρευό­ντως στον πλη­θω­ρι­σμό. Ταυ­τό­χρονα, έχουμε ολο­κλη­ρώ­σει το πλαίσιο της ενι­σχυ­μέ­νης επο­πτείας και το μόνο κομμάτι του παζλ για να μπο­ρέ­σουμε να επα­νέλ­θουμε στην πλήρη ευρω­παϊκή κανο­νι­κό­τητα είναι η επί­τευξη της επεν­δυ­τι­κής βαθ­μί­δας, πράγμα το οποίο θεωρώ ότι είναι απο­λύ­τως εφικτό εντός του 2023. Η πρόοδος στην αξιο­λό­γηση των διεθνών οίκων συν­δέ­ε­ται συνο­λικά με την πορεία του κυβερ­νη­τι­κού έργου. Συν­δέ­ε­ται με τη βελ­τί­ωση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας της χώρας. Συν­δέ­ε­ται με τη σημα­ντική βελ­τί­ωση του επι­χει­ρη­μα­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος. Συν­δέ­ε­ται με την  πορεία του δημο­σίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ένα ζήτημα το οποίο είναι πάντα πάρα πολύ ψηλά στις αξιο­λο­γή­σεις και στον τρόπο με τον οποίο κάνουν τις ανα­λύ­σεις τους οι οίκοι αξιο­λό­γη­σης. Όλα αυτά συν­δέ­ο­νται. Και η συνέ­χιση της πολι­τι­κής την οποία -πιστεύω- με επι­τυ­χία έχουμε υλο­ποι­ή­σει, θα είναι πάρα πολύ σημα­ντική για την επί­τευξη της επεν­δυ­τι­κής βαθ­μί­δας. Από τους διε­θνείς παρά­γο­ντες, τους επεν­δυ­τές, τους οίκους αξιο­λό­γη­σης, πιστο­ποιεί­ται σε όλες τις ανα­φο­ρές τους ότι η ελλη­νική οικο­νο­μία, ύστερα από μια δεκαετή κρίση, μπορεί να αντι­με­τω­πί­σει τις προ­κλή­σεις. Κι αυτό ισχύει και για τις τρά­πε­ζες.

 

– Όλα αυτά συν­δέ­ο­νται και με το απο­τέ­λε­σμα των εκλογών;

Σαφώς και οι οίκοι αξιο­λό­γη­σης αλλά και οι αγορές περι­μέ­νουν να δουν τι θα γίνει στις εκλογές αν θα συνε­χί­σουμε την πορεία των μεταρ­ρυθ­μί­σεων ή αν θα διο­λι­σθή­σουμε σε πρα­κτι­κές από το παρελ­θόν. Και πιστεύω ακρά­δα­ντα ότι αν ο ελλη­νι­κός λαός μας εμπι­στευ­τεί ξανά θα είναι ζήτημα χρόνου, λίγων μηνών, να απο­κτή­σουμε την επεν­δυ­τική βαθμίδα. Ανα­ρω­τιέ­μαι αν το ίδιο μπορούν να πουν, με την ίδια σιγου­ριά, και οι πολι­τι­κοί μας αντί­πα­λοι. Εγώ είμαι απο­λύ­τως σίγου­ρος γι’ αυτό. Μπορεί να πει το ίδιο ο κ.Τσίπρας;

Αν, για οποιον­δή­ποτε λόγο -δεν εκτιμώ ότι θα γίνει- από τις εκλογές προ­κύ­ψει κάποια παρα­τε­τα­μένη αστά­θεια ή μια κυβέρ­νηση η οποία θα έρθει και θα εφαρ­μό­σει ένα εντελώς δια­φο­ρε­τικό πρό­γραμμα από το δικό μας, τότε δεν θα δούμε επεν­δυ­τική βαθμίδα ούτε με κιάλι.

Να σημειώσω ότι η επί­τευξη επεν­δυ­τι­κής βαθ­μί­δας δεν είναι απλά μία τεχνο­κρα­τική παρά­με­τρος που μπορεί να αφορά όσους ασχο­λού­νται με τις λεπτο­μέ­ρειες του ελλη­νι­κού δημο­σίου χρέους. Τελικά θα σημαί­νει χαμη­λό­τερο κόστος δανει­σμού, για τις επι­χει­ρή­σεις και για τα νοι­κο­κυ­ριά μας. Αυτό θα είναι το τελικό απο­τέ­λε­σμα της επεν­δυ­τι­κής βαθ­μί­δας.

Και αυτό σε ένα διεθνές περι­βάλ­λον αυξη­μέ­νων επι­το­κίων, κατα­λα­βαί­νετε ότι αποκτά ξεχω­ρι­στή σημασία και αυτή η εξέλιξη θα έχει πολύ μεγάλη σημασία.

– Σας ακού­σαμε να εξαγ­γέλ­λετε μαζί με τις αυξή­σεις στους μισθούς των δημο­σίων υπαλ­λή­λων και την αξιο­λό­γηση σε όλο το φάσμα του δημό­σιου τομέα. Είστε έτοιμος να συγκρου­στείτε με νοο­τρο­πίες και κατε­στη­μέ­νες συμπε­ρι­φο­ρές στο δημόσιο που υπο­νο­μεύ­ουν την ίδια την κοι­νω­νία και την οικο­νο­μία, όπου είδαμε πρό­σφατα ότι ακόμη και ζωές στοι­χί­ζουν;

Στο δημόσιο έχουν γίνει πολλά βήματα και οι πολίτες το δια­πι­στώ­νουν στην καθη­με­ρι­νό­τητά τους. Βλέπουν ότι πλέον καταρ­γή­θη­καν οι ουρές και η ταλαι­πω­ρία και ότι εξυ­πη­ρε­τού­νται γρήγορα μέσω των ψηφια­κών συναλ­λα­γών τους με το Δημόσιο. Ο ΕΦΚΑ βγάζει πιο γρήγορα τις συντά­ξεις .Ειδο­ποιού­νται αμέσως για τους φυσι­κούς κιν­δύ­νους από το “112”. Η Πολι­τική Προ­στα­σία είναι πολύ πιο απο­τε­λε­σμα­τική.

Μπο­ρούμε να είμαστε πλήρως ψηφια­κοί μέχρι το 2027 όσον αφορά όλες τις δια­δι­κα­σίες και όλες τις αλλη­λε­πι­δρά­σεις μεταξύ πολιτών και κράτους.

Την ίδια στιγμή βλέ­πουμε ότι υπάρ­χουν ακόμη τομείς του κράτους που έχουν μείνει πίσω όπως φάνηκε με τραγικό τρόπο στα Τέμπη. Έχουμε από τη μια ένα κράτος που μπορεί και οργα­νώ­νει μία πρω­το­πο­ριακή εκστρα­τεία εμβο­λια­σμού και από την άλλη βλέ­πουμε υπη­ρε­σίες και υπαλ­λή­λους που λει­τουρ­γούν δίχως επαγ­γελ­μα­τι­σμό κι αίσθημα ευθύνης. Που γράφουν σε τεφτέ­ρια πλαστές υπε­ρω­ρίες. Ή παίρ­νουν τηλε­φω­νικά αναρ­ρω­τική άδεια. Αυτές τις νησίδες του ανα­χρο­νι­σμού είναι καιρός να τις ξερι­ζώ­σουμε.

Αλλά ποιος μπορεί να το κάνει αυτό; Ποιος έχει τη βούληση και τη δύναμη να συγκρου­στεί με τις παθο­γέ­νειες, με τον κρα­τι­σμό και τις συντε­χνίες; Ας θυμη­θούμε ποιος έκανε έναν παρά­λυτο ΟΤΕ διεθνή κολοσσό. Ποιος έκανε την Ολυ­μπιακή πρω­το­πόρα επι­χεί­ρηση. Τι έγινε στη ΔΕΗ, όπου οι εργα­το­πα­τέ­ρες κάθε τρείς και λίγο, κατέ­βα­ζαν δια­κό­πτες και την οδή­γη­σαν στην κατάρ­ρευση. Η δική μας κυβέρ­νηση την έσωσε και σήμερα πρω­το­πο­ρεί. Θυμη­θείτε τι έγινε στην ΕΑΒ, στα ΕΑΣ, στη ΛΑΡΚΟ, στα ναυ­πη­γεία. Εμείς είμαστε εκείνοι, που όπως έχουμε απο­δεί­ξει, μπο­ρούμε να τα βάλουμε με το “βαθύ κράτος”.

Πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη. Και θα γίνουν. Η αξιο­λό­γηση παντού είναι από τους βασι­κούς στόχους της επό­με­νης τετρα­ε­τίας, με αντα­μοιβή για εκεί­νους που απο­δί­δουν καλύ­τερα. Οι αντί­πα­λοί μας δεν τη θέλουν κι επι­κα­λού­νται διάφορα προ­σχή­ματα. Οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις θα γίνουν με τον ΣΥΡΙΖΑ ή το ΠΑΣΟΚ; Που έχουν κατα­ψη­φί­σει κάθε προ­σπά­θεια αξιο­λό­γη­σης; Αξίζει να υπο­γραμ­μίσω επίσης κάτι στο οποίο δεν έχει απο­δο­θεί η σημασία που έχει. Στις αρχές Μαρτίου, έγινε για πρώτη φορά, ορι­ζό­ντιος δια­γω­νι­σμός του ΑΣΕΠ:  75.000 συμπο­λί­τες μας έδωσαν εξε­τά­σεις, ώστε να έχουμε μία “δεξα­μενή” 12.000 προ­σλή­ψεων που θα γίνουν γρήγορα. Η μονι­μο­ποί­ηση των υπαλ­λή­λων θα γίνει ύστερα από δύο χρόνια έμμι­σθης υπη­ρε­σίας ως δόκιμοι. Ξέρουμε, λοιπόν, πώς θα προ­χω­ρή­σουμε. Θα προ­χω­ρή­σουμε τολμηρά, που είναι και μία από τις λέξεις που βλέπετε στο προ­ε­κλο­γικό μας σύνθημα: Σταθερά, Τολμηρά, Μπροστά.

– Μιας και μιλάμε για το κράτος, πράγ­ματι έγιναν πολλά στην ψηφιο­ποί­ηση δια­δι­κα­σιών, δεν έγιναν οι μεγάλες μεταρ­ρυθ­μι­στι­κές παρεμ­βά­σεις στους χρό­νιους ασθε­νείς. Δηλαδή στα σχολεία, στα νοσο­κο­μεία και βεβαίως και στη Δικαιο­σύνη που συνε­χί­ζει να καθυ­στε­ρεί με μεγάλο κόστος στο επεν­δυ­τικό πεδίο. Για αυτούς τους τομείς τι να περι­μέ­νουν οι πολίτες κύριε πρόεδρε, εφόσον σας δώσουν την εντολή να κυβερ­νή­σετε για ακόμη μια 4ετία;

Στους τομείς που ανα­φέ­ρετε έχουν γίνει αλλαγές. Αλλού μεγα­λύ­τε­ρες, αλλού λιγό­τε­ρες. Στην Παιδεία έχουν γίνει πολύ σημα­ντικά βήματα εκσυγ­χρο­νι­σμού. Από τα  αγγλικά στα νηπια­γω­γεία, μέχρι τους δια­δρα­στι­κούς πίνακες, την εξω­στρέ­φεια των Πανε­πι­στη­μίων την επέ­κταση του ολο­ή­με­ρου. Έγιναν 25.000 προ­σλή­ψεις εκπαι­δευ­τι­κών. Τα βήματα αυτά θα συνε­χι­στούν. Το πρό­γραμμα της ΝΔ πέραν της συνέ­χι­σης της ανα­βάθ­μι­σης της ποιό­τη­τας της εκπαί­δευ­σης, προ­βλέ­πει, διεύ­ρυνση της εφαρ­μο­γής του ολο­ή­με­ρου σχο­λείου, επέ­κταση των Πρό­τυ­πων και Πει­ρα­μα­τι­κών, ανέ­γερση φοι­τη­τι­κών εστιών, εθνική στρα­τη­γική για τη βία κατά των ανη­λί­κων.  Το ΕΣΥ, “πλη­γω­μένο” από τη 10ετή κρίση, κλήθηκε να αντι­με­τω­πί­σει την παν­δη­μία. Και το έκανε δίνο­ντας σκληρή μάχη, στην οποία αντα­πο­κρί­θηκε. Η ανα­βάθ­μιση του ΕΣΥ είναι ένας από τους κεντρι­κούς στόχους της νέας 4ετίας εφόσον μας εμπι­στευ­θεί ο ελλη­νι­κός λαός. Ήδη έχουν δεσμευ­θεί χρήματα για την ανα­καί­νιση και τον εκσυγ­χρο­νι­σμό 80 νοσο­κο­μείων και 156 Κέντρων Υγείας. Παράλ­ληλα προ­χω­ράει η δημιουρ­γία 315 κέντρων τηλεϊ­α­τρι­κής, η υλο­ποί­ηση των προ­γραμ­μά­των μαζικών προ­λη­πτι­κών εξε­τά­σεων. Για την υλο­ποί­ηση των παρα­πάνω θα αυξηθεί ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός για την  Υγεία και θα αυξηθεί, επίσης, το νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό κατά 10.000.

Όσον αφορά τη Δικαιο­σύνη, ο χρόνος απο­νο­μής παρα­μέ­νει  πολύ μεγάλος και πρέπει να φτάσει κοντά στον ευρω­παϊκό μέσο όρο. Έχουμε σημειώ­σει κάποια πρόοδο, αλλά αυτό είναι ένα πολύ σημα­ντικό ζήτημα για εμένα. Έχει κοι­νω­νι­κές, αλλά και οικο­νο­μι­κές δια­στά­σεις, αφού είναι απο­τρε­πτι­κός παρά­γο­ντας για κάποιον που θέλει να επεν­δύ­σει στην Ελλάδα. Έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί σημα­ντι­κές δράσεις προς υλο­ποί­ηση προς αυτή την κατεύ­θυνση: ο νέος δικα­στι­κός χάρτης. Ψηφιο­ποί­ηση αρχείων. Κατάρ­τιση. Αξιο­λό­γηση. Η πιλο­τική δίκη. Τα εξει­δι­κευ­μένα δικα­στή­ρια. Έχουμε κάνει πολλή δουλειά σε ό,τι αφορά το νομικό υπό­βα­θρο αλλά πρέπει να κάνουμε πολλά όσον αφορά στην ψηφιο­ποί­ηση της Δικαιο­σύ­νης, αλλά κυρίως πρέπει να υπάρξει μεγάλη βελ­τί­ωση του χρόνου απο­νο­μής. Η επι­τά­χυνση στην απονομή της δικαιο­σύ­νης είναι προ­τε­ραιό­τητα της κυβέρ­νη­σης και έχει εντα­χθεί και στο “Ελλάδα 2.0” ως ξεχω­ρι­στό πρό­γραμμα. Το σχέδιο για τη Δικαιο­σύνη περι­λαμ­βά­νει την ψηφιο­ποί­ηση των δικα­στι­κών εγγρά­φων, την κατάρ­τιση των δικα­στών, τον νέο δικα­στικό χάρτη, νέα δικα­στή­ρια, τα ειδι­κευ­μένα δικα­στή­ρια και τη μεγα­λύ­τερη πρό­κληση: την αξιο­λό­γηση των δικα­στών. Είναι από τα μεγα­λύ­τερα στοι­χή­ματα μας της νέας 4ετίας.

 

– Στην πολι­τική μας ιστορία, κύριε Πρόεδρε, η δεύτερη κυβερ­νη­τική θητεία μιας παρά­τα­ξης είναι συνήθως –να το πω κομψά- λιγό­τερο απο­τε­λε­σμα­τική σε σχέση με την πρώτη. Υπήρξαν πολύ κακές δεύ­τε­ρες κυβερ­νη­τι­κές θητείες που χαρα­κτη­ρί­στη­καν του­λά­χι­στον από στα­σι­μό­τητα. Η περί­ο­δος Σημίτη το 2000-2004, η περί­ο­δος Καρα­μανλή το 2007-2009… Αν υπο­θέ­σουμε ότι κερ­δί­σετε εκ νέου τις εκλογές και πιθανόν, όπως δεί­χνουν οι δημο­σκο­πή­σεις, με μικρό­τερη κοι­νο­βου­λευ­τική δύναμη, τι είναι αυτό που θα μπο­ρέ­σει να εξα­σφα­λί­σει την μεταρ­ρυθ­μι­στική ισχύ της νέας κυβέρ­νησή σας;

Δεν θέλω να κάνω απο­τί­μηση των θητειών προη­γού­με­νων κυβερ­νή­σεων, αλλά δεν πιστεύω ότι γενικά ισχύει αυτό που λέτε. Δεν είναι κανόνας ότι η δεύτερη θητεία μιας κυβέρ­νη­σης είναι λιγό­τερο απο­τε­λε­σμα­τική. Θα μπο­ρούσα να σας αναφέρω παρά πολλά ιστο­ρικά παρα­δείγ­ματα και από την Ελλάδα κι από διά­φο­ρες χώρες. Όσον αφορά εμάς πιστεύω ότι ο ελλη­νι­κός λαός θα μάς εμπι­στευ­θεί δεύτερη θητεία κι ότι στη διάρ­κειά της θα μπο­ρέ­σουμε να αξιο­ποι­ή­σουμε ακόμη περισ­σό­τερο τη μεγάλη εμπει­ρία που έχουμε ήδη απο­κτή­σει. Ελπί­ζουμε δε ότι θα μάς τύχουν να δια­χει­ρι­στούμε λιγό­τε­ρες διε­θνείς κρίσεις. Με την εμπει­ρία που έχουμε απο­κτή­σει και το πρό­γραμμα που έχουμε καταρ­τί­σει, υπάρ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις, η 2η 4ετία να είναι πολύ καλύ­τερη  από την πρώτη. Έχω πολλές φορές περι­γρά­ψει την πρώτη μας τετρα­ε­τία ως μία τετρα­ε­τία στην οποία χτί­ζουμε ένα σπίτι, έχουμε βάλει τα θεμέλια και αρχί­ζουμε να ανε­βαί­νουμε τους ορόφους. Το σπίτι όμως δεν έχει ολο­κλη­ρω­θεί ακόμα. Για να ολο­κλη­ρω­θεί το σπίτι της σύγ­χρο­νης Ελλάδος, μιας Ελλάδας η οποία θα γίνει πραγ­μα­τικά μία ευρω­παϊκή χώρα, χρεια­ζό­μα­στε μία τετρα­ε­τία ακόμα.

Άκουγα τον κ.Τσίπρα να λέει: Δώστε μου την πρώτη ευκαι­ρία να κυβερ­νήσω χωρίς μνη­μό­νια. Μα στο  τρίτο μνη­μό­νιο μας έβαλε εκείνος με τις κατα­στρο­φι­κές επι­λο­γές του το 2015. Με την ίδια λογική μπορώ να πω κι εγώ: Δώστε μου την ευκαι­ρία να κυβερ­νήσω χωρίς κορο­νοϊό, χωρίς μετα­να­στευ­τική κρίση, χωρίς ένταση με την Τουρκία. Δεν θα το πω όμως, γιατί για μένα η κρίση δεν είναι άλλοθι. Η δουλειά μας είναι να δια­χει­ρι­ζό­μα­στε τις κρίσεις. Και οι κρίσεις που δια­χει­ρι­στή­καμε εμείς ήταν όλες εισα­γό­με­νες. Δεν τις δημιουρ­γή­σαμε εμείς, όπως έκανε ο κ.Τσίπρας με τις κατα­στρο­φι­κές επι­λο­γές του. Έχουμε απο­κτή­σει λοιπόν την εμπει­ρία, έχουμε ένα απο­λύ­τως ρεα­λι­στικό πρό­γραμμα, ξέρουμε τι θέλουμε να κάνουμε, πώς θα το κάνουμε και με ποιους ανθρώ­πους θα το κάνουμε. Είμαστε έτοιμοι αν μάς εμπι­στευ­θούν οι πολίτες, να ξεκι­νή­σουμε με ακόμη μεγα­λύ­τερη όρεξη. Πιστεύω ακρά­δα­ντα λοιπόν ότι η 2η τετρα­ε­τία θα είναι ακόμη πιο παρα­γω­γική. Θα είναι μια 4ετία ακόμη μεγα­λύ­τε­ρων αλλαγών προς όφελος της χώρας και της κοι­νω­νίας, ιδιαί­τερα της νέας γενιάς.

– Ο επι­χει­ρη­μα­τι­κός κόσμος, εντός και εκτός χώρας, θέλει πολι­τική και κοι­νω­νική στα­θε­ρό­τητα προ­κει­μέ­νου να συνε­χί­σει να επεν­δύει. Στην περί­πτωση που δεν υπάρχει αυτο­δυ­να­μία στις δεύ­τε­ρες κάλπες αλλά και δυσκο­λία συνεν­νό­η­σης με άλλες πολι­τι­κές δυνά­μεις για τον σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης, είναι ανοικτή η επιλογή και τρίτης κάλπης ή είστε έτοιμος να κάνετε ότι χρεια­στεί προ­κει­μέ­νου να γίνει κυβέρ­νηση και να κυβερ­νη­θεί ο τόπος;

Κοι­νω­νική και πολι­τική στα­θε­ρό­τητα δεν θέλουν μόνο οι επεν­δυ­τές, αλλά και οι πολίτες. Κι΄αυτό θα το συνυ­πο­λο­γί­σουν, πιστεύω, όταν βρεθούν στην κάλπη. Ας μην πάμε λοιπόν από το σήμερα, απευ­θείας στο βράδυ της 2ης κάλπης προ­κει­μέ­νου να βγά­λουμε συμπε­ρά­σματα έχοντας προ­σπε­ρά­σει ήδη το απο­τέ­λε­σμα δύο εκλο­γι­κών ανα­με­τρή­σεων. Επα­να­λαμ­βάνω: η καθο­ρι­στική κάλπη είναι αυτή της 21ης Μαΐου. Σε αυτή θα δείξουν οι πολίτες ποιον θέλουν στο τιμόνι της χώρας. Αναμένω την ετυ­μη­γο­ρία τους και με βάση αυτή θα πορευτώ.

– Η οικο­νο­μία τρέχει με σημα­ντι­κούς ρυθμούς μεγέ­θυν­σης που μετα­φρά­ζε­ται μάλιστα σε δημιουρ­γία νέων θέσεων εργα­σίας. Ωστόσο, βλέ­πουμε ότι σε συγκε­κρι­μέ­νους κλάδους της οικο­νο­μίας, όπως είναι ο του­ρι­σμός, οι κατα­σκευές και ο πρω­το­γε­νής τομέας, υπάρ­χουν μεγάλες ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού. Για την αντι­με­τώ­πιση αυτού του προ­βλή­μα­τος έχετε άλλες λύσεις, πέραν των δια­κρα­τι­κών συμ­φω­νιών για προ­σω­ρινή εισα­γωγή εργα­ζο­μέ­νων που ήδη έχετε δρο­μο­λο­γή­σει;

Έχουμε δημιουρ­γή­σει ένα πλαίσιο που διευ­κο­λύ­νει την απα­σχό­ληση, μειώ­νο­ντας τα βάρη στην εργασία. Ένας σημα­ντι­κός παρά­γο­ντας είναι η αύξηση των μισθών. Έχω τονίσει πολλές φορές στις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις ότι πρέπει να έχουν τη δυνα­τό­τητα όλοι να έχουν μέρισμα επι­τυ­χίας από την ανά­πτυξη του του­ρι­στι­κού μας προ­ϊ­ό­ντος. Οι επι­χει­ρή­σεις πρέπει λοιπόν να αυξή­σουν τους μισθούς αλλά και να εξα­σφα­λί­σουν καλύ­τε­ρες συν­θή­κες εργα­σίας. Οι ελλεί­ψεις αυτές μας υπο­χρε­ώ­νουν επίσης να σχε­διά­ζουμε από τώρα παρεμ­βά­σεις που θα έχουν ένα μακρο­χρό­νιο απο­τύ­πωμα.

Για παρά­δειγμα, περισ­σό­τερη έμφαση στην του­ρι­στική εκπαί­δευση και στο πώς θα κατα­στή­σουμε τον κλάδο του του­ρι­σμού πιο ελκυ­στικό για νέα παιδιά. Φυσικά πρέπει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε πιο συστη­μα­τικά εργα­λεία που έχουν να κάνουν με τη μετα­να­στευ­τική μας πολι­τική για να προ­σελ­κύ­σουμε και εργα­ζό­με­νους από το εξω­τε­ρικό. Ήδη έχουμε προ­χω­ρή­σει σε κάποιες συμ­φω­νίες με την Αίγυπτο και το Μπα­γκλα­ντές. Πρέπει αυτό το ζήτημα να το δούμε πιο συστη­μα­τικά.

Στη χώρα μας το ποσοστό του πλη­θυ­σμού που εργά­ζε­ται, υπο­λεί­πε­ται σημα­ντικά άλλων ευρω­παϊ­κών χωρών. Πρέπει να αρθούν και τα εμπόδια που εμπο­δί­ζουν τη διεύ­ρυνση της δεξα­με­νής του εργα­τι­κού δυνα­μι­κού. Αυτό είναι ένα στοί­χημα για την επόμενη τετρα­ε­τία.

– Βασικό θέμα της συζή­τη­σής μας είναι η οικο­νο­μία, κύριε Πρόεδρε, και θα ήθελα να σας θέσω ένα ζήτημα που είναι βεβαίως εθνικό και κοι­νω­νικό, αλλά πρω­τί­στως οικο­νο­μικό. Η υπο­γεν­νη­τι­κό­τητα. Ο πλη­θυ­σμός της χώρας όχι μόνο μειώ­νε­ται αλλά και γερνά δημιουρ­γώ­ντας εκρη­κτι­κές προ­κλή­σεις και σειρά ζητη­μά­των, όπως είναι η βιω­σι­μό­τητα του ασφα­λι­στι­κού και η παρα­γω­γι­κό­τητα στην οικο­νο­μία. Υπάρ­χουν λύσεις και πόροι για να γίνει μια τομή στις προ­σπά­θειες αντι­με­τώ­πι­σης του προ­βλή­μα­τος; Σε άλλες χώρες, για παρά­δειγμα, σίγουρα ωστόσο πολύ πλού­σιες από εμάς, εφαρ­μό­ζε­ται ο μισθός για εργα­ζό­με­νες μητέρες που απου­σιά­ζουν από την εργασία τους για να μεγα­λώ­σουν για κάποια χρόνια τα παιδιά τους.

Πρό­κει­ται όντως για ένα υπαρ­ξιακό ζήτημα που προ­σλαμ­βά­νει πλέον τον χαρα­κτήρα επεί­γου­σας πολι­τι­κής προ­τε­ραιό­τη­τας. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που έχω καλέσει επα­νει­λημ­μένα όλα τα κόμματα του Κοι­νο­βου­λίου σε μια δια­κομ­μα­τική συνερ­γα­σία. Ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τη σπου­δαιό­τητά του δημιουρ­γή­σαμε στο Υπουρ­γείο Εργα­σίας ειδικό χαρ­το­φυ­λά­κιο Υφυ­πουρ­γού για τις Δημο­γρα­φι­κές Πολι­τι­κές και την Οικο­γέ­νεια, προ­κει­μέ­νου να ανα­πτύ­ξει και να συντο­νί­σει το σύνολο των πολι­τι­κών γι΄αυτό το ζήτημα. Στην νέα 4ετία, αν ο λαός μας εμπι­στευ­θεί στις εκλογές, θα προ­χω­ρή­σουμε ακόμη περισ­σό­τερο. Έχω ήδη ανα­κοι­νώ­σει την ίδρυση Υπουρ­γείου Δημο­γρα­φι­κής και Στε­γα­στι­κής Πολι­τι­κής, το οποίο θα πάρει, ουσια­στικά, κομ­μά­τια από το υφι­στά­μενο Υπουρ­γείο Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κών Ασφα­λί­σεων. Ένα κατε­ξο­χήν “κοι­νω­νικό” Υπουρ­γείο, δηλαδή, που θα επι­κε­ντρώ­νε­ται σε ειδικά προ­βλή­ματα τα οποία, όμως, έχουν ευρύ­τε­ρες συνέ­πειες όπως το Δημο­γρα­φικό και η Στέγη.

Το πρό­βλημα έχει πολλές δια­στά­σεις: εθνικές, κοι­νω­νι­κές, οικο­νο­μι­κές.

Αρκεί η ανά­γνωση των σχε­τι­κών δεδο­μέ­νων και κυρίως των προ­βλέ­ψεων που κάνουν οι ειδικοί για να ανα­δει­χθεί το μέγεθος της πρό­κλη­σης που έχουμε απέ­να­ντί μας. Εδώ και μια δεκα­ε­τία, από το 2011, ο πλη­θυ­σμός της χώρας μας μειώ­νε­ται. Πριν από 50 χρόνια, το 1962, μόλις το 8% του ελλη­νι­κού πλη­θυ­σμού ήταν άνω των 65 ετών, σήμερα είναι το 23%. Ενώ μόλις το 14% είναι κάτω των 14 ετών. Και αυξή­θηκε επίσης πολύ η μέση ηλικία της γυναί­κας που αποκτά το πρώτο της παιδί. Είναι 31 έτη σήμερα, ήταν 24 το 1980. Αυτό σημαί­νει ότι γερνάμε, ότι αργούμε να ανα­νε­ω­θούμε και ότι στα­διακά προ­φα­νώς λιγο­στεύ­ουμε.

Οι δημο­γρά­φοι μάς υπο­δει­κνύ­ουν ότι για να κρα­τη­θεί στα­θε­ρός ο πλη­θυ­σμός μιας χώρας, ο μέσος αριθμός γεν­νή­σεων πρέπει να είναι περίπου στο 2,1%. Εμείς είμαστε λίγο κάτω από το 1,4%.

Ταυ­τό­χρονα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χάσαμε ένα πολύ πλούσιο ανθρώ­πινο δυνα­μικό με τη μετα­νά­στευση εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων συμπα­τριω­τών μας με το brain drain. Για να αντι­με­τω­πι­στεί το πρό­βλημα λοιπόν, εκτός από τη βοήθεια στα νέα ζευ­γά­ρια, χρειά­ζε­ται να παλέ­ψουμε για μια πιο δίκαιη Ελλάδα. Για αξιο­πρε­πές εισό­δημα, δυνα­τό­τητα παρα­γω­γής ατο­μι­κού πλούτου, ποιό­τητα εργα­σίας, στέγαση, δημόσια υγεία,  γνώση,  ποιό­τητα του περι­βάλ­λο­ντος, αλλά και για ατομικά δικαιώ­ματα όπως η ασφά­λεια, η ισορ­ρο­πία ζωής – εργα­σίας, η κοι­νω­νική δια­συν­δε­σι­μό­τητα, η αξιο­κρα­τία, οι ευκαι­ρίες ώστε ο καθένας να κατα­φέρ­νει να γίνει αυτό που ονει­ρεύ­ε­ται και μπορεί.

– Δια­πι­στώ­νουμε το πρό­βλημα, αλλά ποιες πολι­τι­κές εφαρ­μό­ζουμε γι΄αυ­τές;

Κινού­μα­στε σε μια πολυ­μέ­τωπη αντι­με­τώ­πιση. Να πάρω, για παρά­δειγμα, το brain drain, όπου έχουμε πλέον ουσια­στι­κές ενδεί­ξεις ανα­στρο­φής αυτού του φαι­νο­μέ­νου μέσω εργα­λείων, όπως η μειω­μένη φορο­λο­γία και τα κίνητρα που παρέ­χο­νται σε Έλληνες που επα­να­πα­τρί­ζο­νται, ενώ τον ίδιο σκοπό υπη­ρε­τούν και σημα­ντι­κές επεν­δύ­σεις που γίνο­νται στην πατρίδα μας. Ενδει­κτικά αναφέρω το Κέντρο Και­νο­το­μίας της Pfizer στη Θεσ­σα­λο­νίκη, όπου μία στις τρεις αιτή­σεις για απα­σχό­ληση είναι από Έλληνες του εξω­τε­ρι­κού οι οποίοι έχουν πάρει πια την απόφαση να επι­στρέ­ψουν.

Το πιο σημα­ντικό πεδίο όμως, είναι αυτό των διευ­κο­λύν­σεων των νέων ζευ­γα­ριών να τεκνο­ποι­ή­σουν. Αμέσως μετά την ανάληψη των καθη­κό­ντων μας προ­χω­ρή­σαμε στην ενί­σχυση με 2.000 ευρώ για κάθε νέα γέννηση και το αυξη­μένο αφο­ρο­λό­γητο κατά 1.000 ευρώ για κάθε παιδί. Όπως επίσης χαμηλό ΦΠΑ για τα βρεφικά είδη και βέβαια, εξαι­ρε­τικά σημα­ντικό μέτρο, η διετής προ­σχο­λική εκπαί­δευση και  η αύξηση των βρε­φο­νη­πια­κών σταθμών, ώστε να μπορούν να υπο­δέ­χο­νται όλα τα παιδιά της χώρας. Στο πρό­γραμμά μας για τη νέα 4ετία προ­βλέ­πουμε μεταξύ άλλων αύξηση από 1/1/24 αύξηση του αφο­ρο­λό­γη­του κατά 1.000 ευρώ για κάθε παιδί. Προ­χω­ράει το πρό­γραμμα “Σπίτι μου” για νέους, που έχει ήδη εξαι­ρε­τικά μεγάλη αντα­πό­κριση, θα αυξη­θούν κατά 50.000 οι θέσεις για βρέφη και νήπια σε βρε­φο­νη­πια­κούς σταθ­μούς.

Σημα­ντι­κές αλλαγές έχει δρο­μο­λο­γή­σει και το Υπουρ­γείο Εργα­σίας: Επι­δο­τού­μενη γονική άδεια τεσ­σά­ρων μηνών και για τους δυο γονείς, οι οποίοι παράλ­ληλα προ­στα­τεύ­ο­νται από την απόλυση, τόσο πριν όσο και μετά τη γέννηση του παιδιού. Το Ταμείο Ανά­καμ­ψης χρη­μα­το­δο­τεί τη δια­μόρ­φωση χώρων φύλαξης βρεφών στους χώρους των επι­χει­ρή­σεων. Είναι μια πρω­το­βου­λία την οποία θα αξιο­ποι­ή­σουν 120 μεγάλες ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις. Πολύ σημα­ντι­κός είναι ο θεσμός των “Ντα­ντά­δων της Γει­το­νιάς”, ο οποίος έχει ξεκι­νή­σει πιλο­τικά. Ένας θεσμός που διευ­κο­λύ­νει τις γυναί­κες να συμ­με­τέ­χουν περισ­σό­τερο στην αγορά εργα­σίας και με αυτόν τον τρόπο να έχουν την κατάλ­ληλη υπο­στή­ριξη να ξεκι­νή­σουν οικο­γέ­νεια ή να απο­κτή­σουν δεύτερο παιδί. Θεσπί­στηκε ήδη η επτα­ή­μερη άδεια για τις γυναί­κες που υπο­βάλ­λο­νται σε υπο­βοη­θού­μενη ανα­πα­ρα­γωγή, αυξή­σαμε στα 54 το δυνη­τικό όριο ηλικίας όσων επι­λέ­γουν αυτές τις δια­δι­κα­σίες και διορ­θώ­σαμε και κάποιες απί­στευ­τες στρε­βλώ­σεις. Όλα αυτά είναι μέτρα που πιστεύω  θα έχουν απο­τέ­λε­σμα.

– Αν και οι επεν­δύ­σεις έχουν αυξηθεί τα τελευ­ταία χρόνια, υπάρχει μια κριτική ότι αυτές δεν είναι κατά κύριο λόγο παρα­γω­γι­κές επεν­δύ­σεις, αλλά περισ­σό­τερο επεν­δύ­σεις χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κού χαρα­κτήρα και εξα­γο­ρών υφι­στά­με­νων επι­χει­ρή­σεων. Το παρα­γω­γικό μοντέλο της χώρας αλλάζει πραγ­μα­τικά ή γινό­μα­στε όλο και περισ­σό­τερο μια οικο­νο­μία παροχής υπη­ρε­σιών που βασί­ζε­ται στην κατα­νά­λωση;

Αυτό που λέτε απλά δεν ισχύει. Τα στοι­χεία δεί­χνουν ότι η ελλη­νική οικο­νο­μία, έχει γίνει πολύ πιο εξω­στρε­φής και πολύ πιο αντα­γω­νι­στική. Αυτός άλλωστε ήταν κι ένας από τους μεγά­λους στόχους μας. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Η ελλη­νική οικο­νο­μία έχει δημιουρ­γή­σει εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες νέες θέσεις εργα­σίας την περα­σμένη τετρα­ε­τία.

Η Ελλάδα κατέ­γραψε το 2022 ιστο­ρικό ρεκόρ εξα­γω­γών 49% του ΑΕΠ της (έναντι 40% το 2019). Και οι εξα­γω­γές αυτές δεν αφορούν μόνο τον του­ρι­σμό και τη ναυ­τι­λία. Αφορούν και σημα­ντι­κές εξα­γω­γές αγαθών σε πολλούς δια­φο­ρε­τι­κούς τομείς, όπου η χώρα μας βελ­τί­ωσε την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά της.

Παράλ­ληλα, σύμφωνα με τα στοι­χεία της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, οι συνο­λι­κές άμεσες ξένες επεν­δύ­σεις ήταν περίπου 1 δις ετησίως στις αρχές της δεκα­ε­τίας του 2000, ενώ το 2021 ξεπέ­ρα­σαν τα 5 και το 2022 τα 7 δις. Microsoft, Google,  Amazon. Pfizer μερικά από τα ονόματα που επεν­δύ­ουν στη χώρα.

Η πατρίδα μας έχει γίνει, πιστεύω, καλύ­τερη στο να αξιο­ποιεί τα σημα­ντικά της συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα και να προ­σελ­κύει επεν­δύ­σεις σε μια σειρά από κλάδους όπου οι επεν­δυ­τές βλέπουν ότι έχουν τη δυνα­τό­τητα να πετύ­χουν καλές υπε­ρα­ξίες επεν­δύ­ο­ντας στην Ελλάδα.

Βέβαια, όπως είπα, όλα αυτά πιστο­ποιού­νται και από σημα­ντι­κούς διε­θνείς οίκους και ανα­λυ­τές που παρου­σιά­ζουν αυτή τη βελ­τί­ωση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Σε πρό­σφατη ανάλυσή του, το Economist Intelligence Unit συμπέ­ρανε ότι η Ελλάδα ήταν η χώρα με τη μεγα­λύ­τερη βελ­τί­ωση στο επι­χει­ρη­μα­τικό κλίμα τα τελευ­ταία τρία χρόνια, σε σύνολο 81 χωρών.

Στις πρώτες επαφές μου ως Πρω­θυ­πουρ­γός το 2019, υπήρχε ένα θεω­ρη­τικό ενδια­φέ­ρον για την Ελλάδα, υπήρχε  ένα ενδια­φέ­ρον για αυτά τα οποία λέγαμε. Υπήρχε όμως και μία αμφι­βο­λία: μια χώρα η οποία βγαίνει από μία δεκαετή οικο­νο­μική κρίση, με νέα κυβέρ­νηση, θα μπο­ρέ­σει όλα αυτά τα οποία λέει να τα εφαρ­μό­σει;

Σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της αμφι­βο­λίας και αυτής της ανη­συ­χίας δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει διότι υπάρχει ένα έργο. Μετρή­σιμο έργο με συγκε­κρι­μένα απο­τε­λέ­σματα. Ειδικά στον τομέα της προ­σέλ­κυ­σης ξένων επεν­δύ­σεων, πιστεύω ότι αν γυρ­νούσε κανείς το χρόνο πίσω και έλεγε πριν από τέσσερα χρόνια ότι η χώρα μας θα είχε προ­σελ­κύ­σει όλους τους κολοσ­σούς της τεχνο­λο­γίας για επεν­δύ­σεις σε data centers, μάλλον θα λέγατε ότι είμαστε υπερ­βο­λικά αισιό­δο­ξοι.

Και όμως το πετύ­χαμε. Όπως το πετύ­χαμε και σε πολλούς άλλους τομείς όπου η χώρα μας κατά­φερε και προ­σέλ­κυσε επεν­δύ­σεις, γιατί ακριβώς υπάρχει αυτή η συνο­λική βελ­τί­ωση του επι­χει­ρη­μα­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος, γιατί έχει μια σταθερή κυβέρ­νηση. Η πολι­τική στα­θε­ρό­τητα είναι πολύ σημα­ντική όταν μιλάμε για επεν­δύ­σεις οι οποίες έχουν μακρο­χρό­νιο ορί­ζο­ντα υλο­ποί­η­σης.

Άρα, η καλύ­τερη απά­ντηση για το εάν έχει βελ­τιω­θεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας τελικά δίνεται από αυτούς οι οποίοι επι­λέ­γουν να επεν­δύ­σουν στην πατρίδα μας, ενώ πριν από κάποια χρόνια δεν θα εξέ­τα­ζαν καν αυτό το ενδε­χό­μενο. Και δίνεται επίσης από τη σημα­ντική βελ­τί­ωση των οικο­νο­μι­κών δεικτών, τη μείωση της ανερ­γίας, την αύξηση του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος των πολιτών, τη μείωση των φόρων, τη διεύ­ρυνση της δυνα­τό­τη­τας του κράτους για κοι­νω­νική στήριξη.

– Στο πεδίο των εθνικών θεμάτων, τέλος. Θα έχουμε σύντομα νέες κυβερ­νή­σεις και στις δυο πλευρές του Αιγαίου. Μπορεί αυτό να είναι μια ευκαι­ρία για λύση στα προ­βλή­ματα των σχέσεων Ελλάδας και Τουρ­κίας; Και με ποιον τρόπο;

Όταν πρω­το­ε­κλέ­χθηκα, προ­σέγ­γισα ειλι­κρινά και με εντι­μό­τητα την Τουρκία, προ­σπα­θώ­ντας να βρω ένα νέο modus vivendi για να μπο­ρέ­σουμε να ανα­πτύ­ξουμε μια πιο εποι­κο­δο­μη­τική σχέση. Αν κοι­τά­ξετε την τουρ­κική πολι­τική τα τελευ­ταία 3,5 χρόνια, η Τουρκία δεν αντα­πο­κρί­θηκε. Η ατζέντα της “γαλά­ζιας πατρί­δας” ήταν κυρί­αρχη.

Με μια πολύ επι­θε­τική εξω­τε­ρική πολι­τική, με την υπο­γραφή μιας παντε­λώς παρά­νο­μης και γεω­γρα­φικά παρά­λο­γης συμ­φω­νίας οριο­θέ­τη­σης θαλασ­σίων ζωνών μεταξύ της Τουρ­κίας και της Λιβύης, με ένα καλο­καίρι μεγάλης έντασης το 2020, με την εργα­λειο­ποί­ηση του μετα­να­στευ­τι­κού τον Μάρτιο του 2020 και με μία σχέση έντονης αντι­πα­ρά­θε­σης και αμφι­σβή­τη­σης κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των κι ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας.

Το κλίμα άλλαξε μετά τους σει­σμούς. Ελπίζω να δια­τη­ρη­θεί. Πιστεύω ότι η Τουρκία πρέπει να λάβει μία βαθιά στρα­τη­γική απόφαση μετά τις εκλογές. Θέλει πραγ­μα­τικά την επα­να­προ­σέγ­γιση;  Με την σημε­ρινή προ­σέγ­γισή της και με τον σημε­ρινό ανα­θε­ω­ρη­τι­σμό της δεν μπορεί κανείς να είναι ιδιαί­τερα αισιό­δο­ξος.

Είδαμε έναν χάρτη, μέρος ενός προ­ε­κλο­γι­κού βίντεο, που ξαφνικά “έβαφε” κόκκινα τα μισά νησιά του ανα­το­λι­κού Αιγαίου. Όλα αυτά δεν βοηθούν. Αλλά ίσως, μετά τις εκλογές, επι­κρα­τή­σει η λογική. Και αν επι­κρα­τή­σει η λογική, πιστεύω ότι η Τουρκία θα συνει­δη­το­ποι­ή­σει ότι έχει να κερ­δί­σει περισ­σό­τερα  αν προ­σεγ­γί­σει ξανά και συνερ­γα­στεί με την Ελλάδα, την Ευρώπη και γενι­κό­τερα τη Δύση.

Αν η Τουρκία επι­θυ­μεί όντως την προ­σέγ­γιση, πρέπει να δείξει συνέ­χεια και συνέ­πεια ώστε μετά τις εκλογές, αν μπο­ρούμε, να πιά­σουμε ξανά το νήμα έχοντας γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο για να αντι­με­τω­πί­σουμε το βασικό ζήτημα το οποίο απο­τέ­λεσε και την εστία των δια­φο­ρών μας με την Τουρκία εδώ και πολλές δεκα­ε­τίες, που δεν είναι άλλο από την οριο­θέ­τηση των θαλασ­σίων ζωνών, ΑΟΖ και υφα­λο­κρη­πί­δας, στο Αιγαίο και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Και προ­φα­νώς προ­ϋ­πό­θεση για να μπο­ρέ­σει κανείς να συζη­τή­σει ουσια­στικά αυτή τη διαφορά είναι να μην μπαί­νουν στο τραπέζι θέματα τα οποία καμία ελλη­νική κυβέρ­νηση δεν θα μπο­ρούσε  να δια­νοη­θεί ότι θα συζη­τή­σει με την Τουρκία, όπως πχ ζητή­ματα που έχουν να κάνουν με την ελλη­νική κυριαρ­χία στα νησιά του Αιγαίου. Δεν υπάρχει τίποτα προς συζή­τηση με την Τουρκία σε ό,τι αφορά τα σύνορα και την κυριαρ­χία. Θέλω να είμαι απο­λύ­τως ξεκά­θα­ρος σε αυτό το θέμα. Αυτή η θεμε­λιώ­δης προ­ϋ­πό­θεση πρέπει να γίνει απο­δε­κτή εάν θέλουμε να προσ­διο­ρί­σουμε τι είναι πραγ­μα­τικά προς συζή­τηση.

Από την άλλη πλευρά υπάρ­χουν πολλές θετικές ατζέ­ντες τις οποίες μπο­ρούμε να ανα­πτύ­ξουμε και έχουμε ανα­πτύ­ξει. Μπο­ρούμε να συμ­φω­νή­σουμε ότι δια­φω­νούμε, ότι δεν μπο­ρούμε να επι­λύ­σουμε το πρό­βλημα της οριο­θέ­τη­σης των θαλάσ­σιων ζωνών, αλλά δεν καλ­λιερ­γεί­ται ένταση, δεν γίνο­νται πτήσεις πάνω από ελλη­νικά νησιά. Ας αξιο­ποι­ή­σουμε τις σχέσεις μεταξύ των δύο λαών μας, που φάνηκαν και στους πρό­σφα­τους σει­σμούς και ας δια­σφα­λί­σουμε ότι η γεω­πο­λι­τική ατζέντα θα εμπλου­τι­στεί με μία ευρύ­τερη ατζέντα που μπορεί να αφορά στο εμπόριο, τον πολι­τι­σμό, στο περι­βάλ­λον. Αυτές είναι ορι­σμέ­νες από τις θετικές ατζέ­ντες οι οποίες μπορούν να απο­τε­λέ­σουν βάση ώστε να ανα­πτύ­ξουμε περισ­σό­τερη θετική δυνα­μική.

-Σας ευχα­ρι­στώ κύριε Πρόεδρε για την συζή­τηση αυτή.

-Και εγώ σας ευχα­ρι­στώ.

Πηγή capital.gr